Dinî Gelişim Bakımından İlk Çocukluk Dönemi

Gelişim, ömür boyu süren ve birçok etkenin etkileşimi sonucunda gelişen bir süreçtir. Ömür boyu devam eden gelişim süreçlerinin sağlıklı bir şekilde sürdürülmesi son derece önemlidir. Bu bağlamda psikoloji ve din psikolojisi literatüründe dönemlere ayrılarak incelenen gelişim ve dinî gelişim olgusu, kendi içinde bebeklik, ilk ve son çocukluk, ergenlik, yetişkinlik ve yaşlılık şeklinde sınıflandırılmaktadır. Her bir dönemin farklı gelişim alanlarında kat etmesi beklenilen, yaşanılması öngörülen gelişim görevleri vardır. Dinî gelişim konusu da bu alanlar içinde ehemmiyeti haiz olgulardan biridir. İlk çocukluk dönemi 2-6 yaş aralığını kapsayan dönemdir. Çalışmamız, ilk çocukluk dönemindeki bireylerde din ve dinî gelişim konusuyla sınırlandırılmıştır. Çünkü bu dönem, gelişim bakımından hayatın en önemli dönemlerinden biridir. Bu dönemde, bireyin birçok gelişim alanında hızlı bir ilerleme yaşanmaktadır. Dinî gelişim alanının nüveleri de bu dönemde belirmeye, oluşmaya ve gelişmeye başlamaktadır. Bu sebeple ilk çocukluk döneminde diğer alanlardaki gelişim kadar dinî gelişim alanındaki izlerin sürülmesi de son derece önemlidir. Bu bağlamda çalışmamızda; ilk çocukluk döneminde dinî duygunun oluşması, gelişmesi ve seyrinin ortaya konulmaya çalışılması amaçlanmaktadır. İlk çocukluk döneminde dinî gelişime etki eden etmenler, dinî gelişimle ilgili ortaya atılan teoriler ve kuramların kısaca özetlenmesi, çalışmamızın tali amaçları arasındadır. Çalışmamız literatüre dayalı bir çalışmadır. Arşiv araştırması kapsamında çocukluk dönemine ilişkin dinî gelişimle bağlantılı literatür taranmış ve kuramsal analiz yapılmıştır. Arşiv araştırması; kitap, makale, biyografi, otobiyografi, köşe yazısı, gazete yazısı... kısaca her türlü yazılı ve sesli belgeler kullanılarak araştırma problemine cevap aranmaya çalışıldığı bir araştırma yöntemidir.