İLKOKUL ÖĞRENCİLERİNİN İŞLEM BECERİLERİNİ BELİRLEMEYE YÖNELİK ÖLÇEK GELİŞTİRME ÇALIŞMASI

Öz

Bu çalışmanın amacı, ilkokul üçüncü sınıf seviyesi öğrencilerinin günlük hayata dair görsellerle sunulan içerikler temelinde işlem yapma beceri düzeylerini belirlemeye yönelik bir ölçek geliştirmektir. Bu amaca yönelik açık uçlu formatta hazırlanan on sorunun yer aldığı ölçeğin uygulamaları 200 ilkokul öğrencisinin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Ölçeğin güvenirlik ve geçerliğini ortaya koymak amacıyla SPSS ve LISREL paket programları kullanılarak veri analizler yürütülmüştür. Açımlayıcı faktör analizi varsayımlarının sağlanması üzerine işlem yapma becerisinin baskın olarak ölçüldüğü görülen yapıda, tek faktörün özdeğer yükü 4.076 olarak ve toplam varyansın %40.756’sını açıkladığı elde edilmiştir. Bunun yanı sıra, model uyumu için gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ki-kare/sd oranı 1.91, RMSEA değeri 0.067, SRMR değeri 0.044, CFI değeri 0.98, NFI değeri 0.96, GFI değeri 0.94, AGFI değeri 0.90 olarak elde edilmiştir. Tüm bu indeks değerleri toplanan verilerin önerilen modele uyumunun sağlandığına yönelik bilgiler vermektedir. 0.83 olarak hesaplanan Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı değeri de kabul edilebilir düzeyde bir güvenirlik değeridir.

Anahtar Kelimeler

• İşlem yapma becerisi
• ölçek geliştirme
• geçerlik ve güvenirlik
• tek ve ardışık işlem

SCALE DEVELOPMENT STUDY TO DETERMINE COMPUTATIONAL SKILLS OF PRIMARY SCHOOL STUDENTS

Öz

The aim of this study is to develop a scale to determine the computational skill levels of third grade primary school students on the basis of content presented with visuals of daily life. The applications of the scale, which includes ten questions prepared in an open-ended format for this purpose, were carried out with the participation of 200 primary school students. In order to demonstrate the reliability and validity of the scale, data analyses were conducted using SPSS and LISREL package programs. Upon meeting the exploratory factor analysis assumptions, it was found that the single factor had an eigenvalue load of 4.076 and explained 40.756% of the total variance in the structure in which computational skill was predominantly measured. In addition, as a result of the confirmatory factor analysis performed for the model fit, the chi-square/sd ratio was obtained as 1.91, RMSEA value 0.067, SRMR value 0.044, CFI value 0.98, NFI value 0.96, GFI value 0.94, AGFI value 0.90. All these index values provide information about the compliance of the collected data with the proposed model. The Cronbach Alpha reliability coefficient value calculated as 0.83 is also at an acceptable level of reliability.

Anahtar Kelimeler

• Computational skill
• scale development
• validity and reliability
• single and sequential operation

Kaynakça

1. Altındağ Kumaş, Ö. (2014). Öğrenme güçlüğü olan ve olmayan öğrencilerin toplama ve çıkarma işlemlerindeki performansları. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
2. Aytekin Uskun, K., Kuzu, O. ve Çil, O. (2020). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin gerçekçi matematik eğitimi çerçevesinde dört işleme yönelik başarı düzeylerinin incelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 1561-1606.
3. Baykul, Y. (2021). İlkokulda matematik öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
4. Billington, E. J., Skinner, C. H. ve Cruchon, N. M. (2004). Improving sixth-grade student's perceptions of high-effort assignments by assigning more work: Interaction of additive interspersal and assignment effort on assignment choice. Journal of School Psychology, 42(6), 477-490.
5. Brown, J. S. ve Burton, R. R. (1978). Diagnostic models for procedural bugs in basic mathematical skills. Cognitive Science, 2(2), 155-192.
6. Bryant, D. P., Bryant, B. R. ve Hammill, D. D. (2000). Characteristic behaviors of students with LD who have teacher-identified math weaknesses. Journal of Learning Disabilities, 33(2), 168-177.
7. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Eğitim Yönetimi Dergisi, 32 (32), 470-483.
8. Büyüköztürk, Ş. (2005). Anket geliştirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(2), 133-148.

9. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (18. baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
10. Cates, G. L. ve Rhymer, K. N. (2003). Examining the relationship between math anxiety and math performance: An instructional hierarchy perspective. Journal of Behavioral Education, 12(1), 23-34.
11. Crocker, L. ve Algina, J. (1986). Introduction to classical and modern test theory. Fort Worth: Holt, Rinehart and Winston Inc.
12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik. Ankara: Pegem Akademi.
13. DeVellis, R. F. (2016). Scale development: Theory and applications (Vol. 26). Sage publications. Doğan, A. (2002). Doğal sayılarla ilgili dört işlemde ilköğretim I. kademe öğrencilerinin yaptıkları hata türleri. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
14. Doruk, B. K. (2010). Matematiği günlük yaşama transfer etmede matematiksel modellemenin etkisi. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
15. Ekici, B. ve Demir, M. K. (2018). İlkokul 4. Sınıf öğrencilerinin dört işlem becerilerini çözerken yaptıkları matematiksel hatalar. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 14(1), 61-80.
16. Engelhardt, J. M. (1977). Analysis of children's computational errors: A qualitative approach. British Journal of Educational Psychology, 47(2), 149-154.
17. Ertekin, E. ve Ünlü, M. (2020). Kuramdan uygulamaya etkinlik örnekleriyle: Sayıların öğretimi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
18. Field, A. (2002). Discovering Statistics Using SPSS. Sage Publications Ltd. London: UK.
19. Flowers, C., Green, M. ve Piel, J. A., (2008). Reversing education majors' arithmetic misconceptions with short-term instruction using manipulatives. The Journal of Educational Research, 101(4), 234-242.
20. Gürsoy, S. E. ve Çeliköz, N. (2021). İlkokul 2. sınıf öğrencileri için problem çözme ölçeği geliştirme: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Akdeniz Eğitim Araştırmaları Dergisi, 15(36), 128-163.
21. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., Anderson, R. E. ve Tatham, R. L. (1998). Multivariate data analysis. Upper Saddle River, NJ: Prentice hall.
22. Hasançebi, B., Terzi , Y. ve Küçük , Z. (2020). Madde güçlük indeksi ve madde ayırt edicilik indeksine dayalı çeldirici analizi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 10(1), 224-240.
23. Hu, L. T. ve Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
24. Hutcheson, G. D. ve Sofroniou, N. (1999). The multivariate social scientist: ıntroductory statistics using generalized linear models. London: Sage Publications.
25. İş Güzel, Ç. (2008). Cito Turkiye öğrenci izleme sistemi’nde (OİS) matematik alanının yapısı. Cito Eğitim: Kuram ve Uygulama Dergisi, Kasım-Aralık 2008, 33–36.
26. İş Güzel, Ç. (2009). Öğrenci izleme sistemi’nde(ÖİS) problem çözme becerilerinin ölçülmesi, etkinlik ve sorularla örneklendirilmesi ve değerlendirilmesi, Cito Eğitim: Kuram ve Uygulama, Temmuz-Ağustos 2009, Sayı 4, 10–20.
27. Johnson, K. R. ve Layng, T. V. (1992). On terms and procedures: Fluency. The Behavior Analyst, 19(2), 281-288.
28. Jöreskog, K. G. ve Sörbom D. (1989). LISREL 7: A guide to the program and applications. Chicago: SPSS, Inc.
29. Karakuş, H. ve Akman, B. (2022). Matematik becerileri ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 274-285.
30. Kehoe, J. (1994). Basic item analysis for multiple-choice tests. Practical Assessment, Research and Evaluation , 4(10).
31. Kelloway, E. K. (1998). Using LISREL for structural equation modeling. London, New Delphi: Sage Publications.
32. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling 2nd ed. New York: Guilford.
33. Koçak, D., Çokluk, Ö. ve Kayri , M. (2016). Faktör sayısının belirlenmesinde MAP testi, paralel analiz, K1 ve yamaç birikinti grafiği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , 13(1), 330-359.
34. Kubanç, Y. (2012). İlköğretim 1., 2. ve 3. sınıf öğrencilerinin matematikte dört işlem konusunda yaşadığı zorluklar ve çözüm önerileri. Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi, Elazığ.
35. McCallum, E., Skinner, C. H., Turner, H. ve Saecker, L. (2006). The taped-problem intervention: Increasing multiplication fact fluency using low-tech classwide, time delay intervention. School Psychology Review, 35(3), 419-434.
36. MEB. (2009). Yeni ilköğretim matematik dersi (1-5 sınıflar) öğretim programı. Ankara: Devlet Kitapları Müdürlüğü.
37. MEB. (2018). Matematik dersi öğretim programı. Ankara, Türkiye: Milli Eğitim Basımevi.
38. NCTM. (2000). Principles and standarts for school mathematics. Reston, VA: National Council of Teachers of Mathematics.
39. Nelson, G. ve Powell, S. R. (2018). Computation error analysis: students with mathematics difficulty compared to typically achieving students. Assessment for Effective Intervention, 43(3), 144-156.
40. Oğuz, V. ve Akyol, A. K. (2015). Problem çözme becerisi ölçeği (PÇBÖ) geçerlik ve güvenirlik çalışması. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 44(1), 105-122.
41. Önal, H. (2017). İlkokul 1. ve 2. sınıf öğrencilerinin matematik dersinde dört işlem ile ilgili yaptıkları hatalar ve çözüm önerileri. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.
42. Roberts, G. H. (1968). The failure strategies of third grade arithmetic pupils. The Arithmetic Teacher, 15(5), 442-446.
43. Schumacker, R. E. ve Lomax, R. G. (1996). A beginner’s guide to structural equation modeling. Erlbaum. Mahwah, NJ.
44. Seçer, İ. (2013). SPSS ve LISREL ile pratik veri analizi. Ankara: Anı Yayıncılık.
45. Sezgin, E. (2011). Problem çözme becerisi ölçeğinin geliştirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
46. Sidekli, S., Gökbulut, Y. ve Sayar, N. (2013). Dört işlem becerisi nasıl geliştirilir. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2013(1), 31-41.
47. Tavakol, M. ve Dennick, R. (2011). Making sense of Cronbach's alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53-55.
48. Tayfur, Y. C. ve Kale, M. (2022). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dört işlem ve problem çözme başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 42(3), 2569-2595.
49. Temur, D. ve Turan, H. (2018). Senaryo tabanlı öğrenme yaklaşımının ilkokul üçüncü sınıf öğrencilerinin toplama ve çıkarma problemlerini çözme becerilerine etkisi. Kocaeli Üniversitesi Eğitim Dergisi, 1(2), 72-84.
50. Terzioğlu, N. K. (2020). Zihinsel yetersizliği olan öğrencilere dört işlem becerilerinin öğretiminde sanal-yarı somut-soyut öğretim stratejisinin etkililiği. Doktora Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
51. Thompson, B. (2004). Exploratory and confirmatory factor analysis: Understanding concepts and applications. American Psychological Association.
52. Türk Dil Kurumu (2019). Türkçe sözlük. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
53. Ulu, M. (2008). Sınıf öğretmeni, sınıf öğretmeni adayı ve 5. sınıf öğrencilerinin dört işlem problemlerini çözmede kullandıkları stratejilerin karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi, Kocatepe Üniversitesi, Afyon.
54. Van De Walle, J. A., Karp, K. S. ve Bay-Williams, J. M. (2014). İlkokul ve ortaokul matematiği: gelişimsel yaklaşımla öğretim. (Çeviri Editörü: Soner Durmuş). Ankara: Nobel Yayıncılık.
55. Varol, F. ve Kubanç, Y. (2015). Öğrencilerin bölme işlemi gerektiren aritmetik sözel problemlerde yaşadığı zorlukların incelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34(1), 99-123.
56. Wallace, C. C. (1984). A Comparison of computational error patterns for grades 3, 5 and 8. Yüksek Lisans Tezi, Kuzey Florida Üniversitesi, Jacksonville.
57. Wang, J. ve Wang, X. (2019). Structural equation modeling: Applications using Mplus. John Wiley & Sons.
58. Watson, S. M. R., Lopes, J., Oliveira, C. ve Judge, S. (2018). Error patterns in Portuguese students’ addition and subtraction calculation tasks: Implications for teaching. Journal for Multicultural Education, 12(1), 67-82.
59. White, A. L. (2005). Active mathematics in classrooms: Finding out why children make mistakes-and then doing something to help them. Square One: Primary Journal of the Mathematical Association of New South Wales.
60. Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, 74-85.
61. Yıldırım, İ. (2017). İstatiksel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
62. Yorulmaz, A. (2018). Gerçekçi matematik eğitiminin ilkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin dört işlem becerilerindeki hatalarının giderilmesine etkisi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi, İstanbul.