Your Media / My Media: The Positioning of Attributed Reputation to Media by Generations

Öz

Media has an important place in terms of its effects on social life. The power to influence social life is directly proportional to the technological-discursive capacity of the media. The study aims to measure the reputation attributed to communication tools in the social field based on the capacity of the media. Accordingly, it also aims to discover reputation of media in the constituent generations and cultural capital through level of education. In addition, the differentiation of reputation scores of televisions, internet, newspaper, and social media according to generations has been examined. The data used in the study were taken from a research project supported by TUBITAK. The data were collected through face-to-face interviews with 4840 participants in 12 cities selected according to the first level of Turkish Statistical Regional Units Classification (NUTS1). Sampling representation power was increased through gender and age quota proportional allocation in the study. As per the findings, television and the internet received highest reputation scores followed by social media and newspapers. Generation and educational levels have been affected by media reputation scores. Each generation places more value on the popular media of its time. This situation is evaluated as a reflection of all kinds of likes or preferences shaped by the generation. As the level of education increases, people move away from the old media and gives a predisposition of how to use the media. The statistical data has been analysed through sociological interpretations in the study.

Anahtar Kelimeler

• Media
• Reputation
• Generation
• Education Level
• Sociology.

Proje Numarası

120R028

Senin Medyan / Benim Medyam: Medyaya Atfedilen İtibarın Kuşaklara Göre Konumlanması

Öz

Medya toplumsal yaşama etkileri itibariyle önemli bir yere sahiptir. Toplumsal yaşamı etkileme gücü de medyanın sahip olduğu teknolojik-söylemsel kapasiteyle doğru orantılıdır. Çalışma, medyanın sahip olduğu kapasiteden yola çıkarak toplumsal alanda iletişim araçlarına atfedilen itibarın ölçülmesini amaçlamaktadır. Buna bağlı olarak medya itibarını kuşak ve kültürel sermaye bileşeni olan eğitim seviyesine göre keşfetmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca, televizyon, internet, gazete ve sosyal medya itibarının kuşaklara göre farklılaşması da incelenmiştir. Çalışmada kullanılan veriler, TÜBİTAK tarafından desteklenen bir araştırma projesinden alınmıştır. Türkiye temsili örneklem ile birinci seviye Türkiye İstatistiki Bölge Birimleri Sınıflandırmasına bağlı olarak (İBBS1) 12 ilden 4840 katılımcı ile yüz yüze görüşülerek veriler toplanmıştır. Örneklemin temsil gücünün arttırılması amacıyla cinsiyet ve yaş kotaları orantılı olarak uygulanmıştır. Çalışmadan elde edilen bulgular özet olarak şu şekildedir; iletişim araçları arasında en yüksek itibar televizyon ve internete gösterilmiştir. Bunu, sosyal medya ve gazete izlemiştir. Eğitim seviyesi ve kuşak değişkenleri medyaya gösterilen itibarı etkilemektedir. Her kuşak kendi döneminde popüler olan medyaya daha fazla değer göstermektedir. Bu durum, kuşakla şekillenen her türlü beğeni ya da tercihin bir yansıması olarak değerlendirilmektedir. Aynı zamanda eğitim seviyesi yükseldikçe eski medya araçlarından uzaklaşılmaktadır. Eğitim seviyesi, medyanın nasıl kullanılması konusunda bir yatkınlık kazandırmaktadır. Çalışmada elde edilen istatistiki veriler sosyolojik olarak yorumlanmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Medya
• İtibar
• Kuşak
• Eğitim Seviyesi
• Sosyoloji.

Destekleyen Kurum

TÜBİTAK

Proje Numarası

120R028

Teşekkür

Destekleri için TÜBİTAK'a teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. Arun, Ö. (2013). Rafine Beğeniler ya da Sıradan Hazlar? Türkiye’de Beğeninin, Ortamın ve Tüketimin Analizine İlişkin Bir Model . Kültür ve İletişim, 45-72.
2. Aydemir, M. A. (2011). Sosyal Sermaye. Konya: Çizgi.
3. Aydın, M. (2013). Bilgi Sosyolojsi. İstanbul: Açılım.
4. Baker, U. (2019). Beyin Ekran. (E. Berensel, Düz.) İstanbul: İletişim Yayınları.
5. Baudrillard, J. (2019). Baştan Çıkarma Üzerine. (A. Sönmezay, Çev.) Ayrıntı Yayınları.
6. Bayhan, V. (2019). Kuşaklar Sosyolojisi ve Türkiye İçin Yeni Bir Kuşak Analizi. Sosyoloji Divanı: Kuşaklar Sosyolojisi, (13), 29-45.
7. Berger, P. L. & Luckmann, T. (2008). Gerçekliğin Sosyal İnşası: bir Bilgi Sosyolojisi İncelemesi. (V. S. Öğütle, Çev.) İstanbul: Paradigma Yayıncılık.
8. Berger, P. L., Berger, B. & Kellner, H. (2000). Modernleşme ve Bilinç. (C. Cerit, Çev.) İstanbul: Pınar Yayınları.

9. Bilgin, N. (2003). Sosyal Psikoloji Sözlüğü, Kavramlar, Yaklaşımlar. İstanbul: Bağlam Yayınları.
10. Bourdieu, P. (1997). Toplumbilim Sorunları. (I. Ergüden, Çev.) İstanbul: Kesit Yayıncılık.
11. Bourdieu, P. (2015). Pratik Nedenler. (H. U. Tanrıöver, Çev.) İstanbul: Hil Yayın.
12. Bourdieu, P. (2021a). Televizyon Üzerine. (A. Bakım, Çev.) İstanbul: Sel Yayıncılık.
13. Bourdieu, P. (2021b). Ayrım: Beğeni Yargısının Toplumsal Eleştiri. (D. Fırat & G. Berkkurt, Çev.) İstanbul: Nika Yayınevi.
14. Bourdieu, P. & Wacquant, L. (2021). Düşünümsel Bir Antropoloji İçin Cevaplar. (N. Öktem, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları.
15. Burke, P. (2021). İletişim. P. Burke (Ed.) Erken Modern Dünyada Kimlik, Kültür ve İletişim (T. Sivrikaya, Çev.) (s. 275-302) içinde. İstanbul: Islık Yayınları.
16. Burke, P. & Briggs, A. (2011). Medyanın Toplumsal Tarihi Gutenberg’ten İnternet’e. (E. Uzun & Ü. H. Yolsal, Çev.) İstanbul: Kırmızı Yayınları.
17. Castells, M. (2008). Enformasyon Çağı: Ekonomi, Toplum ve Kültür. (E. Kılıç, Çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
18. Christensen, T. & Gornitzka, A. (2019). Reputation Management in Public Agencies: The Relevance of Time, Sector, Audience, and Tasks. Sage Journals, 885-914.
19. Davies, G. & Miles, L. (1998). Reputation Management: Theory versus Practice. Corporate Reputation Review, 16-27.
20. Deephouse, D. L. (2000). Media Reputation as a Strategic Resource: An Integration of Mass Communication and Resource-Based Theories. Journal of Management, 1091–1112.
21. Dellaloğlu, B. F. (2020). Poetik ve Politik: Bir kültürel Çalışmalar Ansiklopedisi. İstanbul: Timaş Yayınları.
22. Dikeçligil, B. (2018). Kültür Kavramının Analizi veya Sosyo-Kültürel Gerçekliğin Yapısı Üzerine Bir İnceleme. K. Alver & N. Doğan (Eds.), Kültür Sosyolojisi (s. 113-127) içinde. Konya: Çizgi Kitabevi.
23. Esen, E. (2011). Türkiye’deki ve Dünya’daki İtibar Ölçümlerinin Karşılaştırılması. Marmara Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 21(2), 289-306.
24. Esslin, M. (2001). Televizyon Çağı: T.V Beyaz Camın Arkası. (M. Çiftkaya, Çev.), İstanbul: Pınar Yayınları.
25. Fombrun, C. & Riel, C. V. (1997). The Reputational Landscape. Corporate Reputation Review, 1-16.
26. Gardner, H. & Davis, K. (2014). App Kuşağı: Dijital Dünyada kimlik, Mahremiyet ve Hayal Gücü. (Ü. Şensoy, Çev.), İstanbul: Optimist Yayınları.
27. Gunther, A. C. (1992). Biased Press or Biased Public? Attitudes Toward Media Coverage of Social Groups. Oxford University Press on behalf of the American Association for Public Opinion Research, 147-167.
28. Joas, H. & Knöbl, W. (2019). Yapısalcılık ve Pratiğin Kuramı Arasında: Pierre Bourdieu’nün Kültür Sosyolojisi. S. Susen & B. S. Turner (Eds.), Pierre Bourdieu’nün Mirası: Eleştirel Söylemler (A. K. Gülen, Çev.), (s. 25-56) içinde. Ankara: Phoenix Yayınevi.
29. Jones, D. A. (2009). Why Americans Don’t Trust the Media: A Preliminary Analysis. Press/Politics, 60-75.
30. Kalogeropoulos, A., Suiter, J., Udris, L. & Eisenegger, M. (2019). News Media Trust and News Consumption: Factors Related to Trust in News in 35 Countries. International Journal of Communication, 3672–3693.
31. Karatepe, S. (2008). İtibar Yönetimi: Halkla İlişkilerde Güven Yaratma. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(23), 77-97.
32. Koçak, A. & Aydın, İ. (2021). Güven, Saygınlık Ve Karizma: Toplumsal İtibarın Kadim Dayanakları. Selçuk İletişim Dergisi, 14(4), 1641-1672.
33. Koçak, A. & Terkan, B. (2010). Medya ve Yaşlı. Konya: Çizgi Kitabevi.
34. Ladd, J. M. (2011). Why Americans hate the media and how it matters. Princeton, New Jersey: Princeton University Press.
35. Leila, L. B., Camelia, B. & Claudia, O. (2021). Study On The Reputation of The Mass Media İn Romania. Studies in Business and Ekonomics, 120-135.
36. Lin, N. (1976). Foundations of Social Research. McGraw-Hill. Inc.
37. Maigret, E. (2014). Medya ve İletişim Sosyolojisi. (H. Yücel, Çev.), İstanbul: İletişim Yayınları.
38. Mannheim, K. (2018). Tarihselcilik. K. Mannheim (Eds.), Bilgi Sosyolojisi (M. Yalçınkaya, Çev.), (s. 75-135) içinde. İstanbul: Pinhan Yayıncılık.
39. Marshall, G. (2014). Sosyoloji Sözlüğü. (O. Akınhay & D. Kömürcü, Çev.) Ankara: Bilim ve Sanat Yayınları.
40. Nacak, İ. (2019). Kuşak Sosyolojisi: Kavramsal ve Metodolojik Temeller. Sosyoloji divanı: Kuşaklar Sosyolojisi, 9-27.
41. Otto, L., Thomas, F. & Maier, M. (2018). Everyday Dynamics of Media Skepticism and Credibility. K. Otto & A. Köhler (Eds.), Trust in Media and Journalism (s. 111-133) içinde. Wiesbaden: Springer VS.
42. Özkök, E. (1982). Sanayi İletişim ve İktidar. Ankara: Tan Kitap.
43. Özlem, D. (2018). Tarihselci Gelenek: Dilthey, Weber, Gadamer. İstanbul: Notos Kitap.
44. Özpınar, Ş. B. (2008). Kurumsal İtibarın Ölçümü: Türkiye’ye Yönelik Ölçek Geliştirme Çalışması (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
45. Roux L. B. & Rouanet H. (2010). Multiple Correspondence Analysis. SAGE Publications.
46. Simmel, G. (2020). Bireysellik ve Kültür. (T. Birkan, Çev.), İstanbul: Metis Yayınları.
47. Smitds, A. & Riel, C. B. (2001). The Impact of Employee Communıcation and Perceived External Prestige on Organizational İdentication. İn The Academy of Management Journal, 44(5), 1051-1062.
48. Sombart, W. (2016). Aşk, Lüks ve Kapitalizm: Modern Dünyanın Savurganlığın Ruhundan Doğması Üzerine. Pharmakon Kitap.
49. Wacquant, L. (2016). Pierre Bourdieu: Hayatı, Eserleri ve Entelektüel Gelişimi. Ü. Tatlıcan, A. Arlı, E. Göker & G. Çeğin (Eds.), Ocak ve Zanaat: Pierre Bourdieu Derlemesi (Ü. Tatlıcan, Çev.), (s. 53-76) içinde. İstanbul: İletişim Yayınları.
50. Weber, M. (2013). Protestan Ahlak ve Kapitalizmin Ruhu. (Gökhan Rızaoğlu, Çev.). İstanbul: Oda Yayınları.
51. Wenxiu, P. (2015, 9). Analysis of New Media Communication Based on Lasswell’s “5W” Model. Journal of Educational and Social Research, 5(2), 245-249.
52. Zhang, X. (2015). Measuring Media Reputation: A Test of the Construct Validity and Predictive Power of Seven Measures. Journalism and Mass Communication Quarterly, 1-22.
53. Dimock, M. (2019, 01 17). Defining generations: Where Millennials end and Generation Z begins. 02 23, 2022 tarihinde PEW Research Center: https://www.pewresearch.org/fact-tank/2019/01/17/where-millennials-end-and-generation-z-begins/ adresinden alındı.
54. Gladstone, B. (2015). “Trust” in the news media has come to mean affirmation. The New York Times: https://www.nytimes.com/roomfordebate/2015/11/11/why-has-trust-in-thenews-media-declined/trust-in-the-news-media-has-come-to-mean-affirmation adresinden alındı.
55. Golan, G. J. (2010). New Perspectives on Media Credibility Research. American Behavioral Scientist, 3-7. http://abs.sagepub.com/content/54/1/3 adresinden alındı.
56. Kalsnes, B. ve Krumsvik, A. H. (2019). Building Trust: Media Executives’ Perceptions of Readers’ Trust. Journal of Media Business Studies, 1-12. https://doi.org/10.1080/16522354.2019.1640534 adresinden alındı.
57. Kohring, M. ve Matthes, J. (2007). Trust in News Media Development and Validation of a Multidimensional Scale. Communication Research, 231-252. http://crx.sagepub.com adresinden alındı.
58. Lee, T.-T. (2010). Why They Don’t Trust the Media: An Examination of Factors Predicting Trust. American Behavioral Scientist, 8-21. doi:10.1177/0002764210376308.
59. McLuhan, M. (2014). Understanding Media The extensions of man. London and New york. 02 28, 2022 tarihinde https://designopendata.files.wordpress.com/2014/05/understanding-media-mcluhan.pdf adresinden alındı.
60. Özçetin, B. (2018). Muhafazakarlarda Televizyon İzleme Eğilimleri: Kimlik, Popüler Beğeni ve Sınırlar. Tubitak Araştırma Projesi Raporu. 08 22, 2022 tarihinde https://search.trdizin.gov.tr/yayin/detay/617531/muhafazakarlarda-televizyon-izleme-egilimleri-kimlik-populer-begeni-ve-sinirlar adresinden alındı.
61. Prochazka, F. ve Schweiger, W. (2019). How to Measure Generalized Trust in News Media? An Adaptation and Test of Scales. Communication Methods and Measures, 26-42. doi:10.1080/19312458.2018.1506021.
62. Schranz, M., Schneider, J. ve Eisenegger, M. (2018). Media Trust and Media Use. Trust in Media and Journalism, 73-91. https://doi.org/10.1007/978-3-658-20765-6_5 adresinden alındı.
63. Shaw, E. F. (1973). Media Credibility: Taking The Measure of a Measure. Journalism and Mass Communication Quarterly, 306-311. doi:https://doi.org/10.1177/107769907305000213.
64. Tsfati, Y. ve Cohen, J. (2005). The Influence of Presumed Media Influence on Democratic Legitimacy: The Case of Gaza Settlers. Communication Research, 794–821. doi:10.1177/0093650205281057.