İlkokul 4. Sınıf Öğrencilerinin Doğru ve Akıcı Sessiz Sözcük Okuma Düzeyinin Öğrencilerin Okuduğunu Anlama Becerisi ve Okuma Motivasyonu ile İlişkisi

Öz

Bu çalışmanın amacı; 4. sınıf öğrencilerinin doğru ve akıcı sessiz sözcük okuma düzeyinin, öğrencilerin okuduğunu anlama becerileri ve okuma motivasyonları ile ilişkisini belirlemektir. Araştırma örneklemini 2016-2017 eğitim öğretim yılında İzmir Buca ilçesinde bulunan devlet okullarında dördüncü sınıfa devam eden 725 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada nicel araştırma modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak Doğru ve Akıcı Sessiz Okuma Testi” (DASSOT), Okuduğunu Anlama Testi, Okuma Motivasyonu Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen veriler SPSS programında değerlendirilerek, öğrencilerin doğru ve akıcı sessiz sözcük okuma düzeyinin, öğrencilerin okuduğunu anlama becerileri ve okuma motivasyonları ile anlamlı bir ilişkisinin olup olmadığı incelenmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin doğru ve akıcı sözcük okuma düzeyleri ile okuduğunu anlama becerileri ve okuma motivasyonları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunduğu saptanmıştır. Öğrencilerin doğru ve akıcı sessiz sözcük okuma düzeylerinde öğrencilerin Türkçe dersi not ortalamaları, cinsiyetleri, evde kitaplık, internet ve kendine ait odalarının olması, anne-baba eğitim düzeyleri, anne-baba meslekleri arasında anlamı farklılıkların olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okuma
• OKUDUĞUNU ANLAMA
• AKICI OKUMA
• SESSİZ OKUMA
• SESSİZ OKUMA AKICILIĞI
• OKUMA MOTİVASYONU

Kaynakça

1. Abadiano, H. R. and Turner, J. (2005). Central Connecticut State University Reading fluency: the road to developing efficient and effective readers. The NERA Journal, 41(1), 55.
2. Ahmadi, M. R., Ismail, H. N., ve Abdullah, M. K. K. (2013). The relationship between students’ reading motivation and reading comprehension. Journal of Education and Practice, 4(18), 8-17.
3. Akar, M. (2009). Sesli ve sessiz okumanın anlamaya etkisi üzerine bir araştırma. Yüksek Lisans Tezi, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Türkçe Eğitimi Anabilim Dalı, Afyonkarahisar.
4. Akbaba, S., (2006). Eğitimde Motivasyon. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi. (13), 343-361.
5. Akyol, H. (2003). Metinlerden anlam kurma. Türklük Bilimi Araştırmaları, (13), 49.
6. Akyol, H. (2005). Türkçe İlkokuma Yazma Öğretimi. Ankara: Pegem Yayıncılık.
7. Ateş, M. (2008). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Okuduğunu Anlama Düzeyleri ile Türkçe Dersine Karşı Tutumları ve Akademik Başarıları Arasındaki İlişki. Doktora Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
8. Aytaş, G. (2005). Okuma eğitimi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(4), 461-470.

9. Başaran, M., (2013). Okuduğunu Anlamanın Bir Göstergesi Olarak Akıcı Okuma Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri DOI: 10.12738/estp.2013.4.1922
10. Baştuğ, M. ve Keskin, H., K., (2012). Akıcı Okuma Becerileri ile Anlama Düzeyleri (Basit ve Çıkarımsal) Arasındaki İlişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD) 13(3), 227-244.
11. Baştuğ, M. ve Akyol, H. (2012). Akıcı Okuma Becerilerinin Okuduğunu Anlamayı Yordama Düzeyi. 2012 AKU, Kuramsal Eğitimbilim Dergisi 5(4), 394-411.
12. Can, A. (2014). Spss ile Bilisel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi 3. Baskı Ankara:Pegem Akademi
13. Cemiloğlu, M., (2001). İlköğretim Okullarında Türkçe Öğretimi. 3. Baskı İstanbul: Alfa Basın ve Yayın Dağıtım
14. Coşkun, E., (2002). Okumanın Hayatımızdaki Yeri ve Okuma Sürecinin Oluşumu. Türk Bilimleri Araştırmaları Dergisi. S.31.
15. Çelik, C. E., (2006). Sesli ve Sessiz Okuma ile İçten Okumanın Karşılaştırılması. D.Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi 7, 18-30.
16. Çetinkaya, G., Ülper, H. ve Yağmur, K. (2015). Öğrencilerin Doğru ve Akıcı Sessiz Sözcük Okuma Becerileriyle Kavrama Başarıları Arasındaki İlişki İlköğretim Online, 14(3), 993-1004. http://ilkogretim-online.org.tr
17. Duran, E. ve Sezgin, B. (2012). Rehberli okuma yönteminin akıcı okumaya etkisi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 32(3).
18. Durmuş, G., (2014). Okuma Motivasyonu Ölçeği”nin Türkçeye Uyarlanması. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi 1(1), 16-40.
19. Ertuğrul, H. (2015). İlk ve Ortaöğretimde Öğrencinin Başarı Kılavuzu. İstanbul: Nesil Basım Yayın.
20. Fuchs, L. S., Fuchs, D., Hosp, M. K., & Jenkins, J. R. (2001). Oral reading fluency as an indicator of reading competence: A theoretical, empirical, and historical analysis. Scientific studies of reading, 5(3), 239-256.
21. Gambrell, L. B. (2011a) Motivation in school reading curriculum Journal of Reading Education 37(1), 5-14.
22. Gambrell, L. B. (2011b). Seven rules of engagement: What’s most important to know about motivation to read. The Reading Teacher, 65(3), 172–178. doi:10.1002/trtr.01024
23. Güneş, F., (2007). Ses Temelli Cümle Yöntemi ve Zihinsel Yapılandırma. 1. Basım İstanbul: Nobel Yayınları.
24. Hasbrouck, J. and Tindal, G. A. (2006). Oral reading fluency norms: A valuable assessment tool for reading teachers. The Reading Teacher, 59(7), 636-644.
25. Hook, P. E., & Jones, S. D. (2002). The importance of automaticity and fluency for efficient reading comprehension. Perspectives, 28(1), 9-14.
26. Hudson, R. F., Lane, H. B. and Pullen, P. C. (2005). Reading fluency assessment and instruction: What, why, and how?. The Reading Teacher, 58(8), 702-714.
27. Karasar, N., (2011). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayınevi.
28. Katrancı, M. (2015). İlkokul dördüncü sınıf öğrencilerinin yazma ve kitap okuma motivasyonlarının incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 3(2), 49-62.
29. Kaya, D. ve Yıldırım, K. (2016) Dördüncü sınıf öğrencilerin akıcı okumalarının basit ve çıkarımsal anlama düzeylerine göre değerlendirilmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 4(3), 416-430, 416.
30. Keskin, H. K. ve Baştuğ, M. (2012, Mayıs). Geçmişten günümüze akıcı okuma. Sözlü Bildiri, 11. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu, Recep Tayyip Erdoğan Üniversitesi, 189-208.
31. Keskin, H. ve Akyol, H. (2014). Yapılandırılmış okuma yönteminin okuma hızı, doğru okuma ve sesli okuma prozodisi üzerindeki etkisi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 2(4), 107-119.
32. Kim, Y. S., Petscher, Y., Schatschneider, C. and Foorman, B. (2010). Does growth rate in oral reading fluency matter in predicting reading comprehension achievement?. Journal of Educational Psychology, 102(3), 652.
33. Kim, Y. S., Wagner, R. K., & Foster, E. (2011). Relations among oral reading fluency, silent reading fluency, and reading comprehension: A latent variable study of first-grade readers. Scientific Studies of Reading, 15(4), 338-362.
34. Kuhn, M. R., Schwanenflugel, P. J., & Meisinger, E. B. (2010). Aligning theory and assessment of reading fluency: Automaticity, prosody, and definitions of fluency. Reading Research Quarterly, 45, 230-251.
35. Kurnaz, H. ve Yıldız, N. (2015). Ortaokul öğrencilerinin okuma motivasyonlarının çeşitli değişkenlere göre değerlendirilmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 19 (3),53-70.
36. MEB, (2015). Türkçe Dersi (1-8. Sınıflar) Öğretim Programı. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı Ankara.
37. MEB, (2018)., T.C. Millî Eğitim Bakanlığı Türkçe Dersi Öğretim Programı (İlkokul ve Ortaokul 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 ve 8. Sınıflar) Ankara. http://web.deu.edu.tr/ilyas/ftp/turkce_2018.pdf 28/07/2019 tarihinde alınmıştır.
38. Meyer, M. S., ve Felton, R. H. (1999). Repeated reading to enhance fluency: Old approaches and new directions. Annals of dyslexia, 49(1), 283-306.
39. National Reading Panel, (2000). https://www.nichd.nih.gov/sites/default/ files/publications/pubs/nrp/Documents/report.pdf adresinden 30.03.2019 tarihinde alınmıştır.
40. Nuhoğlu, M. M., (2007). Türkçe Öğretimi Etkinlikleri. İstanbul: Nobel Yayınları.
41. Oakhill, J., Cain, K., ve Elbro, C. (2014). Understanding and teaching reading comprehension: A handbook. Routledge. doi: 10.4324/9781315756042
42. Öztürk, E. Ve Aydemir, Z., (2013). Başlangıç düzeyi okuyucularının okuma motivasyonlarının, günlük kitap okuma süreleri ve ailenin okuma durumuna göre değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(3), 1105-1116.
43. Rasinski, T. V. (2003). The fluent reader: Oral reading strategies for building word recognition, fluency, and comprehension. Scholastic Inc.
44. Rasinski, T., (2004). Assessing reading fluency Pacific Resources for Education and Learning
45. Rasinski, T.V., Homan, S., & Biggs, M. (2009). Teaching reading fluency to struggling readers – method, materials, and evidence. Reading and Writing Quarterly, 25, 192-204.
46. Rasinski, T., Samuels, S.J., Hiebert, E., Petscher, Y., ve Feller, K. (2011). The relationship between a silent reading fluency instructional protocol on students’ reading comprehension and achievement in an urban school setting. Reading Psychology, 32(1), 75-97. http://textproject.org/assets/library/resources/Hiebert-2015-Teaching-Stamina-and-Silent-Reading-PRINT.pdf#page=103 adresinden 30.03.2019 tarihinde alınmıştır.
47. Sağırlı, M. (2015). İlkokuma yazma öğretiminin önemi, amaci ve birinci sinif öğretmenliği., YILAR, Ö. İlkokuma yazma öğretimi (1-30) (Birinci Baskı). Ankara. Pegem Akademi Yayıncılık.
48. Saracaloğlu, A. S., Dedebali, N. C. ve Karasakaloğlu, N. (2011). Sekizinci sınıf öğrencilerinin sessiz okuma hızları ve okuduğunu anlama düzeyleri. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12 (3), 177-193.
49. Stage, S. A. and Jacobsen, M. D. (2001). Predicting student success on a state-mandated performance-based assessment using oral reading fluency. School Psychology Review, 30(3), 407.
50. Talmaç, M. M., (2013). Hızlı Okuma ve Anlama Teknikleri 1. Baskı Adana: Hakan Ofset Yayıncılık Reklamcılık ve Dağıtım
51. Taylor, S.E. (2006). Fluency in silent reading. https://www.gio.co.za/system/documents/FluencyInSilentReading.pdf adresinden 30.03.2019 tarihinde alınmıştır.
52. Türk Dil Kurumu, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama =kelime&guid=TDK.GTS.5cb5f28c2a3a12.92217521 adresinden 23.03.2019 tarihinde alınmıştır.
53. Türkyılmaz, M., Can, R., Yıldırım, K. and Ateş, S. (2013). Relations among oral reading fluency, silent reading fluency, retell fluency and reading comprehension. 5th World
54. Conference on Educational Sciences-WCES 2013. https://core.ac.uk/download/pdf/82231497.pdf adresinden 30.03.2019 tarihinde alındı. doi: 10.1016/j.sbspro.2014.01.885 Ülper, H. (2011). Öğrencilerin, okumaya isteklendirici etmenlerle karşılaşma durumu: Öğretmen, aile, arkadaş ve kitap boyutları üzerinden bir araştırma. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 30: 221-237.
55. Ülper H. ve Yağmur, K., (2016). Akıcı Sessiz Sözcük Okuma Testinin Geliştirilmesi. İlköğretim Online, 15(2), 581-593. http://dx.doi.org/10.17051/io.2016.91112.
56. Valencia, S. W., & Buly, M. R. (2004). Behind test scores: What struggling readers really need. The Reading Teacher, 57, 520-531.
57. Yamaç, A., (2014). İlkokul dördüncü sınıf düzeyinde bir öğrencinin sesli okuma akıcılığını artırmaya yönelik bir uygulama. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(2), 631-644.
58. Yıldırım, K. ve Ateş, S., (2011). Prozodi: Anlamayı Yordayan Yükselen Bir Değer Mi? Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Kırşehir.
59. Yıldırım, K., ve Ateş, S. (2012). Silent and oral reading fluency: Which one is the best predictor of reading comprehension of Turkish elementary students. International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 3(4), 79-91.
60. Yıldız, M. (2013a). Adaptation of the motivation to read profile to Turkish. International Journal of Academic Research, Part B; 5(4), 196-199.
61. Yıldız, M., (2013b). Okuma Motivasyonu, Akıcı Okuma Ve Okuduğunu Anlamanın Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Akademik Başarılarındaki Rolü. International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 8(4), 1461-1478.
62. Yıldız, M. (2013) Adaptation of the motivation to read profile to Turkish. International Journal of Academic Research, Part B; 5(4), 196-199.
63. Yılmaz, M., (2008). Türkçede Okuduğunu Anlama Becerilerini Geliştirme Yolları. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 5(9), 132.
64. Yılmaz, M., (2011). İlköğretim 4. Sınıf Öğrencilerinin Okuduğunu Anlama Seviyeleri ile Türkçe, Matematik, Sosyal Bilgiler ve Fen ve Teknoloji Derslerindeki Başarıları Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 29, 9-14.