Öğretmen Algılarına Göre Okul Yöneticilerinin Duygusal Zekâ Becerilerinin Değerlendirilmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti (KKTC) Gazimağusa ve İskele ilçelerinde görev yapan öğretmenlerin okul yöneticilerinin duygusal zeka becerilerini kullanma hakkındaki görüşlerini değerlendirmek ve sonuçları, bazı değişkenler açısından (cinsiyet, seminer, eğitim kurumu) karşılaştırmaktır. İlkokul, ortaokul ve lisede görev yapan 169 öğretmenden “Yöneticilerin Duygusal Zeka Becerilerini Okul Yönetiminde Kullanma” ölçeği ile veriler toplanmıştır. Araştırma sonucuna göre, öğretmenler okulda yöneticilerinin duygusal zeka becerilerini kullanmaları ile ilgili olarak “çoğu zaman” ve “bazen” şeklinde görüş bildirmişlerdir. Öğretmenlerin cinsiyet ve duygusal zekâ ile ilgili seminere katılma duruman göre okulda yöneticilerinin duygusal zeka becerilerini kullanmalarına ilişkin görüşleri değişmezken; görev yaptıkları öğretim kademesine göre değişmektedir.     

Kaynakça

1. Avşar, G. & Kaşıkçı, M. (2010). Hemşirelik yüksekokulu öğrencilerinde duygusal zekâ düzeyi. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, 13: 1.
2. Babaoğlan, E. (2010). Okul yöneticilerinde duygusal zekâ. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1): 119-136.
3. Balcı, İ. (2001). İlköğretim okulu yöneticilerinin duygusal zeka becerilerini kullanabilme düzeyleri konusunda yöneticilerin ve öğretmenlerin görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
4. Bar-On, R. (1997). Bar-One Emotional Quotient Inventory: Technical manual. Toronto:Multi-Health Systems
5. Birol, C., Atamtürk, H., Silman, F., Atamtürk, A. N., Şensoya, Ş. (2009). A comparative analysis of teachers’ perceptions of emotional intelligence and performance management in the secondary schools of the TRNC. Procedia Social and Behavioral Sciences, 1(1), 2600-2605.
6. Bolatkıran, M. A. (2006) İlköğretim okulu müdürlerinin duygusalyeterlilikleriyle iletişim becerileri arasındaki ilişkininöğretmen algılarına göre incelenmesi (Gaziantep İli Merkez İlçeleri Örneği). Yüksek Lisans, Gaziantep Üniversitesi, Ankara.
7. Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. 16. Baskı, Ankara: Pegem A.
8. Ekici, Ö. O. ve Titrek, O. (2011). İlköğretim okullarında örgütsel zekâ düzeylerine ilişkin yönetici ve öğretmen görüşleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40:152-163.

9. Goleman, D. (2000). işbasında duygusal zeka. İstanbul:Varlık Yayınları.
10. Goleman, D. (1995). Emotional Intelligence, New York, Bantam.
11. Kılıç, E. D. & Önen, Ö. (2009). Öğretmen adaylarının duygusal zekâ düzeyleri ve etik muhakeme yetenekleri. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi [Bağlantıda]. 6:1. Erişim: http://www.insanbilimleri.com
12. Özmen, Z. K. (2013). İlköğretim öğretmenlerinin duygusal zeka düzeyleri. İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Dergisi, 2/1.
13. Öztekin, A. (2006). Orta öğretim kurumlarında görev yapan yöneticilerin duygusal zeka becerilerini okul yönetiminde kullanma düzeylerinin değerlendirilmesi (Balıkesir il örnegi). Yüksek lisans Tezi. Balıkesir Üniversitesi, Balıkesir.
14. Ozturk A, Deniz M E (2008). Analysis of emotional intell. job satisfaction and burnout levels of preschool teachers according to some variable. Elem. Educ. Online, 7(3): 578-599.
15. Savaş, A. C. (2012). Okul müdürlerinin duygusal zekâ ve duygusal emek yeterliklerinin öğretmenlerin iş doyumu düzeylerine etkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 33: 139-148.
16. Shipley, N. L., Jackson, M. J. & Segrest, S. L. (2010). The effects of emotional intelligence, age, work experience, andacademic performance. Research in Higher Education Journal, 9: 1-18.