Primary School Inspectors and Teachers’ Views About Teachers’ Problems and Solutions on Activities in Primary School Curriculum

Öz

Activity-based education has been applied to the instructional programmes of primary schools in Turkey. The purpose of this research is to examine the inspectors and the teachers’ views about Primary school teachers’ problems and solutions on activities. Survey method was used in this study. The inspectors and the teachers were taken in-service training in Mersin at 2008 summer period. 411 inspectors and 181 teachers participated in this study to fill the questionnaires. Several problems came into the daylight, for the teachers’applications of the activities according to the inspectors and the teachers’ views. Problems can be summarized as follows: Many of the teachers give homework as an activity, activities in teachers’ guide books are used as they are written without the teachers’ contribution, teachers can’t create new activities for their students. Many of the teachers prefer teacher-centered practices, teachers need material design and development education for activities, teachers need in-service training on new activities development skills and so forth. Some solutions have been developed by the inspectors and the teachers.

Anahtar Kelimeler

• Activities, Activity based learning, Instructional programmes, Primary school curriculum.

İLKÖĞRETİM MÜFETTİŞLERİ VE FORMATÖR ÖĞRETMENLERİN ÖĞRETİM POGRAMLARINDA YER ALAN ETKİNLİKLERLE İLGİLİ ÖĞRETMENLERİN KARŞILAŞTIKLARI SORUNLAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ KONUSUNDA GÖRÜŞLERİ

Öz

Etkinlik temelli öğrenme Türkiye’de 2004 yılı itibariyle uygulamaya konulmuştur. Bu araştırmanın amacı, ilköğretim müfettişleri ve formatör öğretmenlerin ilköğretim öğretim programlarının etkinlikler boyutu ile ilgili öğretmenlerin uygulamalarında karşılaşılan sorunlar ve çözüm önerileri konusunda görüşlerini tespit etmektir. Araştırma betimsel bir çalışmadır. 2008 Yaz döneminde hizmet içi eğitim alan 411 müfettiş ve 181 formatör öğretmene anket uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda müfettiş ve formatör öğretmenlerin görüşlerine göre, öğretmenlerin etkinlikleri uygulamada sorunlar yaşadıkları ortaya çıkmaktadır. Bu sorunlardan bazıları şunlardır: Öğretmenlerin çoğu etkinlikleri ödev olarak vermektedir, klavuz kitapdaki etkinlikleri öğretmenler herhangi bir katkı yapmadan aynen uygulamakta ve öğrenciler için yeni etkinlik yaratamamaktadırlar. Öğretmenlerin çoğu hala öğretmen merkezli eğitimi tercih etmektedir, materyal geliştirme ve tasarımı eğitimine etkinlik geliştirmek için ihtiyaç duymaktadır ve yeni etkinlik geliştirme becerileri konusunda hizmet içi eğitime ihtiyaçlarını belirtmişlerdir. Bu sorunlar doğrultusunda öneriler müfettiş ve öğretmenler tarafından geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Etkinlikler, etkinlik temelli öğrenme, öğretim programları, ilköğretim programı.

Kaynakça

1. Alım, M., Bekdemir, Ü. (2006). Coğrafya Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları. Milli Eğitim Dergisi, 172, (263-275).
2. Anderson, R. S. (1998). Why talk about different ways to grade? The shift from traditional assesment to alternative assesment. New Directions For Teaching and Learning 74 Summer 1998, (5-16).
3. Arslan, A. (2004). “Oluşturmacı (Constructivist) yaklaşıma dayalı İşbirlikli öğrenmenin İlköğretim sosyal Bilgiler Dersindeki Etkileri”, Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri, Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı
4. Aydın, M., (1984). Eğitimde Denetimsel Davranış. Ankara: Hatipoğlu Yayıncılık.
5. Babadoğan, C.& Olkun S. (2005). Program Development Models and Reform in Turkish Primary School Mathematics Curriculum. International Journal for Mathematics Teaching and Learning. http:/www. cimt.plymouth.ac.uk/journal/default.htm. (20.2.2008).
6. Bevevino, M,M., Dengel, J., Adams, K. (1999). “Consrtuctivist Theory in the classroom” Clearing House,72 (5), (275-279).
7. Brooks, G., Brooks M.G. (1993). In Search of Understanding; The case for Constructivist Classrooms. Alexsandria.V.A. Association For The Supervision and Curriculum Development.
8. Brown J. S. (2006) 21. Yüzyıl İçin Öğrenme Çevreleri. Change.(18-24).

9. Bulut, İ. (2008). Yeni ilköğretim Programlarında Görülen Öğrenci Merkezli Uygulamalara İlişkin Öğretmen Görüşleri (Diyarbakır İli Örneği). Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 14(56), (521-546).
10. Bulut, M. (2007). Curriculum reform in Turkey: A case of primary school mathematics curriculum. Eurasia Journal of Mathematics, Science&Technology Education, 3(3), (203-212).
11. Can, N. (2004) İlköğretim Öğretmenlerinin Denetimi ve Sorunları, Milli Eğitim Dergisi, 161.
12. Chan B. C. (2007). Activity-based Approach to Authentic Learning in a Vocational Institute. Educational Media International, 4(3), (185–205).
13. Doğan, C. (2003). Türkiye’de Öğretmenlik Mesleğinnin Sorunları ve Öğretmen Adaylarının Mesleğe İlişkin Görüşleri. İstanbul: Burak Yayınları.
14. Donald S. Mc Carty, Johanna W. Kaufman ve Julie C.Stafford. (1986) Supervision and Evaluation. The Clearing House, 59(8), 35.
15. Eggen, P., Kauchak, D. ( 1999 ). Educational Pschology. New Jersey, Prentice-Hall, Inc.
16. Ekiz, D. (2004). Teacher Professionalism and curriculum change: Primary school teachers’s views of the new science curriculum. Kastamonu Eğitim Dergisi (Kastamonu Education Journal),12(2), (339-350).
17. Gıjbels, D., Watering G.V., Dochy, F.& Bossche, P.V.( 2006). New Learning Environments and Constructivism: The Students’ Perspective. Instructional Science. 34, (213- 226).
18. Gözütok, D., Akgün, Özcan E. ve Karacaoğlu, Ö. Cem (2005). İlköğretim programlarının öğretmen yeterlilikleri açısından değerlendirilmesi. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu bildirileri kitabı içinde (17-40). Kayseri.
19. Güven, S. (2008). Sınıf Öğretmenlerinin Yeni İlköğretim Ders programlarının Uygulanmasına İlişkin Görüşleri. Milli Eğitim Dergisi,177, (224-236).
20. Jenkins, L. (1998). İmproving Student Learning. (Çev: Gönül Yenersoy), İstanbul: Kalder Yayınları.
21. Jofili, Z., Geraldo, A.,Watts, M. (1999). “ A Course for Critical Constructivism through Action Research: A case study from Biology” Research in Science& Technological Education,Vol 17 ,1,(5-18).
22. Karasar, N. (1995). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. (7. Baskı) Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd. Korkmaz, M. (2005). “İlköğretim
23. Müfettişlerinin Görevlerini
24. Gerçekleştirme Düzeyleri”
25. http://www.tebd.gazi.edu.tr/arsiv/2005_cilt3/sayi_4/431-443.pdf (Erişim: 30.08.2008)
26. Kuran, K. (2002) “Öğretmenlik Mesleği (Niteliği ve Önemi)”. (Ed. Adil TÜRKOĞLU). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. (253-278), Ankara: Mikro Yayınları.
27. Kutlu, Ö. (2005). Yeni ilköğretim programlarının “öğrenci başarısındaki gelişimi değerlendirme” boyutu açısından incelenmesi. Eğitimde Yansımalar: VIII Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu bildirileri kitabı içinde (64-71). Kayseri.
28. Küçükahmet, L.(2007). 2006-2007 Ögretim Yılında Uygulanmaya Baslanan Ögretmen Yetiştirme Lisans Programlarının Değerlendirilmesi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(2), (203-218).
29. Macdonald J. ve Twining P. (2002). Assessing Activity Based learningfor a networked course. British Journal of Educational Technology, 33(5), (603-618). MEB (2006). “Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlikleri”,
30. http://oyegm.meb.gov.tr/yet/ (Erişim Tarihi:06.08.2008)
31. MEB (2004). İlköğretim Programları. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara: MEB Basımevi.
32. Oğuz, E., Yılmaz, K., Taşdan M., (2007). İlköğretim Denetmenlerinin ve İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Denetim İnançları, Sosyal Bilimler Dergisi,
33. http://yordam.manas.kg/ekitap/pdf/Manasdergi/sbd/sbd17/sbd-17-03.pdf (Erişim: 01.09.2008)
34. Özkan, Betül (2001). Yapılandırmacı öğrenme ortamlarında özgün etkinlik ve materyal kullanımının etkililiği. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
35. Sahin, İ. (2007). Assesment of New Turkish Curriculum for Grade 1 to 5. İlkögretim Online (Elementary Education Online), 6(2), (284-304).
36. Sampson, Demetrios G., Karampiperis, Pythagoras. (2006). Towards Next generation Activity-based learning Systems. International Journal on E-Learning, 5(1), 129-150.
37. Shartz, M. ( 2005). WHAT IS A “EUROPEAN TEACHER”? A Discussion Paper European Network on Teacher EducationPolicies (ENTEP) http://www.seeeducoop.net/education_in/pdf/workshop/tesee/dokumenti/european- teacher.pdf
38. Suydam M. N., Higgins J. L.( 1977). ERIC Clearinghouse for Science, Mathematics, and Environmental Education, Columbus, OH. National Inst. of Education (DHEW), Washington, DC.
39. Şahin Yanpar, T. (2001). “İlköğretim Sosyal Bilgiler Dersinde Oluşturmacı Yaklaşımın Devlet ve Özel Okul Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Bilişsel ve Duyuşsal Öğrenmelerine Etkisi”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi (463-482).
40. Toh, K.A., Ho, B.T, Chew, C.M.K.& Riley, J.P.( 2004). Teaching, Teacher Knowledge and Constructivism. Educational Research for Policy and Practice, 2, (195-204).
41. Windschitl, M. (1999) “The Challenges of sustaining a Constructivist Classroom Culture”. Phi Delta Kappan 80 (10), (751-756).
42. Yanpar, T. (2001). Oluşturmacı Yaklaşımın Sosyal Bilgiler Dersinde Bilişsel ve Duyuşsal Öğrenmeye Etkisi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, (1/2), (465-481).
43. Yanpar, T. (2005). The effects of group activities on social studies education via constructivist approach. Eğitim ve Bilim (Education and Science), 30(138), (86-96).
44. Yanpar, T. (2006). Hayat Bilgisi ve Sosyal Bilgiler Öğretimi. Yapılandırmacı Bir Yaklaşım. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
45. Zgaga, P. (2005). Teachers’ Education as a Part of European Higher Education Area (What Strategy for eachers’ Education?), CTTQ - The Centre for Teacher Training and Qualification The Teachers’ Performance Standards 16 December 2005, Tirana, Albania.