İnsan Hayatının Değeri ve Yaşlılık Sorunu

Öz

Dünyamız hayat ya da yaşam ile anlam kazanan bir yerdir. Hayatın olmadığı bir dünya donuk ve zevksiz bir yer olurdu. Bu sebeple hayat evrenin temel dinamiklerinden biridir. Başka bir deyişle hayat evrenin en önemli unsurlarından biridir. Genelde canlının özelde ise insan hayatı bir bütündür. Dolayısıyla, insan hayatı bir bütün olarak tüm evrelerinde saygıyı ve korunmayı hak eder. Anne karnında cenin iken başlayan bu hayat ölümle sonlanır. Ancak insanın bizzat insan olmasından kaynaklanan bir değeri vardır. Bu değer bu hayatın tüm evreleri için geçerlidir. Cenin halindeki insan, gelecekteki toplum için, devlet için ya da insanlık için veyahut ailesi için göstereceği yararlılıklar göz önünde bulundurulmadan bizatihi kendinden dolayı değerli olduğu gibi, hasta bir insan, bırakın insani fonksiyonları canlılık fonksiyonlarını bile en alt düzeyde yerine getirebilen bir insan ve aynı şekilde artık toplumda ve ailede fonksiyonelliği kalmamış olarak kabul edilen yaşlı bir insan da aynı derecede değerlidir ve hayatı her türlü tehlikelere karşı korunmaya değerdir. Günümüzde insan üretkenliği, fonksiyonelliği ve yararlığı çerçevesinde önemsenmektedir. Hastaların, delilerin ve yaşlıların hatta çocukların durumu bize buna dair önemli ipuçları vermektedir. Bu bildiride değer bakımından insan hayatının evreleri ele alınacak ve bu bakımdan yaşlılığın değeri ve insan hayatının bütünü içindeki yeri tartışılacaktır. Bunu yaparken daha çok hayatın parçalara ayırılmasının sakıncaları ele alınmış ve hayatın bir bütün olarak değerlendirmenin önemi üzerinde durulmuştur.   Konunun tartışılmasında felsefi argümanlara müracaat edilmiştir. 

The Value of Human Life And the Problem of Elderliness

Our world is a place  which gains meaning with life and vitality. The world without life would be a dull and tastless place.  Hence we can say that  life isa main dynamics of this universe.  İn other word life is an primary elements of cosmos. The life in general and the life of human being in particular is complate entity. Then the life of human being, deserves the respect and care in it’s all stages. We speak about life which begins as an embrio in the womb of mother and ends with the death. A human being has value  as such. But this value doesn’t contain only one or more stage of life, but contains all the stages of life. Human being as embrio, has a value as such, without regarding it’s benefit for community or, state or  family. So we can say same thing for sick or handicapped or old men/women. They are also valuable as humans. They deserves the respect and care against the all risks. İn contemperory world every one is considered impotant in terms of his or her productivity, functionality and effctuality. The state of ailings,  and the state of old man/women hint about this situation. İn this paper ı will discuss the stages of life and the eldirleness in terms of value. When discussing this, ı want to emphasize th inconveniency of partition of life and importance of taking it in integrity. The hilosophical argumentation will be used while discussing the problems.

Key words: life, eldirleness, the wholeness of life 

 

Anahtar Kelimeler

• Hayat,yaşlılık,hayatın bütünlüğü

Kaynakça

1. Aristoteles ( 1997) Fizik, Çev. Saffet Babür, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Aristoteles , (2010) Metafizik , Çev. Ahmet Arslan, 3. baskı (İstanbul : Soysal Yayınları.
2. Aydın, Mehmet (1990), Din Felsefesi, İzmir : Dokuz Eylül Ün Yayınları.
3. Baars, J. (2012), Aging and the Art of Living. Baltimore: Johns Hopkins University Press.2012.
4. -------------------- (2017), Röportaj: http//aginghorizions.com (20.02.2017).
5. Bıçak, Ayhan (2009) Türk Düşüncesi I : Kökenler , İstanbul: Dergah Yayınları.
6. Cicero,(2017),OldAge, http/scholarship.law.wm.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=2388&context=facpubs (20.02.2017).
7. De Lange Frits (2015), Loving Later Life: An Ethics of Aging , Cambridge: Wm.B. Eardmens Publishing co.
8. Duralı, Teoman (1983), Canlılar Sorununa Giriş: Biyoloji Felsefesi İle İlgili Araştırma, İstanbul: Edebiyat Fakültesi Basımevi.

9. Epikur, (1962) Mektuplar ve Maksimler, çev. Hayrullah Örs, İstanbul, 1962.
10. Farabi (1997), İdeal Devlet (el-Medînetü’l-fâzıla) , çeviren Ahmet Arslan, Ankara: Vadi Yayınları .
11. Kindi ( 2002), Felsefi Risaleler, çev. Mahmut Kaya, İstanbul : İşaret Yayınları .
12. Magee, Bryan (1979), Yeni Düşün Adamları, çev. Heyet . İstanbul: ?
13. Sarıoğlu Hüseyin (2006), İbn Rüşd Felsefesi, 2. Baskı , İstanbul Klasik Yayınları.