FEN BİLİMLERİ ÖĞRETMEN ADAYLARININ BELLİ PEDAGOJİK ALAN BİLGİSİ BİLEŞENLERİ ÇERÇEVESİNDEKİ ÖZ DEĞERLENDİRMELERİ VE ÖĞRETİM ELEMANI DEĞERLENDİRMELERİ İLE KARŞILAŞTIRILMASI
Öz
Bu çalışmada öğretmen adaylarının öğretmenlik uygulamaları sırasındaki öğretimlerine ilişkin öz değerlendirmelerinin pedagojik alan bilgisinin öğretim yöntemleri ve sunum, öğrenci ve değerlendirme bilgisi bileşenleri çerçevesinde incelenmesi ve öğretim elemanı değerlendirmeleri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmanın katılımcıları öğretmen yetiştirme programının son döneminde olan altı fen bilimleri öğretmen adayı ve bir öğretim elemanından oluşmaktadır. Özel durum yönteminin benimsendiği çalışmada veri toplama aracı olarak öğretmen adayı öz değerlendirme formları, adayların öğretimlerine ilişkin öz değerlendirmelerinin yer aldığı günlükler, öğretmen adaylarının uygulama dersi sırasındaki öğretimlerini izleyen öğretim elamanının gözlem formları ve öğretim elemanı ile yürütülen mülakatlar kullanılmıştır. Bulgular, öğretmen adaylarının kendilerini değerlendirme bilgisi bileşeni kapsamında diğer bileşenlere göre daha yeterli gördüğünü göstermektedir. Öğretim elemanı ise adayların öğretim yöntemleri bilgi alanında daha iyi olmakla birlikte tüm bilgi alanlarında gelişime ihtiyaçları olduğunu düşünmektedir. Adayların öğrenciler hakkında daha fazla bilgi edinmeleri kullandıkları öğretim yöntemlerinin etkinliğini ve yeterliliğini sorgulamalarına neden olduğundan, adaylarının PAB’larının bir bileşeninde başlayan gelişme diğer bileşenleri de etkilemiştir. Öğretmen adaylarının öz değerlendirme formları ile öğretim elemanı değerlendirmeleri arasındaki farklılıklar Dunning-Kruger etkisine işaret etmekle birlikte, verilerin bütüncül analizi ile adayların çoğunun yeterliliklerinin farkında olarak gerçekçi ve öğretici öz değerlendirmeler yaptıkları sonucuna varılabilir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alev, N. & Karal, I. (2013). Fizik öğretmenlerinin elektrik ve manyetizma konularına ilişkin pedagojik alan bilgilerinin belirlenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9 (2), 88-108. Arends, R. I. (2004). Learning to teach. (6th Edition). New York: The McGraw-Hill Companies.
- Bjarnadottir, R. (2005). The struggle with own person. The personal aspect in teacher competence experienced by teacher students. European Conference on Educational Research, University College of Dublin, September 2005.
- Cochran, K.F., King, R.A. & DeRuiter, J.A. (1993). Pedagogical content knowledge: An integrative model for teacher preparation. Journal of Teacher Education, 44(4), 263-272.
- Copriady, J. (2014). Teacher’s competency in the teaching and learning of chemistry practical. Mediterranean Journal of Social Sciences, 5(8), 312-318.
- Çubukçu, Z & Girmen, P. (2008). Öğretmenlerin sınıf yönetimi becerilerine ilişkin görüşleri. Bilig, 44, 123-142.
- Davis, E.A. (2003). Knowledge integration in science teaching: Analysing teachers’ knowledge development. Research in Science Education, 34, 21–53.
- Davis, E.A. & Petish, D. (2005). Real-world applications and instructional representations among prospective elementary science teachers. Journal of Science Teacher Education, 16, 263–286.
- Dwyer, C.A. (1994). Development of the knowledge base for the praxis III: Classroom performance assessment criteria. Princeton, NJ: Educational Testing Service.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Fatma Ocak
Bu kişi benim
0000-0002-6722-3538
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
6 Mart 2020
Gönderilme Tarihi
28 Ağustos 2019
Kabul Tarihi
25 Şubat 2020
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2020 Cilt: 20 Sayı: 1