Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Çevre ve Doğa Eğitimi Veren Okulların Toplumsal Bilinçlenme ve Gelişmeye Katkıları: Burdur İli Örneği

Yıl 2025, Cilt: 6 Sayı: 2, 115 - 126, 17.12.2025
https://doi.org/10.59751/agacorman.1798164

Öz

İnsanların yeryüzünde var olduğu günden bu yana varlığını sürdürmekte olan doğa olayları ve çevre sorunları günümüzde çok büyük boyutlara ulaşmış, çözümü zor bir hale gelmiştir. Bununla birlikte çevre sorunları için çözümler aranmakta ve bulunan çözümler uygulamaya konulmaktadır. Uygulamaya konulan çözümlerden biri de toplumu çevre ve doğa konusunda bilinçlendirme ve geliştirme amacına yönelik, çevre ve doğa eğitim okulları kurmaktır. Çevre sorunları ile ilgili küresel farkındalığın başladığı 1970’li yıllardan itibaren Türkiye’de de bu konuyla ilgili gelişmeler yaşanmaya başlanmıştır. Bu gelişmelere ait süreçler; 1970’li yıllarda “farkındalık”, 1980’li yıllarda “kurumsallaşma”, 1990’lı yıllarda “uluslararası sürece katılım” ve 2000’li yıllarda “sürdürülebilir kalkınma ve iklim değişikliği” şeklinde gruplandırılmaktadır. 1990’lı yılları kapsayan süreçte Türkiye’de Çevre Bakanlığı kurulmuş, çevre eğitimi ve çevre bilincine önem verilmeye başlanmıştır. Bu kapsamda toplumun doğaya ve çevreye karşı ilgisi ve baskısı siyasi ve yerel yönetim kadrolarının çevre ve doğa eğitimlerine olumlu yaklaşımını sağlamıştır. Bu gelişmelerin sonucunda Türkiye’de doğa ve çevre konularında eğitim veren okullar açılmıştır. Doğa ve çevreye gösterilmekte olan duyarlılık ve olumlu tutum ancak çevre ve doğa eğitim okullarının çalışmaları ve toplumsal bilinçlenme ile olacaktır. Burdur ilinde Türkiye Cumhuriyeti Millî Eğitim Bakanlığına bağlı olarak 157 İlköğretim Okulu, 156 Ana sınıfı, 8 Bağımsız Anaokulu, Ortaöğretimde; 17 Genel Lise, 26 Meslek Lisesi, 4 Anadolu Lisesi, 2 Anadolu Öğretmen Lisesi, 1 Sosyal Bilimler Lisesi ve 2 Fen Lisesi olmak üzere toplam 53 lise bulunmaktadır. Ayrıca ilde Mehmet Akif Üniversitesi adıyla 2006 yılında kurulmuş lisans ve ön lisans düzeyinde öğretim veren bir üniversite bulunmaktadır. Tüm bu eğitim ve öğretim kurumlarının müfredatlarında çevre ve doğa ile ilgili dersler bulunmakta ve eğitim verilmektedir. Bu araştırmada, Burdur ilindeki okulların çevre ve doğa eğitimine ne ölçüde katkı sunduğunu ortaya konulmuştur.

Etik Beyan

Bu araştırma için Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Bilimsel Araştırma ve Yayın Etiği Kurulu’ndan 31.10.2023 tarih ve 168 numaralı etik kurul iznin belgesi alınmıştır.

Destekleyen Kurum

Yazarlar bu çalışmanın araştırılması, yazarlığı veya yayınlanması için herhangi bir finansal destek almamıştır.

Proje Numarası

Yok.

Teşekkür

Bu çalışma, Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Orman Mühendisliği Anabilim Dalında tamamlanan “Çevre ve doğa eğitim okullarının toplumsal bilinçlenme ve gelişmeye katkıları: Burdur İli örneği” konulu yüksek lisans çalışmasının bir özeti olup, Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Lisansüstü Eğitim Enstitüsü'ne teşekkürlerimizi sunarız.

Kaynakça

  • Akgül, A., & Çevik, O. (2005). İstatistiksel analiz teknikleri: SPSS’te işletme yönetimi uygulamaları. Emek Ofset, Ankara.
  • Alıca, S. S. G. (2022). Çevre sorunları, devletin pozitif yükümlülüğü ve idarenin sorumluluğu. Memleket Siyaset Yönetim, 17(38), 267–300. https://doi.org/10.565/msydergi.1218000
  • Anonim. (2025). Her yönü ile Burdur. https://burdur.ktb.gov.tr/Eklenti/92466,her-yonu-ile-burdur-2021pdf.pdf. (Erişim tarihi: 11 Ağustos 2025).
  • Atayeter, Y., & Yayla, O. (2021). Morphometric analysis of dolines on Kestel (Burdur) Mountain. İçinde: V. Krystev, S. Çelik Uğuz, R. Efe & E. Kapluhan (Eds.), Tourism studies and social sciences (ss. 503–517).
  • Balık, F., & Duran, M. (2024). Doğa temelli uygulamaların okul öncesi dönem çocuklarının değer edinimi üzerindeki etkisi / The effect of nature-based practices on preschool children’s value acquisition. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 15(2), 108–126. https://doi.org/10.19160/e-ijer.1567622
  • Baş, T. (2005). Anket nasıl hazırlanır, uygulanır, değerlendirilir. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
  • Burdur İl Millî Eğitim Müdürlüğü. (2024). Burdur ilinde eğitim veren ilk ve orta derece okullar. https://burdur.meb.gov.tr/ (Erişim tarihi: 25 Nisan 2024).
  • Dasmann, R. F. (1968). Environmental conservation. Wiley Publication.
  • Daşdemir, İ. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.
  • Dyring, E. (1973). The principles of remote sensing. Ambio, 2(3), 57–69.
  • Erentay, N., & Erdoğan, M. (2009). 22 adımda doğa eğitimi. ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayınları.
  • Güneş, G. (2018). Okul öncesi fen ve doğa eğitimi araştırmalarına ilişkin bir tarama çalışması: Türkiye örneği. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 2(1), 33–67. https://doi.org/10.24130/eccd-jecs.196720182150
  • International Union for Conservation of Nature (IUCN). (1973). Annual report of the International Union for Conservation of Nature and Natural Resources for 1972. International Union for Conservation of Nature and Natural Resources.
  • Karaoğlu, S. (2024). Doğa temelli erken çocukluk eğitimi: Okul öncesi öğretmen adaylarının perspektifinden. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(3), 565–584. https://doi.org/10.17860/mersinefd.1527656
  • Keleş, Ö., Uzun, N., & Uzun, F. V. (2010). Öğretmen adaylarının çevre bilinci, çevresel tutum, düşünce ve davranışlarının doğa eğitimi projesine bağlı değişimi ve kalıcılığının değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(32), 384–401.
  • Kiziroğlu, İ. (2023). Çevre eğitimi ve çevre bilinci. Tabiat ve İnsan, 2(193), 5–17.
  • Köşker, N. (2020). Öğretmen adaylarının doğa eğitimine ilişkin görüşleri. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(22), 215–243. https://doi.org/10.33692/avrasyad.631883
  • Meteoroloji Genel Müdürlüğü. (2024). Burdur ili iklim değerleri. https://www.mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler-istatistik.aspx?k=undefined&m=BURDUR (Erişim tarihi: 25 Nisan 2024).
  • Orhunbilge, A. N. (2010). Çok değişkenli istatistik yöntemler. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları.
  • Ozaner, F. S. (2004, 5–8 Ekim). Türkiye’de okul dışı çevre eğitimi ne durumda ve neler yapılmalı? V. Ulusal Ekoloji ve Çevre Kongresi Bildiri Kitabı (Doğa ve Çevre), Abant İzzet Baysal Üniversitesi & Biyologlar Derneği, Abant-Bolu.
  • Özdamar, K. (2013). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi (Cilt 1, Yenilenmiş 9. baskı). Nisan Kitabevi.
  • Özgel, Z. T., Aydoğdu, M., & Güven Yıldırım, E. (2018). Doğa kampı destekli çevre eğitiminin çevre sorunlarına yönelik farkındalık ve tutuma etkisi. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 90–106.
  • Pınarlık, M., İbiş, A., & Selek, Z. (2023). İklim değişikliği etkisi altında Burdur Gölü su seviyesi değişimlerinin istatistiksel olarak incelenmesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 11(1), 81–93.
  • Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2024). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi (ADNKS) veri tabanı: Türkiye 2024 yılı nüfusu. (Erişim tarihi: 6 Şubat 2024).

Contributions of Schools Providing Environmental and Nature Education to Social Awareness and Development: The Example of Burdur Province

Yıl 2025, Cilt: 6 Sayı: 2, 115 - 126, 17.12.2025
https://doi.org/10.59751/agacorman.1798164

Öz

Natural events and environmental problems, which have existed since the dawn of humanity on Earth, have now reached enormous dimensions and become difficult to solve. Solutions to these problems are being sought, and those found are being implemented. One of the implemented solutions is the establishment of environmental and nature education schools, aimed at raising and developing public awareness of the environment and nature. Since the 1970s, when global awareness of environmental issues began, developments on this issue have begun in Turkey. The processes related to these developments are categorized as "awareness" in the 1970s, "institutionalization" in the 1980s, "participation in the international process" in the 1990s, and "sustainable development and climate change" in the 2000s. During the 1990s, the Ministry of Environment was established in Turkey, and environmental education and awareness began to be prioritized. In this context, public interest in and pressure for nature has led to a positive approach to environmental and nature education among political and local government officials. As a result of these developments, schools offering education on nature and the environment have been opened in Turkey. Sensitivity and positive attitudes towards nature and the environment can only be achieved through the work of environmental and nature education schools and through public awareness. Burdur province has a total of 53 high schools, including 157 primary schools, 156 preschools, 8 independent kindergartens, and 17 general high schools, 26 vocational high schools, 4 Anatolian high schools, 2 Anatolian teacher training high schools, 1 social sciences high school, and 2 science high schools. Mehmet Akif University, founded in 2006, also offers undergraduate and associate degree programs. The curricula of all these educational institutions include courses on the environment and nature, and education is provided. This study demonstrates the extent to which schools in Burdur contribute to environmental and nature education.

Etik Beyan

For this research, ethical approval document number 168, dated 31.10.2023, was obtained from the Scientific Research and Publication Ethics Board of Isparta University of Applied Sciences.

Destekleyen Kurum

This article has not received financial support.

Proje Numarası

Yok.

Teşekkür

This study is a summary of the master's thesis titled "Contribution of environmental and nature education schools to social awareness and development: The example of Burdur Province" completed in the Department of Forest Engineering, Institute of Graduate Education, Isparta University of Applied Sciences. We would like to express our gratitude to the Institute of Graduate Education, Isparta University of Applied Sciences.

Kaynakça

  • Akgül, A., & Çevik, O. (2005). İstatistiksel analiz teknikleri: SPSS’te işletme yönetimi uygulamaları. Emek Ofset, Ankara.
  • Alıca, S. S. G. (2022). Çevre sorunları, devletin pozitif yükümlülüğü ve idarenin sorumluluğu. Memleket Siyaset Yönetim, 17(38), 267–300. https://doi.org/10.565/msydergi.1218000
  • Anonim. (2025). Her yönü ile Burdur. https://burdur.ktb.gov.tr/Eklenti/92466,her-yonu-ile-burdur-2021pdf.pdf. (Erişim tarihi: 11 Ağustos 2025).
  • Atayeter, Y., & Yayla, O. (2021). Morphometric analysis of dolines on Kestel (Burdur) Mountain. İçinde: V. Krystev, S. Çelik Uğuz, R. Efe & E. Kapluhan (Eds.), Tourism studies and social sciences (ss. 503–517).
  • Balık, F., & Duran, M. (2024). Doğa temelli uygulamaların okul öncesi dönem çocuklarının değer edinimi üzerindeki etkisi / The effect of nature-based practices on preschool children’s value acquisition. e-Uluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 15(2), 108–126. https://doi.org/10.19160/e-ijer.1567622
  • Baş, T. (2005). Anket nasıl hazırlanır, uygulanır, değerlendirilir. Seçkin Yayıncılık, Ankara.
  • Burdur İl Millî Eğitim Müdürlüğü. (2024). Burdur ilinde eğitim veren ilk ve orta derece okullar. https://burdur.meb.gov.tr/ (Erişim tarihi: 25 Nisan 2024).
  • Dasmann, R. F. (1968). Environmental conservation. Wiley Publication.
  • Daşdemir, İ. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.
  • Dyring, E. (1973). The principles of remote sensing. Ambio, 2(3), 57–69.
  • Erentay, N., & Erdoğan, M. (2009). 22 adımda doğa eğitimi. ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayınları.
  • Güneş, G. (2018). Okul öncesi fen ve doğa eğitimi araştırmalarına ilişkin bir tarama çalışması: Türkiye örneği. Erken Çocukluk Çalışmaları Dergisi, 2(1), 33–67. https://doi.org/10.24130/eccd-jecs.196720182150
  • International Union for Conservation of Nature (IUCN). (1973). Annual report of the International Union for Conservation of Nature and Natural Resources for 1972. International Union for Conservation of Nature and Natural Resources.
  • Karaoğlu, S. (2024). Doğa temelli erken çocukluk eğitimi: Okul öncesi öğretmen adaylarının perspektifinden. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(3), 565–584. https://doi.org/10.17860/mersinefd.1527656
  • Keleş, Ö., Uzun, N., & Uzun, F. V. (2010). Öğretmen adaylarının çevre bilinci, çevresel tutum, düşünce ve davranışlarının doğa eğitimi projesine bağlı değişimi ve kalıcılığının değerlendirilmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 9(32), 384–401.
  • Kiziroğlu, İ. (2023). Çevre eğitimi ve çevre bilinci. Tabiat ve İnsan, 2(193), 5–17.
  • Köşker, N. (2020). Öğretmen adaylarının doğa eğitimine ilişkin görüşleri. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 8(22), 215–243. https://doi.org/10.33692/avrasyad.631883
  • Meteoroloji Genel Müdürlüğü. (2024). Burdur ili iklim değerleri. https://www.mgm.gov.tr/veridegerlendirme/il-ve-ilceler-istatistik.aspx?k=undefined&m=BURDUR (Erişim tarihi: 25 Nisan 2024).
  • Orhunbilge, A. N. (2010). Çok değişkenli istatistik yöntemler. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları.
  • Ozaner, F. S. (2004, 5–8 Ekim). Türkiye’de okul dışı çevre eğitimi ne durumda ve neler yapılmalı? V. Ulusal Ekoloji ve Çevre Kongresi Bildiri Kitabı (Doğa ve Çevre), Abant İzzet Baysal Üniversitesi & Biyologlar Derneği, Abant-Bolu.
  • Özdamar, K. (2013). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi (Cilt 1, Yenilenmiş 9. baskı). Nisan Kitabevi.
  • Özgel, Z. T., Aydoğdu, M., & Güven Yıldırım, E. (2018). Doğa kampı destekli çevre eğitiminin çevre sorunlarına yönelik farkındalık ve tutuma etkisi. Ihlara Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(2), 90–106.
  • Pınarlık, M., İbiş, A., & Selek, Z. (2023). İklim değişikliği etkisi altında Burdur Gölü su seviyesi değişimlerinin istatistiksel olarak incelenmesi. Mühendislik Bilimleri ve Tasarım Dergisi, 11(1), 81–93.
  • Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK). (2024). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi (ADNKS) veri tabanı: Türkiye 2024 yılı nüfusu. (Erişim tarihi: 6 Şubat 2024).
Toplam 24 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Ormancılık Politikası, Ekonomisi ve Hukuku
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Ahmet Tolunay 0000-0001-9028-9343

Caner Tok 0009-0008-0175-7730

Proje Numarası Yok.
Gönderilme Tarihi 6 Ekim 2025
Kabul Tarihi 10 Aralık 2025
Erken Görünüm Tarihi 17 Aralık 2025
Yayımlanma Tarihi 17 Aralık 2025
Yayımlandığı Sayı Yıl 2025 Cilt: 6 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA Tolunay, A., & Tok, C. (2025). Çevre ve Doğa Eğitimi Veren Okulların Toplumsal Bilinçlenme ve Gelişmeye Katkıları: Burdur İli Örneği. Ağaç ve Orman, 6(2), 115-126. https://doi.org/10.59751/agacorman.1798164

Amaç ve Kapsam

Ağaç ve Orman Dergisi Bursa Teknik Üniversitesi, Orman Fakültesi’nin yayınladığı bir yayın organı olup Orman Mühendisliği, Orman Endüstri Mühendisliği ve Peyzaj Mimarlığı ile diğer ilintili konularda ulusal ve uluslararası düzeyde bilgi paylaşımını amaçlamaktadır. Dergi bu kapsamda özgün, gündemde olan ve sonuçları kısa sürede uygulamaya geçirilebilecek konulara öncelik vermektedir.

Ağaç ve Orman;

- Orman Mühendisliği,

- Orman Endüstri Mühendisliği ve

- Peyzaj Mimarlığı

bilimleri ve alt bilimleri ile bu bilimlerle doğrudan veya dolaylı olarak ilgili olan diğer konuları kapsar. Bu kapsamda daha önce kısmen veya tam metni başka herhangi bir yayın organında yayımlanmamış, sanayinin ve uygulama birimlerinin ilgi ve ihtiyaç duyduğu konular yayına kabul edilecektir.

Dergi Türkçe metin, İngilizce özet veya İngilizce özet ve metin makaleler kabul etmektedir.
https://dergipark.org.tr/tr/download/journal-file/33517

Etik İlkeler ve Yayın Politikası

Ağaç ve Orman Dergisi'ne yayın gönderecek tüm yazarlar, aşağıda verilen etik ilkeler ve yayın politikasını makale gönderiminden önce okumalıdır ve tüm sorumluluğu kabul ettiğini beyan etmelidirler.
İntihal
Dergimize gönderilen makalelerin benzerlik raporlarının oluşturulmasında iThenticate isimli program kullanılmaktadır. Benzerlik sınırı olarak %20 kabul edilmektedir. Makalenin kaynaklar kısmı çıkarıldığında benzerlik oranı %20’yi geçmemelidir. Benzerlik oranının %20’yi geçmesi durumunda makale yazara iade edilmektedir.


Yayın Sıklığı
Ağaç ve Orman dergisi yılda 2 sayı olarak yayınlanmaktadır.


Yayına Kabul Edilen Makale Türleri
  • Ağaç ve Orman Dergisi’nde “Özgün Araştırma Makalesi”, “Derleme Makale” “Araştırma Notu” veya “Editöre Mektup” niteliğinde yazılar yayına kabul edilmektedir.
  • Orijinal makaleler; bilimsel yol ve yöntemlerle tasarlanmış, ölçme ve gözlem sonucu elde edilmiş bulgulara dayalı olarak hazırlanmış bilimsel yayın niteliğinde olmalıdır.
  • Derleme makaleler; belli bir konuda yapılmış çalışmaların ve bunlara ait bilimsel dergilerde yayınlanmış yazıların, deneyimli yazarlarca yapılan bir sentezi, yorumu ve durum değerlendirmesi şeklinde olmalıdır.
  • Araştırma notu; bir araştırmaya ilişkin ön çalışmalar ve bilgiler araştırma notu olarak değerlendirilecektir.
  • Editöre mektup; belli bir konuda ve bilgilendirme amaçlı, bilimsel nitelikli ve toplam bir sayfayı geçmeyen metin şeklinde olmalıdır.


Yazarlar İçin Etik Kurallar
Yazar(lar) makaleleriyle ilgili aşağıdaki hususları beyan ederler;
  • Makelenin hazırlanmasında tüm etik kurallara uymak,
  • Makaleyi yazarlarının rızası ve bilgisi dahilinde sunmak,
  • Makalenin herhangi başka bir dergide değerlendirme, kabul ya da yayın aşamasında olmadığını beyan etmek,
  • Başka kişilerin haklarını ihlal etmemek,
  • Makalede intihal, sahtecilik, çarpıtma, dilimleme, tekrar yayım, haksız yazarlık gibi eylemlerin bulunmadığını ve çalışmanın etik ilkelere uygun olduğunu beyan etmek,
  • Makaleyi özgün bir araştırmaya dayalı olarak hazırlamak,
  • Varsa çıkar çatışması olan durumları açıkça belirtmek,
  • Etik kurul onayı gerektiren çalışmalar için onay almak ve makale gönderimi esnasında ek dosya olarak göndermek,
  • Değerlendirme, kabul ya da yayın aşamasındaki makalelerde herhangi bir yazar ismi değişikliği yapmamak.


Editörler İçin Etik Kurallar
Editörler aşağıdaki hususları beyan ederler;
  • Makale gönderen yazarlar arasında ırk, din, cinsiyet, yaş vb. hiçbir ayrım yapmadan, tarafsız ve etik kurallara uygun olarak değerlendirme yapmak,
  • Makale değerlendirme, kabul/ret süreçlerinde yazar ile iletişime geçmek, eğer ret ile sonuçlanmış ise nedenlerini sorumlu yazara bildirmek,
  • Ön değerlendirme aşamasını geçmiş makalelerin etik kurallara uygunluğunu kontrol etmek,
  • Değerlendirme aşamasında hakemler tarafından yapılan değerlendirmeleri inceleyerek tarafsız olmayan, etik ilkeler ile uyuşmayan, tutarsız olan değerlendirmeleri geçersiz saymak,
  • Etik ilkeler ve yayın politikalarına uygun davranmak.


Hakemler İçin Etik Kurallar
Hakemler aşağıdaki hususları beyan ederler;
  • Hakem olarak kendisine gönderilen makaleyi ırk, din, cinsiyet, yaş vb. hiçbir ayrım yapmadan, tarafsız ve etik kurallara uygun olarak değerlendirmek,
  • Değerlendirme yaptığı makalenin etik kurallara uygunluğunu kontrol etmek, etik kuralları ihlal eden bir durumun tespit edilmesi durumunda editörü bilgilendirmek,
  • Değerlendirilmesi için gönderilen makalelerde yer alan bilgilerin gizliliğine özen göstermek ve 3. şahıslar ile paylaşmamak,
  • Hakemlik için kendisine gönderilen makaleyi, verilen süre içerisinde değerlendirmek,
  • Değerlendirme yaptığı makalede herhangi bir çıkar çatışmasının tespitinde editörü bilgilendirmek,
  • Yalnızca kendi uzmanlık alanında değerlendirme yapmak, söz konusu makalenin uzmanlık alanı dışında olması durumunda editöre bilgi vererek makaleyi iade etmek,
  • Değerlendirme aşamasında “Hakem Değerlendirme Formu” nu doldurmak. Formu doldururken çift taraflı kör hakemlik kurallarına uymak,
  • Değerlendirme yaparken ve “Hakem Değerlendirme Formu” nu doldururken ırkçı söylem, düşmanca söylem, hakaret, küçümseyici vb. ifadeleri kullanmamak. Tüm değerlendirmeyi saygı çerçevesi içerisinde yapmak,

Dergimize makale gönderim aşamasında ve değerlendirme süreci tamamlanan makalelerin yayımlanmasında ücret talep edilmemektedir.

İmtiyaz sahibi (BTÜ Rektörü)

.

Yapay Zeka, Betonarme Yapılar, Deprem Mühendisliği

Baş editör

Ormancılık Politikası, Ekonomisi ve Hukuku, Orman Biyometrisi, Ormancılık

Editör Yardımcıları

Bitki Materyali ve Yetiştiriciliği, Bahçe Bitkileri Yetiştirme ve Islahı (Diğer), Peyzaj Onarımı, Peyzaj Teknikleri
Orman Ekosistemleri, Ormancılık
Orman Endüstri Mühendisliği, Polimerler ve Plastikler, Polimer Teknolojisi, Malzeme Bilimi ve Teknolojileri, Polimerizasyon Mekanizmaları
Orman Yetiştirme

Alan Editörleri

Orman Yetiştirme
Ahşap Yapılar ve Konstrüksiyonları, Orman Endüstri Mühendisliği, Malzeme Bilimi ve Teknolojileri, Çevre Mühendisliği, Kimya, Ahşap Esaslı Kompozitler, Ahşap Fiziği ve Mekaniği, Odun Koruma Teknolojisi
Orman Endüstri Mühendisliği
Orman Ürünleri Kimyası, Odun Dışı Orman Ürünleri Endüstrisi, Orman Endüstri Mühendisliği
Orman Ürünleri Transportu ve Ölçme Bilgisi
Bahçe Bitkileri Yetiştirme ve Islahı (Diğer), Sera Bitkileri Yetiştirme ve Islahı
Orman Entomolojisi ve Orman Koruma, Ormancılık
Peyzaj Planlama, Bitki Materyali ve Yetiştiriciliği, Peyzaj Onarımı
Mimarlıkta Malzeme ve Teknoloji, Endüstriyel Ürün Tasarımı, Mühendislik, Kompozit ve Hibrit Malzemeler, Ahşap Esaslı Kompozitler, Ahşap Yapılar ve Konstrüksiyonları, Odun Koruma Teknolojisi, Orman Endüstri İşletmeciliği, Orman Biyokütlesi ve Biyoürünleri, Ahşap Fiziği ve Mekaniği, Odun Dışı Orman Ürünleri Endüstrisi, Orman Endüstri Mühendisliği (Diğer)
Ormancılık, Orman Ekosistemleri, Toprak Bilimi ve Ekolojisi
Orman Amenajmanı, Ormancılık Yönetimi ve Çevre, Orman Biyometrisi
Ormancılık, Ormancılık Politikası, Ekonomisi ve Hukuku, Ormancılık Yönetimi ve Çevre, Orman Amenajmanı

Dil Editörleri

Ahşap İşleme, Ahşap Yapılar ve Konstrüksiyonları, Ahşap Fiziği ve Mekaniği, Ahşap Esaslı Kompozitler, Orman Endüstri Mühendisliği
Kentsel Analiz ve Geliştirme, Peyzaj Planlama

Mizanpaj Editörleri

Orman Yetiştirme
Ormancılık Politikası, Ekonomisi ve Hukuku, Ormancılık

Yazım Editörleri

Orman Yetiştirme
Ormancılık Politikası, Ekonomisi ve Hukuku, Ormancılık
Orman Ürünleri Transportu ve Ölçme Bilgisi