SİGORTA TAHKİM YARGILAMASINDA SÜRE UZATIMA TARAFLARDAN BİRİNİN MUVAFAKAT VERMEMESİ HALİNDE KARŞILAŞILAN SORUNLAR

5684 Sayılı Sigortacılık Kanunu m.30/f.16 hükmü gereği uyuşmazlık hakem yargılaması süresi dört aydır ve bu süresinin uzaması, tarafların açık ve yazılı muvafakat vermesiyle mümkündür. Aksi halde, uyuşmazlık, mahkeme nezdinde çözümlenecektir. Sigorta itiraz tahkim yargılama süresinin uzaması hususunda ise, özel bir düzenleme bulunmadığından aynı hüküm, uygulamada, itiraz tahkimi yargılama süresinin uzatılmasında da uygulanmaktadır. Ancak; işaret edilen düzenlemenin uygulamasında, aleyhe başvuru yapılan sigorta şirketleri genellikle haklı bir gerekçe belirtmeksizin yargılama süresinin uzamasına muvafakat vermediğinden hakemler tarafından genellikle dosyadan el çekme kararı verilmektedir. Bu kararlar, başvurucunun kusuru olmaksızın zaman ve maliyet açısından zarara uğrayarak davasını mahkeme nezdinde açmak zorunda kalmasına sebep olmaktadır. Bu sebeple, çalışmamızın amacı, sigorta tahkim yargılamasının uygulamada karşılaşılan bu sorununun, sebep ve sonuçlarıyla ortaya koyulması ve bahsi geçen düzenlemenin ıslahı için konunun tartışmaya açılmasıdır. Ampirik yöntemin uygulandığı çalışmamızda kurumsal tahkimdeki düzenlemenin benzerinin sigorta tahkim için de getirilmesiyle veya Türk Medeni Kanunu 2. maddenin uygulanmasıyla sorunu çözebileceği önerilmektedir. Çalışmamızın birinci bölümünde, sigorta tahkim yargılama süresi ve sürenin uzatılmasına ilişkin Sigortacılık Kanunu m.30/f.16 hükmü, uygulama alanlarına göre sınıflandırılarak anlatılacak; ikinci bölümünde, düzenlemenin ortaya çıkarttığı sorun ve yasal düzenlemenin nasıl uygulandığına; üçüncü bölümünde ise, çözüm önerilerine yer verilecektir.

Subject of the study are the problems created by the arrangement in paragraph 16, Article 30 of the Insurance Business Law and purpose of the study is to reveal those problems with their causes and effects and open the issue to discussion for the rehabilitation of the mentioned arrangement. In this study, where empirical method is applied, it is recommenced that the problem can be solved with the introduction of an arrangement similar to that which is applicable for corporate arbitration or with the implementation of Article 2 of Turkish Civil Code. In the first section of our study, the framework of arrangement will be stated, the emerging problems will be explained and the reason for such problems will be determined; while in the second section, the effects caused by the problem in the implementation will be specified and in the third section, our solution proposal will be explained.