Destinasyon Çekicilik Unsuru Olarak Gastronomi Müzeleri: Oleatrium Zeytin ve Zeytinyağı Tarihi Müzesi Örneği

Öz

Gastronomi müzeleri kültürlerin yiyecek içecek alışkanlıklarının kaydedilmesini sağlayarak bu tür kültürel değerlerin korunmasını gelecek nesillere aktarılmasını ve devamlılığını sağlamaktadır. Yiyeceklerin tarihçesi, üretimi, hazırlanması ile sunumu ve bu aşamasında kullanılan araç gereçler ile ilgili bilgiler sunan gastronomi müzeleri bölgedeki turizm faaliyetlerinde sağladığı katkılar açısından önemli bir konuma sahiptir. Bu çalışmada önemli bir çekicilik unsuru olan 2012 yılında hizmete açılan Oleatrium Zeytin ve Zeytinyağı Tarihi Müzesi’nin turizmde çekicilik unsuru olarak kullanılması ve bölgenin turizm faaliyetlerine katkısı incelenmiştir. Araştırma örnek olay incelemesi şeklinde yürütülmektedir. Zeytinyağı müzesi ile ilgili detaylı betimlemeler yapabilmek için,  gözlem ve çalışanların görüşleri derlenerek somut olmayan kültürel miras kavramı kapsamında, gastronomi müzelerinin yeri ve önemi açısından değerlendirilmeye çalışılmaktadır. Sonuç olarak gastronomi müzelerinin başarılı örneklerinden biri olan Oleatrium Zeytin ve Zeytinyağı Tarihi Müzesi’nin Kuşadası’ndaki turizm faaliyetlerine bir canlılık ve farklılık kazandırdığı yıldan yıla buraya gelen turist sayısındaki artış ile ispatlanmaktadır. Aynı zamanda bu müze bir çekicilik unsuru olarak turistlerin haz duygularına hitap etmekte ve destinasyonun tercih edilebilirliğini ve gastronomik kimliğini güçlendirmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Destinasyon çekiciliği,Gastronomi müzesi,Oleatrium Zeytin,Zeytinyağı Tarihi Müzesi

Kaynakça

1. Aksoy, M. ve Sezgi, G. (2015). Gastronomi Turizmi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi Gastronomik Unsurları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies 3/3 (2015) 79-89.
2. Bekar, A., Arman, S. ve Sürücü, Ç. (2017). Turizmde Çekicilik Unsuru Olarak Gastronomi Müzeleri: Marmaris Bal Evi Örneği, Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5/ 42, 468-477.
3. Cohen, E., & Avieli, N. (2004). Food in Tourism: Attraction and Impediment. Annals of Tourism Research, 31(4), 755-778.
4. Çağlı, I.B. (2012). Türkiye’de Yerel Kültürün Turizm Odaklı Kalkınmadaki Rolü: Gastronomi Turizmi Örneği.Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
5. Du Rand, G.E. and Heath, E. (2006), “Towards a Framework for Food Tourism as an Element of Destination Marketing”, Current Issues in Tourism, 9 (3), 206-234.
6. Göker, G. (2011). Destinasyon Çekicilik Unsuru Olarak Gastronomi Turizmi (Balıkesir İli Örneği) , Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
7. Güzel Şahin, G., & Ünver, G. (2015). Destinasyon Pazarlama Aracı Olarak “Gastronomi Turizmi”: İstanbul’un Gastronomi Turizmi Potansiyeli Üzerine Bir Araştırma (Gastronomy Tourism As a Commodity of Destination Marketing: A research on İstanbul’s Gastronomy Tourism Potential). Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 3/2, 63-73.
8. Harrington, R. J.; Ottenbacher, M. C. (2010). Culinary Tourism - A Case Study of the Gastronomic Capital, Journal of Culinary Science & Technology, 8: (1), 14-32.

9. Hjalager, A. M., & Richards, G. (Eds.). (2002). Tourism and Gastronomy. London: Routledge.
10. Icom, (2004). Running a Museum International Council of Museums, A Practical Handbook , Franly S.A., Paris.
11. Ignatov, E. ve Smith, S. (2006). Segmenting Canadian Culinary Tourist, Current Issues in Tourism, 9 (3): 235-255.
12. İpar, S. M. (2011). Turizmde Destinasyon Markalaşması ve İstanbul Üzerine Bir Uygulama, Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Balıkesir.
13. Kurgun, O. A. (2016). Gastronomi Trendleri. H. Kurgun & D. Bağıran-Özşeker (Ed.), Gastronomi ve Turizm içinde (85-118). Ankara: Detay Yayıncılık.
14. Küçükaltan, G. (2009). Küreselleşme Sürecinde Gastronomide Yöresel Tatların Turistlerin Destinasyon Tercihlerine ve Ülke Ekonomilerine Etkileri, 3. Ulusal Gastronomi Sempozyumu Bildirileri, Antalya.
15. Long, L. M. (2004). Culinary Tourism: A Folkloristic Perspective on Eating and Otherness. Lucy M. Long (Ed.), Culinary Tourism içinde, 20-50, The University Press of Kentucky, Lexington .
16. Mankan, E. (2017). Destinasyon Pazarlamasında Çekici Bir Faktör Olarak Türkiye’deki Gastronomi Müzeleri Örneği, Turkish Studies, 12/4, p. 641-654.
17. Müzeler İç Hizmetler Yönetmeliği, (1990). http://teftis.kulturturizm.gov.tr/TR,14442/muzeler-ic-hizmetler-yonetmeligi.html. (Erişim Tarihi: 2.09.2017).
18. Özdemir, G. (2008). Destinasyon Pazarlaması. Ankara: Detay Yayıncılık.
19. Quan, S. and Wang, N. (2004) Toward a structural model of the tourist experience: an illustration from food experiences in tourism, Tourism Management, Vol. 25, pp.297–305.
20. Selwood, J.(2003). The Lure of Food: Food As an Attraction in Destination Marketing in Manitoba, Canada, Michael Hall (Ed), Food Tourism Around the World: Management of Development and Markets ,Great Britain: Elseiver, ss.178-180.
21. Smith, S. and Xiao, H. (2008). Culinary tourism supply chains: a preliminary examination, Journal of Travel Research, Vol. 46, No. 3, pp.289–299.
22. Tobelem, J. M. (1997). The marketing approach in museums. Museum Management and Curatorship. 16(4). 337-354.
23. Yılmaz, Hakan, Şener, Pınar, (2014), Turistik Bir Çekicilik Olarak Gastronomi Müzeleri, 15. Ulusal Turizm Kongresi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
24. Yüncü, H. R. ( 2010). Sürdürülebilir Turizm Açısından Gastronomi Turizmi ve Perşembe Yaylası. 10. Aybastı- Kabataş Kurultayı, Editör Salim ŞENGEL, Aybastı- Kabataş Kurultayı Yayınları No:11, Ankara, 28 – 34.