Examination of The Factors Related to Violence Against Women in University Students

Öz

The study was conducted to cross-sectionally to determine the factors related to violence against women attitude in university students. The sample is consisted of 672 students. "Personal Information Form", "İSKEBE Violence Against Women Attitude Scale", "Social Anxiety Scale", "Empathic Tendency Scale", "Passivity, Assertiveness and Aggression Scale" and "Communication Skills Evaluation Scale" were used. Number, average, percentage, t test and regression analysis were used in the analysis of the data. It is possible to explain 5% of variance related to violence towards women by social anxiety, 3% of it by low empathic tendency skills, 5% of it by passivity, 5% of it by aggression, 3% of it by low communication skills of individuals. The social anxiety levels, passivity, aggression characteristics of students increase their attitudes towards violence against women while their empathic tendency skills, communication skills decrease their violence attitudes.

Anahtar Kelimeler

• VİOLENCE ATTİTUDE
• VİOLENCE AGAİNST WOMEN
• UNİVERSİTY STUDENT

Üniversite Öğrencilerinde Kadına Yönelik Şiddetle İlgili Etmenlerin İncelenmesi

Öz

Çalışma üniversite öğrencilerinde kadına yönelik şiddet tutumu ilgili faktörlerin belirlenmesi amacı ile kesitsel olarak yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini 672 öğrenci oluşturmuştur. Veriler “Kişisel bilgi formu”, “İSKEBE Kadına Yönelik Şiddet Tutum Ölçeği”, “Sosyal Kaygı Ölçeği”, “Empatik Eğilim Ölçeği”, “Edilgenlik, Girişkenlik ve Saldırganlık Ölçeği, “İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde; sayı, ortalama, yüzde, t testi ve regresyon analizi kullanılmıştır. Kadına yönelik şiddete ilişkin varyansın %5’i bireylerin sosyal kaygısıyla, %3’ü düşük empatik eğilim becerileriyle, %5’i edilgenlikleriyle, %5’i saldırganlıklarıyla ve %3’ü düşük iletişim becerileri ile açıklanmaktadır. Öğrencilerin sosyal kaygı düzeyleri, edilgenlik ve saldırganlık özellikleri kadına yönelik şiddet tutumlarını arttırırken; empatik eğilim becerileri ve iletişim becerileri ise kadına yönelik şiddet tutumlarını azaltmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• şiddet tutumu
• kadına yönelik şiddet
• üniversite öğrencisi

Kaynakça

1. Abramsky, T., Watts, C.H., Garcia-Moreno, C., Devries, K., Kiss, L. , Ellsberg, M., Jansenn, H., Heise, L. (2011). What factors are associated with recent intimate partner violence? Findings from the WHO multi-country study on women’s health and domestic violence. BMC Public Health, 11, 2-17.
2. Appleton, W. (1980). The battered woman syndrome. Ann of Emerg Med, 9(2), 84-91.
3. Ayan, S., 2007. Aile içinde şiddete uğrayan çocukların saldırganlık eğilimleri. Anadolu Psikiyatri Dergisi 8, 206-214.
4. Aydın, Y.Y., Ramadan, H., Çiftçi, H., Erkek, A., Vural, S. &Coşkun, F. (2016). Acil Servise Başvuran Şiddete Maruz Kalmış Kadınların Demografik ve Klinik Özellikleri İle Hastane Maliyetleri. Kırıkkale Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 18(3), 101-107.
5. Bağcıoğlu, E., Vural, M., Karababa, İ.F., Akşin, M. & Selek, S. (2014). Decrease in Domestic Violence During Pregnancy: A Study From Turkey. Journal of Interpersonal Violence, 29 (2), 203-216.
6. Barnavi, F.H. (2015). Prevalence and Risk Factors of Domestic Violence Against Women Attending a Primary Care Center in Riyadh, Saudi Arabia. Journal of interpersonel violence, 32,(8) 1171–1186.
7. Camadan, F.&Yazıcı, H. (2017). Investigation of the Aggression Tendency Observed in University Students in Terms of Different Variables. Journal of Higher Education and Science, 7(2), 225-234.
8. Coleman, K.H., Weinman, M.L., Hsi, B.P. (1980). Factors affecting conjugal violence. Journal of Psychology, 105, 197-202.

9. Council of Europe (2012). Number of cases of violence against women increasing, warns PACE. http HYPERLINK "http://www.assembly.coe.int/nw/xml/News/News-View-%09EN.asp?newsid=4222&lang=2&cat=17"://www.assembly.coe.int/nw/xml/News/News-View- EN.asp?newsid HYPERLINK "http://www.assembly.coe.int/nw/xml/News/News-View-%09EN.asp?newsid=4222&lang=2&cat=17"=4222 HYPERLINK "http://www.assembly.coe.int/nw/xml/News/News-View-%09EN.asp?newsid=4222&lang=2&cat=17"& HYPERLINK "http://www.assembly.coe.int/nw/xml/News/News-View-%09EN.asp?newsid=4222&lang=2&cat=17"lang=2 HYPERLINK "http://www.assembly.coe.int/nw/xml/News/News-View-%09EN.asp?newsid=4222&lang=2&cat=17"& HYPERLINK "http://www.assembly.coe.int/nw/xml/News/News-View-%09EN.asp?newsid=4222&lang=2&cat=17"cat=17
10. Çankaya, G. & Ergin, H. (2015). Çocukların oynadıkları oyunlara göre empati ve saldırganlık düzeylerinin incelenmesi. Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal, 1(2), 283-297.
11. Çetinkaya, S.D. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Şiddet Eğilimlerinin ve Toplumsal Cinsiyet Rollerine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi. Nesne, 1,(2), 21-43.
12. Demir, Ü.(2000). Kadına yönelik aile içi şiddet. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 3, 57- 61.
13. Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayanılarak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştirilmesi, A.Ü.Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 2(1-2), 155-190.
14. Duyan, V. & Gelbal, S. (2016). Edilgenlik, Girişkenlik ve Saldırganlık Ölçeği – EGSÖ: Güvenirlik ve Geçerlik Çalışması. Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care; 10(4), 233-242.
15. Ekerbiçer, H.C., Bedir, N., Köse, E., İnci, M.B., Demirbaş, M., Karabel, M.P., Erdoğan, N., Tok, Ş., Kibar, F.A., Sancar, Ö., Muratdağı, G. & Çopur, Ö. (2017). Sakarya'da yaşayan bir grup kadının şiddet algı durumları ve bunu etkileyen faktörler. Halk Sağlığı Etkinlikleri, 19. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi.
16. Fageeh, W.M. (2014). Factors associated with domestic violence: A cross-sectional survey among women in Jeddah, Saudi Arabia. BMJ Open, 4(2), e004242. doi: 10.1136/bmjopen-2013-004242.
17. Hedlund, B.L. & Lindqvist, C. U. (1984). The development of an inventory for distinquishing among passive, aggressive, and assertive behavior. Behavioral Assessment 1944;6, 379- 390.
18. Gökulu, G. & Hosta, N. (2013). Basında Kadına Yönelik Şiddet Haberlerinin Analizi: Hürriyet, Sabah Ve Posta Gazeteleri Örneği (2005-2008). International Journal Of Social Science, 6, (2), 1829-1850.
19. Henrica, A.F.M., Üner, S., Kardam, F., Tezcan, S., Ergöçmen, B.A., Türkyılmaz, A.S., Yüksel, İ., Koç, İ., Yiğit, E. & Coşkun, Y. (2009). Türkiye’de Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet. T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü, Elma teknik basım matbaacılık, ISBN: 978-975-19-4498-6, 89 s., 46-53.
20. Jewkes, R., Fulu, E., Roselli, T. & Moreno, C.G. (2013). Prevalence of and factors associated with non-partner rape perpetration: findings from the UN Multi-country Crosssectional Study on Men and Violence in Asia and the Pacific. Lancet Glob Health, 1, 208–218.
21. Kahraman, H. (2000). Aile yaşamlarında şiddet olan ergenlerin ana-babalarıyla olan ilişkilerini ve kendilerini değerlendirmeleri (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
22. Kanbay, Y., Aslan, Ö., Işık, E., Tektaş, P.(2017). İSKEBE Kadına Yönelik Şiddet Tutum Ölçeği (İSKEBE Tutum Ölçeği) Geliştirme Çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 18(5), 453-459.
23. Kapan, M. & Yanıkkerem, E. (2016). Partner Violence, Depression and Loneliness in Pregnant Women Living in Rural and Urban Areas. TAF Preventive Medicine Bulletin, 15(5), 431-439.
24. Karal, D. & Aydemir, E. (2012). Türkiye’de Kadına Yönelik Şiddet. Usak Yayınları, ISBN: 978-605-4030-64-4, 75, 22-24.
25. Karaoglu, L., Celbis, O., Ercan, C., Ilgar, M., Pehlivan, E., Gunes, G., Genc, M.F. & Egri, M.(2005). Physical, emotional and sexual violence during pregnancy in Malatya, Turkey. European Journal of Public Health, 16(2), 149–156.
26. Khalid, R.& Frieze, H.I.(2004). Measuring perceptions of gender roles: the IAWS for Pakistanis and U.S. immigrant populations. Sex Roles, 51(, 5-6), 293-300.
27. Kılınç, M. & Uludağ, A. (2017). The Relationship Between Aggressive Behavior And Empathic Tendency Levels of Health Workers. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(3), 809-825.
28. Kodan-Çetinkaya, S. (2013). Evli bireylerin evlilik kalitesi toplumsal cinsiyet rollerine ilişkin tutumları ve yaşam doyumları arasındaki ilişkilerin incelenmesi. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Atatürk Üniversitesi /Eğitim Bilimleri Enstitüsü, , Erzurum.
29. Korkut, F. (1996). İletişim Becerilerini Değerlendirme Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Geçerlilik Çalışmaları, Psikolojik Danısma ve Rehberlik Dergisi, 2(7), 18-23.
30. Korkut, F. (2005). Yetişkinlere Yönelik İletişim Becerileri Eğitimi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 143-149.
31. Kouyoumdjian, F.G, Calzavara, L.M., Bondy, S.J., O’Campo, P. , Serwadda, D., Nalugoda, F., Kagaayi, J., Kigozi, G., Wawer, M. & Gray, R. (2013). Risk factors for intimate partner violence in women in the Rakai Community Cohort Study, Uganda, from 2000 to 2009. BMC Public Health, 13, 566.
32. Köşgeroğlu, N., Ünsal, A., Türe, A., Çulha, İ. & Öz, Z. (2016). Eskişehir'de Yaşayan Bir Grup Kadının Aile İçi Şiddete Maruziyet Durumları ile Sosyo-Demografik Özellikleri Arasındaki İlişki. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17 (1), 83-94.
33. Kurt, G., Dönmez, S., Eren, Ö., Balcı, E. & Günay, O. (2017). Üç Farklı Disiplinde Okuyan Üniversite Son Sınıf Öğrencilerinin İstismar, İhmal ve Aile İçi Şiddet Algıları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10 (50), 405-413.
34. Kyriacou, D.N., Anglin, D., Taliaferro, E., Stone, S., Tubb, T., Linden, J.A.,Muelleman, R. , Barton, E. & Kraus, J.F. (1999). Risk factors for injury to women from domestic violence. New England Journal of Medicine, 341(25), 1892-1898.
35. Lesure-Lester, G.E. (2000). Relation between empathy and aggression and behavior compliance abused group home youth. Child Psychiatry and Human Development, 31(2), 153-161.
36. Mamdouh, H.M., Ismail, H.M., Kharboush, I.F., Tawfik, M.M., El Sharkawy, O.G., Abdel-Baky, M.& Sallam, H.N. (2012). Prevalence and risk factors for spousal violence among women attending health care centres in Alexandria, Egypt. Eastern Mediterranean Health Journal, 18(11), 1118-1126.
37. Muslu, L. & Erdem, M. (2002). Eşi tarafından fiziksel şiddet gören ve görmeyen kadınların benlik saygısı düzeylerinin karşılaştırılması. Hemşirelikte Araştırma ve Geliştirme Dergisi, 4(2), 31-38.
38. Owen, F.K. & Owen, D. (2008). Kadına yönelik aile içi şiddet. Ankara Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü, Duman Ofset , 66 s., 21-24. (http://kadininstatusu.aile.gov.tr/data/542a8e0b369dc31550b3ac30/Kad%C4%B1na%20Y%C3%B6nelik%20Aile%20%C4%B0%C3%A7i%20%C5%9Eiddet.pdf )
39. Özbay Y. & Palancı, M. Sosyal Kaygı Ölçeği: Geçerlik Güvenirlik Çalışması, VI Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kongresi, Ankara, ODTÜ, 5-7 Eylül 2001.
40. Preston, S.D. & Hofelich, A.J. (2011). The many faces of empathy: Parsing empathic phenomena through a proximate, dynamic-systems view of representing the other in the self. Emotion Review, 20 (10), 1-10. Sambisa, W., Angeles, G., Lance, P. M., Naved, R. T. & Thomton, J. (2011). Prevalence and correlates of physical spousal violence against women in slum and nonslum areas of urban Bangladesh. Journal Interpersonal Violence, 26 (13), 2592-2618. Starner, T. M. & Peters, R.M. (2004). Anger expression and blood pressure in adolescents. The Journal of School Nursing, 20 (6), 335-342.
41. Stith, S.M., Smith, D.B., Penn, C.E., Ward, D.B. & Tritt, D. (2004). Intimate partner abuse perpetration and victimization risk factors: a metaanalytic review. Aggression and Violent Behavior, 10(1), 65-98. Strayer, J. & Roberts, W. (2004). Empathy and observed anger and aggression in five year-olds. Social Development, (13), 1-13.
42. Şahin, F. & Beyazova, U. (2001). Çocuğun şiddetten korunma hakkı. Milli Eğitim- Online, 151, [Online]: http://www.meb.gov.tr TC Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu, (1995). Aile içi şiddetin sebep ve sonuçları. Bizim Büro Basımevi, Yayın no:86, 1. baskı, ISBN: 975-19-1229-6, 321 s., 204-205.
43. Tok, Y. (2001). Cinsiyet rolleri ile ilgili farklı kalıp yargılara sahip üniversite öğrencilerinin saldırganlık düzeyleri. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Ankara. Uluocak, Ş., Gökulu, G., Bilir, O., Karacık, N.E. & Özbay, D. (2014). Toplumsal Cinsiyet Eşitsizliği ve Kadına Yönelik Şiddet. Paradigma Akademi, ISBN: 9786055230548, 234, 48-64.
44. Usta, J., Farver, J. A. & Pashayan, N. (2007). Domestic violence: The Lebanese experience. Public Health, 121(3), 208-219.
45. Ünsal, A. (1996). Genişletilmiş Bir Şiddet Tipolojisi. Cogito, 6-7, 29-36.
46. Vahip, I. (2002). Evdeki şiddet ve gelişimsel boyutu: Farklı bir açıdan bakış. Türk Psikiyatri Dergisi, 13 (4), 312-319.
47. Ventura, C.S., Ventura, M.S., Nielsen, S.D. & Johansen, K.S. (2001). Domestic abuse in a Central Mediterranean Pregnant Population. European Journal of Obstetrics and Gynecology and Reproductive Biology, 98,3-8.
48. WHO, 2005. WHO multi-country study on women’s health and domestic violence against women: Summary report of initial results on prevalence, health outcomes and women’s responses. Geneva, Switzerland: WHO Press. Yetim, D. (2008). Edirne şehir merkezinde kadınlara yönelik şiddet sıklığı ve etkileyen faktörler. (Uzmanlık Tezi). Edirne.