Derleme

Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi

Sayı: 29 30 Haziran 2018
PDF İndir

Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi

Öz

Tüketicileri korumak amacıyla, reklam verenlere, reklamcılara ve yayın kuruluşlarına

getirilen sınırlılıklara, uygulanan yaptırım ve çeşitli cezalara rağmen aldatıcı pratiklere

yoğun bir biçimde rastlanmaktadır. Türkiye’deki hukuki denetim bu tür aldatıcı

uygulamaları engellemede ya da en azından azaltmada yetersiz kalmaktadır. Bu

nedenle reklam denetimine ilişkin yeni yaklaşımların ve yöntemlerin geliştirilmesine

ihtiyaç vardır. Bu amaçla bu çalışmada mevcut hukuki uygulamalar ele alınmış ve

tüketicinin korunması kapsamında bunların yetersiz ve etkisiz kalma nedenleri eleştirel

bir bakış açısı ile tartışılmıştır. Sonuç olarak ise reklam denetimi sorununu çözmeye

katkı sağlayabileceği düşünülen, tüketicinin davranış ve/veya algı değişimini esas

almayan, içerik odaklı yaklaşım önerilmiştir.

Anahtar Kelimeler

Reklam İletişimi,Reklam Denetimi,Reklam Mevzuatı,Aldatıcı Reklamlar,Tüketicinin Korunması

Kaynakça

  1. Aditya, R. N. (2001). The psychology of deception in marketing: a conceptual framework for research and practice. Psychology &Marketing, 18, 735-761.
  2. Anolli, L., Balconi, M. & Ciceri, R.; “Deceptive Miscommunication Theory (DeMiT): A New Model for the Analysis of Deceptive Communication”, L. Anolli, R. Ciceri ve G. Riva (Eds.), Say not to Say: New Perspectives on Miscommunication, IOS Press, 2001.
  3. Armstrong, G. M., Gurol, M. N. & Russ, F. A. (1979). Detecting and Correcting Deceptive Advertising. Journal Of Consumer Research, 6, 237-246.
  4. İnal, E. (2000). Reklam Hukuku ve Aldatıcı Reklamlar. İstanbul: Beta Basım.
  5. DePaulo, B. M. (2004).“The Many Faces of Lies In A. G. Miller” ed., The Social Psychology of Good and Evil, New York: Guilford Press, 2004, s. 303- 326
  6. Bıçakcı, L. (2015). Ticari reklam ve Haksız Ticari Uygulamalar Yönetmeliği, Bilgi Notu. http://www.leventbicakci.com/ticari.pdf. Son Erişim: 28-12-2016.
  7. Boush, D. M., Friestad, M., & Wright, P. (2009). Deception in the Marketplace: The Psychology Of Deceptive Persuasion And Consumer Self Protection. NewYork: Taylor & Francis Group.
  8. Çetinkaya, Y. (1993). Reklamcılık ve Manipülasyon. İstanbul: Ağaç Yayıncılık.
  9. Dyer, G. (2000). İletişim Olarak Reklamcılık (çev. N. Ö. Taşkıran). İstanbul: Beta
  10. FTC. (1983). FTC Policy Statement on Deception. https://www.ftc.gov/public-statements/1983/10/ftc-policy-statement-deception. Son Erişim: 28-12-2016.

Kaynak Göster

APA
Toros, S. (2018). Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 29, 353-367. https://doi.org/10.31123/akil.406245
AMA
1.Toros S. Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi. Akdeniz İletişim. 2018;(29):353-367. doi:10.31123/akil.406245
Chicago
Toros, Seçil. 2018. “Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, sy 29: 353-67. https://doi.org/10.31123/akil.406245.
EndNote
Toros S (01 Haziran 2018) Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi 29 353–367.
IEEE
[1]S. Toros, “Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi”, Akdeniz İletişim, sy 29, ss. 353–367, Haz. 2018, doi: 10.31123/akil.406245.
ISNAD
Toros, Seçil. “Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 29 (01 Haziran 2018): 353-367. https://doi.org/10.31123/akil.406245.
JAMA
1.Toros S. Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi. Akdeniz İletişim. 2018;:353–367.
MLA
Toros, Seçil. “Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, sy 29, Haziran 2018, ss. 353-67, doi:10.31123/akil.406245.
Vancouver
1.Seçil Toros. Türkiye’de Aldatıcı Reklamların Denetlenmesi. Akdeniz İletişim. 01 Haziran 2018;(29):353-67. doi:10.31123/akil.406245