Araştırma Makalesi

TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ

Cilt: 2 Sayı: 2 30 Haziran 2021
PDF İndir
EN TR

TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ

Öz

Yenilenebilir enerji teknolojisindeki gelişmeler sonucunda konvansiyonel enerji maliyeti ile rekabet edecek hale gelmeye başlayan yenilenebilir enerjinin geleceği son yıllarda ilgi çekici bir konu haline gelmiştir. Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma hedeflerinin 2030 yılı için belirlenmesi, Türkiye’nin 30 Eylül 2015 tarihinde Paris Anlaşmasına sunduğu ve 2021-2030 dönemini içeren Niyet Edilen Ulusal Katkı Beyanında sera gazı azaltım, güneş, rüzgar ve hidrolik gibi yenilenebilir enerjiden elde edilecek elektrik üretimleri hedefleri olduğu için 2030 yılı kritik bir yıl olarak görüldüğünden dolayı çalışmada tahmin yılı olarak 2030 yılı seçilmiştir. Makalede yenilenebilir enerji türlerinin ayrı ayrı kurulu güçlerinin 2030 yılı için tahminlemesi Box-Jenkins ARIMA metodolojisi kullanılarak yapılmış olup 2030 yılı istihdam tahmini ise elektronik tablo tabanlı bir model olan JEDI modeli (İstihdam ve Ekonomik Kalkınma Etkisi) ile gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak Türkiye’nin Niyet Edilen Ulusal Katkı Beyanında hidrolik enerji ve güneş enerjisi hedefine ulaşacağı ve rüzgar enerjisi hedefine de çok yaklaşılacağı öngörülmüş olup hedefe ulaşılabilmesi için rüzgar enerjisi yatırımlarının ve teşviklerinin biraz daha artırılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte Türkiye’de tüm yenilenebilir enerji türlerinin kurulu güçlerinin zamanla artış göstereceği ve 2030 yılında yenilenebilir enerji santralleri içinde en çok istihdam yaratacağı tahmin edilen enerji türünün Hidrolik enerji, ikinci sırada güneş enerjisi ve üçüncü sırada ise rüzgar enerjisi olacağı öngörülmüştür.

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Yok

Kaynakça

  1. Altan, Ş. ve Ediz, A. (2009). Girdi Katsayılarının Güncellenmesi İçin RAS ve Hedef Programlama Modellerinin Kullanımı. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(3), 79-92.
  2. Akan, Y., & Tak, S. (2003). Türkiye Elektrik Enerjisi Ekonometrik Talep Analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 17(1-2).
  3. Akay, D., & Atak, M. (2007). Grey prediction with rolling mechanism for electricity demand forecasting of Turkey. Energy, 32(9), 1670-1675.
  4. Blazejczak, J., Braun, F. G., Edler, D., & Schill, W. P. (2014). Economic effects of renewable energy expansion: A model-based analysis for Germany. Renewable and sustainable energy reviews, 40, 1070-1080.
  5. Bozkurt, H. Y. (2013). Zaman Serileri Analizi, Genişletilmiş 2. Baskı, Ekin Basım Yayın Dağıtım, Bursa.
  6. Chen, J., Yu, J., Song, M., & Valdmanis, V. (2019). Factor decomposition and prediction of solar energy consumption in the United States. Journal of Cleaner Production, 234, 1210-1220.
  7. Demircan, Z. (2013). “What Energy Mix For Turkey in 2030”. T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Enerji İşleri Genel Müdürlüğü, 26 Mart 2013, Ankara, http://events.ewea.org/events/workshops/wp-content/uploads/2013/03/EWEA-TUREB-Workshop-27-3-2013-Zafer-Demircan.pdf (Erişim Tarihi, 25.04.2020).
  8. Dikmen, N. (2009). Ekonometri Temel Kavramlar ve Uygulamalar (1.baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Ekonomi

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

30 Haziran 2021

Gönderilme Tarihi

12 Ocak 2021

Kabul Tarihi

1 Nisan 2021

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 2 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Güllü, M., & Kartal, Z. (2021). TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 288-313. https://doi.org/10.52835/19maysbd.849978
AMA
1.Güllü M, Kartal Z. TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19maysbd. 2021;2(2):288-313. doi:10.52835/19maysbd.849978
Chicago
Güllü, Mustafa, ve Zeki Kartal. 2021. “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi 2 (2): 288-313. https://doi.org/10.52835/19maysbd.849978.
EndNote
Güllü M, Kartal Z (01 Haziran 2021) TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi 2 2 288–313.
IEEE
[1]M. Güllü ve Z. Kartal, “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”, 19maysbd, c. 2, sy 2, ss. 288–313, Haz. 2021, doi: 10.52835/19maysbd.849978.
ISNAD
Güllü, Mustafa - Kartal, Zeki. “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi 2/2 (01 Haziran 2021): 288-313. https://doi.org/10.52835/19maysbd.849978.
JAMA
1.Güllü M, Kartal Z. TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19maysbd. 2021;2:288–313.
MLA
Güllü, Mustafa, ve Zeki Kartal. “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi, c. 2, sy 2, Haziran 2021, ss. 288-13, doi:10.52835/19maysbd.849978.
Vancouver
1.Mustafa Güllü, Zeki Kartal. TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19maysbd. 01 Haziran 2021;2(2):288-313. doi:10.52835/19maysbd.849978

Cited By

© 2019–2026 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi. 
Bu dergi, Çanakkale Eğitim, Bilim, Sosyal ve Kültürel Araştırmalar ve Uygulamalar Derneği tarafından yayımlanmakta ve DergiPark altyapısıyla açık erişimli olarak sunulmaktadır. 
ISSN: 2717-736X | Yayın Periyodu: Yılda 4 Sayı | Baş Editör: Halil Emre Deniş 
Yayın Ücreti: Alınmamaktadır | Yayın Dili: Türkçe ve İngilizce 
Web adresi: https://dergipark.org.tr/tr/pub/19maysbd  | İletişim: editor@cebsader.com

Creative Commons Lisansı: BY-NC 4.0
Bu dergide yayımlanan tüm içerikler, Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0) lisansı ile lisanslanmıştır.