The Predictive Power of Metacognitive Learning Strategies on Achievement of Preservice Teachers

Öz

The aim of this study is to examine the predictive power of planning, monitoring, evaluation and affective strategies, applied by preservice teachers in a metacognitive level, to predict academic success. The examined group is a collection of 106 second-year students in Department of Primary School Teacher Education in Faculty of Education in Uşak University. The descriptive texture of the study is constructed on relational scanning model and Metacognitive Learning Strategies Determining Scale is used as the data collection tool. The study utilizes arithmetic mean, standard deviation in order to identify the metacognitive learning strategies practiced by preservice teachers, and applies Pearson Moment product-moment correlation analysis to determine the probable linearity between metacognitive learning strategies and success, and finally uses Multiple Regression Analysis Techniques to analyze the power of these metacognitive strategies to predict success. Research results indicate that the preservice teachers use planning, monitoring and affective strategies more and the evaluation strategies lesser. The results over the predictive power of the used strategies by preservice teachers to predict their success show that only the evaluative strategies displayed a meaningful relation to academic success which explained the 8 % of the total variance. 

Anahtar Kelimeler

• Metacognitive learning strategies
• academic success
• pre-service teachers

Öğretmen Adaylarının Kullandıkları Bilişüstü Öğrenme Stratejilerinin Akademik Başarılarını Yordama Gücü

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının bilişüstü stratejiler kapsamında kullandıkları planlama, izleme, değerlendirme ve duyuşsal stratejilerinin akademik başarıları yordama gücünün belirlenmesidir. Araştırmanın çalışma grubunu, 2012-2013 öğrenim yılında Uşak Üniversitesi Eğitim Fakültesi Sınıf Öğretmenliği Bölümü 2. sınıfta öğrenim gören 106 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeline göre desenlenen araştırmada veri toplama aracı olarak Bilişüstü Öğrenme Stratejileri Belirleme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada öğretmen adaylarının kullandıkları bilişüstü öğrenme stratejilerinin belirlenmesinde aritmetik ortalama, standart sapma, bilişüstü öğrenme stratejileriyle akademik başarı arasında doğrusal bir ilişki olup olmadığını belirlemek için Pearson Moment çift yönlü korelasyon analizi ve bu stratejilerin akademik başarıyı tahmin etme gücünün belirlenmesi için Çoklu Regresyon Analizi tekniklerinden yararlanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre öğretmen adayların en çok planlama, izleme ve duyuşsal stratejileri kullandıkları; değerlendirme stratejilerini ise daha az kullandıkları ortaya çıkmıştır. Kullandıkları stratejilerin akademik başarılarını yordama gücüne ilişkin sadece değerlendirme stratejilerinin akademik başarıyla anlamlı bir ilişkisinin olduğu ve toplam varyansın %8’ini açıkladığı görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Bilişüstü öğrenme stratejileri
• akademik başarı
• öğretmen adayları

Kaynakça

1. Aşkın, Ö. (2006). Öğrenme stilleri ile ilgili elektronik ortamda yayımlanan çalışmaların incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
2. Bayat, S. ve Tarmizi, R. A. (2010). Assessing cognitive and metacognitive strategies during algebra problem solving among university students. Procedia Social and Behavioral Sciences, 8, 403-410.
3. Bilen, M. (2006). Plandan uygulamaya öğretim. Ankara: Anı Yayıncılık.
4. Brezin, M. J. (1980). Cognitive monitoring: From learning theory to instructional applications. Educational Technology Research and Development, 28(4), 227-242.
5. Coutinho, S. A. (2007). The relationship between goals, metacognition, and academic success. Educate, 7(1), 39-47.
6. Desoete, A., Roeyers, H., ve Buysse, A. (2001). Metacognition and mathematical problem solving in grade 3. Journal of Learning Disabilities, 34, 435–449.
7. Desoete, A. (2008). Multi-method assessment of metacognitive skills in elementary school children: How you test is what you get. Metacognition Learning, 3, 189-206.
8. Doğanay, A. ve Demir, Ö. (2011). Comparison of the level of using metacognitive strategies during study between high achieving and low achieving prospective teachers. Educational Sciences: Theory & Practice, 11(4), 2036-2043.

9. Dunning, D., Johnson, K., Ehrlinger, J. ve Kruger, J. (2003). Why people fail to recognize their own ıncompetence. Current Directions in Psychological Science, 12(3), 83-87.
10. Flavell, J. H. (1979). Metacognition and cognitive monitoring: A new area of cognitive-developmental inquiry. American Psychology, 24, 906-911.
11. Gündoğan Çögenli, A. (2011). Sınıf öğretmenlerinin sahip oldukları öğrenme stilleri ve kullandıkları bilişüstü öğrenme stratejileri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
12. Gündoğan Çögenli, A. ve Güven, M. (2014). Bilişüstü öğrenme stratejileri belirleme ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 283-297.
13. Güven, M. (2004). Öğrenme stilleri ile öğrenme stratejileri arasındaki ilişki. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
14. Karasar, N. (2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Kesici, S., Erdoğan, A. ve Özteke, H. İ. (2011). Are the dimensions of metacognitive awareness differing in prediction of mathematics and geometry achievement?. Procedia Social and Behavioral Sciences, 15, 2658-2662.
16. Kruger, J. ve Dunning, D. (2009). Unskilled and unaware of ıt: how difficulties in recognizing one’s own ıncompetence lead to ınflated self-assessments. Psychology, 1, 30-46.
17. Lenz, B. K. (1992). Self-managed learning strategy systems for children and youth. School Psychology Review, 21(2), 211-228.
18. Namlu, A. G. (2004). Bilişötesi öğrenme stratejileri ölçme aracının geliştirilmesi: geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 123-136.
19. O’Malley, J. M., Chamot, A. U., Stewner-Manzanares, G., Russo, R. P. ve Küpper, L. (1985). Learning strategy applications with students of English as a second language. Tesol Quarterly, 19(3), 557-584.
20. Özer, B. (2008). Öğrencilere öğrenmeyi öğretme. A. Hakan, (Ed.). Öğretmenlik meslek bilgisi alanındaki gelişmeler içinde (s.139-152). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
21. Sanchez-Alonso, S. ve Vovides, Y. (2007). Integration of Metacognitive skills in the design if learning objects. Computers in Human Behavior, 23, 2585-2595.
22. Scott, B. M. (2008). Exploring the effects of student perceptions of metacognition across academic domains. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Indiana Üniversitesi, Bloomington.
23. Senemoğlu, N. (2005). Gelişim öğrenme ve öğretim. Ankara: Gazi Kitabevi.
24. Sperling, R. A., Richmond, A. S., Ramsay, C. M. ve Klapp, M. (2012). The measurement and predictive ability of metacognition in middle school learners. The Journal of Educational Research, 105, 1-7.
25. Veenman, M. V. J., Van Hout-Wolters, B. H. A. M. ve Afflerbach, P. (2006). Metacognition and learning: Conceptual and methodological considerations. Metacognition and Learning, 1, 3- 14.
26. Vrugt, A. ve Oort, F. J. (2008). Metacognition, achievement goals, study strategies and academic achievement: pathways to achievement. Metacognition Learning, 30, 123-146.
27. Vukman, K, B. ve Licardo, M. (2010). How cognitive, metacognitive, motivational and emotional self-regulation ınfluence school performance in adolescence and early adulthood. Educational Studies, 36(3), 259-268.
28. Wang, J., Spencer, K. ve Xing, M. (2009). Metacognitive Beliefs and strategies in learning chinese as a foreign language. System, 37, 46-56.