Pre-service Social Studies Teachers’ Experiences About Hybrid Community Service Practices Course

Öz

The main purpose of this research is to investigate pre-service social studies teachers’ experiences about hybrid community service practices course. Basic quantative research design was adopted in the research. 7 pre-service social studies teachers who took the hybrid community service practices course Semi-structured interviews and documents were used as data collection tools. Inductive analysis approach was employed to analyze the data. While pre-service social studies teachers participated to the theoritical dimension of the course online, they applied all of activites in the scope of community service practices course onsite. In order to establish trustworthiness of the study, data triangularion and prolonged engagement strategies were used. As a result of the study, it was revealed that pre-service social studies teachers experienced some anxiety about activities that must be undertaken by themselves. However, they felt and experience positive feelings instead of anxiety. Furthermore, pre-service social studies teachers experienced some of values and skills that are stated in the middle school social studies curriculum. Moreover, it was concluded that pre-service social studies teachers indicates many advantages of hybrid community service practices course. On the other hand, since they can not be together with their friends during the activities, they stated that they prefer to take community service practices course face-to-face. Based on the results of the research, some recomendations were developed for the researchers and practitioners at the end of the study.

Anahtar Kelimeler

• Community service practices
• hybrid course
• pre-service social studies teachers

Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Hibrit Olarak Gerçekleştirilen Topluma Hizmet Uygulamaları Dersine İlişkin Deneyimleri

Öz

Öz: Bu araştırmanın amacı sosyal bilgiler öğretmen adaylarının hibrit olarak gerçekleştirilen topluma hizmet uygulamaları dersine ilişkin deneyimlerini incelemeye çalışmaktır. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden temel araştırma desenine göre tasarlanmıştır. Hibrit olarak gerçekleştirilen topluma hizmet uygulamaları dersine katılan 7 sosyal bilgiler öğretmen adayı araştırmaya katılmıştır. Öğretmen adayları dersin kuramsal boyutunu online olarak tamamlamış, uygulama boyutunu ise bireysel olarak yüz yüze uygulama sahasında gerçekleştirmiştir. Veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme ve doküman incelemesi kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde tümevarımsal analiz yaklaşımı benimsenmiştir. Araştırmanın inandırıcılığı için veri çeşitlemesi yapılmış ve araştırma alanında uzun süreli etkileşimde bulunulmuştur. Araştırma sonucunda sosyal bilgiler öğretmen adaylarının uygulamalar öncesinde bazı kaygılar yaşadıkları görülmüştür. Ancak uygulama esnasında ve sonrasında kaygıların yerini kendilerini mutlu eden deneyimlere bıraktığı belirlenmiştir. Bunların yanında sosyal bilgiler öğretmen adaylarının, sosyal bilgiler dersi öğretim programında da yer alan bazı değerler ve becerilerine ilişkin deneyim kazandığı görülmüştür. Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının hibrit olarak gerçekleştirilen topluma hizmet uygulamaları dersi sayesinde aile üyeleriyle, akrabalarıyla, arkadaşlarıyla ve komşularıyla etkileşime girdikleri ulaşılan sonuçlar arasındadır. Ayrıca sosyal bilgiler öğretmen adaylarının hibrit olarak gerçekleştirilen THU dersinin birçok avantajı olduğunu düşündüğü, ancak arkadaşlarıyla birlikte etkinlikleri gerçekleştiremedikleri için THU dersinin yüz yüze işlenmesini istedikleri sonucuna ulaşılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen sonuçlardan hareketle uygulayıcılara ve araştırmacılara yönelik çeşitli öneriler geliştirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Topluma hizmet uygulamaları
• hibrit uygulama
• sosyal bilgiler öğretmen adayları

Kaynakça

1. Altun, C. (2019). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamaları projelerine tasarım odaklı düşünme becerilerini yansıtma süreçlerinin incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi.
2. Arehart, J.H., Langenfeld, K. L. & Gingerich, E. M. (2020). Reevaluating traditional international service-learning during a global pandemic. Advances in Engineering Education, 8(4), 1-5.
3. Aykırı, K. (2017). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamaları dersi projelerine ilişkin deneyimlerinin belirlenmesi. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 1(1), 42-55.
4. Aykırı, K. (2018). Tükendiler: Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının tüketici hakları konusunda topluma hizmet uygulaması deneyimleri. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(12), 829-838.
5. Ball, D. & Geleta, N. (2005). A delicate balance: Service-learning in teacher education. Journal of Scholarship of Teaching and Learning, 5(1), 1-17.
6. Beldağ, A., Yaylacı, A. F., Gök, E. & İpek, C. (2015). Topluma hizmet uygulamaları dersinin üniversite-toplum işbirliği açısından değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(2), 161-178.
7. Bourelle, T. (2014). Adapting service-learning into the online technical communication classroom: A framework and model. Technical Communication Quarterly, 23(4), 247–264. https://doi.org/10.1080/10572252.2014.941782
8. Branker, K., Corbett, J., Webster, J. & Pearce, J. M. (2010). Hybrid virtual and field work-based service learning with green information technology and system projects. International Journal for Service Learning in Engineering, 5(2), 44-59.

9. Bringle, R. G. & Hatcher, J. A. (1996). Implementing service learning in higher education. The Journal of Higher Education, 67 (2), 221-239.
10. Bringle, R. G. (2017). Hybrid high-impact pedagogies: integrating service-learning with three other high-impact pedagogies. Michigan Journal of Community Service Learning, 49-63.
11. Christine, I. C., Durlak, J. & Dymnicki, A. (2011). A meta-analysis of the impact of service-learning on students. Journal of Experiential Education, 34(2), 164-181. https://doi.org/ 10.5193/JEE34.2.164.
12. Çetin, T. & Sönmez, Ö. F. (2009). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamaları dersinin amaç ve içeriğine yönelik görüşlerinin değerlendirilmesi. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29 (3), 851-875.
13. Dapena, A., Castro, P. M. & Ares-Penas, A. (2022). Moving to e-Service Learning in Higher Education. Applied Sciences, 12, 1-21. 2. https://doi.org/ 10.3390/app12115462.
14. Dere, İ. & Akdeniz, Ş. N. (2021). Topluma hizmet eden sosyal bilgiler öğretmen adaylarının etkin vatandaşlık ve gönüllülük algıları. Başkent University Journal of Education, 8(2), 352-367.
15. Deveci, H. & Eryılmaz, Ö. (2016). Öğretmen adaylarının sosyal sorumluluk projesine katılımlarına ilişkin görüşleri: Let’s do it! Türke Örneği. International Journal of Eurasia Social Sciences, 7(25), 163-185.
16. Early, J., & Lasker, G. A. (2018). Strengthening communities of inquiry online and offline: Exploring benefits and challenges of including service-learning in a fully online women’s global health course. Pedagogy in Health Promotion, 4(3), 218–226. https://doi.org/10.1177/2373379917730843.
17. Ekşi, Z. & Cinoğlu, M. (2012). Topluma hizmet uygulamaları dersinin değerlendirilmesi. Sosyal Bilimler Dergisi, 10(2), 3-22.
18. Foulconer, E. (2020). Eservice-learning: a decade of research in undergraduate online service-learning. American Journal of Distance Education, 1-18. https://doi.org/10.1080/08923647.2020.1849941.
19. Gasper-Hulvat, M. (2018). “More like a real human being”: Humanizing historical artists through remote service-learning. Journal of Experiential Education, 41(4), 397–410. https://doi.org/10.1177/1053825918808321
20. Glesne, C. (2020). Nitel araştırmaya giriş. (Çev. Ed. A. Ersoy & P. Yalçınoğlu). Anı Yayıncılık.
21. Gökçe, N. (2009). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamalarına ilişkin değerlendirmeleri. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(2), 176-194.
22. Guthrie, K. L. & McCracken, H. (2010). Making a difference online: facilitating service-learning through distance education. The Internet and Higher Education, 13(3), 153-157. https://doi.org/10.1016/j.iheduc.2010.02.006.
23. Guthrie, K. L. & McCracken, H. (2014). Reflection: the importance of making in e-service learning courses. Journal of Computing in Higher Education, 26 (3), 238-252. https://doi.org/10.1007/s12528-014-9087-9
24. Hastings, L. J. (2018). Developing leadership through “serviceship”: Leveraging the intersection between service-learning and professional internship. Journal of Leadership Education, 17(1), 141-151. https://doi.org/ 10.12806/V17/I1/A2.
25. Helms, M. M., Rutti, R. M., Hervani, A. A., LaBonte, J. & Sarkarat, S. (2015). Implementing and evaluating online service ımplementing and evaluating online service learning projects, Journal of Education for Business, 90(7), 369-378. https://doi.org/10.1080/08832323.2015.1074150.
26. Jia, X., Jung, J. & Ottenbreit-Leftwich, A. (2017). Learning technology integration from a service-learning project: Connecting preservice teachers to real-world problems. Journal of Experiential Education, 41(3), 261-276. https://doi.org/10.1177/1053825917738269.
27. Kara, C., Altıntaş, A., & Kaya, İ. F. (2017). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamalarıyla “yardımseverlik değeri” kazanmaları hakkındaki görüşleri. Mediterranean Journal of Educational Research, 11(22), 23-37.
28. Kesten, A., Köçer, M. & Egüz, Ş. (2014). Topluma hizmet uygulamaları dersinin toplumsal bilinç kazandırmadaki etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 393-410. https://doi.org/10.19171/uuefd.19923.
29. Kılınç, E. & Dere, İ. (2014). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Topluma Hizmet Uygulamaları Dersine İlişkin Algıları. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (40), 209-220.
30. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry, Sage.
31. Marcus, V. B., Atan, N. A., Latif, A. A. & Yusof, S. M. (2019). Promoting students’ generic skills with the integration of e-service learning platform. International Journal of Emerging Technologies in Learning, 14(20), 4-17. https://doi.org/10.3991/ijet.v14i20.11455.
32. Marcus, V. B., Atan, N. A., Yusof, S. M. & Tahir, L. (2020). A systematic review of e-service learning in higher education. International Journal of Interactive Mobile Technologies, 14 (6), 4-14. https://doi.org/10.3991/ijim.v14i06.13395.
33. Mcgorry, S. Y. (2012). No significant difference in service learning outline. Journal of Asynchronous Learning Networks, 16(4), 45-54.
34. Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma: Desen ve uygulama için bir rehber. S. Turan (Çev. Ed.). Ankara: Nobel Yayıncılık.
35. Mironesco, M. (2014). Using service learning to enhance a hybrid course curriculum in the “politics of food”. MERLOT Journal of Online Learning and Teaching, 10(3), 524-534.
36. Mogaji, E. & Jain, V. (2020). Impact of the pandemic on higher education in emerging economies: emerging opportunities, challenges and research agenda. Research Agenda Working Papers, 8, 79-91. http://dx.doi.org/10.2139/ssrn.3622592.
37. Nielsen, D. (2016). Facilitating service learning in the online technical communication classroom. Journal of Technical Writing and Communication, 46(2), 236-256. https://doi.org/10.1177/0047281616633600.
38. Schwehm, J. S., Lasker-Scott, T., & Elufiede, O. (2017). A comparison of learning outcomes for adult students in on-site and online service-learning. Online Journal of Distance Learning Administration, 20(1).
39. Shaw, T. (2018). Students perceptions of service-learning efficacy in a hybrid I online undergraduate writing class. Transformative Dialogues: Teaching & Learning Journal, 11(2), 1-16.
40. Shek, D. T. L., Li, X., Yu, L., Lin, L. & Chen, Y. (2022). Evaluation of Electronic Service-Learning (e-Service-Learning) Projects in Mainland China under COVID-19. Applied Research in Quality of Life, 1-24. https://doi.org/10.1007/s11482-022-10058-8.
41. Sönmez, Ö. F. (2010). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının topluma hizmet uygulamaları dersine yönelik görüşlerinin kazanım boyutunda değerlendirilmesi. The Black Sea Journal of Social Sciences, 2(2), 53-72.
42. Sözer, Y. & Aydın, M. (2020). Nitel veri toplama teknikleri ve nitel veri analiz süreci. B. Oral & A. Çoban (Ed.). Kuramdan uygulamaya eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri içinde (ss. 249-284). Pegem Akademi.
43. Subash, M., Sakumoto, M., Bass, J., Hong, P., Muniyappa, A., Pierce, L., Purmal, C., Ramaswamy, P, Sono, R., Upregraft, C., Feinstein, D. & Khanna, R. (2021). The emerging role of clinical informatics fellows in service learning during the COVID-19 pandemic. Journal of American Medical İnformatics Association, 28 (3), 487-493. https://doi.org/10.1093/jamia/ocaa241.
44. Şahan, H. H. & Uyangör, N. (2021). Bilimsel araştırmalarda örneklem seçimi. M. Çelebi (Ed.). Nitel araştırma yöntemleri içinde (ss.112-141). Pegem Akademi.
45. Thinkler, B., Hannah, C. L., Tinkler, A. & Miller, E. (2015). The impact of a social justice service-learning field experience in a social foundations course. Critical Questions in Education, 6(1), 16-29.
46. Thomas, D. R. (2006). A general inductive approach for analyzing qualitative evaluation data. American Journal of Evaluation, 27(2), 237-246. https://doi.org/10.1177/1098214005283748.
47. Tian, Q. & Noel, T. (2020). Service-learning in catholic higher education and alternative approaches facing the covid-19 pandemic. Journal of Catholic Education, 23(1), 184-196. http://dx.doi.org/10.15365/joce.2302142020
48. Waldner, L. S., McGorry, S. Y. & Widener, M. C. (2012). E-service learning: the evolution of service learning to engage a growing online student population. Journal of Higher Education Outreach and Engagement, 16(2), 123-150.
49. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.