Türk Bürokrasisinde Üst Düzey Kamu Yöneticilerinin Yetiştirilmesi Üzerine Bir Değerlendirme

Öz

Devlet yönetimi, durağanlıktan uzak, karmaşık ve oldukça zor süreçlere sahip bir alandır. Bu zor süreçlerin planlanan ölçülerde geçirilmesi ve devleti bir arada tutan her bir unsurun çıkar ve menfaatini korumada alanında uzman, becerikli, bilgi ve tecrübe sahibi yönetici kadrolara ihtiyaç duyulmaktadır. Devlet yöneticilerinin sahip olması gereken hasletler, Antik çağlardan itibaren günümüze dek bir tartışma konusu olagelmiştir. Konuyla ilgili olarak sayısız eser verilmiş, akademik çalışmalar yapılmış ve çeşitli adlandırmalarla üniversiteler ve enstitüler bünyesinde bölümler ve lisansüstü programlar ihdas edilmiştir. Bu gerçekleştirilen eylemlerin hemen hepsi yönetimle ilgili soruların ve sorunların çözümünde etken olma gayreti ile hayata geçirilmiştir. Öncelikli olarak yasalar nasıl yapılmalı ve uygulanmalı, kamu yönetiminde karar verme alanında hangi yollar takip edilmeli, kamu yararı nasıl tespit edilmeli, kamu örgütlenmeleri nasıl kurgulanmalı, kamu hizmetlerine ilişkin ilkeler nasıl korunmalı, yönetici ve yönetilen ilişkisi nasıl kurulmalı gibi konular çok eski tarihlerden itibaren yönetim ve yöneticilik konusunun başat gündemi olmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Kamu Yönetimi
• Kamu Yöneticisi
• Üst Düzey Kamu Yöneticisi

An Evaluation on the Training of Senior Public Administrators in Turkish Bureaucracy

Öz

State administration is a field that is far from static, has complex and quite difficult processes. There is a need for administrative staff who are experts, skilled, knowledgeable and experienced in their fields to go through these difficult processes as planned and to protect the interests and interests of every element that holds the state together. The qualities that state administrators should have have been a matter of debate since ancient times until today. Numerous works have been published on the subject, academic studies have been conducted, and departments and graduate programs have been established under various names within universities and institutes. Almost all of these actions have been implemented with the aim of being effective in solving management-related questions and problems. First of all, issues such as how laws should be made and implemented, which methods should be followed in the field of decision-making in public administration, how the public interest should be determined, how public organizations should be structured, how the principles regarding public services should be protected, how the relationship between managers and managed should be established, etc., have been issues of management and management since ancient times. The issue of management has become the dominant agenda.

Anahtar Kelimeler

• Public Manager
• Senior Public Manager
• Public Administration

Kaynakça

1. Akçakaya, Murat ve İlhan, Kübra (2021), Enderun Mektebi ve Türk Kamu Yönetimi İçin Bir Model Önerisi, Gazi İşletme ve İktisat Dergisi, Cilt:7, sayı:2, ss. 169-187
2. Andersen, J. Aarum (2010), Public versus Private Managers: How Public and Private Managers Diff er in Leadership Behavior, Public Administration Review, Cilt:70, Sayı:1, ss. 131-141.
3. Ar, A. Fikret (1985), İtalya’da Kamu Görevlilerinin Yetiştirilmesi, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:18, Sayı: Mart, ss.72-80
4. Barbaza, Jean (2001), Fransa’da Kamu Yöneticilerinin Başlangıç Eğitimi, Çev: Ömer Bozkurt, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:34, Sayı: Haziran, ss. 79-88.
5. Behn, Robert D. (1998), What Right do Public Managers Have to Lead? Public Administration Review, Cilt:58, Sayı:3, ss. 209-224.
6. Çağlayan, Ramazan (2024), Üst Kademe Kamu Yöneticilerinin Atanmasına İlişkin Anayasa Mahkemesi Kararı Üzerine, Karar İncelemeleri Dergisi, Sayı:1, Cilt:2, ss. 23-48.
7. Çengelci, Nazmi (1973), Kamu Yönetiminde Eğitim ve Mülki İdare Amirlerinin Eğitim Sorunu”, Türk İdare Dergisi, s.343, ss.3-20.
8. Çiner, Can U. (2008), Güncel Fransız Yönetim Yazını, Memleket Siyaset Yönetim, Sayı:3 Cilt:8, ss.149-164

9. Ergun, Turgay (1976), TODAİE ve Akademik Gelişim Olanakları, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:9, Sayı:4, ss. 3-8
10. Ergun, Turgay (1988), Kamu Yöneticilerinin Yetiştirilmesi, TODAİE Yayınları, Üçbilek Matbaası, Ankara.
11. Fukuyama,F.(2024).Whypublic administration?https://www.americanpurpose.com/blog/fukuyama/why-public-administration/ Erişim: 05.07. 2024
12. Günay, Ömer F. (2004), Üst Düzey Kamu Yöneticilerinin Yetiştirilmesi, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
13. Günay, Ömer F. (2006), Üst Düzey Yöneticilerin Yetiştirilmesi ile İlgili Anayasa Maddesinin İlginç Serüveni, TBB Dergisi, Sayı:62, ss.152-172.
14. Journal Officiel De La Republique Française (2021), Décret no 2021-1556 du 1er décembre 2021 relatif à l’organisation et au fonctionnement de l’Institut national du service public, https://www.legifrance.gouv.fr/ Keleş, Ruşen (2024), Yönetim, Kamu Yönetimi, Yönetim Kültürü, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:57, Sayı:1, ss.1-8.
15. Keskin, Nuray E. (2006), Türkiye’de Kamu Yönetimi Disiplinin ‘Köken’ Sorunu, Amme İdaresi Dergisi, Cilt:39, Sayı:2, ss. 1-28.
16. Keskin, Nuray E. (2024), Kamu Yönetimi Neden Önemlidir?, Publicus - Kamu Yönetimi Araştırmaları Dergisi, Sayı:1, ss:55-78.
17. Kul, Bekir (2023), Yöneticilerin Eğitimi ve Yetiştirilmesi: Tarihsel Perspektifte Cumhuriyet Dönemi Tecrübesi, Akademik Hassasiyetler, Cilt:10, Cumhuriyet Özel Sayı, ss. 490-510.
18. McCormick, John (2020), Karşılaştırmalı Siyaset ve Yönetim Sistemleri, Çev: Musa Ceylan, Felix Kitap, Ankara. Mıhçıoğlu, Cemal (1968), Türkiye’de Yüksek Kademe Yöneticilerinin Eğitimi, SBF Dergisi, Cilt:23, Sayı:2, ss. 39-71
19. O’Nuallain (1988), Yöneticilerin Üst Düzey Görevlere Hazırlanması, Çev. M. Kemal Öktem, Amme İdaresi Dergisi. Cilt:18, Sayı: Eylül, ss.23-37.
20. Öktem, M. Kemal ve Karaer, T. (1991), Günümüz Fransa'sında Tüm Yönleriyle Kamu Yönetimi, Türk İdare Dergisi, Yıl:63, Sayı:391, ss.245-269.
21. Özmen, Bedrettin (2023), Fransa Yöneticilik Okulu’nun Üst Düzey Kamu Yöneticisi Yetiştirmede Yeri ve Kapatılma Süreci, Fırat Üniversitesi. İİBF Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi Cilt:7, Sayı:1, ss. 59-80.
22. Serin, Necdet (1988), Mekteb-i̇ Mülkiye'den Siyasal Bilgiler Fakültesi'ne 125. Yıl, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt: 43, Sayı: 1-2, ss. 9-17.
23. Sevgili Gençay, F. Didem (2014), Fransa’da Kamu Personel Rejimi, İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi Cilt: 5 Sayı:1, ss. 225-240.
24. Sürgit, Kenan (1970), Yüksek Yöneticilerin Yetiştirilmesi, Amme İdaresi Dergisi, Cilt: 3, Sayı: Mart, ss. 16-31.
25. Şaylan, Gencay (2023), Bir Bilim Olarak Kamu Yönetiminin Yükselişi ve Çöküşü, İmge Kitabevi, Ankara. Topçu, Nurettin (1997), Türkiye’nin Maarif Davası, Dergâh Yayınları, İstanbul.
26. İnternet Kaynakları
27. INSP, https://insp.gouv.fr/, Erişim Tarihi: 25.12.2023
28. İstanbul İşletme Pazarlama, https://istanbulisletmepazarlama.com/i-u-isletme-iktisadi-ensitusunun-tarihcesi/, Erişim Tarihi: 10.08.2024
29. Polis Akademisi, https://www.pa.edu.tr/misyon-vizyon, Erişim Tarihi: 13.08.2024.
30. SNA, https://sna.gov.it/chi-siamo/chi-siamo/, Erişim Tarihi: 10.12.2023
31. The Harvard Crimson, https://www.thecrimson.com/article/1954/11/12/university-model-for-turkish-busy-school/, Erişim Tarihi: 10.08.2024
32. TÜSSİDE, https://tusside.tubitak.gov.tr/biz-kimiz/, Erişim Tarihi: 11.08.2024