The Effect of Values Education Activities with Family Participation on Students' Altruism Levels

Öz

This study examines student and family views on family involvement in values education by assessing the effect of family-supported activities on the altruistic behaviors of 4th grade primary school students. The research used a embedded mixed-methods design. Fort the quantitative dimension, a quasi-experimental design with a pre-test/post-test and a control group was employed. For the quantitative dimension, a basic qualitative research approach was used. Participants included 102 fourth-grade students (34 control, 34 experimental 1, 34 experimental 2) from a public school in Darıca district, Kocaeli province, and 23 parents of the students in the experimental 2 group. In the quantitative dimension, the Altruism Game was administered as a pre-test and post-test to all three groups. The quantitative data were analyzed using a computer sofware package. For the qualitative dimension, semi-structured interviews were conducted with the students and parents in the experimental 2 group, which involved family participation. The result revealed no significant difference between the pre-test and post-test altruism scores within any of the individual groups. However, when the difference between the groups’ pre-test/post-test change scores was examined, a significant difference was found. The significant difference between the control and experimental 2 groups favored the experimental 2 group. According to the qualitative findings, values education with family involvement contributed positively to both students and families. Participants stated that the activities helped families have fun, be happy, spend quality time together, and strengthen family unity.

Anahtar Kelimeler

• Altruism
• family Involvement
• values education

Aile Katılımı İle Gerçekleştirilen Değerler Eğitimi Etkinliklerinin Öğrencilerin Diğerkâmlık Derecelerine Etkisi

Öz

Bu çalışma, ilkokul 4.sınıf değerler eğitimi kapsamında aile katılımıyla desteklenen etkinliklerin öğrencilerin diğerkâmlık davranışlarına etkisini belirleyerek değerler eğitiminde aile katılımıyla ilgili öğrenci ve aile görüşlerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma, karma yöntem desenlerinden biri olan iç içe desen ile yürütülmüştür. Bu temel desen doğrultusunda aştırmanın nicel boyutunda ön test-son test eşleştirilmiş kontrol gruplu yarı deneysel desenden, nitel boyutunda ise temel nitel araştırmadan faydalanılmıştır. Çalışma Kocaeli ili Darıca ilçesinde bulunan bir ilkokulda 34 kontrol, 34 deney 1, 34 deney 2 olmak üzere toplam 102 dördüncü sınıf öğrencisi ve deney 2 grubu öğrencilerinin ailelerinden 23 aile ile yürütülmüştür. Çalışmada veri toplama aracı olarak Diğerkâmlık Oyunu, Öğrenci Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu ve Aile Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu kullanılmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda kontrol, deney 1 ve deney 2 gruplarına Diğerkâmlık Oyunu ön test ve son test olarak uygulanmıştır. Nicel verilerin analizinde bir bilgisayar paket programı kullanılmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda aile katılımına yer verilen deney 2 grubu öğrencilerine ve ailelerine yarı yapılandırılmış görüşme formu uygulanmıştır. Araştırma sonucunda deney 1 ve deney 2 gruplarının son test diğerkâmlık puanları ön test diğerkâmlık puanlarına göre artış gösterirken kontrol grubunun puanlarında azalma olmuş; ancak bu değişiklikler istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Grupların ön test-son test fark puanları arasındaki farklılaşmaya bakıldığında anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Anlamlı farklılık kontrol ve deney 2 grubu arasında deney 2 grubu lehinedir. Araştırmanın nitel bulgularına göre aile katılımıyla gerçekleştirilen değerler eğitiminin öğrencilere ve ailelere olumlu katkıları olmuştur. Katılımcılar aile etkinlikleriyle aile ve öğrencilerin eğlendiklerini, mutlu olduklarını, aile ile kaliteli zaman geçirdiklerini ve aile birliklerini güçlendirdiklerini ifade etmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Aile katılımı
• değerler eğitimi
• diğerkâmlık

Kaynakça

1. Akbaba, S. (1994). Grupla psikolojik danışmanın sosyal psikolojik bir kavram olan özgecilik üzerindeki etkisi. [Doktora tezi, Atatürk Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
2. Akbağ, M. ve Sayıner, B. (2021). Dijital teknolojinin yansımaları: Ebeveyn teknoferansı ve sosyotelizmi. Humanistic Perspective, 3(3), 753-778. https://doi.org/10.47793/hp.996220
3. Akkaya, M. (2007). Öğretmenlerin ve velilerin okulöncesi eğitim kurumlarında uygulanan aile katılımı çalışmalarına ilişkin görüşleri. [Yüksek lisans tezi, Anadolu Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
4. Aktepe, V. (2016). Ailede değerler eğitimi ve program ihtiyacı. R. Turan, & K. Ulusoy içinde, Farklı yönleriyle değerler eğitimi (s. 77-94). Ankara: Pegem Yayıncılık.
5. Allgaier, K., Scigala, K.A., Trautwein, U., Hilbig, B.E., & Zettler, I. (2020). Honesty-humility and dictator and ultimatum game-giving in children. Journal of Research in Personality, 85, 1-35. https://doi.org/10.1016/j.jrp.2019.103907
6. Andreoni. J., & Miller, J. (2002). Giving according to garp: An experimental test of the consistency of preferences for altruism. Econometrica, 70, 737-753.
7. Angerer, S., Glätzle-Rützler, D., Lergetporer, P., & Sutter, M. (2015). Donations, risk attitudes and time preferences: A study on altruism in primary school children. Journal of Economic Behavior & Organization, 115, 67-74. https://doi.org/10.1016/j.jebo.2014.10.007
8. Ardakoç, İ. (2020). Eğitimde veli/aile katılımı: Engeller ve öneriler. Alanyazın, 1(2), 75-84. http://dx.doi.org/10.22596/cresjournal.0102.75.84

9. Atakan, H. (2010). Okulöncesi eğitiminde aile katılımı çalışmalarının öğretmen ve ebeveyn görüşlerine göre değerlendirilmesi. [Yüksek lisan tezi, Onsekiz Mart Üniversitesi].
10. Avcı, A., Aydın, D. ve Özbaşaran, F. (2013). Hemşirelik öğrencilerinde empati-özgecilik ilişkisi ve özgeci davranışın bazı değişkenler açısından incelenmesi. Balıkesir Sağlık Bilimleri Dergisi, 2(2), 108-113.
11. Aydoğdu, F. ve Dilekmen, M. (2018). İlkokul öğrencilerinin anneleriyle geçirdikleri boş zamanların annelerin görüşlerine göre incelenmesi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 49-63.
12. Barni, D., Ranieri, S., Scabini, E., & Rosnati, R. (2011). Value transmission in the family: Do adolescents accept the values their parents want to transmit? Journal of Moral Education, 40(1), 105-121. https://psycnet.apa.org/doi/10.1080/03057240.2011.553797
13. Baştan, T., Köroğlu, S., Albayrak, Z. ve Alemdar, N. (2023). Okul öncesi eğitimde aile katılımı ve önemine yönelik öğretmen görüşleri. International Academic Social Resources Journal , 8(55), 4050-4058. http://dx.doi.org/10.29228/ASRJOURNAL.72689
14. Bayırlı, H. (2018). Hayat bilgisi dersi bağlamında değerler eğitimi: Aile birliğine önem verme. [Yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
15. Ben-Ner, A., & Kramer, A. (2011). Personality and altruism in the dictator game: Relationship to giving to kin, collaborators, competitors and neutrals. Personality and Individual Differences, 51(3), 216-221. https://doi.org/10.1016/j.paid.2010.04.024
16. Benenson, J.F., Pascoe, J., & Radmore, N. (2007). Children’s altruistic behavior in the dictator game. Evolution and Human Behavior, 28(3), 168-175. https://doi.org/10.1016/j.evolhumbehav.2006.10.003
17. Bozdağ, İ. ve Dalkıran, O. (2024). Beden eğitimi öğretiminde model temelli yaklaşım ve uyarlanmış etkinlikler yoluyla öğrencilerin değer kazanımlarının incelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 7(1), 136-169. http://dx.doi.org/10.38021/asbid.1433398
18. Buana, T.I.W., & Adnan, A. (2025). Evaluating statistical power in t-test and welch’s test via monte carlo simulation approach. Journal of Mathematics Computations and Statistics, 8(2), 530-537. https://doi.org/10.35580/jmathcos.v8i2.7407
19. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri (4. b.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
20. Camarero-Figuerola, M., Duenas, J.-M., & Renta-Davids, A.-I. (2020). The relationship between family involvement and academic variables: A systematic review. Research in Social Sciences and Technology, 5(2), 57-71. https://doi.org/10.46303/ressat.05.02.4
21. Campbell, R. L. (2006). Altruism in Auguste Comte and Ayn Rand did Rand misunderstand altruism ? The Journal of Ayn Rand Studies, 7(2), 357-369.
22. Cappelen, A.W., Nygaard, K., Sorensen, E., & Tungodden, B. (2015). Social preferences in the lab: A comparison of students and a representative population. The Scandinavian Journal of Economics, 117(4), 1306-1326. https://doi.org/10.1111/sjoe.12114
23. Carreon, D., Davidson, P., Andersen, R., & Nakazono, T. (2011). Altruism in dental students. Journal of Health Care for the Poor and Underserved, 22(1), 56-70. https://doi.org/10.1353/hpu.2011.0013
24. Cebeci, A. (2022). Üniversite öğrencilerinin özgecilik ve algılanan sosyal destek düzeylerinin incelenmesi. [Yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
25. Chidziwisano, K., Tilley, E., & Morse, T. (2020). Self-reported versus observed measures: Validation of child caregiver food hygiene practices in rural malawi. International Journal of Environmental Research and Public Health , 17(12),1-14. https://doi.org/10.3390/ijerph17124498
26. Clipa, O., & Iorga, A. M. (2013). The role of school-family partnership on moral development. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 76, 197-203. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2013.04.098
27. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis fort he behavioral sciences (2nd ed.). Hillsdale, NJ: Erlbaum.
28. Cohen, F., & Anders, Y. (2020). Family involvement in early childhood education and care and its effects on the social-emotional and language skills of 3-year-old children. School Effectiveness and School Improvement, 31(1), 125-142. https://doi.org/10.1080/09243453.2019.1646293
29. Columbus, S., Thielmann, I., & Balliet, D. (2019). Situational affordances for prosocial behaviour: On the interaction between honesty-humility and (perceived) interdependence. European Journal of Personality, 33(6), 655-673. https://psycnet.apa.org/doi/10.1002/per.2224
30. Creswell, J. W. (2021). Karma yöntem araştırmalarına giriş (3. b.). (M. Sözbilir, Çev.) Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
31. Creswell, J. W., & Plano Clark, V. P. (2024). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi (5. b.). (Y. Dede, & S. B. Demir, Çev.) Ankara: Anı Yayıncılık.
32. Çamlıbel Çakmak, Ö. (2010). Okul öncesi eğitim kurumlarında aile katılımı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(20), 1-17.
33. Çelik, N. G. (2010). 7-12 yaş çocuğunun karakter eğitimi açısından ailenin etkisi. [Yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
34. Çıkar, İ. (2019). İlkokul ve ortaokul düzeyinde aile katılımının veli görüşleri doğrultusunda incelenmesi: Van ili örneği. [Yüksek lisans tezi, Yüzüncü Yıl Üniversitesi. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
35. Danışmaz, T. (2021). Lise öğrencilerinin din kültürü ve ahlak bilgisi dersine yönelik tutumları ile diğerkamlık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. [Yüksek lisans tezi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
36. Divrik, R. ve Kelcioğlu, E. (2024). Masalların değer aktarımındaki rolü: Kız kulesinden masallar. Uluslararası Akademik Araştırmalar Dergisi, 7(2), 131-147. https://doi.org/10.48174/buaad.1565629
37. Engel, C. (2011). Dictator games: A meta study. Experimental Economics,, 14(4), 583-610. https://psycnet.apa.org/doi/10.1007/s10683-011-9283-7
38. Erdoğan, Ç. ve Demirkasımoğlu, N. (2010). Ailelerin eğitim sürecine katılımına ilişkin öğretmen ve yönetici görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 16(3), 399-431.
39. Ergül, N. (2022). Çocuklar için özgecilik ölçeği Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. [Yüksek lisans tezi, Kırıkkale Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
40. Espinoza, V.F., & Gonzalez, J.L. (2024). Virtues and values education in schools: A study in an international sample. Journal of Beliefs & Values,, 45(1), 69-85. https://doi.org/10.1080/13617672.2022.2158018 Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS. London: SAGE.
41. Franzen, A., & Pointner, S. (2013). The external validity of giving in the dictator games: A field experiment using the misditected letter technique. Experimental Economics,, 16(2), 155-169. https://doi.org/10.1007/s10683-012-9337-5
42. Ghobadi-Isfarjani, H., Sharifi, T. & Charami, M. (2022). The efficacy of psychosocial group training empowerment on altruism and social adjustment of female high school students. International of Behavioral Sciences, 16(2), 141-147. https://doi.org/10.30491/ijbs.2022.329794.1754
43. Gniewosz, B., & Noack, P. (2011). The role of between-parent values agreement in parent-to-child transmission of academic values. Journal of Adolescence, 35(4), 809-821. https://doi.org/10.1016/j.adolescence.2011.11.007
44. Guala, F., & Mittone, L. (2010). Paradigmatic experiments: The dictator game. The Journal of Socio-Economics, 39(5), 578-584. https://doi.org/10.1016/j.socec.2009.05.007
45. Gummerum, M., Hanoch, Y., Keller, M., Parsons, K., & Hummel, A. (2010). Preschoolers’ allocations in the dictator game: The role of moral emotions. Journal of Economic Psychology, 31(1), 25-34. https://doi.org/10.1016/j.joep.2009.09.002
46. Gültekin, M. ve Kılıç, Z. (2014). İlköğretimde çocuğu olan ailelerin çocuklarının eğitim ve öğretiminde karşılaştıkları sorunlar ve eğitim gereksinimleri. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18(2), 85-111.
47. Güzel Akar, M. Z. (2020). Okul öncesi dönem çocuklarının özgecil davranışlarının incelenmesi. [Yüksek lisans tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
48. Hali, S. ve Çelebi, S. (2024). Sosyal bilgiler öğretiminde temel değerlere ilişkin uygulamaların öğrenci başarısına etkisi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(3), 1030-1047. https://doi.org/10.17679/inuefd.1451209
49. Haine- Schlagel, R., & Walsh, N.E. (2015). A review of parent participation engagement in child and family mental health treatment.. Clin Child Fam Psychol Rev, 18(2), 133-150. https://doi.org/10.1007/s10567-015-0182-x
50. Henrich, J., Boyd, R., Bowles, S., Gintis, H., Fehr, E., Camerer, C., McElreath, R., Gurven, M., Hill, K., Barr, A., Ensminger, J., Tracer, D., Marlow, F., Patton, J., Alvard, M., Gil-White, F., & Henrich, N. (2005). “Economic man” in cross-cultural perspective: Ethnography and experiments from 15 small-scale societies.. Behavioral Brain Sciences, 28(6), 795-815. https://doi.org/10.1017/S0140525X05000142
51. Herdem, K. (2016). Yedinci sınıf fen bilimleri dersi konularıyla bütünleştirilmiş değerler eğitimi etkinliklerinin öğrencilerin değer gelişimine etkisi. [Yüksek lisans tezi, Adıyaman Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
52. Hill, N. E., & Taylor, L. C. (2004). Parental school involvement and children’s academic achievement. American Psychological Society, 13(4), 740-763. https://doi.org/10.1111/j.0963-7214.2004.00298.x
53. Istiqomah, I., Supriatna, M., & Budiman, N. (2019). Fostering altruism in elementary school. Advences in Social Science, Education and Humanities Research, 399, 110-113. https://doi.org/10.2991/assehr.k.200130.092
54. İşmen, E. ve Yıldız, A. (2005). Öğretmenliğe ilişkin tutumların özgecilik ve atılganlık düzeyleri açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 42(42), 151-166.
55. Izgar, G. ve Beyhan, Ö. (2015). Değerler eğitimi programının ilköğretim okulu 8. sınıf öğrencilerinin demokratik tutum ve davranışlarına etkisi. Değerler Eğitimi Dergisi, 13(29), 439-470.
56. Kaçar Banbal, G. (2010). Hemşirelik öğrencilerinin özgecilik düzeyleri. [Yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
57. Karaçöp, A. (2020). Teori ve uygulamalarıyla eğitimde aile katılımı (1. b.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Karadağ, E. ve Mutafçılar, I. (2009). İlk ve orta öğretim öğretmenlerinin özgecilik düzeyleri üzerine bir araştırma. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 28, 75-92.
58. Karasar, N. (2012). Bilimsel araştırma yöntemi (24. b.). Ankara: Nobel Yayınları.
59. Kaya, Y., Günay, R. ve Aydın, H. (2016). Okul öncesi eğitimde drama yöntemi ile işlenen değerler eğitimi derslerinin farkındalık düzeyi üzerindeki etkisi. Sakarya University Journal of Education, 6(1), 23-37. http://dx.doi.org/10.19126/suje.76036
60. Kozu, A. ve Elaldı, Ş. (2024). Okul öncesi öğretmenlerinin aile katılım çalışmalarına yönelik tutumlarının incelenmesi. EKEV Akademi Dergisi (97), 1-14. https://doi.org/10.17753/sosekev.1360515
61. Krebs, D. (1991). Altruism and egoism: A false dichotomy? Psychological Inquirt, 2(2), 137-139.
62. Kurt, Ş. İ. (2022). Okul öncesi öğretmenlerinin özgeci davranışlarının karar verme becerilerine etkisi. [Yüksek lisans tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
63. Kutluca, V. (2024). Özgecilik temelli psikoeğitim programının ortaokul öğrencilerinin özgeci davranış düzeylerine etkisinin sınanması. [Doktora tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
64. Lake, J., Bardi, A., Sneddon, J., & Lee, J.A. (2024). A fundamental difference in the natura of personal values and personality traits revealed through different patterns of stability across their distributions. Journal of Personality 93(4), 830-844. https://doi.org/10.1111/jopy.12979
65. Lam, B. T., & Ducreux, E. (2013). Parental influence and academic achievement among middle school students: Parent perspective. Journal of Human Behavior in the Social Environment, 23(5), 579-590. https://psycnet.apa.org/doi/10.1080/10911359.2013.765823
66. Leblebicier, B. Ö., Kara, N., Altuntaş, H. ve Yılmaz, H. (2024). Aile katılımının çocuklarının gelişimlerine etkisine ilişkin öğretmen görüşleri. International Journal of Original Educational Research, 2(1), 106-120.
67. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. Newbury Park: Sage Publications.
68. MEB. (2024). Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli Öğretim Programları Ortak Metni. Milli Eğitim Bakanlığı. 10 28, 2024 tarihinde https://tymm.meb.gov.tr/ortak-metin adresinden alındı
69. Miles, M.B., & Huberman, A.M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded (2nd ed.). Thousad Oaks: SAGE. Mendoza, R. (2021). Family involvement in the classroom Unpublished Master's Thesis. [Unpublished master's thesis, San Marcos: California State University].
70. Nargiza, Y. (2022). Social and moral education of students and development of values. International Interdisciplinary Research Journal, 10(1), 300-305.
71. Neslitürk, S. ve Deniz, M. E. (2014). Anne değerler eğitimi programının 5 - 6 yaş çocuklarının sosyal beceri düzeylerine etkisi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 4(4), 103-116. https://doi.org/10.14527/pegegog.2014.024
72. Neslitürk, S., Özkal, N. ve Dal, S. (2015). 5-6 yaş çocuklarının değer kazanım süreçlerine anne değerler eğitimi programının etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(3), 883-899. https://doi.org/10.17860/efd.54144
73. Okin, S. M. & Reich, R. (1999). Families and schools as compensating agents in moral development for a multicultural society. Journal of Moral Education, 28, 284-299.
74. Onatır, M. (2008). Öğretmenlerde özgecilik Ile değer tercihleri arasındaki ilişki. [Yüksek lisans tezi, Yeditepe Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
75. Özyürek, A., Ferah Yavuz, N., Akça, F., Gündüz, Z. B., Öztabak, M. S., Saka, A. ve Kocakaplan Açıkyer, G. (2015). Okul öncesi ve ilkokullarda aile katılımı etkinlikleri ve ebeveyn beklentilerinin incelenmesi. Türk & İslam Dünyası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 2(3), 14-25. http://dx.doi.org/10.16989/TIDSAD.52
76. Pandya, S. P. (2017). Effect of a spiritual education programme in developing altruism and prosocial behaviouramong children. İnternational Journal of Children's Spirituality, 22(3-4), 220-238. https://doi.org/10.1080/1364436X.2017.1369012
77. Poindexter, A. L. (2014). The effects of altruism education on middle school students' attitudes toward victims of bullying and intent to prosocially intervene. [Doctoral dissertation, University of Missouri-Kansas City].
78. Prince, S.A., Adamo, K.B., Hamel, M.E., Hardt, J., Gorber, S.C., & Tremblay, M. (2008). A comparison of direct versus self-report measures for assessing physical activity in adults: A systematic review. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity, 5(56). https://doi.org/10.1186/1479-5868-5-56
79. Safra, L, Lettinga, N., Jacquet, P.O., & Chevallier, C. (2022). Variability in repeated economic games: Comparing trust game decisions to other social trust measures. Royal Society Open Science, 9, 1-16. https://doi.org/10.1098/rsos.210213
80. Sayın, Ö. (1990). Aile sosyolojisi: Ailenin toplumdaki yeri. İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi.
81. Schwartz, C. E., Keyl, P. M., Marcum, J. P., & Bode, R. (2009). Helping others shows differential benefits on health and well-being for male and female teens. Journal of Happiness Studies, 10(4), 431-448. http://dx.doi.org/10.1007/s10902-008-9098-1
82. Selanik Ay, T. ve Aydoğdu, B. (2016). Sınıf öğretmenlerinin aile katılımına yönelik görüşleri. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(23), 562-590. https://doi.org/10.14520/adyusbd.04626
83. Sheridan, S.M., Smith, T.E., Moorman Kim, E., Beretvas, S.N., & Park, S. (2019). A meta-analysis of family-school ınterventions and children’s social-emotional functioning: Moderators and components of efficacy. Review of Educational Research, 89(2), 296-332. https://doi.org/10.3102/0034654318825437
84. Smallenbroek, O., Stanciu, A., Arant, R., & Boehnke, K. (2023). Are values stable throughout adulthood? Evidence from two German long-term panel studies. Plos One, 18(11), 11-26. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0289487
85. Sönmez, V. ve Alacapınar, F. G. (2019). Örneklendirilmiş bilimsel araştırma yöntemleri (7. b.). Ankara: Anı Yayıncılık.
86. Sullivan, G. M., & Feinn, R. (2012). Using effect size or why the p value is not enough. Journal of Graduate Medical Education, 4(3), 279-282. https://doi.org/10.4300/JGME-D-12-00156.1
87. Spivak, A. L., & Farran, D. C. (2012). First-grade teacher behaviors and children's prosocial actions in classrooms. Early Education and Development, 23(5), 623-639. http://dx.doi.org/10.1080/10409289.2011.566164
88. Sukys, S., Majauskiene, D., & Dumciene, A. (2016). The effects of a three-year integrated Olympic education programme on adolescents prosocial behaviours. European Journal of Sport Science, 17(3), 335-342. https://doi.org/10.1080/17461391.2016.1254280
89. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston , MA: Pearson Education.
90. Tahiroğlu, M. ve Çetin, T. (2019). Sosyal bilgiler dersinde değerler eğitimi ve diğer duyuşsal süreçlerde ölçme ve değerlendirme: Sorunlar ve çözüme yönelik etkinlik örnekleri. Değerler Eğitimi Dergisi, 17(38), 295-331. https://doi.org/10.34234/ded.577347
91. TDK. (2024, 10 24). Türk Dil Kurumu Sözlüğü: https://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı
92. Tonga, D. (2016). Transforming values into behaviors: A study on the application of values education to families in turkey. Journal of Education and Learning, 5(2), 24-37. http://dx.doi.org/10.5539/jel.v5n2p24
93. Topses, G. (2012). Elseverlik(altruism) ve benseverlik(egoizm) ölçeğiyle ilgili geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education, 1(2), 60-70.
94. Turan, A. (2024). Hayat bilgisi dersinde değerler eğitiminde aile katılımı etkinlikleri: Bir eylem araştırması. [Doktora tezi, Anadolu Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi adresinden alındı
95. Tümkaya, S. (2017). Velilerin okulda eğitime katılım türlerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 26(2), 83-98.
96. Türe, H. ve Deveci, H. (2021). Sosyal bilgiler dersinde aile katılımına dayalı etkinliklerden yararlanma: Bir eylem araştırması. Eğitim ve Bilim, 46(205), 409-452. http://dx.doi.org/10.15390/EB.2020.9719
97. Ulusoy, K. (2021). Ailede, okulda ve çevrede karakter, değerler ve ahlak eğitimi (2. b.). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
98. Ülavere, P., & Veisson, M. (2015). Values and values education in Estonian preschool child care ınstitutions. Journal of Teacher Education for Sustainability, 17(2), 108-124. http://dx.doi.org/10.1515/jtes-2015-0014
99. Ümmet, D., Ekşi, H. ve Otrar, M. (2013). Özgecilik(altruism) ölçeği geliştirme çalışması. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(26), 301-321.
100. Üstün, E. Y. (2020). Etkili aile-okul-toplum ilişkileri. Z. F. Temel içinde, Aile eğitimi (s. 185-198). Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
101. Walhof, S. (2016). Parent involvement in the middle school. [Unpublished master thesis].
102. Williams, C., McGee, T.R., Walding, S., & Bond, C.E.W. (2024). The role of prosocial behaviour in the deceleration of conduct problem behaviour. Journal of Developmental and Life-Course Criminology, 10, 169-172. https://doi.org/10.1007/s40865-024-00256-3
103. Yapıcı, Ş. (2010). Türk toplumunda aile ve eğitim ilişkisi. Turkish Studies, 5(4), 1544-1570.
104. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (12. b.). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
105. Yorulmaz, B. (2017). Ailede değerler eğitimi. İstanbul: Erkam Yayınları.
106. Yüzbaşıoğlu, Y., Çelik, C. ve Saraç, N. (2024). Aile katılımlı matematik programının çocukların matematik becerilerine etkisi: Boylamsal çalışma. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 54, 61-73. https://doi.org/10.52642/susbed.1407792