Efficiency of in Service Training Program Presented by the Direct Instruction Approach Considering Teacher Performance

Öz

The purpose of this study is to determine the influences of an in-service training presented by using direct instruction approach programme on the teachers of mentally disabled in their parent education programme towards behavior control and whether they are effective in realization of the programme targets and to determine the influence over their sustainability. The data were gathered through the application of in service training presented by the direct instruction approach with teacher’s performance taken into consideration over the teachers, graduated from the mentally disabled training programme. According to the results, the program has been efficient over to the skills of teachers’ planning of parent education and the skills of presentation of concepts and operations along with the writing and reading skills in parent education programme, by well over a %75 of the criteria level

Anahtar Kelimeler

• In Service Training Programme, Parent Education Programme for Behavior Control

Öğretmen Performansi Dikkate Alinarak Doğrudan Öğretim Yaklaşimiyla Sunulan Hizmet İçi Eğitim Programinin Etkililiği

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmen performansı dikkate alınarak doğrudan öğretim yaklaşımıyla sunulan hizmet içi eğitim programının, zihin engelliler öğretmenlerinin davranış denetimine yönelik aile eğitim programı planlama ve sunmayla ilgili program amaçlarını gerçekleştirmelerinde etkili olup olmadığını ve sürekliliğe olan etkilerini belirlemektir. Araştırmada tek denekli deneysel desenlerden denekler arası çoklu yoklama deseni kullanılmıştır. Araştırmanın deneklerini, üç zihinsel engelliler öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, Hizmet İçi Eğitim Programı’nın uygulanmasının, öğretmenlerin aile eğitim programı planlama ile aile eğitim programında yer alan kavramların ve işlemlerin sunulmasını yazma, kavramların ve işlemlerin sunulmasına yönelik becerileri % 75’lik ölçüt düzeyinin üstünde kazanmalarında etkili olduğu izlenimi edinilmektedir. Ayrıca öğretim tamamlandıktan 14 gün sonra, öğretmenlerin aile eğitim programı planlama ile aile eğitim programında yer alan kavramların ve işlemlerin sunulmasını yazma ve sunulmasına yönelik becerileri % 75’lik ölçüt düzeyinin üstünde sürdürmelerine yol açtığı izlenimi edinilmektedir

Anahtar Kelimeler

• -

Kaynakça

1. Akkök, F. (1984). Davranışsal yaklaşıma dayalı anne-baba rehberliğinin öğretilebilir çocukların özbakım becerilerinin gelişimine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
2. Cavkaytar, A. (1999). Zihinsel engellilere özbakım ve ev içi becerilerinin öğretiminde bir aile eğitim programının etkililiği. Yayımlanmış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
3. Codding, R.S., Skowron, J., & Pace, G.M. (2005). Back to basics: Training teachers to interpret curriculum-based measurement data and create observable and measurable objectives. Behavioral ınterventions, 20, 165-176.
4. Çakır, S. (2006). Zihin engelli öğrencilere doğrudan öğretim yaklaşımıyla sosyal beceri öğretiminin etkililiğinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
5. Dağseven, D. (2001). Zihinsel engelli öğrencilere temel toplama ve saat okuma becerilerinin kazandırılması, sürekliliği ve genellenebilirliğinde, doğrudan ve basamaklandırılmış öğretim yaklaşımlarına göre hazırlanan öğretim materyallerinin farklılaşan etkililiği, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Dağseven, E.D. (2008). Zihinsel yetersizlikten etkilenmiş öğrencilere sosyal becerilerin kazandırılmasında doğrudan öğretim ve bilişsel süreç yaklaşımları ile yapılan öğretimin Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. ve verimliliklerinin karşılaştırılması,
7. Devrim D.E. (2009). Öğretmen adaylarının öğretme becerilerini edinmelerinde, ipucu ve dönüt verilerek yapılan öğretim ile sadece dönüt verilerek yapılan öğretimin etkililiği, verimliliği, sürekliliğe ve genellemeye olan etkileri. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. Fox, R., & Binder, M.C. (1990). Parenting; A developmental behavioral approach. Advances in Special Education, 78, 187-201.

9. Gültekin, E. (1999). Uygun olmayan davranışların azaltılmasında ebeveynler tarafından uygulanan uyuşmayan davranışların ayrımlı pekiştirilmesinin etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. Güzel, R. (1998). Alt özel sınıflardaki öğrencilerin sesli okudukları öyküyü anlama becerisini kazanmalarında doğrudan öğretim yöntemiyle sunulan bireyselleştirilmiş okuduğunu anlama materyalinin etkililiği, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Işık, E.H. (2002). Uyuşmayan davranışların ayrımlı pekiştirilmesi işlem sürecini kazandırmaya yönelik geliştirilen hizmet içi eğitim programının öğretmenlerin zihinsel engelli öğrencilerinin uygun olmayan davranışlarını azaltmalarında etkililiği, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
12. Kırcaali-İftar, G., ve Tekin, E. (1997). Tek denekli araştırma yöntemleri. (1. Baskı). Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
13. Mokuau, N., & Manos, M. J. (1989). A behavioral model for training arents social casework. The Journal of Contemporary Social Work, 479-487.
14. Miller, S.P., Harris, C., & Watanabe, A. (1991). Professional coaching a method for increasing efeective and decreasing ıneffective teacher behaviors. Teacher Education and Special Education, 14(3), 183-191.
15. Özyürek, M. (2003). Bologno süreci ışığında: Engellilere yeterliliğe dayalı öğretmen yetiştirme. Yayınlanmamış Sözlü Bildiri. Kırgızistan.
16. Özyürek, M. (2008). Nitelikli öğretmen yetiştirmede sorunlar ve çözümler: Özel eğitim örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 6 (2), 189-226.
17. Powers, L. E., Singer, H. S., Stevens, T., & Sowers, J. A. (1992). Behavioral parent training in home and community generalization settings. Education and Training in Mental Retardation, 13-27.
18. Rathel J. M., Drasgow, E., & Christle, C.C. (2008). Effects of supervisor performance feedback on increasing preservice teachers’ positive communication behaviors with students with emotional and behavioral disorders. Journal Emotional an Behavioral Disorders, 16(2), 67-77.
19. Resmi Gazete (2006). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. Sayı: 26184.
20. Sucuoğlu, B., ve Çiftci, İ. (2001). Zihinsel engelli çocuklar için sosyal beceri öğretimi. Ankara: Üniversitesi Basımevi.
21. Şabanova, N. (2000). Zihin engellilerle çalışan çocuk eğiticilerine yönelik özbakım ve ev içi becerileri öğretim programının etkililiği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
22. Tavil, Y. Z. (2005). Davranış denetimi aile eğitim programının annelerin davranışsal işlem süreçlerini kazanmalarına etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Tawney, W. J., & Gast, L. D. (1984). Single subject research in special education. Merrill Pub. Co. Colombus.
24. Varol, N. (1996). Aile eğitimi çalışmalarının planlanması. Eğitim ve Bilim, 31-37.
25. Varol, N. (1996). Zihinsel engelli çocuklara tane kavramının açık anlatım ve basamaklandırılmış yöntemle sunulmasının farklılaşan etkililiği. Araştırma Raporu. Gazi Üniversitesi, Ankara.
26. Varol, N. (2005). Aile eğitimi, (1. Baskı). Ankara: Kök Yayıncılık.
27. Vuran, S. (1997). Zihinsel engelli çocuk annelerine ödüllendirme ve eleştirmemenin kazandırılmasında bilgilendirme, dönüt verme, dönüt verme ve ödüllendirmenin etkililiği, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.