Bir Eğitim Liderliği Örneğinde, Disleksi Vakası

Öz

Öğrenme bozuklukları genellikle geç tanınan bu nedenle de uzman yardımı alma konusunda geç kalınan bir durum olmakta, bu da hem tedavi sürecini güçleştirmekte hem de beraberinde pek çok psikolojik gelişim sorununu getirmektedir. Kimlik gelişimi sürecinde yaşanan olumsuzluklar çocukların kaybedilmesine kadar varan sonuçlar oluşturmaktadır. Bu konuda hem aile hem de okula düşen görevler bulunmaktadır. Ailelerin durumu kabullenmeleri ve öğretmenlerin de öğrenme bozuklukları konusunu tanıma ve bir uzmanla işbirliği yapabilecek düzeyde konuya hakim olmaları gerekmektedir. Öğrenme güçlüğünün herhangi bir türü zamanında tanınamadığında, çocuk için psikolojik ve sosyal gelişim anlamında çok daha büyük sorunlar gelişmekte, tedavi edilebilir ve uyumu kolayca sağlanabilir bir bozukluk, bir çocuğun sosyal ve psikolojik anlamda yitirilmesine kadar yol açabilmektedir. Eğitim liderliği bu sürecin başlatılması ve yönetilmesinde büyük önem taşımaktadır.Amaç: Öğrenme bozukluklarının tanınması ve yaklaşım yöntemlerine dikkat çekmektir.Materyal: “Her Çocuk Özeldir” adlı 2007, Hindistan yapımı, Aamir Khan yönetmenliğindeki 165 dakikalık bir filmdir.Metot: Söylem analizi yoluyla niteliksel araştırma

Anahtar Kelimeler

• Özgül öğrenme bozukluğu (Disleksi), kaynaştırma eğitimi, eğitim liderliği

A Case of Dyslexia In Example Of An Educatıonal Leadership

Öz

Learning disorders are usually recognized too late to refer children for professional help. For this reason treatment process is getting more difficult, since it brings many psychological development problems. Due to negative experiences during their personality development, some of these children are lost. So, both family and school have important duties. Families should accept the problem and teachers should be able to recognize learning disorders so that they can cooperate with professionals. Early recognition is critical for all types of learning disorders. Otherwise, psychological and sociological developmental problems will be greater than the disorder itself, and this makes children’s adaptation process so hard. Educational leadership is very important to start and manage this process.Aim of this study is getting attention for early recognition of the learning disorders and treatment approaches.Material: “Taare Zameen Par”, 2007, 165 min.. India production movie by Aamir Khan.Method: Qualitative research with discourse analysis

Anahtar Kelimeler

• Learning disorders, dyslexia, inclusive education, educational leadership

Kaynakça

1. Amerikan Psikiyatri Birliği (1998). Mental Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı, Dördüncü Baskı (DSM-IV), çev: Köroğlu, E., Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
2. Amerikan Psikiyatri Birliği (2007). Psikiyatride Hastalıkların Tanımlanması ve Sınıflandırılması Elkitabı, Yeniden Gözden Geçirilmiş Dördüncü Baskı (DSM-IV-TR), çev: Köroğlu, E., Ankara: Hekimler Yayın Birliği
3. Amerikan Psikiyatri Birliği (2013). Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı, Beşinci Baskı (DSM-5) Tanı Ölçütleri Başvuru El Kitabı, çev: Köroğlu, E., Ankara: Hekimler Yayın Birliği
4. Bingöl A. (2003). Ankara’daki İlkokul 2. Ve 4. Sınıf Öğrencilerinde Gelişimsel Disleksi Oranı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Mecmuası, 56 (2), 67-82.
5. Çalık, T. ve Kurt, T. (2010). Okul İklimi Ölçeği’nin (OİÖ) Geliştirilmesi (Development of the School Climate (SCS), Eğitim ve Bilim, Cilt 35, Sayı 157.
6. Davies, C.A ve Jenkins, R. (1997) ‘She HasDifferent Fits to Me’: How people with learning difficulties see themselves, Disability & Society, 12:1, 95-110.
7. Deal, V. ve P. Reitsmo (1999). Effect of Outpatient Treatment of Dyslexia, Journal of Learning Disabilities, 32 (5).
8. Deniz, E. M, Yorgancı, Z. ve Özyeşil, Z. (2009). Search on Investigating the Trait Anxiety and Depression Levels of the Students with Learning Disabilities, Elementary Education Online, 8(3), 694-708.

9. Erden, G., Kurdoğlu, F., ve Uslu, R. (2002). İlköğretim okullarına devam eden Türk çocuklarının sınıf düzeylerine göre okuma hızı ve yazım hatalarının geliştirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 13 (1), 5-13.
10. Finlay, M. ve Lyons, E. (1998). Social Identity and People with Learning Difficulties: Implications for self-advocacy groups, Disability & Society, 13:1, 37-51.
11. Gerede, A. (2002). İlköğretimde Okuyan Çocukların Umutsuzluk Düzeylerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir: Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
12. Hofstede, G. (1996). Cultures and organizations: Sotfware of the Mind. Maidenhead: McGraw-Hill
13. Kaplan H. ve Sadock J.B. (2004). Klinik Psikiyatri, Çev. Ed.: Ercan Abay, Istanbul: Nobel Tıp Kitabevi,
14. Korkmaz, M. (2005). Duyguların ve liderlik stillerinin öğretmenlerin performansı üzerine etkisi, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi (Educational Administration: Theory and Practice), Sayı: 43 (Yaz Dönemi), 401-422.
15. Korkmazlar, Ü. O. (2009). Özel Öğrenme Bozukluğu/ Güçlüğü ve Özel Eğitim, II. Eğitim Psikolojisi Sempozyumu, İstanbul: İstanbul Kültür Üniversitesi Yayınları Bildiriler.
16. Madden, N.A. ve Slavin, R. (1983). Mainstreaming students with mild handicaps: Academic and social outcomes. Review of Educational Research, 53, 519-569.
17. Özden, Y. (2005). Eğitimde Yeni Değerler, Ankara: Pegem Yayınları
18. Robinson, V. M., Lloyd, C. A. Ve Rowe, K. J. (2008). The impact of leadership on student outcomes: An analysis of the differential effects of leadership types. Educational Administration Quarterly, 44, 635-674
19. Ross, J. ve Gray, P. (2006). Transformational leadership and teacher commitment to organizational values: The mediating effect of collective teacher efficacy. School Effectiveness and School Improvement, 17(2), 179-199
20. Sharma, G. (2004). A Comparative study of the personality characteristics of primary school students with learning disabilities and their non learning disabled peers. Learning Disability Quarterly, 27(3), 127-140.
21. Sucuoğlu, B. ve Özokçu, O. (2005). Kaynaştırma Öğrencilerinin Sosyal Becerilerinin Değerlendirilmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi, Özel Eğitim Dergisi, 6 (1) 41-57
22. Yeşilyaprak, B. (2008). Eğitimde Rehberlik Hizmetleri: Gelişimsel Yaklaşım, Ankara: Nobel Yayınevi.
23. Yüksel Y. M. (2007). Özel Eğitim ve Rehberlik, Ed: Betül Aydın, Ankara: Pegem Yayıncılık.