Şeffaf Ve Öngörülebilir Çalışma Koşulları: 2019/1152 Sayılı Avrupa Birliği Direktifi Ve Türk İş Hukukunda İşverenin Çalışma Koşulları Hakkında İşçilere Bilgi Verme Yükümlülüğü
Öz
Bilgi ve iletişim teknolojilerindeki gelişmeler iş hukukunu önemli ölçüde etkilemiş ve atipik istihdam biçimlerinin yaygınlaşması ile iş hukukunun temel kavramlarını değişime uğratmıştır. Bu değişim sonucu, çalışma koşullarının “şeffaflığı” ve “öngörülebilirliği” önemli bir konu haline gelmiş ve Avrupa Birliği İş Hukuku’nda önemli tartışmalara sebep olmuştur. Bu gelişmeler sonucu 2019/1152 sayılı Avrupa Birliği’nde Şeffaf ve Öngörülebilir Çalışma Koşullarına İlişkin Direktif kabul edilerek yürürlüğe girmiştir. Direktif’in amacı şeffaf ve öngörülebilir çalışma koşulları oluşturulması, üye ülkelerde her işçi için geçerli olan çalışma koşullarına ilişkin asgari standartların belirlenmesidir. Çalışmamızda şeffaf ve öngörülebilir çalışma koşullarına ilişkin 2019/1152 sayılı Direktif detaylı olarak ele alınacak ve Türk İş Hukuku’nda işverenin çalışma koşullarına ilişkin bilgi verme yükümlülüğüne ilişkin değerlendirmelere de yer verilecektir.
Anahtar Kelimeler
şeffaflık, öngörülebilirlik, çalışma koşulları, yazılı belge, işverenin bilgi verme yükümlülüğü
Kaynakça
- Akın L, “İşçinin Çalışma Şartlarında Esaslı Değişiklik ve Fesih Hakkı”, Çimento Endüstrisi İşverenleri Sendikası, 27(2), 2013, s. 38-50.
- Akipek-Öcal Ş, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun Genel İşlem Koşulları Hükümlerinin Konu Bakımından Uygulama Alanı” İzmir Barosu Dergisi, 80(3), 2015, s. 187-205.
- Akyiğit E, “4857 sayılı Kanunda İdari Para Cezaları”, Çimento İşveren Dergisi, 5(19), 2005, s. 1-64.
- Aloisi A, “Commoditized Workers: Case Study Research on Labor Law Issues Arising from a Set of “On-Demanding/Gig Economy” Platforms”, Comparative Labor Law & Policy Journal, 37, 2016, s. 620-653.
- Alp N S, “İşverenin İş Sözleşmesinin Veya İş İlişkisinin Koşulları Hakkında Bilgi Verme Yükümlülüğüne Dair 1991 Tarihli Ve 91/533/ AET Sayılı Avrupa Birliği Direktifi Ve Bu Direktif’in Türk İş Hukukuna Etkisi”, İzmir Barosu Dergisi, 84(1), 2019, s. 83-133.
- Altop A, “Türk Borçlar Kanunu Tasarısı’ndaki Genel İşlem Koşulları Düzenlemesi” Prof. Dr. Ergon A. Çetingil ve Prof. Dr. Rayegan Kender’e 50. Birlikte Çalışma Yılı Armağanı, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi, 2007, s. 254-260.
- Antalya O G, Borçlar Hukuku Genel Hükümler Cilt-1, 2. Bası, Legal Yayınevi, 2018.
- Aranguiz A / Bednarowich B, “Adapt or Perish: Recent Developments on Social Protection in the EU under a Gig Deal of Pressure”, European Labour Law Journal, 9(4), 2018, s. 329-345.
- Arslan-Ertürk A, İş Sözleşmesinde Şekil, 1. Bası, Vedat Yayınevi, 2017.
- Atamer M Y, Sözleşme Özgürlüğünün Sınırlandırılması Sorunu Çerçevesinde Genel İşlem Şartlarının Denetlenmesi, 2.Bası, İstanbul, Beta Yayınevi, 2001. Aydoğdu M, “6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununda Düzenlenen Genel işlem Koşullarının Kişi Bakımından Uygulama Alanı”, Prof. Dr. Aydın Zevkliler’e Armağan, Yaşar Üniversitesi Elektronik Dergisi Özel Sayı, 8, 2013, s.571-621.