-

Öz

Education is a system and a social phenomenon. The variables that generate this phenomenon and bring it into a system must be analyzed properly. The policy of education, the philosophy of education, curriculum, school culture, school administrators, teachers, students and parents can be considered as systems that education is associated. Because of involving different variables and being influenced by all kinds of changes that occur in these systems problems of education stay as a complex process.Problems in one stage of education effect both previous and subsequent steps. While, shortcomings in preschool education effect primary education, quality problems in secondary education, result in pressure on the primary education. Therefore, the problems in elementary education impact both secondary education and higher education hence in turn will be echoed in the community.One of the most important stages of education is elementary education. When issues of elementary education are discussed, many problems come to order resulting from the policy of education, curriculum, the philosophy of education, qualifications of teachers and students, management and financing. One of the most important functions of education is the socialization of individuals through the transmission of culture. Therefore, by ignoring this function of education, not realizing the fact that through education future generations are trained, not seeing today's children and young people as part of society and investment for the future, cause important problems. In this study, problems of education will be identified title by title and sub-problems of these problems will be discussed

Anahtar Kelimeler

• Education, policy of education, curriculum, philosophy of education, the education manager

TEMEL EĞİTİMİN TEMEL SORUNLARI

Öz

Eğitim bir sistem ve toplumsal bir olgudur. Bu olguyu meydana getiren, onu bir sistem haline dönüştüren değişkenler doğru bir şekilde analiz edilmelidir. Eğitim politikası, eğitim felsefesi, eğitim programı, okul kültürü, okul yöneticisi, öğretmen, öğrenci ve veli eğitimin ilişkili olduğu sistemlerinden bazıları olarak sayılabilir. Eğitimin farklı değişkenleri bünyesinde barındırması ve bu sistemlerde meydana gelen her türlü değişimden etkilenmesi sebebiyle, eğitim sorunları karmaşık bir süreç olarak karşımızda durmaktadır.Eğitimin bir basamağındaki sorun hem önceki basamakları hem de sonraki basamakları etkilemektedir. Okul öncesi eğitimdeki yetersizlikler, ilköğretimde eğitimi etkilediği gibi ortaöğretimdeki nitelik sorunları da ilköğretim üzerinde bir baskı meydana getirmektedir. Bu nedenle temel eğitimdeki sorunların etkisi hem ortaöğretim hem de yükseköğretimde dolayısıyla da toplumda yankı bulacaktır.Eğitimin en önemli basamaklarından biri temel eğitimdir. Temel eğitimin sorunları irdelendiğinde eğitim politikasından, eğitim programından, eğitim felsefesinden, öğretmen ve öğrenci niteliklerinden, eğitim yönetiminden ve finansmanından kaynaklanan pek çok sorun gündeme gelmektedir. Eğitimin en önemli işlevlerinden biri kültürün aktarımı yoluyla bireylerin toplumsallaşmasını sağlamaktır. Dolayısıyla eğitimin bu işlevinin göz ardı edilmesi, eğitim yoluyla gelecek nesillerin yetiştirildiğinin farkında olunmaması, bugünün çocuklarının ve gençlerinin toplumun bir parçası ve geleceğe yönelik bir yatırım olarak görülmemesi önemli problemleri de beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada eğitim sorunları başlıklar halinde belirlenip, bu sorunların alt problemleri irdelenecektir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim, eğitim politikası, eğitim programı, eğitim felsefesi, eğitim yöneticisi

Kaynakça

1. Adem, M. (1997). Ulusal Eğitim Politikamız Nasıl Olmalıdır. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 52 (1), 51-65.
2. Akyüz, Y. (2010). Türk Eğitim Tarihi (Onyedinci Baskı) Ankara: Pegem Akademi.
3. Argon, T. ve Kıyıcı, C. (2012). İlköğretim Kurumlarında Ailelerin Eğitim Sürecine Katılımlarına Yönelik
4. Öğretmen Görüşleri. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 19, 80-95. Arslan, M. M. ve Eraslan, L. (2003). Yeni Eğitim Paradigması ve Türk Eğitim Sisteminde Dönüşüm Gerekliliği.
5. Milli Eğitim Dergisi, 160. ATASAV´ın Eğitim ve Eğitim Sorunlarına Çözüm Önerileri http://www.atasav.org/index.php?sid=28 Erişim: 2014
6. Aydın, M. (2014). Toplum Kültür Eğitim. İstanbul: Gazi Kitabevi.
7. Azar, A. (2011). Türkiye’deki Öğretmen Eğitimi Üzerine Bir Söylem: Nitelik mi, Nicelik mi. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 1 (1), 36-38.
8. Babaoğlan, E. ve Yılmaz, F. (2012). İlköğretim Okullarında Karara Katılma. Mersin Üniversitesi Eğitim

9. Fakültesi Dergisi, 8 (3), 1-12. Baltacıoğlu, İ. H. (1995), Talim ve Terbiyede İnkılâp. İstanbul: Milli Eğitim Basımevi. (Hazırlayanlar Rıdvan Canım, Remzi Yavaş Kıncal)
10. Başar, H. (1999). Sınıf Yönetimi. Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları No: 3390.
11. Birel Fırat, K. (2012). Eğitimin Politik Temelleri, Kıroğlu K. ve Elma C. (Ed.). Eğitim Bilimine Giriş (217-243).
12. Ankara: Pegem Akademi. Brauner, http://felsefe.kku.edu.tr/belgeler/ders/egitim_felsefesi/egitim_felsefesi.pdf Erişim: 20.12.2014 Burns, H. W. (1965).
13. Eğitim Felsefesi, (Büyükdüvenci, S., Çev.) Bursalıoğlu, Z. (2002). Okul Yönetiminde Yeni Yapı ve Davranış (On yedinci baskı). Ankara: Pegem Akademi.
14. Buyruk, H. (2008-2009). Eğitimde Yaşanan Toplumsal Eşitsizlikler Ve Farklılaşan Eğitim Rotaları: Üniversite Öğrencilerinin
15. Dayalı Bir Araştırma. Eğitim Bilim Toplum, 7(25), 6-45. Deneyimlerine Cemaloğlu, N. (2002). Öğretmenlerin Performansının Artırılmasında Okul Yöneticisinin Rolü. Milli Eğitim Dergisi, 153-154, 180-192.
16. Çelikten, M. (2001). Etkili Okullarda Karar Süreci. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (2), 263-274.
17. Çınkır, Ş. (2010). İlköğretim Okulu Müdürlerinin Sorunları: Sorun Kaynakları ve Destek Stratejileri. İlköğretim Online, 9(3), 1027-1036.
18. Demirtaş, A. (1988). Temel Eğitimimizin Temel Sorunları, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 51
19. Doğan, C. (2005). Türkiye’de Sınıf Öğretmeni Yetiştirme Politikaları ve Sorunları. Bilig Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, 35, 133-149.
20. Doğan, E. (2003). İlköğretim Okullarında Yenileşmeyi Besleyen Koşullar. Süleyman Demirel Üniversitesi
21. Burdur Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (5), 58-81. Doğanay A. (2011). Hizmet Öncesi Öğretmen Eğitiminin Öğretmen Adaylarının Felsefi Bakış Açılarına Etkisi,
22. Eğitim ve Bilim, 36 (161), 332-348. Duman, B. ve Ulubey, Ö. (2008) Öğretmen Adaylarının Benimsedikleri Eğitim Felsefelerinin Öğretim
23. Teknolojilerini ve İnterneti Kullanma Düzeylerine Etkisi İle İlgili Görüşleri. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (İLKE),20. Devlet Planlama http://www.kalkinma.gov.tr/Lists/Yaynlar/Attachments/518/Onuncu%20Kalk%C4%B1nma%20Plan%C4%B1.p Onuncu df Erişim: 12.03.2015 Teşkilatı. Kalkınma Planı (2014-2018).
24. Dursun, F. (2006). Birleştirilmiş Sınıflarda Eğitim Sorunları ve Çözüm Önerileri, Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1 (2), 33-57.
25. Eğitim Reformu Girişimi, Politika Notu. (2013). Milli Eğitim Bakanlığı Bütçesinde Öngörülen Artış, Eğitim
26. Sisteminin Geçirdiği Dönüşüme Ve Kaliteli Eğitimin Gereklerine Ne Ölçüde Yanıt Veriyor? http://erg.sabanciuniv.edu/sites/erg.sabanciuniv.edu/files/MEB_Butce_2013_PolitikaNotu_SON.pdf 02015 Erişim:
27. Ekinci A. (2010). İlköğretim Okullarında Çalışan Müdür ve Öğretmenlerin Mesleki Sorunlarına İlişkin
28. Görüşleri, İlköğretim Online, 9(2), 734-748
29. Eraslan, L. ve Babadağ, G. (2015). Eğitimin Hukuki Temelleri. Eğitim Bilimine Giriş içinde. (Baskıda)
30. Erdem, A. R. (2005). İlköğretimimizin Gelişimi ve Bugün Gelinen Nokta. Üniversite ve Toplum Dergisi [Online
31. Ulusal Dergi], 5 (2). http://www.universite-toplum.org/pdf/240.pdf Erişim: 20.12.2014
32. Ereş, F. (2009). Eğitim Politikaları. Figen Ereş (Ed.) Eğitim Bilimine Giriş (Üçüncü Baskı) (21-53). Ankara: Maya Akademi
33. Erkılıç, T. A. (2008). Felsefi Akımlar ve Eğitim Felsefesi Akımları. A. Boyacı (Ed.) Eğitim Sosyolojisi ve Felsefesi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayını.
34. Ertürk, S. (1988). Türkiye'de Eğitim Felsefesi Sorunu. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3, 11–
35. Gediklioğlu, T. (2005). Avrupa Birliği Sürecinde Türk Eğitim Sistemi: Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Mersin
36. Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (1), 66-80. Gültekin, M. ve Anagün Ş. S. (2006). Avrupa Birliğinin Eğitimde Kaliteyi Belirleyici Alan ve Göstergeleri
37. Açısından Türk Eğitim Sisteminin Durumu. Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (2), 145-170. Güngör, G. ve Göksu, A. (2013). Türkiye’de Eğitimin Finansmanı ve Ülkelerarası Bir Karşılaştırma. Yönetim ve Ekonomi, 20(1), 59-72.
38. Hatunoğlu, A., Halmatov, M. ve Hatunoğlu, B.Y. (2012). Ailelerin Sosyo Ekonomik Düzeylerine Göre Okul
39. Öncesi Dönemdeki Çocukların Ahlaki Ve Sosyal Kural Bilgilerinin İncelenmesi. Akademik Bakış Dergisi, 32. http://www.akademikbakis.org/eskisite/32/02.pdf Erişim: 12.03.2015
40. Korkmaz, M. ve Öktem, G. (2014). Rousseau’nun Eğitim Anlayışı. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3,
41. Küçüker, E. (2010). Türkiye’de Eğitim Planlaması Neyi Hedefliyor. International Conference on New Trends in
42. Education and Their Implications, 11-13 Kasım, Antalya, 153-157. Locke, J. (2004). Eğitim Üzerine Düşünceler. (H. Zengin, Çev.) İstanbul: Morpa Kültür Yayınları.
43. Milli Eğitim Temel Kanunu http://mevzuat.meb.gov.tr/html/temkanun_0/temelkanun_0.html Erişim: 21.12.2014
44. Okutan, M. (2003). Okul Müdürlerinin İdari Davranışları, Milli Eğitim Dergisi, 157.
45. Onbirinci Milli Eğitim Şurası.(1982). http://ttkb.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2014_10/02113508_11_sura.pdf Erişim: 13.03.2015
46. Özdem, G. (2007). Türkiye’de 1980 Sonrası Uygulanan Eğitim Politikalarının İlköğretim Okullarında Yarattığı
47. Dönüşümün Değerlendirilmesi (Ankara İli Örneği). (Doktora Tezi Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara). https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi/ Erişim Tarihi: 27.12.2014
48. Özgan, H. ve Tekin, A. (2011). Öğrencilerin Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Sınıf Yönetimine Etkisine Yönelik
49. Öğretmen Görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8 (15), 421 – 434. Özyılmaz, Ö. (2013). Türk Milli Eğitim Sisteminin Sorunları ve Çözüm Arayışları (4. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
50. Pamuk, M. ve Bektaş H.(2014). Türkiye’de Eğitim Harcamaları ve Ekonomik Büyüme Arasındaki İlişki: ARDL
51. Sınır Testi Yaklaşımı. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 2(2), 77-90
52. Recepoğlu, E. ve Kılınç, A. Ç. (2014). Türkiye’de Okul Yöneticilerinin Seçilmesi ve Yetiştirilmesi, Mevcut
53. Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Turkish Studies-International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic Volume, 9 (2). 1817-1845.
54. Sencer, M. (1985). Türkiye`de Eğitim Sisteminin Yapısal Nitelikleri ve Temel Eğitim Sorunları. Amme İdaresi Dergisi, 8 (1), 9-36.
55. Sönmez, V. (2008). Türk Eğitim Sisteminin Felsefi Temelleri. A. Boyacı, (Ed.) Eğitim Sosyolojisi ve Felsefesi.
56. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayını. Şimşek, H. (1997). 21. Yüzyılın Eşiğinde Paradigmalar Savaşı Kaostaki Türkiye (Birinci basım), İstanbul: Sistem Yayıncılık.
57. Tezcan, M. (1985). Eğitim Sosyolojisi (Dördüncü baskı) Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları.
58. Tutkun, Ö. F. (2010). 21. Yüzyılda Eğitim Programının Felsefi Boyutları, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30 (3), 993-1016.
59. Türk Eğitim Derneği (2007).Türkiye’de Okul Öncesi Eğitim ve İlköğretim Sistemi Temel Sorunlar Ve Çözüm
60. Önerileri, Özet Rapor (Birinci Baskı). Ankara: Adım Ajans. Yalçın, H. (2013). Anne-Çocuk İletişimi Eğitiminin Etkileri. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi. 28, 179-194
61. Yolcu, H. (2011). Türkiye’de Eğitimde Yerelleşme ve Ailelerin Okul Yönetimine Katılımının Güçlendirilmesi:
62. Değişen Ne. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(3), 1229-1251.