The Role of Organizational Rumination Perception in Employee Commitment on the Axis of Response Styles Theory: A Field Study

Öz

The main theme of this study is to investigate the possible relationship between the perception of organizational rumination and the concept of organizational commitment in the context of response styles theory. According to the reaction styles theory, the negative and repetitive thought process is called rumination; It is considered as a combination of sadness and depression. In the context of the theory, organizational rumination is defined as the individual's thinking over and over again about his/her emotional state and possible causes and consequences, without taking action to solve the problem. Corporate commitment, on the other hand, is the driving force behind corporate success, defined as the loyalty and loyalty of the employee to his institution. What makes it so important is the concept's close relationship with outcomes such as participation, performance, workforce turnover and organizational rumination. In this study, a field research was conducted with employees working as nurses in private hospitals operating in Kayseri; The relationship between employees' ruminative perceptions and their organizational commitment was examined in the context of corporate commitment and its sub-dimensions. In the research, it was determined that employees' ruminative perceptions negatively affected their corporate commitment, and the sub-dimensions of corporate commitment showed significant differences at the level of ruminative perception.

Anahtar Kelimeler

• Organizational Rumination
• Organizational commitment
• Response Styles Theory
• Organizational commitment sub-dimensions
• Organizational behavior

Tepki Biçimleri Kuramı Ekseninde Çalışan Bağlılığında Örgütsel Ruminasyon Algısının Rolü: Bir Saha Çalışması

Öz

Bu çalışmanın ana teması tepki biçimleri kuramı bağlamında örgütsel ruminasyon algısı ile kurumsal bağlılık kavramının muhtemel ilişkisini araştırmaktır. Tepki biçimleri kuramına göre negatif ve yineleyen düşünce süreci ruminasyon olarak adlandırılmakta; stres ve depresyonun kombinasyonu olarak kabul edilmektedir. Kuram, örgütsel ruminasyon kavramını, kişinin sorununu çözmek için gayret etmeksizin, mevcut duygu durumunu ve muhtemel sebep ve sonuçları sürekli olarak düşünmesi olarak tanımlamaktadır. Kurumsal bağlılık ise, çalışanın kurumuna olan sadakati ve vefası olarak tanımlanan; kurumsal başarının arkasındaki sürükleyici güçtür. Onu bu denli önemli yapan olgu ise kavramın katılım, performans, iş gücü devri ve örgütsel ruminasyon gibi çıktılarla olan yakın ilişkisidir. Bu çalışmada, Kayseri ilinde faaliyet gösteren özel hastanelerde, hemşire olarak görev yapan işgörenler ile bir saha araştırması gerçekleştirilmiş; çalışanların ruminatif algılarının örgütsel bağlılıkları ile ilişkisi kurumsal bağlılık ve alt boyutları bağlamında irdelenmiştir. Araştırmada çalışanların ruminatif algılarının kurumsal bağlılıklarını negatif yönde etkilediği, kurumsal bağlılık alt boyutlarının da ruminatif algı düzeyinde anlamlı farklılık gösterdiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Örgütsel Ruminasyon
• Kurumsal bağlılık
• Tepki Biçimleri Kuramı
• Kurumsal bağlılık alt boyutları
• Örgütsel davranış

Kaynakça

1. Arıkan, R. (2021). Araştırma Teknikleri ve Rapor Hazırlama. Nobel Akademik Yayıncılık.
2. Bernard, H. R. (2013). Social Research Methods: Qualitative and Quantitative Approaches. SAGE.
3. Boselie, P., & Wiele, T. (2001). Employee rerceptions of HRM and TQM and the effects on satisfaction and intention to leave. Journal of Service Theory and Practice, 12. https://doi.org/10.1108/09604520210429231
4. Bugay, A., & Baker, Erdur, Ö. (2015). Eşli Ruminasyon Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. 5, 106-114.
5. Butler, L. (1994). Gender differences in depressed mood in a college sample. Sex Roles, 30, 331-346.
6. Bülbül, M. (t.y.). Örgütsel Bağlılık ve Kamu Kuruluşlarına Yönelik Araştırma. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi SBE.
7. Cox, B. J., Enns, M. W., & Taylor, S. (2001). The effect of rumination as a mediator of elevated anxiety sensitivity in major depression. Cognitive Therapy and Research, 25(5), 525-534. https://doi.org/10.1023/A:1005580518671
8. Doğan, D. D. selen, & Kılıç, A. G. S. (2007). Örgütsel bağlılığın sağlanmasında personel güçlendirmenin yeri ve önemi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 29, Article 29.

9. Erdur-Baker, Ö. (2009). Peer victimization, rumination, and problem solving as risk contributors to adolescents’ depressive symptoms. The Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 143(1), 78-90. https://doi.org/10.3200/JRLP.143.1.78-90
10. Güllüoğlu, Ö. (2012). Örgütsel İletişim İletişim Doyumu ve Kurumsal Bağlılık. Eğitim Kitabevi.
11. Gündoğan, T. (t.y.). Örgütsel bağlılık: Türkiye cumhuriyet merkez bankası uygulaması.
12. İnce, M., & Gül, H. (2005). Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık. Çizgi Kitabevi.
13. Karatepe, D. H. T. (t.y.). Ruminatif düşünme biçimi ölçeği’nin türkçe uyarlaması, geçerlik ve güvenirlik çalışması.
14. Luminet, O. (2008). Measurement of Depressive Rumination and Associated Constructs (ss. 185-215). https://doi.org/10.1002/9780470713853.ch10
15. McGee, G. W., & Ford, R. C. (1987). Two (or more?) dimensions of organizational commitment: Reexamination of the affective and continuance commitment scales. Journal of Applied Psychology, 72(4), 638-641. https://doi.org/10.1037/0021-9010.72.4.638
16. Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89. https://doi.org/10.1016/1053-4822(91)90011-Z
17. Nakip, M., & Yaraş, E. (t.y.). Pazarlamada Araştırma Teknikleri,. Geliş tarihi 17 Mayıs 2024, gönderen https://www.seckin.com.tr/kitap/688812235
18. Narimawati, S. E. U. (2007). The influence of work satisfaction, organizational commitment and turnover intention towards the werformance of lecturers at west Java’s private higher education institution.
19. Nolen-Hoeksema, S. (1987). Sex differences in unipolar depression: Evidence and theory. Psychological Bulletin, 101(2), 259-282. https://doi.org/10.1037/0033-2909.101.2.259
20. Nolen-Hoeksema, S. (2000). The role of rumination in depressive disorders and mixed anxiety/depressive symptoms. Journal of Abnormal Psychology, 109(3), 504-511.
21. Nolen-Hoeksema, S. (2008). The Response Styles Theory. İçinde Depressive Rumination: Nature, Theory, and Treatment (ss. 105-123). https://doi.org/10.1002/9780470713853.ch6
22. Nolen-Hoeksema, S., & Harrell. (t.y.). Rumination, depression, and alcohol use: Tests of gender fifferences | request. Geliş tarihi 14 Mayıs 2024, gönderen https://www.researchgate.net/publication/233649326_Rumination_Depression_and_Alcohol_Use_Tests_of_Gender_Differences
23. Nolen-Hoeksema, S., & Morrow, J. (1991). A prospective study of depression and posttraumatic stress symptoms after a natural disaster: The 1989 Loma Prieta earthquake. Journal of Personality and Social Psychology, 61(1), 115-121. https://doi.org/10.1037/0022-3514.61.1.115
24. Nolen-Hoeksema, S., Parker, L. E., & Larson, J. (1994). Ruminative coping with depressed mood following loss. Journal of Personality and Social Psychology, 67(1), 92-104. https://doi.org/10.1037//0022-3514.67.1.92
25. Nolen-Hoeksema, S., Stice, E., Wade, E., & Bohon, C. (2007). Reciprocal relations between rumination and bulimic, substance abuse, and depressive symptoms in female adolescents. Journal of Abnormal Psychology, 116(1), 198-207. https://doi.org/10.1037/0021-843X.116.1.198
26. Nolen-Hoeksema, S., Wisco, B. E., & Lyubomirsky, S. (2008). Rethinking rumination. Perspectives on Psychological Science: A Journal of the Association for Psychological Science, 3(5), 400-424. https://doi.org/10.1111/j.1745-6924.2008.00088.x
27. Arıkan, R. (2021). Araştırma Teknikleri ve Rapor Hazırlama. Nobel Akademik Yayıncılık.
28. Bernard, H. R. (2013). Social Research Methods: Qualitative and Quantitative Approaches. SAGE.
29. Boselie, P., & Wiele, T. (2001). Employee rerceptions of HRM and TQM and the effects on satisfaction and intention to leave. Journal of Service Theory and Practice, 12. https://doi.org/10.1108/09604520210429231
30. Bugay, A., & Baker, Erdur, Ö. (2015). Eşli Ruminasyon Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. 5, 106-114.
31. Butler, L. (1994). Gender differences in depressed mood in a college sample. Sex Roles, 30, 331-346.
32. Bülbül, M. (t.y.). Örgütsel Bağlılık ve Kamu Kuruluşlarına Yönelik Araştırma. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi SBE.
33. Cox, B. J., Enns, M. W., & Taylor, S. (2001). The effect of rumination as a mediator of elevated anxiety sensitivity in major depression. Cognitive Therapy and Research, 25(5), 525-534. https://doi.org/10.1023/A:1005580518671
34. Doğan, D. D. selen, & Kılıç, A. G. S. (2007). Örgütsel bağlılığın sağlanmasında personel güçlendirmenin yeri ve önemi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 29, Article 29.
35. Erdur-Baker, Ö. (2009). Peer victimization, rumination, and problem solving as risk contributors to adolescents’ depressive symptoms. The Journal of Psychology: Interdisciplinary and Applied, 143(1), 78-90. https://doi.org/10.3200/JRLP.143.1.78-90
36. Güllüoğlu, Ö. (2012). Örgütsel İletişim İletişim Doyumu ve Kurumsal Bağlılık. Eğitim Kitabevi.
37. Gündoğan, T. (t.y.). Örgütsel bağlılık: Türkiye cumhuriyet merkez bankası uygulaması.
38. İnce, M., & Gül, H. (2005). Yönetimde Yeni Bir Paradigma: Örgütsel Bağlılık. Çizgi Kitabevi.
39. Karatepe, D. H. T. (t.y.). Ruminatif düşünme biçimi ölçeği’nin türkçe uyarlaması, geçerlik ve güvenirlik çalışması.
40. Luminet, O. (2008). Measurement of Depressive Rumination and Associated Constructs (ss. 185-215). https://doi.org/10.1002/9780470713853.ch10
41. McGee, G. W., & Ford, R. C. (1987). Two (or more?) dimensions of organizational commitment: Reexamination of the affective and continuance commitment scales. Journal of Applied Psychology, 72(4), 638-641. https://doi.org/10.1037/0021-9010.72.4.638
42. Meyer, J. P., & Allen, N. J. (1991). A three-component conceptualization of organizational commitment. Human Resource Management Review, 1(1), 61-89. https://doi.org/10.1016/1053-4822(91)90011-Z
43. Nakip, M., & Yaraş, E. (t.y.). Pazarlamada Araştırma Teknikleri,. Geliş tarihi 17 Mayıs 2024, gönderen https://www.seckin.com.tr/kitap/688812235
44. Narimawati, S. E. U. (2007). The influence of work satisfaction, organizational commitment and turnover intention towards the werformance of lecturers at west Java’s private higher education institution.
45. Nolen-Hoeksema, S. (1987). Sex differences in unipolar depression: Evidence and theory. Psychological Bulletin, 101(2), 259-282. https://doi.org/10.1037/0033-2909.101.2.259
46. Nolen-Hoeksema, S. (2000). The role of rumination in depressive disorders and mixed anxiety/depressive symptoms. Journal of Abnormal Psychology, 109(3), 504-511.
47. Nolen-Hoeksema, S. (2008). The Response Styles Theory. İçinde Depressive Rumination: Nature, Theory, and Treatment (ss. 105-123). https://doi.org/10.1002/9780470713853.ch6
48. Nolen-Hoeksema, S., & Harrell. (t.y.). Rumination, depression, and alcohol use: Tests of gender fifferences | request. Geliş tarihi 14 Mayıs 2024, gönderen https://www.researchgate.net/publication/233649326_Rumination_Depression_and_Alcohol_Use_Tests_of_Gender_Differences
49. Nolen-Hoeksema, S., & Morrow, J. (1991). A prospective study of depression and posttraumatic stress symptoms after a natural disaster: The 1989 Loma Prieta earthquake. Journal of Personality and Social Psychology, 61(1), 115-121. https://doi.org/10.1037/0022-3514.61.1.115
50. Nolen-Hoeksema, S., Parker, L. E., & Larson, J. (1994). Ruminative coping with depressed mood following loss. Journal of Personality and Social Psychology, 67(1), 92-104. https://doi.org/10.1037//0022-3514.67.1.92
51. Nolen-Hoeksema, S., Stice, E., Wade, E., & Bohon, C. (2007). Reciprocal relations between rumination and bulimic, substance abuse, and depressive symptoms in female adolescents. Journal of Abnormal Psychology, 116(1), 198-207. https://doi.org/10.1037/0021-843X.116.1.198
52. Nolen-Hoeksema, S., Wisco, B. E., & Lyubomirsky, S. (2008). Rethinking rumination. Perspectives on Psychological Science: A Journal of the Association for Psychological Science, 3(5), 400-424. https://doi.org/10.1111/j.1745-6924.2008.00088.x
53. Obeng, K., & Ugboro, I. (2003). Organizational commitment among public transit employees: An assessment study. Journal of the Transportation Research Forum, 42(2). https://ideas.repec.org//a/ags/ndjtrf/317644.html
54. O’Reilly, C. (1989). Corporations, culture, and commitment: Motivation and social control in organizations. 31, 9-25. https://doi.org/10.2307/41166580
55. Powell, D., & Meyer, J. P. (t.y.). Side-bet theory and the three-component model of organizational commitment. Geliş tarihi 17 Mayıs 2024, gönderen https://www.researchgate.net/publication/200824578_Side-bet_theory_and_the_three-component_model_of_organizational_commitment
56. Segerstrom, S. C., Tsao, J. C. I., Alden, L. E., & Craske, M. G. (2000). Worry and rumination: Repetitive thought as a concomitant and predictor of negative mood. Cognitive Therapy and Research, 24(6), 671-688. https://doi.org/10.1023/A:1005587311498
57. Smith, J. M., & Alloy, L. B. (2009). A roadmap to rumination: A review of the definition, assessment, and conceptualization of this multifaceted construct. Clinical Psychology Review, 29(2), 116-128. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2008.10.003
58. Solmaz, B. (2007). Kurumsal İletişim Yönetimi. Tablet Kitabevi. Treynor, W., Gonzalez, R., & Nolen-Hoeksema, S. (2003). Rumination reconsidered: A psychometric analysis. Cognitive Therapy and Research, 27(3), 247-259. https://doi.org/10.1023/A:1023910315561
59. Tutar, Y. D. D. H. (2007). Erzurum’da devlet ve özel hastanelerde çalışan sağlık personelinin işlem adaleti, iş tatmini ve duygusal bağlılık durumlarının incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(3), Article 3.