ANAYASA MAHKEMESİNİN KAMU TÜZEL KİŞİLERİNE YÖNELİK BİREYSEL BAŞVURU YASAĞINA YAKLAŞIMI: ÇELİŞEN İKİ YÖNTEM VE GEREKÇE

2010 yılında yapılan Anayasa değişikliğiyle “herkese” tanınan bireysel başvuru hakkının, 2011 yılında kabul edilen 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluş ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile kamu tüzel kişileri tarafından kullanılamayacağı hükme bağlanmıştır. 6216 sayılı Kanunda yer alan kamu tüzel kişilerinin bireysel başvuru yapamayacaklarına ilişkin hüküm hem norm denetimi, hem de yasağa rağmen yapılan bireysel başvurular üzerine birçok kez Anayasa Mahkemesinin önüne gelmiştir. Anayasa Mahkemesi norm denetiminde söz konusu yasağı Anayasaya uygun bulmuş ve bireysel başvurularda bu yasağı dikkate almıştır. Ancak Anayasa Mahkemesi bu yasağa ilişkin sergilediği istikrarlı ve tutarlı tavrı kararlarında kullandığı yorum yönteminde ve gerekçede gösterememiştir. Norm denetiminde kullandığı yorum yöntemi ve ret gerekçesi ile bireysel başvurular üzerine verdiği kararlarda kullandığı yorum yöntemi ve gerekçe çelişmektedir.

With the constitutional amendments of 2010, individual application right has been adopted for “everyone” in Turkey. But this right is prohibited for public legal entities with Law on Establishment and Trial Procedures of the Constitutional Court adopted in 2011. The provision stating that public legal entities cannot make individual applications has been brought before the Constitutional Court, once by constitutionality review and many times by individual applications. The Constitutional Court found this provision constitutional and took this prohibition into account in individual applications. However the Constitutional Court has not been able to demonstrate its consistent and insistent attitude regarding this prohibition in its interpretation method and justification. The interpretation method and the justification of rejection used in the constitutional review and the interpretation method and the justification used in the individual applications contradict each other.