Çizgi Film ve Çocuk: Ebeveyn Görüşleri

Öz

Araştırma, ebeveynlerin çizgi filmlere ilişkin görüşlerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 2017-2018 eğitim öğretim yılında çocukları okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden, normal gelişim gösteren 60-72 aylık çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Araştırmanın çalışma grubuna, evren içinden tesadüfî örnekleme yöntemi ile seçilen araştırmaya katılmaya gönüllü toplam 70 ebeveyn dâhil edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, çocuklar ve ailelerine ilişkin demografik bilgileri toplamak amacıyla “Genel Bilgi Formu” ve ebeveynlerin çizgi filmlere ilişkin görüşlerinin incelenmesi amacıyla araştırmacılar tarafından geliştirilen “Ebeveynlerin Çizgi Filmlere İlişkin Görüşlerini Değerlendirme Formu” kullanılmıştır. Verilerin toplanmasında, yarı-yapılandırılmış görüşme tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın verileri, nitel araştırma yöntemlerinde kullanılan analiz tekniklerinden betimsel analiz tekniğine göre çözümlenmiştir. Araştırmanın sonucunda, çocukların tamamına yakınının çizgi film izlediği, çizgi film izlerken medya araçlarından daha çok televizyonu tercih ettikleri, en çok izledikleri çizgi filmin Rafadan Tayfa olduğu, en çok sevilen karakterin Hayri olduğu, çocukların çizgi film izleme süresinin ise daha çok 60-120 dakika arasında olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca ebeveynler çizgi filmlerin çocuklar üzerinde olumlu ve olumsuz etkilerinin olduğunu ifade ederken daha çok olumsuz etkilerinin olduğu yönünde yanıt verdikleri görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Çizgi film,erken çocukluk

Kaynakça

1. Adak Özdemir A. ve Ramazan, O. (2012) . Çizgi Filmlerin Çocukların Davranışları Üzerindeki Etkisinin Anne Görüşlerine Göre İncelenmesi. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 35, 157-173.
2. Baştürk, S. (2009). Ortaöğretim Matematik Öğretmen Adaylarına Göre Fen Edebiyat Fakültelerindeki Alan Eğitimi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10 (3), 137-160.
3. Bayir, E. ve Günşen, G. (2017). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının En Çok İzledikleri Çizgi Filmlerin Bilimsel Açılardan Analizi. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 746-761.
4. Büyükbaykal, G. (2007). Televizyonun Çocuklar Üzerindeki Etkileri. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 31-44.
5. Dewi, V. K. (2013). The Use of Cartoon Films to Improve Students’ Skill in Writing Narrative Texts. English Education, 2(1), 34-43.
6. Dinç, B. (2015). Okulöncesi Eğitim Kurumuna Devam Eden Çocukların Ebeveynlerinin Çocuk Hakları Eğitimi Konusundaki Görüşleri. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 3(1), 7-25.
7. Erdoğan, S. ve Baran, G. (2008). A Study of Parents Regarding Television Watching Habits of Their Children in The Four-Six Age Group. The Social Sciences, 3 (3), 245-248.
8. Güler, A., Halıcıoğlu, M.B. ve Taşğın, S. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.

9. Gorodyska, V. (2015). Role of Cartoons in Moral Education of Senior Preschoolers. Annales Universitatis Mariae Curie Sklodowska Lublin, 28(2), 71-80.
10. Huang, F. ve Lee, M. J. (2009). Does Television Viewing Affect Children’s Behaviours. Pacific Economic Review, 14(4), 474-505.
11. Jain, N. (2011). Online school admission. Retrieved 2 15, 2015, from Online school admission: www.amazines.com/article detail.cfm/
12. Oruç, C., Tecim, E. ve Özyürek, H. (2011) . Okul Öncesi Dönem Çocuğunun Kişilik Gelişiminde Rol Modellik ve Çizgi Filmler. Ekev Akademi Dergisi, 15( 48), 281-297.
13. Öztürk Samur, A., Durak Demirhan, T., Soydan, S. ve Önkol, L. (2014) . Pepee Çizgi Filminin Ebeveyn Öğretmen ve Çocuk Gözüyle Değerlendirilmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(26), 151-166.
14. Pandit, A. & Kulkarni, B. V. (Jan-Feb-Mar, 2012). Retrieved from http://www.oiirj.org/ ejournal/Jan-Feb-Mar2012IEEJ/02.pdf
15. Persegani, C., Russo, P., Carucci, C. Papeschi, L. L., Trimarchi, M., & Nicolini, M. (2002). Television viewing and personality structure in children. Individual Differences, 32, 977-990.
16. Postman, N. (1994). Televizyon: Öldüren Eğlence. Osman Akınhay (Çev.), Ayrıntı Yayınları: İstanbul.
17. Rashid, A. (2015). Impact of Television Cartoon Channels on Children in India. Journal of Indian Research, 3(2), 64-72.
18. Serhatlıoğlu, B. (2006). Televizyon Programlarının Okul Öncesi Eğitim Kurumuna Devam Eden 5-6 Yaş Grubu Çocuklarının Zihin ve Dil Gelişimini Etkileme Biçimlerine Yönelik Öğretmen ve Veli Görüşlerinin Belirlenmesi (Elazığ İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
19. Sokolova, M. K. (2011). Modern Cartoon Characters in Children Play and Toys. Psychological Science and Education, 2, 49-54.Turan, E. (1996). Ekranaltı Çocukları. İrfan Yayıncılık, İstanbul.
20. Türkkent, E. (2012) .Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Televizyondan Etkilenmeleri Konusunda Anne ve Öğretmen Görüşleri. Yüksek Lisans Tezi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
21. Yalçın, S. S.; Tuğrul, B.; Naçar, N.; Tuncer, M. ve Yurdakök, K. (2002). Factors That Affect Television Viewing Time In Preschool and Primary School Children. Pediatrics International, 44, 622-627.
22. Yaşar Ekici, F. (2015). Çizgi Filmlerin Çocuklar Üzerindeki Etkilerine İlişkin Çok Boyutlu Bir Değerlendirme. Türk & İslam Dünyası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2 (5), Aralık, 70-84.
23. Yetim, G. ve Sarıçam, H. (2016). Çizgi Film Programlarının Çocuklara Etkisi Konusunda Ailelerin Bilgi Ve Farkındalık Düzeylerinin İncelenmesi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 6(11),343-364.
24. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Nitel Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık: Ankara.