The Effect of the Program Prepared for the Development of Digital Fluency in Turkish Course on the Class Teachers’ Digital Fluency

Öz

This study aimed to evaluate the effectiveness of the program prepared to improve digital fluency in classroom teachers. For this purpose, a valid and reliable measurement tool that could be used to determine teachers' digital fluency levels was developed. This study used a quasi-experimental design with a pretest-posttest control group. The independent variable of this research was the Digital Fluency Teacher Training provided to the experimental group between the pretest and the posttest, and the dependent variable was the digital fluency levels of the participants. Within the scope of the present research, 30 hours of Digital Fluency Teacher Training was applied to the teachers in the experimental group, and no intervention was made in the control group. According to the findings obtained from the analysis of the data, it was seen that the digital fluency levels of the teachers in the experimental group were significantly higher than the teachers in the control group. The findings showed that the Digital Fluency Teacher Training Program increased the digital fluency levels of the teachers in the experimental group. The findings obtained within the scope of this research were discussed and interpreted based on the literature, and suggestions were presented.

Anahtar Kelimeler

• Digital fluency
• scale development
• teacher training
• experimental design
• class teacher

Türkçe Dersinde Dijital Akıcılığın Geliştirilmesi İçin Hazırlanan Programın Sınıf Öğretmenlerinin Dijital Akıcılıklarına Etkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı sınıf öğretmenlerinde dijital akıcılığı geliştirmek için hazırlanan programın etkililiğini değerlendirmektir. Bu amaç doğrultusunda öğretmenlerin dijital akıcılık düzeylerini belirlemede kullanabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı geliştirilmiştir. Çalışma nicel araştırma desenlerinden öntest-sontest kontrol gruplu yarı deneysel desende yürütülmüştür. Bu araştırmanın bağımsız değişkeni deney grubuna ön-test ile son-test arasında verilen Dijital Akıcılık Öğretmen Eğitimi olup, bağımlı değişkeni katılımcıların dijital akıcılık düzeyleridir. Araştırma kapsamında deney grubundaki öğretmenlere 30 saatlik Dijital Akıcılık Öğretmen Eğitimi uygulanmış, kontrol grubuna ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Verilerin analizinden elde edilen bulgulara göre, deneysel uygulamalar sonrasında, deney grubundaki öğretmenlerin dijital akıcılık düzeylerinin kontrol grubundaki öğretmenlere göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür. Bu çalışma sonucunda, uygulanan Dijital Akıcılık Öğretmen Eğitim Programının deney grubundaki öğretmenlerin dijital akıcılık düzeylerinde artış sağladığı bulguları elde edilmiştir. Araştırma kapsamında elde edilen bulgular alanyazın temelli tartışılarak yorumlanmış ve öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Dijital akıcılık
• ölçek geliştirme
• öğretmen eğitimi
• deneysel desen
• sınıf öğretmeni

Kaynakça

1. Altıner, S. (2019). Developing digital literacies of pre-service EFL teachers through engagement with research (Yayımlanmamış doktora tezi). Bahçeşehir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
2. American Educational Research Association, American Psychological Association ve National Council on Measurement in Education. (2014). Standards for educational & psychological testing. Washington, DC: American Educational Research Association. Erişim adresi: https://www.apa.org/science/programs/testing/standards
3. Aydın, S. (2013). Teachers' perceptions about the use of computers in EFL teaching and learning: The case of Turkey. Computer Assisted Language Learning, 26(3), 214-233.
4. Bal, M. S. ve Karademir N. (2013). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin teknolojik pedagojik alan bilgisi (TPAB) konusunda öz-değerlendirme seviyelerinin belirlenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 15-32.
5. Balcı, A. (2015). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler (2. Baskı). Ankara: Pegem Kitapevi
6. Barzaq, M. Y. (2007). Student-teachers' training programmes evaluation in English language teaching colleges of education in Gaza Strip Universities (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). The Islamic University, Gaza.
7. Başaran, M. (2013). Okuduğunu anlamanın bir göstergesi olarak akıcı okuma. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(4), 2277-2290.
8. Bayne, S., ve Ross, J. (2007). The ‘digital native’and ‘digital immigrant’: a dangerous opposition. In Annual Conference of the Society for Research into Higher Education (SRHE) 20 (1). 1-6

9. Blair, N. (2012). Technology integration for the new 21st century learner. Principal, 12-13. Erişim adresi: www.naesp.org/sites/default/files/Blair_JF12.pdf
10. Borthwick, A. C., ve Hansen, R. (2017). Digital literacy in teacher education: Are teacher educators competent? Journal of Digital Learning in Teacher Education, 33(2), 46-48.
11. Bos, B. (2011). Professional development for elementary teachers using TPACK. Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 11(2), 167-183.
12. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 32 (32), 470-483.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
14. Can, A. (2018). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
15. Chou, Y. C., ve Chiu, C. H. (2020). The development and validation of a digital fluency scale for preadolescents. The Asia-Pacific Education Researcher, 29(6), 541-551.
16. Cohen, R. J., ve Swerdlik, M.E. (2018). Psikolojik test ve değerlendirme: Testlere ve ölçmeye giriş (E. Tavşancıl, Çev.). Ankara: Nobel Akademi Yayıncılık.
17. Compeau, D. R., ve Higgins, C. A. (1995). Application of social cognitive theory to training for computer skills. Information Systems Research, 6(2), 118-143.
18. Cuban, L. (2001). Oversold and underused: Reforming schools through technology, 1980- 2000. Cambridge MA: Harvard University Press.
19. Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
20. Cüre, F. ve Özdener, N. (2008). Öğretmenlerin bilgi ve iletişim teknolojileri (BİT) uygulama başarıları ve BİT’e yönelik tutumları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 41-53.
21. Çakır, R. ve Yıldırım, S. (2009). Bilgisayar öğretmenleri okullardaki teknoloji entegrasyonu hakkında ne düşünürler? İlköğretim Online, 8(3), 952-964.
22. Çelik, S., ve Aytın, K. (2014). Teachers’ views on digital educational tools in English language learning: Benefits and challenges in the Turkish context. TESL-EJ, 18(2), 1-18.
23. Çetin, İ. (2017). Ortaöğretim matematik öğretmeni adaylarının teknolojik pedagojik alan bilgisi (tpab) yeterliklerindeki ve düzeylerindeki değişimin incelenmesi (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
24. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
25. Davidson, C. N. (2011). Now you see it: How the brain science of attention will transform the way we live, work, and learn. New York: Viking Press.
26. Demir, S., ve Çıngı, H. (2002). Çeşitli örnekleme yöntemlerinde basit doğrusal regresyon tahmin edicileri. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 15(2), 419-428.
27. DeVellis, R. (2012). Scale development: The theory and applications (3rd ed.). Thousand Oaks: SAGE Publications.
28. Dodge, T., Barab, S., Stuckey, B., Warren, S., Heiselt, C., ve Stein, R. (2008). Children’s sense of self: Learning and meaning in the digital age. Journal of Interactive Learning Research, 19(2), 225-249.
29. Dudeney, G., ve Hockly, N. (2016). Literacies, technology and language teaching. The Routledge handbook of language learning and technology (pp. 115-126).
30. Duke S.T. ve Ward, J.D. (2009). Preparing information literate teachers: A metasynthesis. Library & Information Science Research, 31, 247–256.
31. Durmuş, B., Yurtkoru, E. S., ve Çinko, M. (2013). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. İstanbul: Beta Yayınları.
32. Edwards, A., Joyner, K., ve Schatschneider, C. (2019). A simulation study on the performance of different reliability estimation methods. Educational and Psychological Measurement, 81(6), 1089–1117.
33. Elliott, L. L. (2010). Student and teacher perspectives of technology usage (Doktora tezi). ProQuest Dissertations and Theses.
34. Gilster, P., ve Glister, P. (1997). Digital literacy. New York: Wiley Computer Pub.
35. Hansen, F., ve Silva, R. P. V. (2016). Um caminho de superação pedagógica: os Naipes da Comunicação como dispositivos de atenção. Revista Comunicação & Sociedade, 38(3), 271-298.
36. Hegelheimer, V. (2006). When the technology course is required. Teacher education in CALL, 117-133.
37. Hollandsworth, R., Dowdy, L., ve Donovan, J. (2011). Digital citizenship in K-12: It takes a village. TechTrends, 55(4), 37-47.
38. Howland, K., ve Scaler Scott, K. (2016). Oral reading fluency testing: Pitfalls for children with speech disorders. The Reading Teacher, 69(6), 653-658.
39. Hsu, S. (2011). Who assigns the most ICT activities? Examining the relationship between teacher and student usage. Computers & Education, 56(3), 847-855.
40. Hubbard, P. (2008). CALL and the future of language teacher education. CALICO Journal, 25(2), 175-188.
41. International Society for Technology in Education. (2009). ISTE standarts administra- tors. https://id.iste.org/docs/pdfs/20-14_ISTE_Standards-A_PDF.pdf (Erişim Tarihi: 11.09.2021)
42. International Society for Technology in Education. (2018). https://id.iste.org/docs/Standar- ds-Resources/iste-standards-edleaders_v3.pdf (Erişim Tarihi:11/09/2021).
43. Jang, Syh J. ve Chen, Kuan C. (2010). From PCK to TPACK: Developing a transformative model for pre-service science teachers. Journal of Science Education and Technology, 19(6), 553-564.
44. Jimoyiannis, A. (2010). Designing and implementing an integrated technological pedagogical science knowledge framework for science teachers’ professional development. Computers & Education, 55(3), 1259-1269.
45. Kaleci, F. (2018). Bilgi ve iletişim teknolojilerinin matematik eğitimi sürecine entegrasyonuna yönelik hizmet içi eğitim programı uygulaması ve etkililiği (Yayımlanmamış doktora tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Konya.
46. Kaleli-Yılmaz, G. (2012). Matematik öğretiminde bilgisayar teknolojisinin kullanımına yönelik tasarlanan HİE kursunun etkililiğinin incelenmesi: Bayburt ili örneği (Yayımlanmamış doktora tezi). Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
47. Karasar, N. (2013). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
48. Kılıçkaya, F. (2012). The impact of CALL instruction on English language teachers' use of technology in language teaching (Doktora tezi). CoHE Thesis Center veri tabanından erişildi.
49. Kim, S., Chung, K. ve Yu, H. (2013). Enhancing digital fluency through a training program for creative problem solving using computer programming. The Journal of Creative Behavior, 47(3), 171-199.
50. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. New York: Routledge.
51. Ktoridou, D., ve Eteokleous‐Grigoriou, N. (2011). Developing digital immigrants' computer literacy: the case of unemployed women. Campus-Wide Information Systems, 28(3), 154-163
52. Koehler, M. J., ve Mishra, P. (2009). What is technological pedagogical content knowledge? Contemporary Issues in Technology and Teacher Education, 9(1), 60-70.
53. Lemke. C., Coughlin, E., ve Reifsneider, D. (2009). Technology in schools: What the research says. Culver City, Commissioned by Cisco. Erişim adresi: http://www.cisco.com/web/strategy/docs/education/tech_schools_09_research.pdf
54. Li, Y., ve Ranieri, M. (2010). Are ‘digital natives’ really digitally competent? A study on Chinese teenagers. British Journal of Educational Technology, 41(6), 1029-1042.
55. Lindsey, L. (2015). Preparing teacher candidates for 21st century classrooms: A study of digital citizenship (Doktora tezi).
56. Luckerson, V. (2014, Sept 22). Too cool for school: Disruptive tech is changing how kids learn. Time, 16-17. Erişim adresi: https://time.com/3326554/disruptive-technology-is-changing-how-kids-learn/
57. Luterbach, K. J., ve Brown, C. (2011). Education for the 21st century. International Journal of Applied Educational Studies, 11(1), 14-32.
58. McQuiggan, S., McQuiggan, J., Sabourin, J., ve Kosturko, L. (2015). Mobile learning: A handbook for developers, educators, and learners. John Wiley & Sons.
59. Mareco, D. (2017). 10 reasons today’s students NEED technology in the classroom. https://www.securedgenetworks.com/blog/10-reasons-today-s-students-need-technology-in-the-classroom sitesinden erişilmiştir (erişim tarihi: 12.09.2020).
60. Milli Eğitim Bakanlığı. (2018). Türkçe dersi öğretim programı (İlkokul ve ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar). Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları.
61. Miller, C., ve Bartlett, J. (2012). 'Digital fluency': towards young people's critical use of the internet. Journal of Information Literacy, 6(2), 35-55.
62. Nelson, S. A. (2000). Technology in schools: Whose best interest?. The Education Digest, 65(9), 45-47.
63. Nomass, B.B. (2013) The impact of using technology in teaching English as a second language. English Language and Literature Studies, 3(1), 111-116.
64. Özdamar, K. (2016). Eğitim, sağlık ve davranış bilimlerinde ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi: IBM, SPSS; IBM SPSS ve MINITAB uygulamalı. Eskişehir: Nisan Kitapevi.
65. Pallant, J. (2015). SPSS survival manual/SPSS kullanma kılavuzu, SPSS ile adım adım veri analizi (S. Balcı ve B. Ahi, 2016, Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık.
66. Parlak, B. (2017). Dijital çağda eğitim: Olanaklar ve uygulamalar üzerine bir analiz. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22, 1741-1759.
67. Pappas, M. (2008). Standards for the 21st-century learner: Comparisons with NETS and state standards. School Library Media Activities Monthly, XXIV(10), 19-26.
68. Pinho, I. D. C. ve Lima, M. D. S. (2013). Teacher's digital fluency: A new competence for foreigh language teaching. Revista Brasileira de Linguística Aplicada, 13(3), 711-739.
69. Prensky, M. (2001). Digital natives, digital immigrants part 1. On the Horizon, 9(5), 1-6.
70. Rebora, A. (2016). Teachers still struggling to use tech to transform instruction, survey finds. Education Week, 35(35). 4-5 Erişim adresi: http://www.edweek.org/ew/articles/2016/06/09/teachers-still-struggling-to-use-tech-to.html?qs=rebora
71. Rideout, V. J., Foehr, U. G., ve Roberts, D. F. (2010). Generation M2 media in the lives of 8- to 18-years-olds: A Kaiser family foundation study. https://files.eric.ed.gov/fulltext/ED527859.pdf (Erişim tarihi: 13.08.2021)
72. Slaouti, D., ve Motteram, G. (2006). Reconstructing practice: Language teacher education and ICT. Teacher education in CALL, 81-97. John Benjamins Publishing Company, Philadelphia. Erişim adresi: https://research.manchester.ac.uk/en/publications/reconstructing-practice-language-teacher-education-and-ict
73. Şahin, M. (2015). Öğretim materyallerinin öğrenme-öğretme sürecindeki işlevine ilişkin öğretmen görüşlerinin analizi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(3), 995-1012.
74. Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal ölçümlerde güvenirlik ve geçerlik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
75. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics (5th ed.). Boston: Pearson Inc.
76. Taşar, M. F. ve Timur, B. (2010). Developing technological pedagogical content knowledge in pre-service science teachers through microteaching via inquiry based interactive physics computer animations. In GIREP-ICPE-MPTL Conference (pp. 1-10).
77. Tekin, H. (2018). Eğitimde ölçme ve değerlendirme. Ankara: Yargı Yayınevi.
78. Tezbaşaran, A. (2008). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu [Elektronik versiyon]. Adana: Üçüncü sürüm e-kitap. https://www.academia.edu/1288035/Likert_Tipi_Ölçek_Hazırlama_Kılavuzu (Erişim tarihi: 13.08.2021)
79. Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. American Psychological Association.
80. Uluuysal, B., Demiral, S., Kurt, A. A., ve Şahin, Y. L. (2014). Bir öğretmenin teknoloji entegrasyonu yolculuğu. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 5(4), 12-22.
81. Ünal, F., (2020) Faktör analizinde belirli koşullar altında faktör sayısı belirleme yöntemlerinin karşılaştırılması (Yayımlanmamış doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
82. Wang, Q, Myers M. D. and Sundaram D., (2013). Digital natives and digital immigrants towards a model of digital fluency (in English). Business & Information Systems Engineering, 5(6), 409-419.
83. Wang, R., Wiesemes, R. and Gibbons, C. (2012). Developing digital fluency through ubiquitous mobile devices: Findings from a small-scale study. Computers & Education, 58(1), 570-578.
84. Warlick, D. (2005). Raw materials for the mind: A teacher’s guide to digital literacy. Raleigh: The Landmark Project.
85. Yıldırım, S. (2007). Current utilization of ICT in Turkish basic education schools: A review of teacher’s ICT use and barriers to integration. International Journal of Instructional Media, 34(2), 171-186.