Multiple Sexual Abuse Moving From Virtual Dating To Physical Environment: A Case Report

Öz

Online sexual abuse, a form of child abuse, has taken on a dangerous dimension with the introduction of technological products into oulives. This sexual abuse that takes place in the virtual platform does not only remain in thevirtual platform but can also be transferred to the physical environment. In this case, the definition of online child sexual abuse, its characteristics of online child sexual abuse victims have been investigated within the scope of the literature. In addition, it is aimed to discuss the individual and familial risk characteristics of children who are victims of multiple sexual abuse transferred from the online environment to the physical environment on the basis of the case. Adolescence, lack of mental capacity, impulsive behavior, screen addiction, alcohol and substance abuse, conflict between parents, father’s leaving home, parents’ inability to provide adequate supervision by not providing appropriate attitudes and behaviors to the child, and economic deprivation were identified as the main risks for the case to become a victim of sexual abuse.

Anahtar Kelimeler

• Sexual abuse
• Adolescence
• Virtual environment
• Child protection
• Injunctions

Sanal Flörtten Fiziksel Ortama Taşınan Çoklu Cinsel İstismar: Bir Olgu

Öz

Çocuk istismarının bir formu olan çevirim içi cinsel istismar teknolojik ürünlerin yaşamımıza girmesiyle tehlikeli bir boyut almıştır. Sanal ortamda gerçekleşen bu istismar sadece sanal ortamda kalmayıp fiziksel ortama da taşınabilmektedir. Bu olguda öncelikle, çevrim içi çocuk cinsel istismarı tanımı, çevrimiçi çocuk cinsel istismara maruz kalan çocukların özellikleri açıklanarak çevirim içi ortamda güven kazanılıp ikna edilerek fiziksel ortama taşınan çoklu cinsel istismar mağduru 16 yaşındaki kız çocuk olgusu özelinde bireysel ve ailesel risk faktörlerinin tartışılması amaçlanmıştır. Adli birimler tarafından Çocuk Koruma, Uygulama ve araştırma merkezine adli-psikiyatrik rapor amacıyla yönlendirilen olgu için yapılan değerlendirmede ergenlik dönemi, zihinsel kapasite kısıtlılığı, dürtüsel davranış, ekran bağımlılığı, alkol ve madde kullanımı, anne baba arasında çatışma, babanın evi terk etmesi, anne ve babanın çocuğa uygun tutum ve davranışlarda bulunmayıp yeterli denetim sağlayamaması, ekonomik yoksunluk gibi faktörler, olgunun cinsel istismara maruz kalmasına yol açan en temel riskler olarak tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Cinsel istismar
• Ergenlik dönemi
• Sanal ortam
• Çocuk koruma
• Tedbir karaları

Destekleyen Kurum

her hangi bir kurumdan destek alınmamıştır.

Etik Beyan

Çalışma hakkında aileye bilgi verilmiş ve Olgu makalesi yapılabilmesi için “Bilgilendirilmiş Onam Formu” okunarak 17.09.2024 tarihinde karşılıklı imzalanmıştır.

Teşekkür

çalışmayı göndermiş olduğun derginizin sayın editör ve sayın yayın kuruluna teşekkürlerimi sunarım

Kaynakça

1. TUİK (2022). Hanehalkı Bilişim Teknolojileri (BT) Kullanım Araştırması, 2022.
2. Bayzan Ş, Yıldırım Ö, Karakuş T, Kurşun E, Turgut YE, Aslan A. Türkiye’deki Çocukların İnternet Kullanım Alışkanlıkları ve Dijital Okuryazarlık Becerileri Üzerine Bir Araştırma. Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi. 2023;(13):1331-64. doi:10.51531/korkutataturkiyat.1376739
3. DSÖ 2022, Cihild Maltreatment, https://www.who.int/news- room/fact-sheets/detail/child-maltreatment. Erişimtarihi, 10.10.2024
4. Dağlı T, İnanıcı MA. Üniversiteler için hastane temelli çocuk koruma merkezleri el kitabı. Ankara: Fersa Ofset Matbaacılık; 2010.
5. Koyuncuoğlu A, Koyuncuoğlu D. Çocukluk çağı cinsel istismarın akut ve kronik etkileri. Spr Ed Child. 2023;3(2):21– 29. doi:10.5505/sec.2023.76476
6. Öztürk E, Derin G. Dijital ebeveynlik ve dijital istismar. Kongre bildirisi, VIII. Uluslararası TURKCESS Eğitim ve Sosyal Bilimler Kongresi; 2022 Temmuz 20‑23; Hatay.
7. Sanal Özcan Y. Sanal ortamda çocuk cinsel istismarı ve diğer siber tehlikeler. In: Satan A, Ermağan Çağlar E, editors. Çocuk istismarını anlamak: Tanı, yöntem ve uygulama. Ankara: Nobel Yayınları; 2007. p.157–204.
8. Çıkman B, Salman Ö, Çalışkan D. ADI: MERAKLI, SOYADI: ÇOCUK, DURUM: “ÇEVRİMİÇİ”, SONUÇ: “GROOMING”, “İNTERNETTE ÇOCUK İSTİSMARI”. Güncel Pediatri. 2017;15(3):87–97. doi:10.4274/jcp.2017.0030

9. Fırat S. Cinsel istismara yol açan dijital kaynaklı eylemler: Siber uşaklaştırma. The Bulletin of Legal Medicine. 2023;28(3):307– 314. doi:10.17986/blm.1675
10. UNODC (2015), Study on theEffects of New Information Technologies on the Abuse and Exploitation of Children, United Nations Office On Drugs And Crime ,Vienna, United Nations, New York, 2015 Erişim Adresi: https://www.unodc. org/documents/Cybercrime/Study_on_the_Effects.pdf
11. UNİCEF (2020) Action to end childsexualabuseandexploitation, Publishedby UNICEF Child Protection Section Programme Division 3 United Nations Plaza New York, NY 10017 Email: [e-mail] Website: www.unicef.org © United Nations Children’sFund (UNICEF) December 2020.
12. Özçalık CK, Atakoğlu R. Çevrimiçi çocuk cinsel istismarı: Yaygınlık, mağdur ve suçlu özellikleri. J Psy Nurs. 2021;12(1):76–81. doi:10.14744/phd.2020.3064
13. Asil H, Özdemir Ç. Çocuk istismarına kapsamlı bir ve uygun stratejilerin modellenmesi. Çocuk İstismarına Kapsamlı Bir Bakış. ProChild Projesi, Kayseri 2020.
14. Yam FC. Çocuk cinsel istismarına yönelik müdahale basamakları ve işlevlerinin kuramsal olarak incelenmesi. Çocuk ve Gelişim Dergisi. 2020;3(5):61–77. doi:10.36731/cg.636351
15. Sullivan PM, Knutson JF. Maltreatment and disabilities: A population-based epidemiological study. Child Abuse Negl. 2000;24(10):1257–1273. doi:10.1016/s0145-2134(00)00190-3 PMC+2scilit.net+2
16. Karataş Z. Çocukların istismarına neden olan risk faktörleri ve önleyici çalışmalar. In: Ertürk A, editor. Yetim ve Kimsesiz Çocuklar Sempozyumu Bildiriler Kitabı. İstanbul: Istanbul University Press; 2023.
17. Bulut B, Kar H, Gamsız Bilgin N, Dokgöz H. Çevrimiçi cinsel şiddet. Adli Tıp Bülteni. 2023;28(2):127–134. doi:10.17986/ blm.1645
18. Üstündağ A. Çocukların sosyal medya, akıllı telefon ve oyun bağımlılığı arasındaki ilişkinin incelenmesi. Bağımlılık Dergisi. 2022;23(3):316–326. doi:10.51982/bagimli.1004767
19. Zatalini A. Social media and the risk of sexual abuse against teens. J Pendidik Sosiol Humaniora. 2024;15(1):425–430. doi:10.26418/j-psh.v15i1.79830
20. Collings SJ. Defining and delimiting grooming in child sexual exploitation. Child Abuse Res S Afr. 2020;21(1):1–9. doi:10.10520/EJC-1d473f7b39
21. Pollack D, MacIver A. Understanding sexual grooming in child abuse cases. Child Law Pract. 2015;34:161–168.
22. Walsh K, Mathews B, Parvin K, Smith R, Burton M, Nicholas M, Napier S, Cubitt T, Erskine H, Thomas HJ, Finkelhor D, Higgins DJ, Scott JG, Flynn A, Noll J, Malacova E, Le H, Tran N. Prevalence and characteristics of online child sexual victimization: Findings from the Australian Child Maltreatment Study. Child Abuse Negl. 2025;160:107186. doi:10.1016/j. chiabu.2024.107186.
23. Yektaş Ç, Tufan AE, Büken B, Çetin NY, Yazıcı M. Cinsel istismar mağduru çocuk ve ergenlerde istismar ve istismarcıya ilişkin özelliklerin ve psikopatoloji ile ilişkili risk etkenlerinin değerlendirilmesi. Anadolu Psikiyatri Derg. 2018;19(5):501– 508. doi:10.5455/apd.291908
24. Metin Ö, Toros F, Karcı CK. Cinsel istismara uğramış çocuk ve ergenlerde cinsiyet ve yaşa ilişkin farklılıklar: Psikopatoloji öngörücüleri. Klin Psikiyatri Derg. 2021;24:86–98. doi:10.5505/ kpd.2020.82335
25. Odacı H, Türkkan T. Cinsel istismar şüphesi bulunan çocukla görüşme: Öğretmenler ve okul psikolojik danışmanları nasıl davranmalı ve neler yapmalı? Türk Eğitim Bilimleri Derg. 2021;19(1):685–706. doi:10.37217/tebd.699740
26. Şen ADY, Çarman KB. Engelli çocukların ihmali ve istismarı. Çocuk ve Medeniyet Derg. 2022;7(13):127–138. doi:10.47646/ CMD.2022.280
27. Mitchell KJ, Finkelhor D, Wolak J, Ybarra ML, Turner H. Youth internet victimization in a broader victimization context. J Adolesc Health. 2011;48(2):128–134. doi:10.1016/j. jadohealth.2010.06.020İnovatif Halk Sağlığı
28. Finch A, Ryckman LF, Guerra C. Strategies to prevent online sexual abuse of children: A systematic review of the literature protocol. Soc Sci Protocols. 2020;3:1–7. doi:10.7565/ ssp.2020.2808
29. Öztürk AB. Çocuğun cinsel istismarı ve aileyle çalışma. Toplum ve Sosyal Hizmet. 2009;20(2):89–98
30. Aktay M. İstismar ve ihmâlin çocuk üzerindeki etkileri ve tedavisi. Gelişim ve Psikoloji Derg. 2020;1(2):169–184.
31. Mutlu E, Aşıcıoğlu F. Uyuşturucu madde etkisi altındaki mağdurların uğradığı cinsel saldırılar: Olgu serisi. Osmangazi Tıp Derg. 2019;41(1):95–101. doi:10.20515/otd.455395
32. Fırat S, Erk MA. Sinsice işlenen bir suç: Madde ile kolaylaştırılmış cinsel saldırılar ve fail tipolojisi. Adli Tıp Bülteni. 2019;24(2):141–147. doi:10.17986/blm.2019250175
33. https://www.aa.com.tr/tr/dunya/avustralya-16-yas-altina- yonelik-sosyal-medya-yasagini-tartisiyor/3406026. Erişim Tarihi: 19.01.2025
34. https://www.bbc.com/turkce/articles/czj7rn2g4m3o. Erişim Tarihi: 19.01.2025
35. Demircioğlu H, Işık E. Çocuk cinsel istismarını önlemeye yönelik geliştirilen okul temelli programlar ve etkililikleri. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2019;1(1):32– 51.
36. Gubbels J, Assink M, Prinzie P, van der Put CE. What works in school‑based programs for child abuse prevention? The perspectives of young child abuse survivors. Soc Sci (Basel). 2021;10(10):404. doi:10.3390/socsci10100404
37. Reçber B. Türkiye’de okul sosyal hizmetinin konumu ve gerekliliği. TESAM Akademi Dergisi. 2020;7(1):11–36. doi:10.30626/tesamakademi.695730 298