Paris İklim Anlaşması: İçeriği Ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

21. Taraflar Konferansı olarak bilinen Paris İklim Zirvesi, yıllardır süren ve başarısız geçen müzakereler sonrasında, tarihi nitelikte küresel bir anlaşma ile sonuçlandı. 196 ülke tarafından kabul edilen Paris Anlaşması tarihi niteliktedir çünkü anlaşmanın içeriği bilimsel temelli, dinamik ve bu yüzyılın diğer yarısına gelindiğinde sera gazı emisyonlarını sıfırlanacağını amaçlayan uzun dönemli hedeflerini tutarlı bir şekilde ortaya koymuştur. Bu makale Paris Anlaşması’nın dünyayı ciddi bir şekilde düşük-karbonlu ve iklime dirençli bir ekonomik yapıya dönüştüreceğini iddia etmektedir. Taraflar Konferansı kararlarıyla özel koşulları tanınmış olan Türkiye, Paris iklim Zirvesi öncesi Ulusal azaltım planını Sekreterya’ya sunmuştur. Bu plana göre Türkiye gönüllü olarak seragazı emisyonlarını 2030 yılına kadar referans senaryonun %21 altına indireceğini (artıştan azalış) beyan etmiştir. Bu çalışma Türkiye’de de iş dünyasında eski kalıpların değişeceğini ve zorunlu olarak düşük-karbonlu ekonomiye dönüşümün sağlanacağını iddia etmektedir. Böyle bir dönüşüm için Türkiye’de gerekli politika ve düzenlemelerin kısa sürede geliştirilmesi gerektiğini belirten bu çalışma, aksi takdirde sürecin gerisinde kalınmasının ülkeye ciddi maliyetler getireceğini savunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İklim Değişikliği müzakereleri, Paris Anlaşması, Türkiye, Enerji

Kaynakça

1. Acar, S., Kitson, L. And Bridle, R. (2015) “Subsidies to Coal and Renevable Energy in Turkey”, IISD and GSI Report, March 2015, Canada.
2. KARAKAYA, Etem ve SOFUOĞLU, Emrah (2015), “İklim Değişikliği Müzakerelerine Bir Bakış: 2015 Paris İklim Zirvesi”, Uluslararası Avrasya Enerji Sorunları Sempozyumu, 28-29 Mayıs 2015, İzmir Katip Çelebi Üniversitesi, İzmir, Sözlü.
3. Karakaya, Etem (2008a). Editör. “Küresel Isınma ve Kyoto Protokolü; İklim Değişikliğinin Bilimsel, Ekonomik ve Politik Analizi”. Bağlam Yayınevi, 2008.
4. Karakaya, Etem (2008b). “Enerji-Ekonomi-Çevre Modellemesi Bağlamında İklim Değişikliği Modelleri”, Küresel Isınma ve Kyoto Protokolü; İklim Değişikliğinin Bilimsel, Ekonomik ve Politik Analizi, Karakaya, E., Edit. (2008) içinde. Bağlam Yayınevi.
5. PBL (2015) “Enhanced policy scenarios for major emitting countries. Analysis of current and planned climate policies, and selected enhanced mitigation measures”, PBL Netherlands Environmental Assessment Agency, PBL Report No: 1631, The Hague, 2015.
6. Yeldan, E., Voyvoda, E., Özgür Berke, M., Şahin, Ü. ve Gacal, F., (2015) ‘Türkiye için Düşük Karbonlu Kalkınma Yolları ve Öncelikleri’(2015), İstanbul Politikalar Merkezi, World Wildlife Fund-Turkey.