Kamu Girişimcilerinin Kişilik Özelliklerini Belirlemeye Yönelik Uygulamalı Bir Çalışma

Mustafa , Mahmut, Fatma Karaca, Özdevecioğlu, İnce

doi:10.22466/acusbd.263587

Kamu Girişimcilerinin Kişilik Özelliklerini Belirlemeye Yönelik Uygulamalı Bir Çalışma

Öz

Kamu girişimciliği kamusal sorunların çözümünde kullanılan insan gücü ve maddi kaynakların kullanımında ve yönetiminde daha etkin bir yöntem olarak benimsenmektedir. Kamu girişimciliği, kamu örgütlerinin tüketici istek ve ihtiyaçlarına daha kaliteli ve hızlı cevap verecek şekilde yeniden tasarlanmasını, daha az bürokrasiyi, daha fazla esnekli- ği, daha fazla rekabetçi anlayışı, daha fazla yenilikçiliği ve girişimciliği sağlayarak etkinliği artırmaktadır. Kişilik ise, insanın fiziksel ve sosyal çevresiyle olan etkileşimini ortaya koyan duygu, düşünce ve davranışlarının ayırt edici birleşimidir. Kişiliğin oluşumunda çevre ve kalıtımın etkisi net olarak ifade edilmekte ve kişilik çevre ve genetik faktörlerin sentezi şeklinde ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın temel amacı kamu girişimciliğini belirleyen kişilik özelliklerinin tespit edilmesidir. Çalış-ma iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci kısımda kaynak taramasına dayalı kuramsal çerçevenin oluşturulmasının ardından ikinci kısımda ise yapılan alan araştırması sonuçları yer almaktadır. Araştırma Kamu İktisadi Teşekküllerinde görevli 235 kamu girişimcisi üzerinde uygulanan anket formlarından geçerli sayılan 144 adedinden elde edilen bilgiler SPSS İstatistik Paket Programı ile analiz edilmiş ve sonuç itibariyle kişiliğin kamu girişimciliği üzerinde etkili olduğu ve sorumluluk kişilik özelliğinin kamu girişimcilerinde baskın kişilik özelliği olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlar itibariyle çalışmanın hipotezleri kısmen doğrulanmıştır

Anahtar Kelimeler

Kamu Girişimciliği,Kişilik,Neo-ffi Kişilik Envanteri,Girişimcilik,Girişimci Kişilik,Kamu İktisadi Teşekkülü.

Kaynakça

Arnold, M., (1986), Client Empathic Understanding in Client
Centred Therapy, USA: McMillan Hill Eds.
Arthur, W., and W. G. Graziano (1996), “The Five‐Factor Model,
Conscientiousness, and Driving Accident Involvement”, Journal
of Personality, 64 (3): 593-618.
Atkinson, R. (1999), Psikolojiye Giriş, Ankara: Arkadaş Yayınevi.
Bellone, J., G. and Carl, F. Goerl (1992), “Reconciling Public Entrepreneurship
and Democracy”, Public Administration Review, 52

(2): 130-134.
Covin, J. G. and D. P. Slevin (2002), “The Entrepreneurial Impera-tives of Strategic Leadership”, in (eds.), M. A. Hitt, R. D. Ireland,
S. M. Camp, D. L. Sexton (2002), Strategic Entrepreneurship:
Creating A New Mindset, Oxford: Blackwell Publishers, pp.309-
Covin, J. G. and D. P. Slevin (1988), “The Influence of Organization
Structure on the Utility of an Entrepreneurial Top Management
Style”, Journal of Management Studies, 25 (3): 217-234.
Cüceloğlu, D. (1994), İnsan ve Davranışı, İstanbul: Remzi.
Çuhadar, M. T. (2013), “Kamu Girişimciliği”, (ed.) Himmet Karadal
(2013), Girişimcilik, İstanbul: Beta içinde s.323-333.
Doig, J. W. and E. C., Hargrove (1987), Leadership and Innovation,
Baltimore: Johns Hopkins University Press.
Edwards, C., G. Jones, A. Lawton and N. Llewellyn (2002), “Public
Entrepreneurship: Rhetoric, Reality and Context”, International
Journal of Public Administration, 25 (12): 1539-1554.
Eggers, W. D. and O. John (1995), Revolution At The Roots:
Making Our Government Smaller, Better, Closer to Home,
New York: The Free Press.
Erdoğan, İ. (1991), İşletmelerde Davranış, İstanbul: İstanbul Üniversitesi
İşletme Fakültesi Küre Ajans.
Eren, E. (2000), Örgütsel Davranış ve Yönetim Psikolojisi, İstanbul:
Beta.
Gore, A. (1993), From Red Tape to Results: Creating a Government
That Works Better and Costs Less, Washington DC: Report
of The National Performance Review.
Harrary, K. (1994), Who Do You Think You Are, New York:
HarperCollins Publishers, Analysis, 1998, Upper Saddle River.
Hellriegel, D., J. W. Slocum and R. W. Woodman (1986), Organizational
Behaviour, New York: West Publishing Company.
Laurent, A. (2000), Entrepreneurial Government: Bureaucrats
As Businesspeople Arlington, Va: Pricewaterhousecoopers En-dowment For The Business of Government.
Lewis, E. (1980), Public Entrepreneurship: Toward a Theory of
Bureaucratic Political Power, Bloomington: Indiana University
Press.
Llewellyn, N. and J. Geoff (2003), “Controversies and Conceptual
Development: Examining Public Entrepreneurship”, Public Management
Review, 5 (2): 245-266.
Macdonald, K. M. (1995), The Sociology of The Professions, Sage
Publications.
Mierzwa, T. J. (2003), Internal Venturing in Public Agencies,
Unpublished Doctoral Dissertation, Los Angeles: University of
Southern California.
Moon, M. J. (1998), The Pursuit Of Managerial Entrepreneurship in
The Public, Private, And Nonprofit Sector: Does Organization
Matter?
Morris, M. H. and F. F. Jones (1999), “Entrepreneurship in Established
Organizations: The Case of the Public Sector”, Entrepreneurship
Theory and Practice, 24 (1): 71-91.
Naman, J. L. and D. P. Slevin (1993), “Entrepreneurship and the
Concept of Fit: A Model and Empirical Tests”, Strategic Management
Journal, 14 (2): 137-153.
Nutt, P. C. and R. W. Backoff (1993), “Transforming Public Organizations
with Strategic Management and Strategic Leadership”,
Journal of Management, 19 (2): 299-347.
Osbome, D. and T. Gaebler (1992), Reinventing Government:
How the Entrepreneurial Sprit is Transforming the Public
Sector, New York: William Patrick.
Özkalp, E. ve Ç. Kırel (2001), Örgütsel Davranış, Eskişehir: Anadolu
Üniversitesi Yayınları.
Roberts, N. C. (1992), “Public Entrepreneurship and Innovation”, Policy Studies Review, 11 (1): 55-74.Salazar, G. M. (1992), The Public Entrepreneur: An Empirical
Study Unpublished Doctoral Dissertation, Tallahassee: Florida
State University.
Somer, O., M. Korkmaz ve A. Tatar (2002), “Beş Faktör Kişilik
Envanterinin Geliştirilmesi: Ölçek ve Alt Ölçeklerinin Oluşturulması”,
Türk Psikoloji Dergisi, 17 (49): 21-33.
Somer, O., M. Korkmaz ve A. Tatar (2004), Kuramdan Uygulamaya
Beş Faktör Kişilik Modeli ve Beş Faktör Kişilik Envanteri,
İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
Somer, O., M. Korkmaz ve A. Tatar (2011), Kurumdan Uygulamaya
Beş Faktör Kişilik Modeli ve Beş Faktör Kişilik Envanteri,
İzmir: Ege Üniversitesi Yayınları (2nci Baskı).
Somer, O. (1998), “Türkçede Kişilik Özelliğini Tanımlayan Sıfatların
Yapısı ve Beş Faktör Modeli”, Türk Psikoloji Dergisi, 13
(42): 17-32.
Stevenson, H. H., M. J. Roberts and H. I. Grousbeck (1989), Business
Ventures and the Entrepreneur, Homewood: Irwin.
Stone, J. B. (1992), Public Entrepreneurship in Florida Local
Government Administration (Unpublished Doctoral Dissertation),
Tallahassee: Florida State University.
Wieman, C. (1993), “Road Work Ahead: How to Solve The Infrastructure
Crisis”, Technology Review, 96 (1).

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

-

Yazarlar

Mustafa , Mahmut, Fatma Karaca, Özdevecioğlu, İnce

Yayımlanma Tarihi

1 Ocak 2016

Gönderilme Tarihi

22 Ağustos 2016

Kabul Tarihi

-

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2016 Cilt: 2 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.22466/acusbd.263587

IZ

https://izlik.org/JA43FN72RH

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Karaca, Özdevecioğlu, İnce, M. , M. F. (2016). Kamu Girişimcilerinin Kişilik Özelliklerini Belirlemeye Yönelik Uygulamalı Bir Çalışma. Artvin Çoruh Üniversitesi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 94-119. https://doi.org/10.22466/acusbd.263587

Cited By

GİRİŞİMCİLERİN GİRİŞİMCİLİK DÜZEYLERİNİN DEMOGRAFİK FAKTÖRLER AÇISINDAN İNCELENMESİ: KÜTAHYA İLİNDE BİR ALAN ARAŞTIRMASI

Dumlupınar Üniversitesi İİBF Dergisi

https://doi.org/10.58627/dpuiibf.1718959