Parent-Teacher Association (PTA) and Communication With Parents

Öz

Enabling children, who are the assurance of our future, to develop sophisticatedly and to accommodate oneself to society is the biggest goal of schools and parents. However, it is not easy to reach this goal on their own. According to researches, an agreeable parent-teacher-student cooperation is essential for student success and impressive communication should be provided among them. Parent-teacher associations are created in order to strengthen parent-teacher-student communication by developing cooperation and to make it more dynamic. Teachers and parents should recognize children well and be careful while making contact with them. Besides that teachers and parents should be in constant interaction and communication with each others so as to increase the success of students and remove discipline problems. This study is intended to emphasize the necessity of parent-teacher association to indicate the effective ways of communication with parents, school, stakeholders and to reflect the difficulties experienced in communicating with parents.

Anahtar Kelimeler

• PTA, Communication, Communication with Parents

Okul Aile Birliği ve Velilerle İletişim

Öz

Geleceğimizin teminatı olan çocuklarımızın çok yönlü olarak gelişimini sağlayarak, topluma ayak uydurmalarını sağlamak okulların ve velilerin en büyük amaçlarıdır. Fakat okul ve velilerin bu amaçları tek başlarına gerçekleştirmeleri kolay olmamaktadır. Araştırmalar göstermektedir ki öğrenci başarısı için iyi bir okul-aile –öğrenci işbirliği gereklidir ve bunlar arasında etkili bir iletişim sağlanmalıdır. Okul –aile –öğrenci arasındaki işbirliğini geliştirerek iletişimi güçlendirmek ve bunları daha dinamik hale getirmek amacıyla okul-aile birlikleri oluşturulmaktadır. Öğretmen ve veliler çocukları iyi tanımalı ve onlarla iletişim kurarken çok dikkatli olmalıdırlar. Bunun yanında öğrencilerin başarılarını artırmak ve öğrencilerin disiplin sorunlarını ortadan kaldırmak için öğretmen ve veliler sürekli etkileşim ve iletişim halinde olmalıdırlar. Bu çalışma; okul aile birliğinin gerekliliğini vurgulamak, okulun paydaşlarından olan velilerle etkili iletişim kurma yollarını belirtmek ve velilerle iletişim kurarken yaşanan sıkıntıları yansıtmak amacıyla hazırlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okul aile birliği, İletişim, Velilerle İletişim

Kaynakça

1. AKBAŞLI, S. ve KAVAK, Y.(2008). “Ortaöğretim Okullarındaki Okul Aile Birliklerinin Görevlerini Gerçekleştirme Düzeyi”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19, s : 1 – 21 .
2. ARSLAN, Ü. ve NURAL, E. (2004). Okul Öncesi Eğitiminde Okul-Aile İşbirliğinin Önemi, Milli Eğitim, 162, 99-108.
3. ASLAN, F. G. (1994). İlkokul Öğrencilerinin Başarı ve Başarısızlıklarında Aile Faktörü,(Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Hacettepe Üniversitesi SBE.
4. ASLANARGUN, E., AVCI, H., AVCU, A., DÖNMEZ, S. A., İPEK, K. ve NAİR, E. (2004). Velilerin Okula Yönelik İlgi Yetersizliklerinin Sebepleri, Bilecik: Pazaryeri İlçe Milli Eğt. Md. Yay.
5. ASLAN, B., (1984), Ankara Merkez İlçelerinde Temel Eğitim Birinci Kademe Düzeyinde Okul-Aile İlişkileri, Ankara, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Doktora Tezi.
6. ASLANARGUN, E. (2007). “Okul- Aile Birliği Ve Öğrenci Başarısı Üzerine Bir Tarama Çalışma”, Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18, s:119–135,
7. BALCI, Ali (1988). "Etkili Okul". Eğitim ve Bilim, Sayı: 70, Türk Eğitim Derneği Yayınları, Ankara 1988, 21-30.
8. BAŞARAN, İbrahim Ethem (1994),Türkiye Eğitim Sistemi, Ankara.

9. BAŞARAN, S. ve KOÇ, F. (2001). Ailenin Çocuğun Okuldaki Eğitimine Katılım Sorunları ve Katılımın Sağlanabilmesi için Alternatif Bir Model, EARGED, Ankara.
10. BAYRAKÇI, M ve DİZBAY, S.(2013). Ortaöğretim Kurumlarında Okul Aile Birliklerinin Okul Yönetimine Katılım Düzeyleri, Sakarya University Journal of Education, 3/1 (Nisan /April 2013) ss. 98-112.
11. BİLGİN, M. (1990). Ankara Merkez İlçelerindeki Ortaokullarda Okul ve Aile İşbirliği ve Sorunları, (Yayınlanmamış Doktora Lisans Tezi). Ankara: Ankara Ünv. SBE.
12. BURNS, C.P., ROE B.D. ve ROSS E.P. (1992). Teaching Reading in Today’s Elementary Scchools. Boston Houghton Mifflin Company.
13. BÜYÜKÖZTÜRK , Ş; KILIÇ ÇAKMAK, E., AKGÜN, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve DEMİREL, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları.
14. ÇELENK, S. (2003). “Okul Başarısının Ön Koşulu: Okul Aile Dayanışması”,ilköğretim-Online, e-dergi, 2/2, s:28–34,
15. ÇELENK, S. (2001), Okul Dışı etkilerin İlkokuma Yazma Öğretiminde Okuduğunu Anlama Başarısına Katkısı, A.İ.B.Ü. Yayımlanmamış (Yayın Kurulu Kararı Alınmış) Araştırma.
16. ÇELENK, AKTANA, S. (2003). Okul-Aile İşbirliği ile Okuduğunu Anlama Arasındaki İlişki, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 3- 39
17. DİAZ, S. L. (1989). The Home Environment and Puerto Rıcan Children’s Achievement: A Researcher’s Diary, (Bul. Kyn. Satır, (1996). The Natiohal Association for Education Conference, Hulston, April-May.
18. DOĞAN, Elife (1995) “Ankara Merkez İlçelerindeki İlköğretim Okullarında Okul-Aile İletişiminin Engelleri”(Yayınlanmamış, Yüksek Lisans Tezi) H.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara 11.
19. EASTMAN, B. (1988). Family Involvement In Education. (Bul. Kyn. Satır, 1996). Wisconsin State Department of Public İnstruction, Januvary.
20. HARRİSON, STEVEN (2003). Mutlu Çocuk. (Çeviren, Murat Sağlam) 1.Basım, Dharma Yayınları. İstanbul 2003.
21. KINCAL, Y.K.(2013).Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Nobel Yayınevi, Ankara. MARTİN, M.& WALTMAN,
22. C. Çocuğunuzun Okulla İlgili
23. Sorunlarını Çözebilirsiniz, Sistem Yayıncılık. İstanbul, (2000): 9 - 17
24. MEB,(1974) Milli Eğitim Bakanlığı. "9. Milli Eğitim Şurasınca Kabul Edilen Karalar Türk Eğitim Sistemini Düzenleyen Genel Esaslar", Mesleki ve Teknik Öğretim. Ankara 1974, 4044.
25. MEB.Tebliğler Dergisi, http://www.mevzuat.meb.gov.tr adresinden alınmıştır.
26. OĞAN, M. (2000). Okul, Okul-Aile Birliği ve Velilerin Eğitim Beklentisi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü.
27. OVACIK, N. (1991). “Veli Olarak Anne-Babaların Eğitim İhtiyacı”. Din Öğretimi Dergisi, Sayı: 29, Milli Eğitim Bakanlığı Yayını, Ankara 2005, 33-37.
28. ÖZ, F (1983). Cumhuriyet Döneminde Eğitim. M.E. Basımevi, İstanbul.
29. ÖZDAYI, Nilüfer. (2004). Öğrenci ve Öğretmenlerin Gözüyle Sınıf Yönetimi Sorunlarına Genel Bir Bakış. XII. Eğitim Bilimleri Kongresi Bildirileri 1, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara 2004, 375-394.