-

Öz

The aim of the study is to assess self-efficacy beliefs of teacher candidates. The population of this study is the students who are taking the course “Turkish Teaching to Strangers” in the Education Faculty of Canakkale Onsekiz Mart Universty. The scale developed by TschannenMoran and Woolfolk Hoy at 2001 was used to collect data. The scale was adapted into Turkish by Capa, Cakıroglu and Sarıkaya. Reliability and validity of the scale was measured with the participation of 628 teacher candidates from 4 different city of Turkey and 6 different universities. The scale was adapted into Turkish Teaching to Stranger Course and was used in this study, after taking the 3 experts’ opinions. It was found that female teacher candidates are beter than male teacher candidates in terms of motivation, self-efficacy, assessment and evaluation in teaching Turkish to strangers. Beside this, it was detected that fourth grade teacher candidates feel much comfortable in teaching Turkish to strangers than third grade teacher candidates .

Anahtar Kelimeler

• Self-Efficacy, Teaching Turkish for Stranger, Turkish Teaching

Türkçe Öğretmeni Adaylarının Lisans Düzeyinde Verilen Yabancılara Türkçe Öğretimi (YTÖ) Dersine Yönelik Özyeterlik Algıları

Öz

Araştırmanın amacı, Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Bölümü programında yer alan “Yabancılara Türkçe Öğretimi” dersini alan öğretmen adaylarının yabancılara Türkçe öğretimine dair özyeterlik inançlarının belirlenmesidir. Araştırma betimsel nitelikte olup, amaç ve alt amaçları karşılamaya uygun olduğu düşünülen “tarama modeli”nden yararlanılarak gerçekleştirilmiştir. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Türkçe Eğitimi Bölümü “Yabancılara Türkçe Öğretimi” dersini almış olan 3. ve 4.sınıf öğrencileri (276 öğrenci) çalışmanın evrenini, 3. ve 4.sınıf öğrencilerinden 236 öğrenci ise çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Tschannen-Moran ve Woolfolk Hoy tarafından 2001 yılında geliştirilen; öğretmenlerin özyeterlik inançlarına yönelik özyeterlik ölçeğinin Türkçeye adapte edilmiş şekli kullanılmıştır. Ölçek, Çapa, Çakıroğlu ve Sarıkaya (2005) tarafından Türkçeye uyarlanmış ve Türkiye’deki dört ildeki altı farklı üniversiteden 628 öğretmen adayının katılımı ile güvenirlik ve geçerliliği test edilmiştir. Söz konusu ölçek, Yabancılara Türkçe Öğretimi dersine uyarlanmış ve 3 farklı uzmanın görüşüne sunulduktan sonra bu çalışmada kullanılmıştır. Bayan öğretmen adayları, yabancılara Türkçe öğretimi konusunda, motivasyon, özyeterlik, ölçme değerlendirme ve yabancı dil öğretim yöntemlerini kullanma boyutlarında, erkek öğretmen adaylarına göre kendilerini daha yeterli görmektedirler. Ayrıca; Yabancılara Türkçe Öğretimi dersini alan 4.sınıf öğretmen adayları yabancı dil öğretiminde kullanılan yöntemler boyutunda, 3.sınıf öğretmen adaylarına göre kendilerini daha yeterli görmektedirler.

Anahtar Kelimeler

• Özyeterlik, Yabancılara Türkçe Öğretimi, Türkçe Öğretimi

Kaynakça

1. Akış, İ. (2009). Türkçenin yabancı dil olarak öğretimi ile ilgili ana sorunlar. Dünyada Türkçe Öğretimi Sempozyumu Bildirileri, 8, 202-203.
2. Büyükaslan, A. (2007, Mayıs). Yabancı dil Türkçenin öğretilmesinde yeni yöntemler: Bilişim uygulamaları, çözüm önerileri. I.Uluslar arası Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Sempozyumu’nda sunulmuş sözlü bildiri. Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.
3. Çapa, Y., Çakıroğlu, J. & Sarıkaya, H. (2005). Öğretmen öz-yeterlik ölçeği Türkçe uyarlaması geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Eğitim ve Bilim Dergisi, 30, 70-81.
4. Çiçek, M. (2010). Türkçenin Yabancılara Öğretiminde Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri: Fransa Örneği. Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi ve Öğretmenliği Çalıştayı Kitabı, 44-48.
5. Demirel, V. (2011). Türkçe üçüncü sınıf öğrencilerinin yabancılara Türkçe öğretimi dersine ilişkin görüşleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 128-138.
6. Doll, R.C. (1993). A post-modern perpective on curriculum. New York: Teacherscollege.
7. Eryaman, Y. ve Kana, F. (2012). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde program sorunu. A. Kılınç ve A. Şahin (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi (ss. 147-164). Ankara: PegemA Yayınları.
8. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayınları.

9. Köksal, D., Varışoğlu, B. (2012). Yabancı dil öğretiminde yaklaşım yöntem ve teknikler. A. Kılınç ve A. Şahin (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi (ss. 81-110). Ankara: PegemA Yayınları.
10. Şahin Ç. (2005). Öğretmenlik uygulaması dersinde öğrenme-öğretme sürecinin cinsiyet açısından değerlendirilmesi. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(1), 271-289.
11. Tarcan, A. (2004). Yabancı dil öğretim teknikleri. Ankara: Nobel Yayıncılık.
12. Yağmur, K. (2009). Batı Avrupa’da anadili Türkçe olan öğrencilere Türkçenin ikinci dil olarak öğretimi ve kuramsal sorunlar. D. Yaylı ve Y. Bayyurt (Ed.), Yabancılara Türkçe öğretimi politika yöntem ve beceriler (ss. 221-230). Ankara: Anı Yayıncılık.
13. Yıldız, Ü., Tunçel, H. (2012). Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve öneriler. A. Kılınç ve A. Şahin (Ed.), Yabancı dil olarak Türkçe öğretimi (ss. 115-145). Ankara: PegemA Yayınları.