Sınıf öğretmenlerinin öğretmenlik mesleğine bağlılık algıları ile öğretim programına bağlılık algıları arasındaki ilişki

Öz

Bu araştırmanın amacı, sınıf öğretmenlerinin öğretmenlik mesleğine bağlılık algıları ile öğretim programına bağlılık algıları arasındaki ilişkinin saptanmasıdır. Araştırmada ilişkisel araştırma modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2020-2021 Eğitim Öğretim yılında Bolu ili merkez ilçesinin resmi ilkokullarında görev yapan 420 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmaya 32 farklı ilkokuldan toplamda 318 sınıf öğretmeni katılmıştır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, “Öğretmenlik Mesleğine Bağlılık Ölçeği” ile “Öğretim Programına Bağlılık Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizleri SPSS 20.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Verilerin analizinde ortalama, yüzde, standart sapma, frekans, korelasyon gibi betimsel istatistikler kullanılmıştır. Ölçeklerin güvenirlik analizleri için Cronbach Alpha katsayıları hesaplanmış, geçerlik kanıtları elde etmek için de Doğrulayıcı Faktör Analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda, sınıf öğretmenlerinin öğretmenlik mesleğine bağlılık algıları “yüksek”, öğretim programına bağlılık algıları ise “çok yüksek” düzeydedir. Sınıf öğretmenlerinin öğretmenlik mesleğine bağlılık ile öğretim programına bağlılık algıları arasında pozitif yönde orta düzeyde bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Meslek
• Öğretmenlik Mesleği
• Mesleki Bağlılık
• Öğretim Programına Bağlılık

Kaynakça

1. Acar, E. & Karacaoğlu, Ö. (2010). Yenilenen programların uygulanmasında öğretmenlerin karşılaştığı sorunlar. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1) ,45-58.
2. Adıgüzel, A. (2009). Yenilenen ilköğretim programının uygulanması sürecinde karşılaşılan sorunlar. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(17), 77-94.
3. Akça, S. (2007). İlköğretim 5. Sınıf 2005 Matematik Programının Öğretmen, Yönetici ve İlköğretim Müfettişleri Görüşleri Doğrultusunda Değerlendirilmesi (Afyonkarahisar İli Örneği). [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Afyon Kocatepe Üniversitesi
4. Akınoğlu, O. (2005). Türkiye’de uygulanan ve değişen eğitim programlarının psikolojik temelleri. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 22, 31-46.
5. Akyüz, Y. (1978). Türkiye'de öğretmenlerin toplumsal değişmeye etkileri. Doğan Basımevi.
6. Alçı, M. (2018). Sınıf Öğretmenliği Öğrencilerinin Ait Olma ve Algıladıkları Öğretim Elemanları Mesleki Yeterliklerinin Akademik Motivasyonlarını Yordama Düzeylerinin İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Çukurova Üniversitesi
7. Allen, N.J. & Meyer, J.P. (1993). Organizational commitment: evidence of career stage effects? Busn Res, vol:26, 49-61.
8. Allen, N. J., & Meyer, J. P. (1996). Affective, continuance, and normative commitment to the organization: An examination of construct validity. Journal of Vocational Behavior, 49(3), 252–276.

9. Altınbaş, B. (2008). Örgütsel Bağlılık ve Örgütsel Vatandaşlık Arasındaki İlişki ve Bir Uygulama. [Yüksek Lisans Tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi
10. Altun, T., vd. (2019). Sınıf öğretmenleri ve okul yöneticilerinin ilkokul programlarının güncellenmesine ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Ege Eğitim Dergisi, 20(1), 209–222.
11. Altunışık, B. (2010). Öğretmenlerin Kariyer Hedeflerinin Eğitim Kurumlarındaki Kariyer Yönetimi Uygulamalarına Yansıması Üzerine Öğretmen Algıları. [Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi
12. Amiot, C. E., Terry, D. J., Jimmieson, N. L., & Callan, V. J. (2006). A longitudinal investigation of coping processes during a merger: Implications for job satisfaction and organizational identification. Journal of Management, 32, 552-574.
13. Arslan, A. (2008). Yapılandırmacı Öğrenme Yaklaşımına Göre Hazırlanan Türkçe Dersi Öğretim Programının Uygulanmasına İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Değerlendirilmesi. [Doktora Tezi]. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
14. Arslan, A., Ercan, O. & Tekbıyık, A. (2014). Fizik dersi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 201, 215-235.
15. Arslan, S. & Özpınar, İ. (2008). Öğretmen nitelikleri: ilköğretim programlarının beklentileri ve eğitim fakültelerinin kazandırdıkları. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(1), 38-63.
16. Aslan, M. & Rezzan E. (2020). Ortaokul öğretmenlerinin öğretim programına bağlılıklarının incelenmesi. YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(1), 175-199.
17. Ataç, İ. (2019). Öğretmenlerin Denetim Odakları ile Mesleki Bağlılıkları Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
18. Ataünal, A. (2000). Öğretmenlik mesleğine giriş veya nasıl bir insan. Eğitim, Kültür, Dayanışma Vakfı Yayını. Avşaroğlu, S., Deniz, M. & Kahraman, A. (2005). Teknik öğretmenlerde yaşam doyumu iş doyumu ve mesleki tükenmişlik düzeylerinin incelenmesi. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14, 115-129.
19. Aydemir, H. (2011). İlköğretim 7. Sınıf Sosyal Bilgiler Öğretim Programı Etkinliklerinin Uygulamadaki Etkililiğinin Değerlendirilmesi. [Doktora Tezi]. Fırat Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
20. Aydın, A. (2010). İlköğretim Öğretmenlerinin Mesleki Bağlılıklarına Etki Eden Faktörler. [Yüksek Lisans Tezi]. Beykent Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü
21. Aydın, B. (2018). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Yaşam Boyu Öğrenme Eğilimleriyle Kariyer Geliştirme Arzuları Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi
22. Aykaç, N. & Ulubey, Ö. (2012). Öğretmen adaylarının ilköğretim programının uygulanma düzeyine ilişkin görüşleri, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 45(1) 63-82.
23. Balay, R. (2000). Yönetici ve öğretmenlerde örgütsel bağlılık. Nobel Yayın Dağıtım
24. Barbara, B. L. & Grady, M. L. (2007). From first-year to first-rate: Principals guiding beginner teachers. USA: Corwin Press. Barnabé, C. (1993). La qualité de vie au travail et l'efficacité des enseignants. Revue Des Sciences De L'éducation, 19(2), 345-355.
25. Baş, G. & Şentürk, C. (2017). Öğretme-öğrenme anlayışları ve öğretim programına bağlılık: ilişkisel bir araştırma. 1.Uluslararası Sosyal Bilimler Eğitim Araştırmaları Sempozyumunda sunulan bildiri özeti, 3-5 Kasım, Antalya, 116.
26. Bay, E., Kahramanoğlu, R., Döş, B. & Turan-Özpolat, E. (2017). Programa bağlılığı etkileyen faktörlerin analizi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43, 110-137.
27. Baykara Pehlivan, K. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının sosyo-kültürel özellikleri ve öğretmenlik mesleğine yönelik tutumları üzerine bir çalışma. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2) ,151-168.
28. Baysal, A. (1995). Lise ve Dengi Okul Öğretmenlerinde Meslekte Tükenmişliğe Etki Eden Faktörler. [Doktora Tezi]. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
29. Baysal, A. C. & Paksoy, M. (1999). Mesleğe ve örgüte bağlılığın çok yönlü incelemesinde Meyer-Allen modeli. İstanbul Üniversitesi, İşletme Fakültesi Dergisi, 28, 1-15.
30. Baysal, C. (1987). Davranış biçimleri. İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayınları.
31. Bektaş, D. (2009). İlköğretim Türkçe Dersi (6, 7, 8. Sınıflar) Öğretim Programının ve Uygulamalarının Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi Ordu İli Örneği. [Yüksek Lisans Tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Benli Özdemir, E. & Arık, S. (2017). 2005 Yılı Fen ve Teknoloji Dersi ve 2013 Yılı Fen Bilimleri Dersi Öğretim Programlarının öğretmen değerlendirmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (Özel Sayı), 31-44.
33. Bigge, Morris L. & Shermis, S. S. (1999). Learning theories for teachers. New York: Longman Inc. Bilgen, N. (1988). Çağdaş Eğitim ve Demokratik Eğitim. M.E.B Yayınları.
34. Billingsley, B. S., & Cross, L. H. (1992). Predictors of commitment, job satisfaction, and intent to stay in teaching: A comparison of general and special educators. The Journal of Special Education, 25(4), 453-471.
35. Blau, G. (1985). The measurement and prediction of career commitment. Journal Of Occupational Psychology, 58, 277-288.
36. Blau, G. 2001. On assessing the construct validity of two multidimensional constructs: occupational commitment and occupational entrenchment. Human Resource Management Review, 11: 279-298.
37. Blau, G., & Lunz, M. (1998). Testing the incremental effect of professional commitment on intent to leave one's profession beyond the effects of external, personal, and work-related variables. Journal of Vocational Behavior, 52(2), 260-269.
38. Bogle, R. & Nir A. E. (2015). The contribution of perceived fit between job emands and abilities to teachers’ commitment and job satisfaction. Educational Management Administration & Leadership, 43(4), 541–560.
39. Botvin, G. J., Griffin, K. W., Diaz, T. & Ifill-Williams, M. (2001). Drug abuse prevention among minority adolescents: Posttest and one-year follow-up of a school-based preventive intervention. PreventionScience, 2(1), 1-13.
40. Bozbayındır, F. (2019). Öğretmenlik mesleğinin statüsünü etkileyen unsurların öğretmen görüşleri temelinde incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(72), 2076-2104
41. Brown, L. A., & Roloff, M. E. (2011). Extra-role time, burnout, and commitment: The power of promises kept. Business Communication Quarterly, 74(4), 450-474.
42. Bulut, A. (2019). Hemşirelerin Mesleğe Bağlılık ile Balamsal Performansları Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi]. Celal Bayar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü
43. Bulut, İ. & Arslan, S. (2010). İlköğretim 6. sınıf Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. International Conference on New Trends in Education and Their Implications sunulan bildiri, 11-13 November, 367-379.
44. Burke, R. V., Oats, R. G., Ringle, J. L., Fichtner, L. O. N., & Del Gaudio, M. B. (2011). Implementation of a classroom management program with urban elementary schools in low-income neighborhoods: Does program fidelity affect student behavior and academic outcomes? Journal of Education for Students Placed at Risk, 16(3), 201-218.
45. Bursalıoğlu, Z. (1994). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Pegem Yayınları.
46. Bursalıoğlu, Z. (2013). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış. Pegem Akademi Yayıncılık.
47. Burul, C. (2018). Öğretmenlerin Eğitim Programı Tasarım Yaklaşımı Tercihlerinin Öğretim Programına Bağlılıklarıyla Olan İlişkisinin İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Balıkesir Üniversitesi
48. Butakın, V. & Özgen, K. (2007). Yeni ilköğretim Matematik Dersi Öğretim Programının (4. ve 5. sınıf) uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Diyarbakır ili örneği. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 8, 82-94.
49. Bümen, N. T. (2005). Öğretmenlerin yeni ilköğretim 1-5. sınıf programlarıyla ilgili görüşleri ve programı uygulamaya hazırlayıcı bir hizmet içi eğitim çalışması örneği. Ege Eğitim Dergisi, 6(2), 21-57.
50. Bümen, N., T., Çakar, E. & Yıldız, D. G. (2014). Türkiye’de öğretim programına bağlılık ve bağlılığı etkileyen etkenler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 14(1), 203-228.
51. Bümen, vd. (2017). Son 15 yılda yayımlanan ilk ve ortaöğretim ingilizce dersi öğretim programları üzerine bir analiz. Ege Eğitim Dergisi, 2(18), 702-737.
52. Bümen, N. (2019). Türkiye’de merkeziyetçiliğe karşı özerklik kıskacında eğitim programları: sorunlar ve öneriler. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(1), 175-185.
53. Büyükbaş, N. (1995). Öğretim programlarının planlanıp uygulanması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 1(4), 1-3.
54. Büyüköztürk, Ş., Çakmak Kılıç E., Karadeniz, Ş., Akgün, Ö. E. & Demirel, F. (2020). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi Yayıncılık.
55. Can, N. (2007). İlköğretim okulu yöneticisinin bir öğretim lideri olarak yeni öğretim programlarının geliştirilmesi ve uygulanmasındaki yeterliliği. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 3(2), 228-244.
56. Can, Ö. (2020). Sınıf Öğretmenlerinin Eğitim İnançlarının ve Öğretim Programına Bağlılıklarının İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
57. Caner A. ve Tertemiz N. (2010). Uygulamayı etkileyen faktörler açısından ilköğretim ı. Kademe öğretim programları uygulamalarının değerlendirilmesi: sınıf öğretmeni görüşleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 14(2), 155-187.
58. Canrinus, E. T., Helms-Lorenz, M., Beijaard, D., Buitink, J., & Hofman, A. (2012). Selfefficacy, job satisfaction, motivation and commitment: Exploring the relationships between indicators or teachers' professional identity. European Journal of Psychology of Education, 27, 115-132.
59. Cantrell, S. G., Almasi, J. F., Carter, J. C. & Rintamaa, M. (2013). Reading intervention in middle and high schools: Implementation fidelity, teacher efficacy and student achievement. Reading Psychology, 34(1), 26-58.
60. Carson, K. D. & Bedian, A. G. (1994). Career commitment: Construction of a measure and examination of it's psychometric properties. Journal of Vocational Behavior, 44, 237-262.
61. Ceylan, C. & Bayram, N. (2006). Mesleki bağlılığın örgütsel bağlılık ve örgütten ayrılma niyeti üzerine etkilerinin düzenleyici değişkenli regresyon ile analizi. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 105-120.
62. Chang, M. L. (2009). Teacher emotion management in the classroom: Appraisal, regulation, and coping. Thèse de doctorat inédite, Ohio State University, Ohio, United States.
63. Choi, P. L., & Tang, S. Y. F. (2009). Teacher commitment trends: Cases of Hong Kong teachers from 1997 to 2007. Teaching and Teacher Education, 25(5), 767-777.
64. Cigolla, F. & Brown, D. (2011). A way of being: Bringing mindfulness into individual therapy. Psychotherapy Research, 21(6), 709-721. doi:10.1080/10503307.2011.613076
65. Clifford, J. M. (1989). An analysis of the relationship between attitudinal commitment and behavioral commitment. The Sociological Quarterly, 30(1), 143-158.
66. Colarelli, S. M., & Bishop, R. C. (1990). Career commitment functions, correlates, and management. Group & Organization Management, 15(2), 158-176.
67. Collie, R. J., Shapka, J. D., & Perry, N. E. (2011). Predicting teacher commitment: The impact of school climate and social-emotional learning. Psychology in the Schools, 48(10), 1034-1048.
68. Çakır, Ö. (2001). İşe bağlılık olgusu ve etkileyen faktörler. Seçkin Yayıncılık
69. Çalık, C. (2019). Eğitim Örgütlerinde Mesleki Bağlılık, Örgütsel Bağlılık ve Tükenmişlik Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi]. Kafkas Üniversitesi, Yıldız Teknik Üniversitesi ve İstanbul Aydın Üniversitesi
70. Çam, O., & Yıldırım, S. (2010). Hemşirelerde iş doyumu ve etkileyen faktörler. Turkiye Klinikleri Journal of Nursing Sciences, 2(1), 64-70.
71. Çapri, B.; Çelikkaleli, Ö. (2008). Öğretmen adaylarının öğretmenliğe ilişkin tutum ve mesleki yeterlik inançlarının cinsiyet, program ve fakültelerine göre incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(15), 33–53.
72. Çeliköz, N. (2004). Bir meslek olarak öğretmenlik ve etiği. Özdemir, Ç. (Editör). Öğretmenlik mesleğine giriş. Asil Yayın Dağıtım A.Ş.
73. Çelik-Şen, Y. & Şahin-Taşkın, Ç. (2010). Yeni ilköğretim programının getirdiği değişiklikler: Sınıf öğretmenlerinin düşünceleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 26-51.
74. Çelikten, M. ve diğerleri (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(2), 207-237.
75. Çetinkaya, A., & Özbaşaran, F. (2004). Üniversite hastanesinde görev yapan hemşirelerin iş doyumu düzeyleri ve etkileyen faktörler. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 20(1), 57-76.
76. Çiftçi, S., Sünbül, A.M. & Köksal, O. (2013). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşıma göre düzenlenmiş mevcut programa ilişkin yaklaşımlarının ve uygulamalarının eğitim müfettişlerinin görüşlerine göre değerlendirilmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 281-295.
77. Çiftçi, O. & Tatar, E. (2015). Güncellenen ortaöğretim matematik öğretim programı hakkında öğretmen görüşleri. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 6(2), 285-298.
78. Çiftçioğlu, R. (2009). İlköğretim Beşinci Sınıf Fen ve Teknoloji Dersi Öğretim Programının Uygulanmasına Yönelik Öğretmen Görüşlerinin İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
79. Dancey, C. P., & Reidy, J. (2007). Statistics without maths for psychology. Pearson education
80. Dane, A. V. & Schneider, B. H. (1998). Program integrity in primary and early secondary prevention: Are implementation effects out of control? Clinical Psychology Review, 18, 23-45.
81. Dannetta, V. (2002). What factors influence a teacher’s commitment to student learning? Leadership and Policy in School, 1, 144-171. doi:10.1076/lpos.1.2.144.5398.
82. Dean, E. J. (2010). Exploring The İndividual Contributory Personality Factors Of Stress: A Survey Of Washington State Elementary Teachers. Doctoral dissertation, Washington State University.
83. Demirel, Ö. (2003). Plandan uygulamaya öğretme sanatı. PegemA Yayıncılık.
84. Demirel, Ö. (2005). Eğitimde program geliştirme: kuramdan uygulamaya. Pegem Akademi Yayıncılık.
85. Deniz, S. & Çaylı, B. (2017). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı öğrenme ortamlarına ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(2), 97-116.
86. De Wet, C. (2016). The status of teaching as a profession in south africa. paper presented at the annual ınternational Conference of the Bulgarian Comparative Education Society.Bulgaria.
87. Dikbayır, A.& Bümen, N. T. (2016). Dokuzuncu sınıf Matematik Dersi Öğretim Programına bağlılığın incelenmesi. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 6(11), 17-38.
88. Dinç, E. & Doğan, Y. (2010). İlköğretim ikinci kademe sosyal bilgiler öğretim programı ve uygulanması hakkında öğretmen görüşleri. Sosyal Bilgiler Eğitimi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 17-49.
89. Doğan, C. (2005). Türkiye’de sınıf öğretmeni yetiştirme politikaları ve sorunları. Bilig, 35,133-149.
90. Doğan, S. (2010). Öğretmenlerin 2015 yılı ilköğretim programına yönelik tutumları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(4), 2019-2050.
91. Dunham, R. B., Grube, J. A., & Castañeda, M. B. (1994). Organizational Commitment: The Utility of An Integrative Definition. Journal of Applied Psychology, 79(3), 370-380.
92. Dusenbury, L., Brannigan, R., Falco, M. & Hansen, W. B. (2003). A review of research on fidelity of implementation: Implications for drug abuse prevention in school settings. Health Education Research, 18(2), 237-256.
93. Eğitim-Bir-Sen (2004). Öğretmen sorunları araştırması. Eğitim-Bir-Sen: Ankara.
94. Eğitim-Bir-Sen: Ankara. Eğitim-Bir-Sen (2016). Eğitime bakış 2016: İzleme ve değerlendirme raporu. Ankara: Eğitimciler Birliği Sendikası.
95. Erdamar, F.S. (2020). Sınıf Öğretmenlerinin Program Okuryazarlık Algıları ve İlkokul Yöneticilerinin Öğretmenlerin Program Okuryazarlık Becerisine Yönelik Algılarının İlerlemeci Felsefe Bağlamında Analizi. [Doktora Tezi]. Fırat Üniversitesi
96. Erden, M. (1998). Öğretmenlik mesleğine giriş. Alkım Yayıncılık.
97. Erden, M. (1999). Öğretmenlik mesleğine giriş. Alkım Yayınları.
98. Erdoğan, vd. (2015) 2005 yılı ve sonrasında geliştirilen öğretim programları ile ilgili öğretmen görüşleri; 2005-2011 yılları arasında yapılan araştırmaların içerik analizi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 23(1), 171-196.
99. Erdoğan, D. & Arsal, Z. (2015). Öğretmen adaylarının akademik branş memnuniyetleri ile öğretmenlik mesleğine yönelme ve kariyer geliştirme arzuları arasındaki ilişki. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 147-171.
100. Ergen, Y. (2016). Sınıf Öğretmenlerinin Sınıf Yönetim Becerileri, Akademik İyimserlikleri ve Mesleki Bağlılıkları Arasındaki İlişki. [Doktora Tezi]. On dokuz Mayıs Üniversitesi
101. Ergün, M. (1987). Tarihi süreç içerisinde Türkiye’de öğretmen yetiştirme sorunu, Öğretmen Yetiştiren Yüksek Öğretim Kurumlarının Dünü-Bugünü-Geleceği Sempozyumu. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim, Gazi Mesleki Eğitim, Teknik Eğitim Fakültesi. Ankara
102. Ergun, M. ve diğ. (1999). Öğretmenlik mesleğine giriş. Ocak Yayınları.
103. Ersoy, Y. (2013). Fen ve teknoloji öğretim programındaki yenilikler-1: değişikliğin gerekçesi ve bileşenlerin çerçevesi. http://www.f2e2-ogretmen.com/dagarcigimiz/f2e2-32.pdf. Erişim Tarihi: 25.02.2021.
104. Ertürk, S.(1982). Eğitimde program geliştirme. Meteksan Ltd.Şti.
105. Eskicumalı, A. (2002). Eğitim öğretim ve öğretmenlik mesleği. Özden Y. (Editör). Öğretmenlik Mesleğine Giriş. Pegem A Yayıncılık. s, 11
106. European Commission (2013). Supporting teacher competence development for better learning outcomes. Brussels: EC Field, A. (2013). Discovering statistics using IBM SPSS statistics. (4th edition). London: Sage Publications Ltd.
107. Firestone, W. A., & Pennell, J. R. (1993). Teacher commitment, working conditions, and differential incentive policies. Review Of Educational Research, 63(4), 489- 525.
108. Fındıkçı, İ. (1997). Yine öğretmenler yeni öğretmenler. Yaşadıkça Eğitim Dergisi,27
109. Fresko, B., Kfir, D., & Nasser, F. (1997). Predicting teacher commitment. Teaching And Teacher Education, 13(4), 429-438.
110. Fullan, M., & Pomfret, A. (1977). Research on curriculum and instruction implementation. Review of Educational Research, 47(2), 335-397. doi: 10.3102/00346543047002335.
111. Geçitli, E. (2011). İlköğretim Öğretmenlerinin Uygulanan Öğretim Programlarına İlişkin Yönelimlerinin İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü,
112. Gelmez-Burakgazi, S. (2019). Programa bağlılık: kara kutuyu aralamak. Başkent University Journal of Education, 6(2), 236-249.
113. Gelen, İ. & Beyazıt, N. (2007). Eski ve yeni ilköğretim programları ile ilgili çeşitli görüşlerin karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Bahar, 51, 457-476. https://www.pegem.net/dosyalar/dokuman/4130-20110604103437-5-gelen.pdf.
114. Glatthorn, Allan A. (2000). The princpal as curriculum leader: shaping what ıs taught &tested (2nd ed). Thousand Oaks, Calif.: Corwin Press.
115. Good, C. (1973). Dictionay of Education.3rd ed. New York: Mc Graw-Hill.
116. Goulet, L. R., & Singh, P. (2002). Career commitment: A reexamination and external, personel and work-related variables. Journal of VocationalBehavior, 52, 260-269.
117. Gökçe, E. (1997). Eğitim Programının Geliştirilmesinde Öğretmenin Rolü. Uluslararası Dünya Öğretmen Eğitimi Konferansı (27 Ağostus-2 Eylül 1995) kitabı içinde (s. 204-216), Milli Eğitim Basımevi.
118. Göktaş, Z., & Yetim, M. (2004). Öğretmenin kişisel nitelikleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(2), 541-550
119. Gömleksiz, M. N. (2007). Yeni ilköğretim programına ilişkin öğretmen görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Eurasian Journal of Educational Research, 27. 69-82.
120. Guarino, C.M., Santibañez, L. & Daley, G.A. (2006). Teacher recruitment and retention: A review of the recent empirical literature. Review of Educational Research, 76(2), 173–208. https://doi.org/10.3102%2F00346543076002173.
121. Güdek, B. (2007). Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Anabilim Dalı 1. ve 4. Sınıf Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumlarının Öğrenciye Ait Farklı Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi. [Doktora Tezi]. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
122. Gülbaş-Çatak, Ç. (2008). Yeni İlköğretim 1. Sınıf İlkokuma Yazma Dersi Öğretim Programı Uygulanmasına Yönelik Öğretmen Görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
123. Gültekin, M. (2017). Program geliştirmeye ilişkin temel kavramlar. Oral, B. ve Yazar, T. (Editör). Eğitimde Program Geliştirme ve Değerlendirme. Pegem A Yayıncılık, s.14, 31.
124. Günbayı, İ. ve Toprak, D. (2010). İlköğretim okulu sınıf ve özel sınıf öğretmenlerinin iş doyum düzeylerinin karşılaştırılması. İlköğretim Online, 9(1).
125. Güneş, B. & Baki, A. (2011). Dördüncü sınıf Matematik Dersi Öğretim Programının uygulanmasından yansımalar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41, 192-205.
126. Günlük, M. (2010). Muhasebecilerin Mesleki ve Örgütsel Bağlılık, İş Memnuniyeti ve İşten Ayrılma Eğilimleri Üzerine Bir Araştırma. [Doktora Tezi]. Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Sosyal Bilimler Enstitüsü
127. Hacıoğlu, F. & Alkan, C. (1997). Öğretmenlik uygulamaları. Alkım Yayınları.
128. Han, Ç. (2013). Öğretmenlerin işlevsel paradigmaları ve eğitim reformu. Trakya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(1), 59-79.
129. Hasson, H. (2010). Systematic evaluation of implementation fidelity of complex interventions in health and social care. Implementation Science, 5(67), 1-9.
130. Herzberg, F. (1974). Motivation Hygiene Profiles. Organizational Dynamics, 3(2), 18-29.
131. Hodgkinson, C. (2008). Yönetim felsefesi: örgütsel yaşamda değerler ve motivasyon.
132. Hussen, A. A., W/Tegegn, S. A. and Teshome, T. Z. (2016). Teachers Professional Commitment towards Students Learning, their Profession and the Community in Eastern Ethiopian Secondary Schools. Journal of Teacher Education and Educators, 5(3), 289-314.
133. İ. Anıl & B. Doğan (Çev.). Beta Basım Yayım Dağıtım.
134. MEB İstatistik (2020). Milli Eğitim İstatistikleri-Örgün Eğitim 2019-2020. https://www.aa.com.tr/tr/egitim/meb-egitim-ogretim-istatistiklerini acikladi/1963448#:~:text=%C3%96rg%C3%BCn%20e%C4%9Fitim%20kurumlar%C4%B1nda%20g%C3%B6rev%20yapan,si%20%C3%B6zel%20okullarda%20g%C3%B6rev%20yap%C4%B1yor. Irving, P. G., Coleman, D. F., & Cooper, C. L. (1997). Further assessments of a three-component model of occupational commitment: generalizability and differences across occupations. Journal Of Applied Psychology, 82(3): 444.
135. İnce, S. (2005). Hacettepe Üniversitesi İhsan Doğramacı Çocuk Hastanesinde Çalışanların İş Doyum Düzeyleri. [Yüksek Lisans Tezi]. Hacettepe Üniversitesi
136. Jafaragaee, F., Parvizy, S., Mehrdad, N., Rafii, F. (2012). Concept analysis of professional commitment in ıranian nurses. Iran J Nurs Midwifery Res, 17(7), 472–479.
137. Jaiyeoba, A. (2011). Primary school teachers’ knowledge of primary education objectives and pupils development. The African Symposium,11(1), 4-11.
138. Kabaş, İ. (2020) Sınıf Öğretmenlerinin İlk Okuma Yazma Öğretimi Öz Yeterlik Algıları ile İlk Okuma Yazma Öğretim Programına Bağlılıkları. [Yüksek Lisans Tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi
139. Karacaoğlu, C. & Acar, E. (2010). Yenilenen programların uygulanmasında öğretmenlerin karşılaştığı sorunlar. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 45-58.
140. Karaçalı, A. (2004). Kerem Altun ile “öğretmen yeterlikleri” üzerine. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, Sayı:58. Karadağ Çaydaşi, (2019). Sınıf Öğretmenlerinin Değer Öğretimine İlişkin Görüşleri ve Öğretim Programına Bağlılıklarının Değerlendirilmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Kafkas Üniversitesi
141. Karagözoğlu, G. (2008). Türk Eğitim sisteminde öğretmen yetiştirme çıkmazımız. Çağdaş Eğitim, 349,3–7.
142. Karaman, N. (2008). Öğretmenlerin Mesleklerini Algılama Biçimleri ve Gelecekten Beklentileri Nelerdir? [Yüksek Lisans Dönem Projesi]. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
143. Karslı, M.D. & Güven, S. (2011). Öğretmen yetiştirme politikaları. Türkiye’de öğretmen yetiştirme. Pegem A.
144. Kavlu, İ., & Pınar, R. (2009). Effects of job satisfaction and burnout on quality of life in nurses who work in emergency services. Türkiye Klinikleri Tıp Bilimleri Dergisi, 29(6), 1543-1555. Kaya, D. & Zerenler, M. (2014). Çalışma hayatında psikolojik sermaye, mesleki bağlılık ve kariye planlamasına genel bakış. Nobel Akademik Yayıncılık
145. Kaya, H. (2008). Kamu ve özel sektör kuruluşlarının örgütsel kültürünün analizi ve kurum kültürünün çalışanların örgütsel bağlılığına etkisi: Görgül bir araştırma. Maliye Dergisi, 155, 119-143.
146. Kaya, N., Artvinli, E. & Bulut, İ. (2008). 2005 yılı Coğrafya Öğretim Programının uygulanma düzeyi: 9.sınıf coğrafya programı örneği. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(9), 40-59.
147. Kıyak, Z. (2014). İş tatmini (job Satisfaction), Martı Dergisi, http://www.martidergisi.com/istatmini-job-satisfaction
148. Klassen, R. M., & Chiu, M. M. (2011). The occupational commitment and intention to quit of practicing and pre-service teachers: Influence of self-efficacy, job stress, and teaching context. Contemporary Educational Psychology, 36(2), 114-129.
149. Kolesnik, B. (1970). Educational psychology, mc graw-hill book New York-company. London
150. Konateke, O. (2020). Hemşirelerde Mesleğe Bağlılık ile Hataya Eğilim Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi]. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü
151. Korkmaz, G. & Sadık, F. (2011). İlköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin mesleki tutumlarının sosyo-demografik özellikler açısından incelenmesi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(1), 121-138.
152. Koruklu, N., Feyzioğlu, B., Özenoğlu Kiremit, H. & Aladağ, E. (2013). Öğretmenlerin iş doyumu düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(25), 119-137.
153. Kösterelioğlu, İ. & Özen R. (2014). Dördüncü ve Beşinci Sınıf Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programının ögelerinin değerlendirilmesi: Bolu ili örneği. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 286-316.
154. Kuzgun, Y. (2000). Meslek danışmanlığı kuramlar ve uygulamalar. Nobel Yayınları.
155. Küçükahmet, L. (1999). Öğretmenlik mesleğine giriş. Alkım Yayınevi.
156. Lee, K. Carswell, J.J. & Allen, N.J. (2000). A meta-analytic review of occupational commitment: relation with person and work-related variables. Journal of Applied Psychology, 85, 799-811.
157. Lachman, R., & Aranya, N. (1986). Evaluation of alternative models of commitments and job attitudes of professionals. Journal of Occupational Behavior, 7, 227-243.
158. Jannah, W. (2014). Komitmen guru dalam melaksanakan tugas di sekolah menengah atas (sma) di kecamatan rokan ıv koto. Jurnal Administrasi Pendidikan, 2, 789-831.
159. Jonassen, D. H. (1994). Towards a constructivist design model. Educational Technology. 34(4), 34-37.
160. Maliki, A.E. (2013). Attitudes towards the teaching profession of students from the faculty of education, Niger Delta University. International Journal of Social Science Research, 1, 11–18.
161. Mart C. (2013). A passionate teacher: Teacher commitment and dedication to student learning. Int J Acad Res in Prog Edu Dev. 2, 437-42.
162. MEB (1973). Milli Eğitim Temel Kanunu, “1739 Sayılı Kanun”, Resmî Gazete, 14574, 24 Haziran, 1973.
163. MEB (1992). Öğretmen yetiştirmede koordinasyon. Ankara.
164. MEB (2002). Öğretmen yeterlilikleri. Milli Eğitim Basımevi.
165. MEB (2008). Sınıf öğretmeni özel alan yeterlikleri. http://otmg.meb.gov.tr/alansinif.html
166. Meb Strateji Geliştirme Başkanlığı (2011). Türk Eğitim Sisteminin Örgütlenmesi, Aralık 2011.
167. Meşin, D. (2008). Yenilenen Altıncı Sınıf Matematik Öğretim Programının Uygulanması Sürecinde Öğretmenlerin Karşılaştıkları Sorunlar. [Yüksek Lisans Tezi]. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
168. Meyer, J. P. & Allen, N. J. (1991). A three component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1, 61-89.
169. Meyer, J. P., Allen, N. J., & Smith, C. A. (1993). Commitment to organizations and occupations: Extension and test of a three-component conceptualization. Journal of Applied Psychology, 78, 538-551.
170. Meyer, J. P. & Herscovitch, L. (2001). Commitment in the workplace: toward a general model. Human Resource Manegement Review, 11(3), 299-326.
171. Mihalic, S. (2004). The importance of implementation fidelity. Emotional & Behavioral Disorders in Youth, 4, 83-86, 99-105.
172. Milli Eğitim Temel Kanunu, (1973). (1739 S.K.), md. 43.
173. Morrow, P.C. & Wırth, R.E. (1989) Work commitment among saleried professionals. Journal of Vocational Behavior, 34, 40-56.
174. Morrow, P.C. (1983). Concept redundancy in organizational research: the case of work commitment, Academy of Management Review, 8, 486-500.
175. Mwesiga, A. & Ogotı-Okendo, E. (2018). Research on humanities and social sciences www.iiste.org ISSN 2224-5766 (Paper) ISSN 2225-0484 (Online) Vol.8, No.14, 2018. https://core.ac.uk/download/pdf/234676385.pdf.
176. Nunnally, J. C. (1978). Psychometric Theory. New York: McGraw-Hill.
177. Oğuzkan, F. (1998). Öğretmenliğin üç yönü. Kadıoğlu Matbaası.
178. Okpara, J.O. (2006). The relationship of personal characteristics and job satisfaction: a study of nigerian managers in the oil ındustry. The Journal Of American Academy Of Business, 10(1), 49-58.
179. Oliva, P.F. (1988). Developing the curriculum. Second edition. Boston: Scott, Foresman and Company.
180. Oliver, A.I. (1977). Curriculum Improvement: A Guide to Problems, Principles and Process,2 end ed. New York: Harper-Row
181. Orhan, E. E. & Ok, A. (2014). Öğretmenlik programlarını kimler tercih ediyor? Adayların giriş özellikleri ve öğretmenliğe yönelik tutumlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(4), 75-92. http://www.efdergi.hacettepe.edu.tr/yonetim/icerik/ makaleler/46-published.pdf.
182. Öğretmen Yetiştirme ve Eğitim Fakülteleri (1982–2007). T.C. Yükseköğretim Kurulu Yay.
183. Öğretmen Yetiştirme ve Geliştirme Genel Müdürlüğü (2017). Öğretmen Strateji Belgesi 2017-2023. Millî Eğitim Bakanlığı.
184. Örgen, İ. (2020). Ücretli Sınıf Öğretmenlerinin Mesleki ve Örgütsel Bağlılık Düzeylerinin İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi
185. Özçelik, D. A. (1998). Eğitim programları ve öğretim (genel öğretim yöntemi). ÖSYM Yayınları.
186. Özdem, G. (2007). Türkiye’de 1980 Sonrası Uygulanan Eğitim Politikalarının İlköğretim Okullarında Yarattığı Dönüşümün Değerlendirilmesi (Ankara İli Örneği). [Doktora Tezi]. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü
187. Özdemir, S. (2009). Eğitimde program değerlendirme ve Türkiye’de eğitim programlarını değerlendirme çalışmalarının incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(2), 126-149.
188. Özden, Y. (1999). Eğitimde dönüşüm eğitimde yeni değerler. Pegem A Yayınları.
189. Özenç, M. & Doğan, C. (2007). Sınıf öğretmenlerinin yapılandırmacı yaklaşım yeterlilik düzeylerinin belirlenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 67-83.
190. Özmen, Ö. T., Özer, P. S. & Saatçioğlu, Ö. Y. (2005). Akademisyenlerde örgütsel ve mesleki bağlılığın incelenmesine ilişkin bir örnek araştırma. Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 6(2), 1-14.
191. Özsoy, Y. (1987). Türk Eğitim Sistemi ve Yönetimi. Açıköğretim Fakültesi Yayınları
192. Turan Özpolat, E. & Bay, E. (2015). Program uyumluluğu ve program uyumluluğunu etkileyen faktörlere yönelik literatür taraması. Route Educational and Social Science Journal, 2(4), 200-227.
193. Öztürk-Akar, E. (2005). Lise Biyoloji Dersi Öğretim Programının uygulanmasında okul düzeyinde görülen farklılıklar. Eğitim Bilimleri ve Uygulama, 4(7), 51-6.
194. Öztürk, İ. H. (2012). Öğretimin planlamasında öğretmenin rolü ve özerkliği: Ortaöğretim tarih öğretmenlerinin yıllık plan hazırlama ve uygulama örneği. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12, 271-299.
195. Özyurt, S. (1999). Öğretmenlik mesleğine giriş. Değişim Yayınları.
196. Pai, F.-Y., Yeh, T. M. & Huang, K.-I. (2012). Professional commitment of ınformation technology employees under depression environments. International Journal of Electronic Business Management, 10(1), 17-29.
197. Parasuraman, S., & Nachman, S. A. (1987). Correlates of organizational and professional commitment the case of musicians in symphony orchestras. Group & Organization Management, 12(3), 287-303.
198. Pence, K. L., Justice, L. M. & Wiggins, A. K. (2008). Preschool teachers' fidelity in implementing a comprehensive language-rich curriculum. Language, Speech, and Hearing Services in Schools, 39(3), 329-341.
199. Pietarinen, J., Pyhältö, K., & Soini, T. (2017). Large-scale curriculum reform in Finland--exploring the interrelation between implementation strategy, the function of the reform, and curriculum coherence. Curriculum Journal, 28(1), 22-40.
200. Quarles, N. R. (1988). Professional Commitment, Organizational Commitment, And Organizational-Professional Conflict İn The İnternal Audit Function: Model Development And Test. Doctoral dissertation, University of North Texas.
201. Reyes, P. (1990). Teachers and their Workplace: Commitment, Performance and Productivity. Newbury Park, CA: Sage Publications.
202. Sabancı, A. & Şahin, A. (2005). Öğretmenin etkinlik odaklı hayat bilgisi öğretiminde sınıf yönetimi değişkenleri açısından değerlendirilmesi: bilen öğretmenden bulan öğretmene doğru. Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu. Ankara: Sim Matbaası, 382-393.
203. Saçlı, Ö.A. (1988). Öğretmen yetiştirmede yeni yaklaşımlar. Milli Eğitim.
204. Sağlam, A. Ç. (2008). Okul örgütü ve yönetimi (H. B. Memduhoğlu ve K. Yılmaz, Ed.). Türk eğitim sistemi ve okul yönetimi. (192–215). Pegem Akademi Matbaası.
205. Saldamlı, A. (2009). İşletmelerde örgütsel bağlılık ve işgören performansı. Detay Yayıncılık.
206. Salanova M, Schaufeli WB, Llorens S & ark. (2001) Desde el "burnout" al "engamement": Una nueva perspectiva [From "burnout" to "engagement": A new perspective]. Revista de Psicología del Trabajo y de las Organizaciones, 16, 117-134.
207. Saracoğlu, A. S. (1991) “Bir Öğretmen Yetiştirme Modeli Önerisi” Eğitimde Arayışlar 1. Sempozyumu, Eğitimde Nitelik Geliştirme Bildiri Metinleri, Kültür Koleji Yayınları, İstanbul.
208. Sarı, M. (2019). Hemşirelerin Mesleğine Yönelik İmaj ve Mesleğe Bağlılık Algısı. [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşirelik Anabilim Dalı
209. Schumacker, R. & Lomax, R. (2004). A beginner's guide to structural equation modeling (2 b.). Mahway, New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates, Inc.
210. Seçer, H.Ş. (2009). Mesleki yaşam modelinin oluşturulması ve mesleki analizlerde kullanımı. Sosyal Bilimler 7/1, s.356. https://arastirmax.com/en/system/files/dergiler/123831/makaleler/7/1/arastirmax-mesleki-yasam-modelinin-olusturulmasi-mesleki-analizlerde-kullanimi.pdf
211. Seferoğlu, S. S. (2007). İlköğretim bilgisayar dersi öğretim programı: eleştirel bir bakış ve uygulamada yaşanan sorunlar. Eurasian Journal of Educational Research, 29, 99-111.
212. Sencan, N., Yeğenoğlu S. & Aydıntan, B. (2013). Sağlık çalışanları ve eczacılar üzerinde yapılan iş doyumu ve örgütsel bağlılık araştırmaları. Marmara Eczacılık Dergisi, 17, 104-112.
213. Senemoğlu, N. & Kozikoğlu, İ. (2018). Öğretmenlik mesleğine adanmışlık ölçeğinin geliştirilmesi: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Human Sciences, 15(4), 2614-2625.
214. Serin, G. (2014). Sınıf öğretmenlerinin Fen ve Teknoloji Öğretim Programını uygulama durumu ile fen eğitimine yönelik inançlarının uyumluluğu. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(18), 741-774.
215. Sevimli, F. & İşcan, Ö.F. (2005). Bireysel ve iş ortamına ait etkenler açısından iş doyumu. Ege Akademik Bakış Dergisi, 5(1), 55-64.
216. Shah, M. & Abualrob, M. M. A. (2012). Teacher collegiality and teacher professional commitment in public secondary schools in Islamabad, Pakistan. Procedia Social and Behavioral Sciences, 46, 950 – 954.
217. Smith, K. D. (2014). Public secondary school teachers in north carolina: levels of idealism and relativism, and their impact on occupational commitment. [Doktora Tezi]., North Carolina State University, North Carolina.
218. Sobol, D. F., Rohrbach, L. A., Dent, C. W., Gleason, L., Brannon, B. R., Johnson, C. A., & Flay, B. R. (1989). The integrity of smoking prevention curriculum delivery. Health Education Research, 4, 59-67. doi: 10.1093/ her/4.1.59
219. Solomon, C. B. (2008). The relationships among middle level leadership, teacher commitment, teacher collective efficacy, and student achievement. Columbia: Miossuri University.
220. Somech, A., & Bogler, R. (2002). Antecedents and consequences of teacher organizational and professional commitment. Educational Administration Quarterly, 38(4), 555-577.
221. Sorensen, J. E., & Sorensen, T. L. (1974). The conflict of professionals in bureaucratic organizations. Administrative Science Quarterly, 19(1), 98-106.
222. Sorensen, T. J., & McKim, A. J. (2014). Perceived work-life balance ability, job satisfaction, and professional commitment among agriculture teachers. Novice agriculture teachers’ general self efficacy and sense of community connectedness, 55(4), 116-132.
223. Sood, V. & Anand, A. (2010). Professıonal commıtment among b. ed. teacher educators of Hımachal pradesh. http://www.aiaer.net/ejournal/vol22110/7..pdf
224. Sönmez, V. & Alacapınar, F. G. (2019) Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
225. Sönmez, V. (1993). Program geliştirmede öğretmen elkitabı. Anı Yayıncılık.
226. Sönmez, V. (2006). Eğitimin tarihsel temelleri. Eğitim bilimine giriş. (Ed.) Sönmez, V. Anı Yayıncılık.
227. Spears, H., (1950). The School today, Newyork, American Book.
228. Süleymanova, E. (2019). Kadın Öğretmenlerin Kariyer Süreçlerinde Karşılaştıkları Engellerin İncelenmesi: İstanbul İli Örneği. [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Kültür Üniversitesi
229. Sünbül, A.M. (1996). Öğretmen niteliği ve öğretimdeki rolleri. Eğitim Yönelimi, 2(1), 597-607.
230. Süral, S. (2013). İlköğretimde Görev Yapan Öğretmenlerin Öğretme Stilleri, Sınıf Yönetimi Yaklaşımları ile Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları Arasındaki İlişki. [Doktora Tezi]. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü
231. Sürgen, S. (2014). Sınıf Öğretmenlerinin Denetim Odağı Eğilimleri ile Tükenmişlik Düzeyleri Arasındaki İlişki. Yüksek Lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi
232. Şahin, F. (2013). Özel Eğitim Okullarında Çalışan Kadrolu, Emekli Ücretli ve Ücretli Öğretmenlerin Mesleki Aidiyet Duygularının Değerlendirilmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Yeditepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
233. Şentürk, Ş. (2007). Yeni İlköğretim Programlarının Öğretmen ve Müfettiş Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi (Amasya İli Örneği). [Yüksek Lisans Tezi]. Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
234. Şimşek, H. (2010). Eğitim sisteminde öğretmenin rolü ve öğretmenlik mesleği. Memduhoğlu H. B., Yılmaz, K. (Ed.) Eğitim bilimine giriş. Pegem Akademi.
235. Şişman, M. (1999). Öğretmenlik mesleğine giriş. Pegem A Yayıncılık.
236. Şişman, M. (2006). Eğitim bilimine giriş. Pegem A Yayıncılık.
237. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2007). Using multivariate statistics. Boston MA: Pearson.
238. Tak, B. & Çiftçioğlu, B. A. (2008). Mesleki bağlılık ile çalışanların örgütte kalma niyeti arasındaki ilişki. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 63, 4.
239. Tak, B. & Çiftçioğlu, B.A. (2009). Üç boyutlu mesleki bağlılık ölçeğinin türkçe’de güvenilirlik ve geçerliliğinin incelenmesine yönelik bir alan araştırması. İşletme Fakültesi Dergisi, 10(1), 35-54
240. Tak, B., Özçakır, A., Çiftçioğlu, B.A. & Divleli, A. (2009). Mesleki bağlılığın bireylerin mesleklerine ve çalıştıkları örgüte ilişkin tutumlarını nasıl etkilediğini anlamaya yönelik bir alan araştırması. İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi,11(4), 91-102.
241. Tamir, P. & Ziv, S. (2006). Analysis of curriculum and textbooks in science in Israel in 25 comparison with other countries. Curriculum Department.
242. Tanataş Yılmaz, D. (2010). İlköğretim Seçmeli Bilişim Teknolojileri Dersi Öğretim Programının Uygulanmasına Yönelik Öğretmen Görüşleri Malatya İli Örneği. [Yüksek Lisans Tezi]. İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
243. Taşçı, Ş. (2011). Fizik Öğretim Programının Uygulanmasının Değerlendirilmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü
244. Tatlıdil, E. (1993). Toplum, eğitim ve öğretmen, öğretmen adayları üzerine yapılan bir araştırma. Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları.
245. TDK, K. (2019). Türkçe Sözlük, Ankara: Türk Dil Kurumu.
246. Tekbıyık, A. & Akdeniz, A. R. (2008). İlköğretim fen ve teknoloji dersi öğretim programını kabullenmeye ve uygulamaya yönelik öğretmen görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 2(2), 23-37.
247. Temizkan, M. (2008). Türkçe öğretmeni adaylarının öğretmenlik mesleğine ilişkin tutumları üzerine bir araştırma, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6(3), 461-486.
248. Tickle, L. (29 April 2008). A change of perspective. Guardian (Londres).
249. Tok, Ş. (2001). İlk okuma yazma öğretiminde kullanılan yöntemlerin değerlendirilmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 7(2), 257-276.
250. Tortop, N. (1994). Personel yönetimi. Yargı Yayınları.
251. Turhan, M., Demirli, C. & Nazik, G. (2012). Sınıf öğretmenlerinin mesleğe adanmışlık düzeyine etki eden faktörler: Elâzığ örneği. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(21), 179-192.
252. Tümkaya, S. & Uştu, H. (2016). Tükenmişliğin mesleğe bağlılıkla ilişkisi: sınıf öğretmenleri üzerine bir araştırma. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(1), 272-289.
253. Tümkaya, S. & Uştu, H. (2017). Sınıf öğretmenlerinin mesleki bağlılık, işten ayrılma niyeti ve bazı sosyo-demografik özelliklerinin örgütsel bağlılığı yordama düzeylerinin incelenmesi. Elementary Education Online, 16(3), 1262-1274.
254. Türkoğlu, A. (1988). Eğitim yüksekokulları program uygulamalarında karşılaşılan sorunlar. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi.
255. Türkoğlu, S. (2004). Çukurova ve Mersin Üniversitesi Eğitim Programları Değerlendirmesi. Yüksek Lisans Tezi. Çukurova Üniversitesi.
256. Uştu, H. (2014). Sınıf Öğretmenlerinin Mesleki Bağlılık, İşten Ayrılma Niyeti ve Sosyodemografik Özelliklerinin Örgütsel Bağlılığı Yordama Düzeylerinin İncelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Çukurova Üniversitesi
257. Uysal, A. (2019). Hemşirelerin Mesleğe Bağlılık Durumlarının Tıbbı Hata Yapma Eğilimlerine Etkisi. [Yüksek Lisans Tezi]. Binali Yıldırım Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Hemşirelik Anabilim Dalı.
258. Uysal, H.T. (2013). Stajyer çalışanların mesleki bağlılık gelişimine örgüt ikliminin etkisi. Business and Economics Research Journal, 4(3), 93-110.
259. Ünal, I. (2011). Öğretmenliğe ve öğretmen yetiştirmeye ekonomi politik bir çözümleme. Türkiye’de öğretmen yetiştirme. Pegem A.
260. Ünal, A. (2015). İş Doyumu, Yaşam Doyumu ve Yaşam Anlamı Değişkenlerinin İlkokul ve Ortaokul Öğretmenlerinin Mesleki Bağlılıkları Üzerine Etkisi. [Yüksek Lisans Tezi]. On Dokuz Mayıs Üniversitesi.
261. Ünal, M. (2017). Eğitimle ilgili temel kavramlar. Ekici, G. (Editör). Eğitim bilimine giriş. Paradigma Akademi Basın Yayın Dağıtım.
262. Ünsal, S. (2018). Türkiye’de öğretmenlik mesleğinin statüsüne ilişkin bir pareto analizi. Sakarya University Journal of Education, 8(2), 111-130.
263. Ünsal, S. & Çetin, A. (2019). Özel okul ve devlet okulunda görev yapmış sınıf öğretmenlerinin öğretim programlarını uygulamada karşılaştıkları farklılıklar. Kastamonu Eğitim Dergisi, 27(4), 1541-1551.
264. Üstünoğlu, Ü. (1993). Okulöncesi öğretmeninin nitelikleri. Çağdaş Eğitim, Yıl: 18, Sayı: 184.
265. Varış, F. (1978). Eğitimde program geliştirme. Teoriler ve teknikler. Ankara Üniversitesi Basımevi.
266. Varış, F. (1985). Eğitim bilimine giriş. A.Ü. Eğt. Bil. Fak. Yay.
267. Varış, F. (1988). Eğitimde program geliştirme. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları.
268. Varış, F. (1996). Eğitimde program geliştirme. Teoriler ve teknikler. Akım Yayınevi.
269. Varış, F. (1998). Temel kavramlar ve program geliştirmeye sistematik yaklaşım. İçinde A. Hakan (Ed.), Eğitim bilimlerinde yenilikler (sayfa 3-19). Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları.
270. Vural, B. (2006). Yetkin-ideal vizyoner öğretmen. Hayat Yayınları.
271. Yalçın, Ç. (2016). Sınıf öğretmenlerinin mesleki memnuniyet/memnuniyetsizlik düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi, Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 1-16.
272. Yalçın, F. (2019). İngilizce Öğretmen Adaylarının Epistemolojik İnançları, Eğitim Programı Tasarım Tercihleri ve Öğretim Stilleri Arasındaki İlişki. [Yüksek Lisans Tezi]. Abant İzzet Baysal Üniversitesi
273. Yariv, Y. (2015). Deterioration in Teachers' Performance: Causes and Some Remedies. World Journal of Education. 1(1)
274. Yaşar, M. D. & Sözbilir, M. (2012). 9.sınıf kimya dersi öğretim programındaki yapılandırmacılığa dayalı öğelerin öğretmenler tarafından uygulamaya yansıtılması. International Journal of Social Science, 5(7), 789-807.
275. Yaşaroğlu, C. & Manav, F. (2015). Öğretim programına bağlılık ölçeği: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(4), 247-258.
276. Yazıcı Altuntaş, S. (2014). İş doyumu ve işten ayrılma niyeti. İçinde: Hemşirelik hizmetleri yönetimi. Ed: Tatar Baykal, Ü., Ercan Türkmen, E. Kayhan Matbaacılık.
277. Yazıcılar Ü. & Bümen N. T. (2015). Öğretmenlerin öğretim programlarını uyarlama süreci üzerine kuramsal bir inceleme. 24. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi “Herkes İçin Sürdürülebilir Eğitim” Niğde, 16-18 Nisan 2015, Bildiri Özetleri Kitapçığı, Pegem Akademi Yayıncılık, 107-108.
278. Yeşilyaprak, B. (2011). Mesleki rehberlik ve kariyer danışmanlığı: Kuramdan Uygulamaya, 1.baskı. Ankara, PegemA. Yıldız, S. (2018). The relationship between the curriculum design orientations preference and curriculum fidelity of preservice teachers. International Online Journal of Educational Sciences, 10(2), 1-12.
279. Yıldız, S. (2020). Öğretmenlik mesleğine bağlılık ölçeğinin geliştirilmesi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 463-482.
280. Yıldız, Y., & Çelik, B. (2017). Commitment to the teaching profession. International Journal of Social Sciences & Educational Studies, 4(2), 93-97.
281. Yılmaz, M. (2019). Sınıf Öğretmenlerinin Mesleki Kıdemlerinin, Mesleki Doyumlarının, Öz Yeterlik İnançlarının ve Bireysel Yenilikçiliklerinin Kendini Gerçekleştirme Düzeylerine Etkisi. [Yüksek Lisans Tezi]. Bülent Ecevit Üniversitesi
282. Zedef, S. (2017). Eğitim Kurumlarında Mesleki Bağlılık, Örgütte Kalma ve Örgütten Ayrılma Niyetinin Araştırılması. [Yüksek Lisans Tezi]. Süleyman Demirel Üniversitesi
283. Zengin, M. (2010). Yeni ilköğretim dkab öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 12(22), 121-160
284. Wasti, S.A. (2000). Örgütsel bağlılığı belirleyen evrensel ve kültürel etmenler: Türk kültürüne bir bakış. Editör: Z. Aycan, Türkiye’de yönetim, liderlik ve insan kaynakları uygulamaları (sayfa 201-224). Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
285. Weiss, E. M. (1999). Perceived workplace conditions and first-year teachers' morale, career choice commitment, and planned retention: a secondary analysis. Teaching and Teacher Education, 15(8), 861-879.
286. Wiles, J. W., & Bondi, J. C. (2014). Curriculum development: A guide to practice. Boston, MA: Pearson.