Classroom Teachers’ Opinions on Inculusive Education and Investigation of Their Occupational Burnout According to Various Variables

Öz

In the Regulations of Ministry of National Education Special Education Services, mainstreaming is described as the practice of educating students with special needs in regular classes in public and private preschool, elementary, middle, secondary and adult education institutions with educational support services and with their peers without disability during specific time periods based on their skills. Inclusive education is seen as the best choice within the current options for the students who need special education. Field experts expect that our education system should by pass the steps and pass to reverse mainstreaming and integration instead of easy mainstreaming. One of the points to be considered in the evaluation of the effectiveness of inclusive education is the approaches, application studies, efficiency and competencies of teachers who are practitioners in inclusive education. In the study, semi-structured information form and the Maslach Burnout Inventory are implemented to 53 classroom teachers. In the study teachers’ approaches on mainstreaming, how they evaluate themselves, how efficient they find the application of integration, whether they want mainstreaming students in the classroom or not and their occupational burnout situation depending on other variables are tried to be determined

Anahtar Kelimeler

• Mainstreaming, Classroom teachers, Occupational burnout

Sınıf Öğretmenlerinin, Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Görüşleri ve Çeşitli Değişkenlere Göre Mesleki Tükenmişliklerinin İncelenmesi

Öz

Milli Eğitim Bakanlığı Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği’nde kaynaştırma; özel eğitime ihtiyacı olan bireylerin eğitimlerini, destek eğitim hizmetleri de sağlanarak yetersizliği olmayan akranları ile birlikte resmî ve özel; okul öncesi, ilkokul, ortaokul, orta öğretim, yaygın eğitim kurumlarında sürdürmeleri esasına dayanan özel eğitim uygulamalarıdır, ifadesiyle tanımlanmıştır. Kaynaştırma yoluyla eğitim, özel eğitime ihtiyaç duyan öğrenciler için mevcut seçenekler içinde en iyi alternatif olarak görülmektedir. Alan uzmanları ise artık kaynaştırma konusunda eğitim sistemimizin basamak atlayarak salt kaynaştırma yerine tersine kaynaştırma ve bütünleştirme uygulamasına geçilmesini istemektedirler. Kaynaştırma yoluyla eğitimin etkililiği konusunda değerlendirilmesi gereken noktalardan biri de bu konuda uygulamacı olan öğretmenlerin kaynaştırma konusundaki yaklaşımları, uygulama çalışmaları, verimlilikleri, kısacası bu konudaki yeterlilikleridir. Çalışmada 53 sınıf öğretmenine yarı yapılandırılmış bilgi formu ve Maslach tükenmişlik envanteri uygulandı. Öğretmenlerin kaynaştırma konusundaki yaklaşımları, kendilerini nasıl değerlendirdikleri, kaynaştırma uygulamasını ne kadar verimli buldukları, sınıflarında kaynaştırma öğrencisi isteyip istemedikleri ve diğer değişkenlere bağlı olarak mesleki tükenmişlik durumları belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Kaynaştırma, sınıf öğretmenleri, mesleki tükenmişlik

Kaynakça

1. Akçamete, G. (1998). Özel Gereksinimli Bireyler ve Özel Eğitim, Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi İlköğretim Öğretmenliği Lisans Tamamlama Programı Özel Eğitim Ders Kitabı, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
2. Baltaş A ve Baltaş Z. (2000).Stres ve Başa Çıkma Yolları. 20. Baskı, İstanbul: Remzi Kitapevi.
3. Başbakanlık Özürlüler İdaresi (2002). 573 sayılı Özel Eğitim Hizmetleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, Özürlülerle İlgili Mevzuat, Ankara: Başbakanlık Özürlüler İdaresi Yayınları.
4. Çam O. (1992).Tükenmişlik Envanterinin Geçerlik Ve Güvenirliliğinin Araştırılması. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları El Kitabı Ankara: Psikologlar Birliği.
5. Diken, İ. ve Sucuoğlu, B. (1999). Sınıfında Zihinsel Engelli Çocuk Bulunan ve Bulunmayan Sınıf Öğretmenlerinin Zihin Engelli Çocukların Kaynaştırılmasına Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması,Özel Eğitim Dergisi, 2(3), 25-39.
6. Dünya Sağlık Örgütü (1998).Dünya Sağlık Raporu, Çev. Ed. Metin, B., Akın, A., Güngör, İ. Ankara:Sağlık Bakanlığı Sağlık Projesi Genel Koordinatörlüğü, 45- 57.
7. Dworkin, A.(2001). Perspectives on Teacher Burnout And School Reform, International Education Journal 4(2).
8. Ergin, C. (1992).Doktor ve hemşirelerde tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeği’nin uyarlanması, VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları,Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları, 143-154.

9. Eripek, S. (2005). Özel gereksinimi olan çocuklar ve özel eğitim. (Ed. S.Eripek). Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları, Ünite 1, 1-14.
10. Gündüz, B. (2005). İlköğretim Öğretmenlerinde Tükenmişlik. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi; 1: 152-166.
11. Işıklar, A. (2002). Lise Dengi ve İlköğretim Okullarındaki Öğretmenlerin İş Doyumu, Tükenmişlik ve Empatik Eğilimleri Arasındaki İlişkilerin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. YüksekLisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Konya.
12. Karasar, N. (2005 ). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
13. Kayabaşı, Y. (2008) Bazı Değişkenler Açısından Öğretmenlerin Mesleki Tükenmişlik Düzeyleri. Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi; 1: 191-212.
14. Maslach C, Jackson SE. (1981). The measurement of experienced burnout. Journal of Occupational Behavior 1981; 2: 99-113.
15. Millî Eğitim Bakanlığı (2000). Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği. Ankara: Milli Eğitim Basımevi.
16. Oruç, S. (2007). Özel Eğitim Alanında Çalışan Öğretmenlerin Tükenmişlik Düzeylerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi (Adana İli Örneği). Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
17. Peker, R. (2002). Anaokulu, İlköğretim Ve Lise Öğretmenlerinde Mesleki Tükenmişliğin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi; 15: 319 331.
18. Polat, G, Topuzoğlu A ve Gürbüz K (2009). Bilecik İli, Bozüyük İlçesi Lise Öğretmenlerinde Tükenmişlik Sendromu. TAF Preventive Medicine Bulletin; 8: 217-222.
19. Sürgevil, O. (2005). Tükenmişlik ve Tükenmişliği Etkileyen Örgütsel Faktörler: Akademik Personel Üzerinde Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
20. Ulutaşdemir, N. (2012). Kilis Kent Merkezinde Görev Yapan Öğretmenlerin Tükenmişlik Düzeyleri Ve Etkileyen Faktörlerin İncelenmesi. Doktora Tezi, Fırat üniversitesi, Sağlım Bilimleri Enstitüsü.
21. Vızlı, C. (2005).Görme engelliler ilköğretim okullarında çalışan öğretmenlere normal ilköğretim okullarında çalışan öğretmenlerin tükenmişlik düzeylerinin karşılaştırılması Üsküdar İlçesi Örneği. Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.