Aim: In our country, Child Advocacy Centers (CAC) have been established in order to prevent child/adolescent victims of abuse from repeating their experiences over and over again. As a result of the widespread use of CACs, children are prevented from recounting traumatic events over and over again and a child-friendly process has been established. In this study, it was aimed to raise awareness about child abuse and contribute to the statistics of our country by examining the 4-year data of the CAC serving within a state hospital.
Methods: In this descriptive and retrospective study, the characteristics of 288 cases referred to a state hospital’s CAC within a 4-year period (2019-2022) were analyzed.
Results: It was found that the victims of sexual abuse were mostly girls and the average age of the victims was in early adolescence. It was found that the most common type of abuse was penetrative abuse and the most common abuser was from the acquaintances of the individual. It was observed that the age of the abuser was mostly above 18 years and the majority of the victims of abuse did not experience pregnancy. According to 2022 data, it was found that parents were the most frequent group to report abuse.
Amaç: Ülkemizde istismar mağduru çocuk/ergenlerin yaşadığı olayları tekrar tekrar anlatıp örselenmesinin önüne geçilmesi amacıyla Çocuk İzlem Merkezleri (ÇİM) kurulmuştur. Çalışmada; ÇİM’e başvuran çocuk/ergenlerin 4 yıllık verilerinin özellikleri değerlendirilerek çocuk istismarı konusunda literatürdeki çalışmalara katkı sunmak, çocuğun cinsel istismarı noktasında farkındalık oluşturmaya yardımcı olmak ve istatistiksel olarak ülkemizin bu konudaki veri birikimine katkı sunmak amaçlanmıştır.
Yöntem: Tanımlayıcı ve retrospektif desende yapılan çalışmada, bir devlet hastanesi bünyesinde hizmet vermekte olan ÇİM’e 4 yıllık süreç (2019-2022) içinde yönlendirilen 288 olgunun özellikleri incelenmiştir.
Bulgular: Cinsel istismar mağdurlarının büyük çoğunlukla kızlar olduğu, yaş ortalamasının ise erken ergenlik dönemini gösterdiği saptanmıştır. En sık istismar tipinin penetrasyon içeren istismar olduğu, en sık istismarcının ise bireyin tandık çevresinden olduğu ortaya koyulmuştur. İstismarcının yaşının yüksek oranda 18 yaş üstü olduğu ve istismar mağdurlarının büyük çoğunlukla gebelik durumu yaşamadığı görülmüştür. 2022 yılı verilerine göre istismar bildirimini en sık yapan grubun ebeveynler olduğu saptanmıştır.
Sonuç: Bu çalışmada incelenen vakaların özelliklerinin genel olarak literatürle uyumlu olduğu görülmüştür. Çocukların maruz kaldıkları bu süreçleri en az travmatizasyonla atlatabilmeleri ve desteklenebilmeleri için ÇİM’lerin geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması oldukça önemlidir.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Adli Tıp, Klinik Tıp Bilimleri (Diğer) |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 17 Şubat 2025 |
| Kabul Tarihi | 19 Aralık 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 28 Aralık 2025 |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 39 Sayı: 3 |