Myths Related to Childhood Sexual Abuse and Gender Equality

Öz

Child sexual abuse (CSA) is an important social problem observed in the world in general. This study initially aimed to identify whether the Gender Equality Scale was a valid and reliable measurement device for use in adult individuals. Validity and reliability studies for the Gender Equality Scale were performed with 353 adults reached though an online survey. Secondly, a total of 769 individuals were reached through online surveys to determine predictors of CSA myths. According to the findings, firstly the Gender Equality Scale was determined to be a valid and reliable tool for use with adults. Moreover, the variables of gender, the understanding that men are superior and the understanding that women are dependent on men explain 38% of the CSA myths, while only the understanding that men are superior significantly predicted CSA myths. Consequently, studies may be completed in accordance with the ecologic system approach with other layers in society, not just adults, in order to reduce sexism led by the understanding that men are superior.

Anahtar Kelimeler

• Childhood Sexual Abuse
• Gender
• Gender Inequality
• Sexism
• Sexual Abuse Myth

Çocukluk Dönemi Cinsel İstismarı İle İlgili Mitler ve Cinsiyet Eşitliği

Öz

Çocukluk dönemi cinsel istismarı (ÇCİ) mitleri hem çocuğun yaşamında da hem de toplumda olumsuz doğurgular oluşturmaktadır. Bu çalışma, öncelikle Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Ölçeği’nin yetişkin bireylerde kullanım için geçerli ve güvenilir bir ölçüm aracı olup olmadığını belirlemeyi amaçlamıştır. Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Ölçeği’nin geçerlik ve güvenirlik çalışması çevrimiçi anket yoluyla ulaşılan 353 yetişkin birey üzerinde yapılmıştır. İkinci olarak, CSA mitlerinin yordayıcılarını belirlemek için çevrimiçi anketler yoluyla toplam 769 kişiye ulaşılmıştır. Elde edilen bulgulara göre Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Ölçeği’nin yetişkin bireyler üzerinde de kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır. Ayrıca ÇCİ mitlerinin, erkeği üstün gören anlayış tarafından anlamlı olarak yordandığı; buna rağmen kadını erkeğe bağımlı kılan anlayış ve cinsiyet tarafından yordanmadığı belirlenmiştir. Ayrıca cinsiyet değişkenleri, erkeklerin üstün olduğu anlayış ve kadınların erkeğe bağımlı olduğu anlayış CSA mitlerinin %38'ini açıklarken, sadece erkeklerin üstün olduğu anlayış CSA mitlerini anlamlı olarak yordamaktadır. Sonuç olarak, erkeklerin üstün olduğu anlayışının öncülük ettiği cinsiyetçiliği azaltmak için sadece yetişkinlerle değil toplumun diğer katmanlarıyla da ekolojik sistem yaklaşımına uygun çalışmalar tamamlanabilir.

Anahtar Kelimeler

• Çocukluk Dönemi Cinsel İstismarı
• Toplumsal Cinsiyet
• Cinsiyet Eşitsizliği
• Cinsiyetçilik
• Cinsel İstismar Mitleri

Kaynakça

1. Alaggia, R., Collin-Vézina, D., & Lateef, R. (2019). Facilitators and barriers to child sexual abuse (CSA) disclosures: A research update (2000–2016). Trauma, Violence, & Abuse, 20(2), 260-283.
2. Assink, M., van der Put, C. E., Meeuwsen, M. W., de Jong, N. M., Oort, F. J., Stams, G. J. J., & Hoeve, M. (2019). Risk factors for child sexual abuse victimization: A meta-analytic review. Psychological Bulletin, 145(5), 459-489. https://doi.org/10.1037/bul0000188
3. Boakye, K. E. (2009). Culture and nondisclosure of child sexual abuse in Ghana: A theoretical and empirical exploration. Law & Social Inquiry, 34(4), 951-979. https://doi.org/10.1111/j.1747-4469.2009.01170.x
4. Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press.
5. Brown, T., Frederico, M., Hewitt, L., & Sheehan, R. (2001). The child abuse and divorce myth. Child Abuse Review: Journal of the British Association for the Study and Prevention of Child Abuse and Neglect, 10(2), 113-124. https://doi.org/10.1002/car.671
6. Brunton, R., & Dryer, R. (2020). Child sexual abuse and pregnancy: A systematic review of the literature. Child Abuse & Neglect, 104802. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2020.104802
7. Cengiz, A. A. (2020). Narsisizm ve çelişik duygulu cinsiyetçilik: Cinsiyet bağlamında bir inceleme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 41, 39-73. https://doi.org/10.30794/pausbed.683620
8. Chim, I., MagalhÃes, E., Graça, J., Antunes, C., & Ferreira, C. (2020). Child sexual abuse myth scale: validity and reliability evidence in the Portuguese context. Journal of Child Sexual Abuse, 29(7), 802-820. https://doi.org/10.1080/10538712.2020.1801934

9. Craven, S., Brown, S., & Gilchrist, E. (2006). Sexual grooming of children: Review of literature and theoretical considerations. Journal of Sexual Aggression, 12(3), 287-299.
10. Cromer, L. D., & Freyd, J. J. (2007). What influences believing child sexual abuse disclosures? The roles of depicted memory persistence, participant gender, trauma history, and sexism. Psychology of Women Quarterly, 31(1), 13-22. https://doi.org/10.1111/j.1471-6402.2007.00327.x
11. Dedeoğlu, S. (2009). Eşitlik mi ayrımcılık mı? Türkiye’de sosyal devlet, cinsiyet eşitliği politikaları ve kadın istihdamı. Çalışma ve Toplum, 2(21), 41-54.
12. Demirdirek, H., & Şener, Ü. (2014). 81 il için toplumsal cinsiyet eşitliği karnesi 2014. https://dspace.ceid.org.tr/xmlui/handle/1/926
13. DiDonato, S. (2017). Comparing Medical Students' Adherence to Child Sexual Abuse Myths in South Africa and the United States of America (Doctoral dissertation, The Chicago School of Professional Psychology).
14. Doğan, M. D. (2020). “Medya ve toplumsal cinsiyet üzerine tartışmalar” kitabı. Medya ve Kültürel Çalışmalar Dergisi, 2(2), 53-57.
15. Dünya Ekonomik Forumu. (2020). The Global Gender Gap Report 2020. https://www.weforum.org/reports/gender-gap-2020-report-100-years-pay-equality
16. Ercan, İ., & Kan, E. (2004). Ölçeklerde güvenirlik ve geçerlik. Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi, 30(3), 211-216.
17. Ferragut, M., Rueda, P., Cerezo, M. V., & Ortiz-Tallo, M. (2020). What do we know about child sexual abuse? Myths and truths in Spain. Journal of Interpersonal Violence. https://doi.org/10.1177/0886260520918579
18. Glick, P., & Fiske, S. T. (2001). An ambivalent alliance: Hostile and benevolent sexism as complementary justifications for gender inequality. American Psychologist, 56(2), 109-118.
19. Gözütok, F. D., Toraman, Ç., & Acar-Erdol, T. (2017). Toplumsal cinsiyet eşitliği ölçeğinin (TCEÖ) geliştirilmesi. Elementary Education Online, 16(3), 1036-1048. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2017.330240
20. Grauerholz, L. (2000). An ecological approach to understanding sexual revictimization: Linking personal, interpersonal, and sociocultural factors and processes. Child Maltreatment, 5(1), 5-17. https://doi.org/10.1177/1077559500005001002
21. Halifeoğlu, M. (2020). Akademinin habitusu ve toplumsal cinsiyeti: Kadın akademisyenler. Uluslararası Medeniyet Çalışmaları Dergisi, 5(2), 167-181.
22. Jones, A. (2010). Patriarchy, gender inequality and culture: Colliding dynamics in the construction of child sexual abuse in the Caribbean.http://eprints.hud.ac.uk/id/eprint/9573/1/Patriarchy_Culture_and_Gender_Inequality_-_Stop_it_Now_Aug_2010.pdf
23. Karanfil, T. (2019). Cinsiyet eşitliği ve medya. Journal of Awareness, 4(3), 281-292.
24. Kavas, A. (2018). Karşılaştırmalarla 81 il için toplumsal cinsiyet eşitliği karnesi-2018. https://dspace.ceid.org.tr/xmlui/handle/1/927
25. Kline, R. B. (2010). Principles and practice of structural equation modeling: Methodology in the social sciences (3rd edition). The Guilford Press.
26. Kline, R.B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. The Guilford Press.
27. Koçtürk, N., & Kızıldağ-Şahin, S. (2021). Çocukluk Dönemi Cinsel İstismarına İlişkin Mitler Ölçeği Ebeveyn Formu: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Journal of Child and Adolescent Mental Health, 28(1), 31-38.
28. Koçtürk, N. (2019). Çocuk ihmali ve istismarı. Ed. N. Ş. Özabacı, Çocuk ruh sağlığı ve psikolojisi içinde (s. 236-263). Nobel Akademik Yayıncılık.
29. Koçtürk, N., & Bilge, F. (2018). Social support of adolescent survivors of child sexual abuse and sexual revictimization in Turkey. Journal of Child Sexual Abuse, 27(1), 38-52. https://doi.org/10.1080/10538712.2017.1354348
30. Koçtürk, N., & Bilginer, S. Ç. (2020). Adolescent sexual abuse victims' levels of perceived social support and delayed disclosure. Children and Youth Services Review, 118, 105363. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2020.105363
31. Koçtürk, N., & Kızıldağ, S. (2018). Çocukluk Dönemi Cinsel İstismarına İlişkin Mitler Ölçeği’nin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (30), 778-808.
32. Mathews, B., & Collin-Vézina, D. (2016). Child sexual abuse: Raising awareness and empathy is essential to promote new public health responses. Journal of Public Health Policy, 37(3), 304-314.
33. McKibbin, G., & Humphreys, C. (2020). Future directions in child sexual abuse prevention: An Australian perspective. Child Abuse & Neglect, 104422. https://doi.org/10.1016/j.chiabu.2020.104422
34. Özkan, K. (2014). Kadınların kolektif eylem yöneliminin yordayıcıları: Kültürel benlik kurguları, kadın kimliği ile özdeşleşme, kadınların sosyal baskınlık yönelimi ve sistemi meşrulaştırma eğilimi (Master's thesis, Uludağ Üniversitesi).
35. Popović, S. (2017). Media role in supporting child sexual abuse myths and stereotypes: Content analysis of online CSA news and comments. Child maltreatment & well-being: Contemporary issues, research & practice (Book of abstracts), 62-63.
36. Sawrikar, P. (2020). Service providers’ understanding of cross-cultural differences in belief of myths about child sexual abuse: Results from a program evaluation study in Australia. Children and Youth Services Review, 118, 105391. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2020.105391
37. Scoglio, A. A., Kraus, S. W., Saczynski, J., Jooma, S., & Molnar, B. E. (2021). Systematic review of risk and protective factors for revictimization after child sexual abuse. Trauma, Violence ve Abuse, 22(1), 41-53. https://doi.org/10.1177/1524838018823274
38. Suğur, S., & Cangöz, İ. (2016). Üniversite Yönetiminde Kadınların Eksik Temsili Üzerinde Toplumsal Cinsiyet İlişkilerinin Rolü. Amme İdaresi Dergisi, 49(3), 89-115.
39. Tavşancıl, E. (2002). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Akademik Yayıncılık.
40. Toraman, C., & Özen, F. (2019). An investigation of the effectiveness of the gender equality course with a specific focus on Faculties of Education. Educational Policy Analysis and Strategic Research, 14(2), 6-28.
41. World Health Organisation (WHO, 2008). Women and gender equity. https://www.who.int/social_determinants/publications/womenandgender/en/