Perspective of Special Education and Rehabilitation Institutions on Physical Education Teacher Employment

Öz

The study was conducted in order to determine the necessity of physical education teacher employment and the problems related to the subject in the eyes of private education and rehabilitation institution owners. In this research individual interviewing technique, one of the qualitative research data gathering techniques, has been used and 4 institution owners -1 female and 3 male- have been interviewed. The research data has been gathered by semi-structured interview technique and triangulation has been preferred to provide validity and reliability. The participants have noted that special-needs children need sports activities and emphasized that it is important that physical education teachers, who are to be employed in Special-needs Education and Rehabilitation Centers, have experience in the field.  As a striking outcome, the research results indicate that there must be legal regulations so that institution owners can recruit physical education teachers in Special Needs Education and Rehabilitation Centers, and provided that these regulations are made, they can employ physical education teachers. According to the research findings all participants reported that physical education is important for special needs individuals. In addition, the participants have noted necessary legal arrangements must be made and physical education teachers who expert in this should be employed in the field of special education. Depending on these results, it can be thought that it is a prerequisite for solving the problem of making legal regulations about the necessity of providing physical education teachers for disabled people in special education institutions affiliated to the Ministry of National Education.

Anahtar Kelimeler

• Children with special educational need,Physical Education,Supplements employment

Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi Kurumlarının Beden Eğitimi Öğretmeni İstihdamına Bakış Açısı

Öz

Bu araştırma özel eğitim ve rehabilitasyon kurumu sahiplerinin gözünden beden eğitimi öğretmeni istihdamı gerekliliği ve konuyla ilgili sorunları belirlemek amacıyla yapılmıştır. Nitel araştırma veri toplama tekniklerinden bireysel görüşme tekniği kullanılmış ve İstanbul ili Pendik ilçesinde bulunan 1 kadın 3 erkek olmak üzere toplam 4 kurum sahibi ile görüşme yapılmıştır. Araştırma verileri yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmış, geçerlik ve güvenirlik sağlanması için çeşitleme (triangulation) tercih edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre katılımcılar, özel gereksinimli çocukların spor aktivitelerine ihtiyacı olduğunu belirtmiş ve özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde istihdam edilecek olan beden eğitimi öğretmenlerinin alanla ilgili deneyimlerinin olmasinin önemli olduğunu vurgulamışlardır. Araştırmanın sonuçları, kurum sahiplerinin özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde beden eğitimi öğretmenlerinin istihdam edilebilmesi için, yasal düzenlemelerin olması gerektiğini ve ancak bu yasal düzenleme yapıldığı takdirde beden eğitimi öğretmeni istihdam edebileceklerini ortaya koymaktadır. Bu sonuçlara bağlı olarak, ancak Milli Eğitim Bakanlığına bağlı özel eğitim kurumlarında engelliler için spor alanında deneyimli beden eğitimi öğretmeni bulundurma zorunluluğu konusunda yasal düzenleme yapılır ise beden eğitimi öğretmenlerine mesleki tanınırlık sağlanacak ve özel eğitim alanında hizmet sunma olanağına erişilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Özel Gereksinimli Birey,Beden Eğitimi,İstihdam

Kaynakça

1. Bayazıt, B., Fil, H., Son, M., Çolak, S., Eskiyecek, C. G., & Çolak, E. (2014). Eğitilebilir Zihinsel Engelli Kız Çocuklarda Cimnastik Çalışma Programının Denge Gelişimine Etkisinin İncelenmesi, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(8), 14.
2. Beasley, C. R. (1982). Effects of a jogging program on cardiovascular fitness and working performance on mentally disabled adults. American Journal of Mental Deficiency, 86(6), 609-613.
3. Çelik-Şen, Y., ve Şahin-Taşkın, Ç. (2010). Yeni ilköğretim programının getirdiği değişiklikler: Sınıf öğretmenlerinin düşünceleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 26-51.
4. Çevik, O., ve Kabasakal, K. (2013). Spor etkinliklerinin, engelli bireylerin toplumsal uyumuna ve sporla sosyalleşmelerine etkisinin incelenmesi. International Journal of Social and Economic Sciences, 3(2), 74-83.
5. Demirci, N., ve Toptaş Demirci, P. (2014). Özel eğitime gereksinim duyan öğrencilerin oyun ve fiziki etkinlikler dersinde elde ettikleri kazanımların incelenmesi. İnönü Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 25-34.
6. Duman, G. (2010). Türkiye ve Amerika Birleşik Devletlerinde anasınıfına devam eden çocukların oyun davranışlarının incelenmesi: Kültürler arası bir çalışma. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi/Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
7. Fırat, M., Kabakçı Yurdakul, I., & Ersoy, A. (2014). Bir eğitim teknolojisi araştırmasına dayalı olarak karma yöntem araştırması deneyimi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 2(1), 65-86.
8. Guzman J., Magaña, S., Rocha, S.J., Torres, M.G., Morales, M., & Marquez X.D. (2018). Physical activity in children with developmental disabilities: 2826 Board# 109 June 1 2. Medicine & Science in Sports & Exercise, 50(5S),694.

9. İlhan, L. (2008). Eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda beden eğitimi ve sporun sosyalleşme düzeylerine etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(1), 315-324.
10. İlhan, L., ve Suveren, S. (2007). Zihinsel engelli çocuğu olan anne babaların, çocuklarının özel eğitimleri sürecinde beden eğitimi ve spor etkinliklerine yaklaşımlarının değerlendirilmesi. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi Bildiri Kitabı, Muğla: 3-5 Kasım, s.670.
11. Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemi. (10. Basım). Ankara: Nobel, s. 22.
12. Karasu, T., ve Mutlu, Y. (2014). Öğretmenlerin perspektifinden özel eğitimde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri: Muş il örneği, Anemon Muş Alparslan Üni̇versi̇tesi̇ Sosyal Bi̇li̇mler Dergisi, 2(1), 47-66.
13. Konar, N., ve Yıldıran, İ. (2012). Engelliler için beden eğitimi ve spor öğretmenliği: gereksinim ve bir program modeli. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi,14 (2), 208-216.
14. Koparan, Ş. (2003). Özel ihtiyaçlari olan çocuklarda spor. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1),14.
15. Millî Eğitim Bakanlığı. (2005). Milli Eğitim Bakanlığı Özel, Özel Eğitim Okulları Çerçeve Yönetmeliği. (Sayı: 27283) Ankara: Resmî Gazete. Millî Eğitim Bakanlığı. (2012). Özel eğitim kurumları yönetmeliği (Sayı: 28296). Ankara: Resmî Gazete.
16. National Autism Center. (2015). Findings and conclusions: national standards project, Phase 2. Retrieved from http://www.nationalautismcenter.org/090605-2/
17. Özdemir, M. (2017). Nitel veri analizi: sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsalı üzerine bir çalişma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi,11(1), 44-47.
18. Özer, D. (2001). Engelliler İçin Beden Eğitimi ve Spor. 1. Basım. Ankara: Nobel, s.149.
19. Özer, D., ve Şahin, G. (2011). Engelli bireyler için fiziksel aktivite: 2009-2010 çalıştayları sonuç raporu. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(2), 21-28.
20. Özsoy, Y., Özyürek, M., & Eripek, S. (1992). Özel eğitime giriş. Ankara: Karatepe Yayınları, s.49.
21. Pendik Engelsiz Spor Çalıştayı Raporu (2014). Engelli sporcular ve öğrenciler için eğitmen yetiştirilmesi, okul içi okul sonras beden eğitimi/spor faaliyetlerine engelli bireylerin katılımının güçlendirilmesi, 16-17 Aralık, İstanbul
22. Polfuss, M. L., Forseth, B. M., Schoeller, D. A., & Papanek, P. E. (2018). Accuracy of parent and child self-reported physical activity in children with special needs: A pilot study. Medicine & Science in Sports & Exercise, 50(5S), 451.
23. Reindal, M. S. (2010). What is the purpose? Reflections on inclusion and special education from a capability perspective, European Journal of Special Needs Education, 25(1),1-12.
24. Reindal, M. S. (2008). A social relational model of disability: a theoretical framework for special needs education?, European Journal of Special Needs Education, 23(2),135-146.
25. Sevencan, F., ve Çilingiroğlu, N. (2007). Sağlık alanındaki araştırmalarda kullanılan niteliksel veri toplama yöntemleri. Toplum Hekimliği Bülteni, 26(1), 25-27.
26. Soltani, S. (2018). Enjoyment in physical activities: What people with disabilities need to promote their health. Journal of Research in Medical Science, 23, 49.
27. Strauss, A., & Corbin, J. (1990). Basics of qualitative research: Grounded theory procedures and techniques. Newbury Park, CA: Sage. T.C. Başbakanlık, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü, Spor Şurası. (2008). 26-28 Kasım / Ankara, s.250-255.
28. Yancı, A. B. H. (2010). Öğretilebilir zihinsel engeli olan çocukların ruhsal ve sosyal uyumunda sportif rekreasyonun önemi. Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
29. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2005). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
30. Yılmaz, H. (2012). Eğitilebilir düzeyde zihinsel engelli öğrencilerde yapilan beden eğitimi ve spor derslerinin biyomotorik özellikleri üzerine etkisinin incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Isparta.