As the Determinants of Criminal Tendency: The Effects of Family Attachment, Moral Identity, and Witnessing Domestic Violence

Öz

This study investigates the effects of social and psychological factors; moral identity perception, family attachment, and witnessing paternal violence against mother during childhood, on criminal behavior in young adults. 

The study group consisted of 350 inmates aged 18-24, convicted of serious crimes, with a large majority having multiple criminal records. The control group comprised 321 university students with no prior criminal record, studying at various higher education institutions in large and small cities across Türkiye. 

Three inventories were used for the research: the ‘Moral Identity Scale’, the ‘Family Belonging Scale’, and the ‘Witnessing Paternal Violence Against the Mother During Childhood Scale’. Due to the ordinal structure of the scales used in the study and the asymmetry in their distributions, descriptive statistics, percentage distributions, and chi-square analyses were used to determine the differences between the groups instead of parametric tests. 

Having analyzed the obtained data statistically, no significant difference was found between the study group and the control group in the measurements of moral identity and witnessing violence perpetrated by the father against the mother; two of the three hypotheses established at the beginning of the study could not be confirmed. Having taken into account the observed behavioral tendencies of the inmates and the nature of the prison, this situation may be partially attributed to ‘social desirability bias,’ which is observed at a higher level, especially in the prison environment. Despite the possibility of being affected by the same dilemma, a significant difference was found between the study group and the control group according to the results of the inventory measuring family attachment. 

The research results highlight the importance of family attachment, which forms the basis of adherence to society and social norms. This study also highlights the methodological sensitivities and the data reliability challenges in the prison environment. 

Anahtar Kelimeler

• Domestic violence
• Family Loyalty
• Moral Identity
• Criminal Tendency
• Social Desirability Bias

Destekleyen Kurum

No support was received from any institution.

Proje Numarası

1

Etik Beyan

I hereby declare that this study is an original and unique piece of work , I have a tarot to scientific ethical principles and rules throughout all stages of the study. I have provided sources for all data and information obtained within the scope of this study and have included these sources in the references. I have not made any alterations to the data used. I declare that I have abided by the ethical duties and responsibilities by accepting all terms and conditions of the committee on publication ethics. I acknowledge and agree that if at any time it is determined that there is a discrepancy with this declaration regarding the study , I am prepared to accept all moral and legal consequences that may arise .

Teşekkür

I would like to express my sincere gratitude to all relevant units of the Police Academy and all personnel who assisted in obtaining the necessary permits and approvals for this study. I would also like to thank the directors and staff of Marmara and Maltepe Prisons for their interest and support in providing the time and support necessary to conduct this study successfully in the prisons.

Suç Eğiliminin Belirleyicileri Olarak: Aile Bağlılığı, Ahlaki Kimlik ve Aile İçi Şiddete Tanıklık Etmenin Etkileri

Öz

Bu çalışmada sosyal ve psikolojik etmenlerden ahlaki kimlik algısı, aile bağlılığı ve çocukluk döneminde babanın anneye şiddetine tanıklık etmenin çocuk ve genç popülasyonda suça yönelmeye etkileri araştırılmıştır. Araştırma çalışma grubu olarak 350 mahkûma ulaşılmıştır. Bu mahkumlar 18-24 yaş aralığında, ağır suçlardan hüküm giymiş, büyük bir çoğunluğunun suç dosyasında birden fazla suçu olduğu tespit edilmiş hükümlülerdir. Kontrol grubu olarak Türkiye'nin büyük ve küçük şehirlerinde bulunan muhtelif yüksek öğrenim kurumlarında okumakta olan 321 suç geçmişi olmayan üniversite öğrencisi ile çalışılmıştır. 

Araştırma için üç ayrı envanter kullanılmıştır. Bunlar 'Ahlaki Kimlik Ölçeği', 'Aile Aidiyeti Ölçeği' ve ‘Çocukluk Döneminde Babanın Anneye Şiddetine Tanıklık Ölçeği’dir. Çalışmada kullanılan ölçeklerin ordinal yapısı ve dağılımlardaki asimetri nedeniyle parametrik testler yerine, tanımlayıcı istatistikler, yüzdelik dağılımlar ve ki-kare analizleri kullanılarak gruplar arasındaki farklar bulunmuştur. 

Elde edilen veriler istatistiksel olarak analiz edildiğinde ahlaki kimlik ve babanın anneye uyguladığı şiddete şahitlik etme ölçümlerinde çalışma grubu ile kontrol grubu arasında anlamlı bir fark görülmemiş, çalışmaya başlarken kurulan üç hipotezden ikisi doğrulanamamıştır. Bu durum büyük ölçüde, özellikle hapishane ortamında daha yüksek seviyede görülen 'sosyal beğenirlik/istenilirlik yanlılığı' (social desirability bias) ile açıklanmaya çalışılmıştır. Aynı ikilemden etkilenmiş olmasına rağmen aile bağlılığını ölçen envanter sonuçlarına göre çalışma grubu ile kontrol grubu arasında belirgin bir fark bulunmuştur. 

Araştırma sonuçları toplum ve toplumsal normlara bağlılığın temelini oluşturan aile bağlılığının önemini vurgulamaktadır. Ayrıca hapishane ortamında veri güvenilirliği ile ilgili hassasiyetleri ortaya koymak açısından katkı sağlamıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Aile içi şiddet
• Aile Bağlılığı
• Ahlaki Kimlik
• Suç Eğilimi
• Sosyal Beğenirlik Yanlılığı

Destekleyen Kurum

Herhangi bir kurumdan destek alınmamıştır.

Proje Numarası

1

Etik Beyan

Bu çalışmanın özgün ve benzersiz bir çalışma olduğunu beyan ederim. Çalışmanın tüm aşamalarında bilimsel etik ilke ve kurallara bağlı kaldım. Bu çalışma kapsamında elde edilen tüm veri ve bilgilerin kaynaklarını belirttim ve bu kaynakları referanslara ekledim. Kullanılan verilerde herhangi bir değişiklik yapmadım. Yayın etiği komitesinin tüm şart ve koşullarını kabul ederek etik görev ve sorumluluklara uyduğumu beyan ederim. Çalışmayla ilgili olarak bu beyanla bir tutarsızlık tespit edilirse, ortaya çıkabilecek tüm ahlaki ve hukuki sonuçları kabul etmeye hazır olduğumu kabul ve beyan ederim.

Teşekkür

Bu çalışmanın yapılabilmesi için gerekli izin ve onayların alınması sürecinde yardımcı olan Polis Akademisi'nin ilgili tüm birimlerine ve desteğini esirgemeyen tüm personele çok teşekkür ederim. Ceza evlerinde bu çalışmayı sağlıklı bir şekilde yürütebilmem için gerekli tüm desteği zamanı sağlayan Marmara ve Maltepe Ceza Evleri müdür ve personeline gösterdikleri ilgi ve destek için çok teşekkür ederim

Kaynakça

1. Agnew, R. (1992). Foundation for a general strain theory of crime and delinquency. Criminology, 30(1), 47–87. https://doi.org/10.1111/j.1745-9125.1992.tb01093.x
2. Aktuğ, H. G. (2024). Kardeşler arasında sapma ve suça yönelme davranışında farklılığa etki eden faktörler. Nobel Bilimsel Eserler.
3. Arditti, J. A. (2012). Parental incarceration and the family: Psychological and social effects of imprisonment on children, parents, and caregivers. NYU Press.
4. Aquino, K., Freeman, D., Reed, A., Lim, V. K. G., ve Felps, W. (2009). Testing a social-cognitive model of moral behavior. Journal of Personality and Social Psychology, 97(1), 123–141. https://doi.org/10.1037/a0015409
5. Aydın, B., Bekir, N., ve Çiçek, N. (2015). Çocukluk döneminde babanın anneye yönelik şiddetine tanıklık ölçeği. In I. Norley, A. Icbay, ve S. Arslan (Eds.), Contemporary approaches in education (ss. 413–420).
6. Bales, W. D., ve Mears, D. P. (2008). Inmate social ties and the transition to society: Does visitation reduce recidivism? Journal of Research in Crime and Delinquency, 45(3), 287–321.
7. Benedict, L. W., ve Lanyon, R. I. (1992). An analysis of deceptiveness: Incarcerated prisoners. Journal of Addictions ve Offender Counseling, 13(1), 23–31. https://eric. ed.gov/?id=EJ451140
8. Blasi, A. (1983). Moral cognition and moral action: A theoretical perspective. Developmental Review, 3(2), 178–210. https://doi.org/10.1016/0273-2297(83)90029-1

9. Clear, T. R. (2007). Imprisoning communities: How mass incarceration makes disadvantaged neighborhoods worse. Oxford University Press.
10. Connell, R. W. (2005). Masculinities (2nd ed.). University of California Press.
11. Crowne, D. P., ve Marlowe, D. (1960). A new scale of social desirability independent of psychopathology. Journal of Consulting Psychology, 24(4), 349–354. https://doi. org/10.1037/h0047358
12. Ehrensaft, M. K., Cohen, P., Brown, J., Smailes, E., Chen, H., ve Johnson, J. G. (2003). Intergenerational transmission of partner violence: A 20-year prospective study. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 71(4), 741–753. https://doi.org/10.1037/0022-006X.71.4.741
13. Freyd, J. J. (1996). Betrayal trauma: The logic of forgetting childhood abuse. Harvard University Press.
14. Furnham, A. (1986). Response bias, social desirability and dissimulation. Personality and Individual Differences, 7(3), 385–400. https://doi.org/10.1016/0191-8869(86)90014-0
15. Glueck, S., ve Glueck, E. (1950). Unraveling juvenile delinquency. Harvard University Press.
16. Graham, J. R. (1978). The Minnesota Multiphasic Personality Inventory (MMPI). In Clinical diagnosis of mental disorders: A handbook (ss. 311–331). Springer US.
17. Hardy, S. A., ve Carlo, G. (2005). Identity as a source of moral motivation. Human Development, 48(4), 232–256. https://doi.org/10.1159/000086859
18. Hart, K. J. (1995). The assessment of malingering in neuropsychological evaluations: Research based concepts and methods for consultants. Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 47(4), 246–254. https://doi.org/10.1037/1061-4087.47.4.246
19. Hildebrand, M., Wibbelink, C. J. M., ve Verschuere, B. (2018). Do impression management and self-deception distort self-report measures with content of dynamic risk factors in offender samples? A meta-analytic review. International Journal of Law and Psychiatry, 58, 157–170. https://doi.org/10.1016/j.ijlp.2018.03.001
20. Hirschi, T. (1969). Causes of delinquency. University of California Press.
21. Hofstee, W. K. B. (2003). Structures of personality traits. In T. Millon ve M. J. Lerner (Eds.), Handbook of psychology: Personality and social psychology (Cilt 5, ss. 231–254). Wiley.
22. Kürüm, B., ve Ekşi, H. (2022). Kimlik kavramına ahlaki bir bakış: Ahlaki kimlik ölçeğinin geliştirilmesi ve psikometrik özelliklerinin incelenmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 43, 189–214.
23. Mavili, A., Kesen, N. F., ve Daşbaş, S. (2014). Aile aidiyeti ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 33, 53–78.
24. Mowen, T. J., Boman, J. H., ve Mowen, C. A. (2019). Moving beyond “if” family support matters to “why” it matters: Assessing the relative influence of individual attitudes, social supports, and neighborhood context on reentry outcomes. Criminal Justice and Behavior, 47(1), 3–5. https://doi.org/10.1177/0022427818820902
25. Murray, J., ve Farrington, D. P. (2005). Parental imprisonment: Effects on boys’ antisocial behaviour and delinquency through the life-course. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 46(12), 1269–1278. https://doi.org/10.1111/j.1469-7610.2005.01433.x
26. Paulhus, D. L. (1984). Two-component models of socially desirable responding. Journal of Personality and Social Psychology, 46(3), 598–609. https://doi.org/10.1037/0022-3514.46.3.598
27. Paulhus, D. L. (1991). Measurement and control of response bias. In J. P. Robinson, P. R. Shaver, ve L. S. Wrightsman (Eds.), Measures of personality and social psychological attitudes (ss. 17–59). Academic Press. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-590241-0.50006-X
28. Paulhus, D. L. (2002). Socially desirable responding: The evolution of a construct. In H. I. Braun, D. N. Jackson, ve D. E. Wiley (Eds.), The role of constructs in psychological and educational measurement (ss. 49–69). Erlbaum.
29. Rogers, R., ve Bender, S. D. (2003). Evaluation of malingering and deception. In I. B. Weiner (Ed.), Handbook of psychology: Forensic psychology (Cilt 11, ss. 109–130). Wiley.
30. Rogers, R. (2008). An introduction to response styles. In R. Rogers (Ed.), Clinical assessment of malingering and deception (3. baskı, ss. 3–13). Guilford Press.
31. Sampson, R. J., ve Laub, J. H. (1993). Crime in the making: Pathways and turning points through life. Harvard University Press.
32. Tan, L., ve Grace, R. C. (2008). Social desirability and sexual offenders: A review. Sexual Abuse, 20(1), 61–79. https://doi.org/10.1177/1079063207308300
33. Tierney, D. W., ve McCabe, M. P. (2001). An evaluation of self-report measures of cognitive distortions and empathy among Australian sex offenders. Archives of Sexual Behavior, 30(5), 495–519. https://doi.org/10.1023/A:1010268612683
34. Widom, C. S. (1989). The cycle of violence. Science, 244(4901), 160–166. https://doi. org/10.1126/science.2704995