DİJİTAL DEĞERLENDİRME ARAÇLARININ ORTAOKUL ÖĞRENCİLERİNİN DERSE BAĞLILIKLARINA ETKİSİ: İKİ FARKLI OKULDA DURUM
Öz
Öğrencilerin
davranışsal, duyuşsal ve bilişsel boyutları ile derse ‘bağlılık’ları öğrenme
için son derecede önemlidir. Son dönemde eğitimde kullanımı yaygınlaşan Web 2.0
araçları arasında yer alan dijital değerlendirme araçları öğrencilere
bilgisayar/cep telefonu/tablet aracılığıyla yöneltilen sorulara cevap verme
imkânı sunmaktadır. Bu araçlar öğretmenlere renkli, rekabetçi bir ortamda
anında dönüt verme, bireysel veya grup değerlendirmesi yapma vaadi
taşımaktadır. Bu araştırmada öğrencilerin derse bağlılıklarının dijital
değerlendirme araçlarının kullanımı sonrası değişimleri incelenmiştir.
Sosyoekonomik seviyeleri yüksek ve düşük iki ayrı okulda “Bilişim Teknolojileri
ve Yazılım” dersi alan 65 altıncı sınıf öğrencisinden Wang, Bergin ve Bergin’e
ait “Derse Katılım Envanteri” ile veriler toplanmıştır. Uygulanan dijital
değerlendirme araçları sonrasında öntestlere göre Okul-1 için ‘davranışsal
katılım-uyma’, ‘bilişsel katılım’ altboyutlarının ortalamasının anlamlı
derecede arttığı, ‘derse katılmama’ altboyutunun ortalamasının anlamlı derecede
düştüğü; Okul-2’de sadece ‘duyuşsal katılım’ altboyutunda anlamlı şekilde
arttığı görülmüştür. Araştırma dijital değerlendirme araçlarının öğrencilerin
derse bağlılıklarına olumlu etkisi olabileceği hakkında ipuçları sunmaktadır.
Benzer araştırmaların deneysel desenlerde ve nitel analizlerle desteklenerek
gerçekleştirilmesi önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ainley, M., Ainley, J. (2011). Student engagement with science in early adolescence: The contribution of enjoyment to students’ continuing interest in learning about science. Contemporary Educational Psychology, 36, 4-12.
- Akyüz, G. (2014). TIMSS 2011’de öğrenci ve okul faktörlerinin matematik başarısına etkisi. Eğitim ve Bilim, 39(172), 150-162.
- Cowie, B. (2015). Assessment of doing science. (Ed. R. Gunstone), Encyclopedia of Science Education, 69-75. Dordrecht: Springer. doi:10.1007/978-94-007-2150-0
- Dellos, R. (2015). Kahoot! A digital game resource for learning. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 12(4), 49-52.
- Ergün, E., & Usluel, Y. K. (2015). Çevrimiçi Öğrenme Ortamlarında Öğrenci Bağlılık Ölçeği’nin Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(1), 30-33.
- Eryılmaz, A. (2014). Üniversite öğrencileri için derse katılım ölçeklerinin geliştirilmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 203-214.
- Fredricks, J., McColskey, W., Meli, J., Mordica, J., Montrosse, B., Mooney, K. (2011). Measuring student engagement in upper elementary through high school: a description of 21 instruments. Washington, DC: U.S. Department of Education, Institute of Education Sciences, National Center for Education Evaluation and Regional Assistance, Regional Educational Laboratory Southeast. 04.08.2016 tarihinde http://ies.ed.gov/ncee/edlabs adresinden alınmıştır.
- Godwin, K. E., Almeda, M. V., Seltman, H., Kai, S., Skerbetz, M. D., Baker, R. S., & Fisher, A. V. (2016). Off-task behavior in elementary school children. Learning and Instruction, 44, 128-143.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
19 Eylül 2017
Gönderilme Tarihi
19 Eylül 2017
Kabul Tarihi
17 Ağustos 2017
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2017 Cilt: 17 Sayı: 3
Cited By
Using Kahoot! as a Gamified Formative Assessment Tool: A case study
International Journal of Academic Research in Education
https://doi.org/10.17985/ijare.645584BİLİŞİM TEKNOLOJİLERİ VE YAZILIM DERSİNDE KAHOOT KULLANIMINA YÖNELİK ÖĞRENCİ GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ
Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
https://doi.org/10.14520/adyusbd.487292Prospective Teachers’ Metaphors as a Lens to Understand How They Perceive ‘Web 2.0’
Research on Education and Media
https://doi.org/10.2478/rem-2020-0007