The Relationships Between the Level of Conscious Awareness of Students of Education Faculty and Life Satisfaction

Öz

The aim of this study is to show the relationship between the levels of conscious awareness and life satisfaction of students of education faculties. Students attending the 3rd and 4th grades at the Faculty of Education at COMU have formed the study population. In this study, which was designed in a relational screening model, 547 students from seven different departments were reached and the “Conscious Awareness Scale” and “Life Satisfaction Scale” were applied. While the conscious awareness levels of the students of the Faculty of Education are quite high, their life satisfaction is moderate and there is a positive meaningful relationship between the two variables. There was no significant difference in both variables according to their gender. In terms of students' academic achievement, conscious awareness and life satisfaction levels are the ones with the highest achievement group BB grade point average. The conscious awareness of those who have spent their last 10 years in metropolitan cities is significantly higher than those who have spent in the district and smaller settlements. Fine Arts Education Department students are the group with the highest conscious awareness and Science Education students are the group with the highest satisfaction life. In line with the results achieved, it is important to open courses and seminars in order to increase the conscious awareness levels of the students and make their satisfaction with life meaningful.

Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Bilinçli Farkındalık Düzeyleri ile Yaşam Doyumu Arasındaki İlişki

Öz

Bu çalışmada amaç, eğitim fakültesinde öğrenim gören öğrencilerin bilinçli farkındalıkları ile yaşam doyum düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Çalışma evreni, ÇOMÜ Eğitim Fakültesinde 3 ve 4. sınıflarda öğrenim gören öğrencilerden oluşmuştur. İlişkisel tarama modelinde düzenlenen bu çalışmada yedi farklı bölümden 547 öğrenciye ulaşılarak “Bilinçli Farkındalık Ölçeği” ve “Yaşam Doyum Ölçeği” uygulanmıştır. Eğitim Fakültesi öğrencilerinin bilinçli farkındalık düzeyleri oldukça yüksek iken yaşam doyumları orta düzeydedir ve iki değişken arasında olumlu ve anlamlı bir ilişkinin varlığı saptanmıştır. Cinsiyetlere göre her iki değişkende de anlamlı fark bulunmamıştır. Öğrencilerin akademik başarıları bakımından, bilinçli farkındalık ve yaşam doyum düzeyleri en yüksek başarı grubu BB not ortalaması olanlardır. Son 10 yıllık yaşamını büyükşehirlerde geçirenlerin bilinçli farkındalığı, ilçe ve daha küçük yerleşim birimlerinde geçirenlere göre anlamlı biçimde daha yüksektir. Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü öğrencileri bilinçli farkındalığı, Fen Eğitimi Bölümü öğrencileri de yaşam doyumu en yüksek olan gruptur. Ulaşılan sonuçlar doğrultusunda öğrencilerin bilinçli farkındalık düzeylerini arttırmak ve yaşamdan doyum sağlamalarını anlamlı kılmak için ders ve seminerlerin açılması önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Bilinçli farkındalık
• yaşam doyumu
• eğitim fakültesi öğrencileri
• akademik başarı

Kaynakça

1. Arslan, İ. (2018). Bilinçli farkındalık, depresyon düzeyleri ve algılanan stres arasındaki ilişki. Birey ve Toplum Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 73-86. DOI: 10.20493/birtop.477445
2. Atalay, Z. (2019). Mindfulness-bilinçli farkındalık. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
3. Atalay, Z. (2018). Mindfulness: Şimdi ve burada bilinçli farkındalık. İstanbul: Psikonet Yayınları.
4. Balcı, A. (2010). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem-A Yayıncılık.
5. Baysal, N. Z., & Demirbaş, B. (2012) Sınıf öğretmenliği adaylarının bilinçli farkındalıkları ile yansıtıcı düşünme eğilimleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 12-20.
6. Bektaş Öztaşkın, Ö. (2013). Sosyal bilgiler derslerinde belgesel film kullanımının akademik başarıya ve bilinçli farkındalık düzeylerine etkisi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 3(2), 147-162.
7. Bishop, S. R., Lau, M., Shapiro, S., Carlson, L., Anderson, N. D., Carmody, J., Segal, Z. V., Abbey, S., Speca, M., Velting, D., & Devins, G. (2004). Mindfulness: A proposed operational definition. Clinical Psychology: Science and Practice, 11(3), 230–241. https://doi.org/10.1093/clipsy.bph077
8. Brown, K. W., & Ryan, R. M. (2003). The benefits of being present: Mindfulness and its role in psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 84(4), 822-848.

9. Cengiz, R., Serdar, E., & Donuk, B. (2016). Üniversite öğrencilerinin bilinçli farkındalık ve girişimcilik düzeylerinin incelenmesi. International Journal of Social Sciences and Education Research, 2(4), 1320-1328
10. Charu, M. (2012). Occupational stress and its impact on QWL with specific reference to hotel industry. Advances in Management, 5(9), 50-54.
11. Chow, H. P. H. (2005). Life satisfaction among university students in a Canadian prairie city: A multivariate analysis. Social Indicators Research, 70, 139-150. http://dx.doi.org/10.1007/s11205-004-7526-0
12. Çelikler, A. N. (2017). Bir grup genç yetişkinde bilinçli farkındalık düzeyi ile başa çıkma tutumları ve psikolojik iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek Lisans, Haliç Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
13. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: PEGEM-A Yayınları.
14. Demir, V. & Gündoğan, N. (2018). Bilinçli farkındalık temelli bilişsel terapi programının üniversite öğrencilerinin duygu düzenleme güçlüklerini azaltmadaki etkisi. Ege Eğitim Dergisi, 19(1), 46-66. DOI: 10.12984/egeefd.332844
15. Demir, V. (2017). Bilinçli Farkındalık temelli bilişsel terapi programının üniversite öğrencilerinin kaygı düzeylerine etkisi. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi. 7(12), 98-118. DOI: 10.26466/opus.294058
16. Demir, V. (2015). Bilinçli farkındalık temelli kognitif terapi programının bireylerin depresif belirti düzeyleri üzerine etkisi. Psikoloji çalışmaları. 35(1), 15-26.
17. Deniz, M. E. (2017). Bilinçli farkındalık ile psikolojik iyi oluş ilişkisinde duygusal zekanın aracılık rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 7(47), 17-31.
18. Diener, M. L., & Diener McGavran, M. B. (2008). What makes people happy?: A developmental approach to the literature on family relationships and well-being. M. Eid & R. J. Larsen (Eds.), The science of subjective well-being. 347–375.
19. Diener, E., Lucas, R. E., & Scollon, C. N. (2006). Beyond the hedonic treadmill: Revising the adaptation theory of well-being. American Psychologist, 61(4), 305–314. https://doi.org/10.1037/0003-066X.61.4.305
20. Diener E. D., Emmons R. A., Larsen R. J. & Griffin S. (1985) The satisfaction with life scale, Journal of Personality Assessment, 49(1), 71-75.
21. Dockery, A. M. (2003). Happiness, life satisfaction and the role of work: evidence from two Australian surveys, In E. Carlson (Ed), Full employment imperative, The Callaghan, NSW: University of Newcastle, Centre of Full Employment and Equity, 77-95.
22. Flanagan, J. C. (1978). A research aproach to improving our life quality. American psyhologist. 33.
23. Germer, C. (2009). The mindful path to self-compassion. Freeing yourself from destructive thoughts and emotions. New York: The Guilford Press.
24. Germer, C. K., Siegel, R. D., & Fulton, P. R. (2005). Mindfulness and psychotherapy. New York: Guilford Press.
25. Haybron, D. M. (2003). What do we want from a theory of happiness? Metaphilosophy. 34(3), 305-329.
26. Kabat-Zinn, J. (2019). Yeni başlayanlar için farkındalık. İstanbul: Pegasus Yayınevi.
27. Kabat-Zinn, J. (2005). Full catastrophe living: Using the wisdom of your body and mind to face stress, Pain. Kabat- Zinn, J. (1994). Were very young there you are. New York: Hyperion.
28. Karabacak, A. & Demir, M. (2017). Özerklik, Bağlanma stilleri, bilinçli farkındalık ve duygu düzenleme arasındaki ilişkilerin incelenmesi. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(12), 271-291.
29. Karasar, N. (2016). Bilimsel araştırma yöntemi: kavramlar-ilkeler-teknikler. Nobel Yayın Dağıtım.
30. Keser, A. (2005). İş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi: otomotiv sektöründe bir uygulama. Kocaeli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 4(2), 77-96.
31. Kocaarslan, B. (2016). Profesyonel müzik eğitiminde bilinçli farkındalık, öğrenme stratejileri ve öğrenme stilleri, [Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
32. Köker, S. (1991). Normal ve Sorunlu Ergenlerin Yaşam Doyumu Düzeylerinin Karşılaştırılması. [Yüksek Lisans, Anakara Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
33. Köksal, H. (2018). Bireyden okula ve topluma yayılan kalite farkındalığı. II. International Awareness Conference. Bildiriler. Çanakkale: Rating Academy Yayınları.
34. Linehann, M. M. (2015). DBT® Skills Training Manuale. Milano: The Guilford Press.
35. Lyubomirsky, S., King, L. & Diener, E. (2005). The benefits of frequent positive affect: does happiness lead to success? Psychological Bulletin, 131(6), 803-855.
36. Marlatt, G. A. & Kristeller, J. L. (1999). Mindfulness and meditation. W. R. Miller (Ed.). In Integrating spirituality into treatment. Washington D.C.: American Psychological Association, 67-84. https://doi.org/10.1037/10327-004
37. Myers, D. & Deiner, E. (1995). Who is happy. American Psychological Society. 6(1), 1-19.
38. Neugarten, B. L., Havighurst, R. J., & Tobin, S. S. (1961). The measurement of life satisfaction. Journal of Gerontology. 16(2), 134-143.
39. Ögel, K. (2015). Farkındalık (mindfulness) temelli bilişsel davranışçı psikoterapiler. Türkiye Klinikleri Psychiatry-Special Topics, 8(2), 28–32. https://www.turkiyeklinikleri.com/article/en-farkindalik-mindfulness-temelli-bilissel-davranisci-psikoterapiler-71494.html
40. Öz, S. (2017). The effects of mindfulness training on students’ L2 speaking anxiety, willingness to communicate, level of mindfulness and speaking performance. [Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir University]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
41. Özyeşil, Z., Arslan, C., Kesici, Ş. & Deniz, M. E. (2011). Bilinçli farkındalık ölçeği’ni Türkçeye uyarlama çalışması. Eğitim ve Bilim. 36(160), 224-235.
42. Siegel, D. J. (2009). Mindful awareness, mindsight, and neural integration. The Humanistic Psychologist, 37(2), 137–158.
43. Şahin, A. (2019). Üniversite öğrencilerinde bilinçli farkındalık ile yaşam doyumu ve iyi oluş arasındaki ilişkiler. Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 151-176.
44. Şahin, N. H., & Yeniçeri, Z (2015). “Farkındalık” üzerine üç araç: psikolojik farkındalık, bütünleyici kendilik farkındalığı ve Toronto bilgece farkındalık ölçekleri. Türk Psikoloji Dergisi, 30(76), 48-64.
45. Tonga, F. E. (2018). Investigating The Views Of Pre-Service Early Childhood Teachers Regarding Mindfulness. [Yüksek Lisans Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
46. Tuncer, N. (2017). Bir grup üniversite öğrencisinin belirlenen sosyal anksiyete düzeylerine göre bilinçli farkındalık ve yaşam doyumu düzeylerinin incelenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Işık Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
47. Tuzgöl Dost, M. (2006). Subjective well-being among university students. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 31, 188-197.
48. Yılmam, Ç. (2019). Bilinçli Farkındalık ve Öz-Duyarlılığın Öznel İyi Oluş Üzerindeki Etkisi. [Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/
49. Zhao, X.R., Qu, H. & Ghiselli, R. (2011). Examining the relationship of work-family conflict to job and life satisfaction: a case of hotel sales managers. International Journal of Hospitality Management, (30), 46-54. http://dx.doi.org/10.1016/j.ijhm.2010.04.010
50. Zümbül, S. (2019). Öğretmen adaylarının psikolojik iyi oluş düzeylerinde bilinçli farkındalık ve affetmenin yordayıcı rolleri. Ege Eğitim Dergisi. 20(1), 20–36.