Yerel Basının Sorunları: Bolu İli Örneği

Öz

İnsanoğlunun var oluşundan beri çevresinden, yerel bölgesinden haber alma ihtiyacı vardır. Bu durum yerel basınının doğmasında etkili olmuştur. Türkiye’de var olduğu günden bugüne birçok zorlukla mücadele eden yerel basın, halen varlığını sürdürmeye devam etmektedir. Bu araştırmada, yerel basının var olan problemlerinin en temeline inilerek, gazeteleri etkileyen sorunlar tespit edilmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda örneklem evreni olarak Bolu yerel basını seçilmiştir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği seçilmiş ve elde edilen sonuçlara betimleyici analiz uygulanmıştır. Bolu’ da aktif olarak yerel gazetede çalışan 5 kişiye yarı yapılandırılmış görüşme çerçevesinde sorular sorulmuştur ve elde edilen verilerin analizi yapılmıştır. Yapılan araştırmada Bolu yerel basınındaki sorunların ‘’Uzmanlaşmış Kadro Eksikliği’’, ‘’Teknik Anlamdaki Sınırlılıklar’’, ‘’Belirli Bir Yönetim ve Organizasyon Yapısının Olmayışı’’, ‘’Çalışma Şartlarının Çalışanları Memnun Etmemesi’’ ve ‘’Naylon Kadro Sorunu’’ olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen verilerden, çalışanların Bolu yerel basınında öncelikli sorunu, çalışma şartlarının ağır olması ve bu şartlarda gösterilen emeğin karşılığının alınmaması olduğu kanaatine varılmıştır. Bolu yerel basınında var olan bu sorunların önüne geçmek adına, çalışanların en az lisans mezunu olması şartı konulabilir, hükümet desteğinin, yerel basına karşı arttırılması kararı alınabilir bu önermeler sonucunda yerel basın maddi olarak rahatlayabilir aynı zamanda kaliteli içerikler çıkararak okuyucunun daha çok ilgisini çekebilir

Anahtar Kelimeler

• Yerel Basın
• Bolu Yerel Basın Sorunları
• Bolu Yerel Basın
• Yerel Basın Sorunları
• Bolu

Kaynakça

1. Altın, H. (2017). Osmanlı Devletinin Son Döneminde Arap Vilayetlerinde Yayınlanan Gazete ve Mecmualara Umumi Bir Bakış. Uluslararası Mercidabık’tan Günümüze 500 Yılda Ortadoğu.
2. Anderson, B. (1991). Hayali cemaatler: Milliyetçiliğin kökeni ve yayılması üzerine düşünceler (Rev. ed.). (Rev. ed.). Verso.
3. Arslan, H., Dingil, A. E., Tatar, O. ve Aslan, M. (2016). Haber Toplama Ve Yazma Tekniği Konusunda Alınan Eğitimin Haberlere Yansıması: Aydın Yerel Basını Özelinde Yapılan Çalışma. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırma Dergisi, (2), 45-59. Sempozyumu Bildiri Kitabı, Kilis 7 Aralık Üniversitesi, 97-110.
4. Benek, M. K. (2016). Osmanlı'da Basının Doğuşu ve II. Meşrutiyete Kadarki Gelişimi. Siirt Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7, 27-39.
5. Çelik, H. (2017). Tek Parti Döneminde Yerel Basın Ve Propaganda İlişkisi: Taşra Basını Üzerine Bir Değerlendirme. Anadolu Üniversitesi İletişim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 15(1), 45–61.
6. Doyle, G. (2013). Medya Ekonomisini Anlamak (2. Baskı). SAGE Publications.
7. Erdoğan, İ. (2007). Pozitivist Metodoloji (2. Baskı). Erk Yayınları.
8. Fırat, O. (1995). Türkiye’de Yerel Basının Gelişmesi Üzerine Notlar. Kebikeç Dergisi, 2, 161-163.

9. Gezgin, S. (2007). Türkiye’de Yerel Basın. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları, s.177.
10. Girgin, A. (2009). Türkiye’de Yerel Basın. Der Yayınları.
11. Güz, N. (1997). Yerel Basında Gazetecinin Tanımı, İşlevi, Çalışma Koşulları Ve Sorunları. Yerel Basın Eğitim Seminerleri Dizisi. Erdini Basımevi.
12. İnuğur, M. N. (1992). Türk Basın Tarihi (1919–1989). Gazeteciler Cemiyeti Yayınları.
13. Kabacalı, A. (2000). Başlangıçtan Günümüze Basın Sansürü. Literatür Yayınları.
14. Koloğlu, O. (2008). Osmanlı’dan 21. Yüzyıla Basın Tarih. Pozitif Yayınları.
15. Köseoğlu, B. (2013). Yerel Gazeteciliğin Dönüşümü: Türkiye Örneği. Yeni Medya ve Yerel Basın Sempozyumu Bildirileri, 122–132.
16. McQuail, D. (2010). Mcquail'in Kitle İletişim Teorisi (6. Baskı). SAGE Publications.
17. Özarslan, M. (2011). Cumhuriyet’in İlk Yıllarında Yerel Basının İdeolojik İşlevi: Ankara Ve Taşra Örnekleri. Basın Tarihi Araştırmaları Dergisi, 4(2), 155–174.
18. Özsoy, S. (2020). Bolu Basın Tarihi. Siyasal Kitabevi
19. Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri: Teori ve pratiğin bütünleştirilmesi (4. Baskı.). SAGE Publications.
20. Prensky, M. (2001). Dijital yerliler, dijital göçmenler. On the Horizon, 9(5), 1–6.
21. Şapolyo, E. B. (1969). Türk Gazeteciliği Tarihi ve Her Yönüyle Basın. Güven Matbaası.
22. Şeker, M. (2007). Tekniği, İçeriği, Çalışan Profili, Haber Kaynakları, Ekonomi Politiği, Gücü ve Sorunlarıyla Yerel Gazeteler. Tablet Yayınları.
23. Topuz, H. (2003). Türk Basın Tarihi. Remzi Kitabevi.
24. Uçak, O., ve Erkal, A. (2019). Osmanlı’dan günümüze Türkiye’de yerel basının gelişim süreci. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 12(1), 252–273.
25. Yazıcı, H. A. (2010). Yerel basının özellikleri ve sorunları: Sakarya basını üzerine bir araştırma [Yüksek lisans tezi]. İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2021). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (12. baskı). Seçkin Yayıncılık.
27. Yıldız, R. (2014). Cumhuriyet’in İlk Yıllarında Taşra Basını Ve İdeolojik Kontrol: Bolu Örneği. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, (39), 31–49.