Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı

Kenan Demirci

doi:10.31123/akil.436876

Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı

Öz

Devletin temel amaçlarından olan etkin bir yönetimin sağlanması, modern koşullarda giderek

karmaşık bir hal almıştır. Bu yeni ortamda politik elitler hem küresel kurum ve örgütlerden gelen

dönüşüm taleplerine karşılık vermek, hem de yurttaşların değişen demokratik isteklerini dikkate

alarak etkin yönetimi gerçekleştirmek durumundadır. Bu çerçevede yöneticiler başta yeni iletişim

teknolojileri olmak üzere pek çok yoldan yararlanmak mecburiyetindedir. Son yıllarda küresel

olarak yaygınlaşan ve yurttaş ile devlet arasındaki iletişimin önemli bir örneği olan e-devlet

uygulamaları da böyle bir çabanın sonucu olarak görülebilir. E-devlet uygulamalarının gelişimi

ile hesap verilebilirlik, şeffaflık, yurttaş katılımı gibi demokrasinin önemli ilkelerinin geliştirileceği

ve yurttaş-devlet ilişkilerinin daha demokratik bir zemine doğru kayacağı kabul edilmiştir. Ancak

e-devletin beklenen bu gelişmeyi sağlamasında, devlet ve toplumların demokrasiyle var olan

ilişkilerinin belirleyici olacağı da bir gerçektir. Böyle bir çerçevede, bu çalışmada, e-devlet

uygulamasının özgül bir örneği olan BİMER’e dair bir örnek olay incelemesi yoluyla, Türkiye’de

demokrasinin var olan görünümüne e-devlet uygulamalarının yaptığı katkıların incelenmesi

amaçlanmıştır. Böyle bir çalışmanın yapılmasındaki temel gereklilik ise e-devlet uygulamalarına

odaklanan çalışmaların, e-devlet ve demokrasi arasında sınırlı bir ilgi kurmaları olmuştur. Bu

sebeple çalışmada bir e-devlet uygulaması olan BİMER örnek olay olarak ele alınmış ve www.

bimer.gov.tr adresindeki görsel ve yazılı metin üzerinden nitel bir analiz gerçekleştirilmiştir. Netice

olarak, Türkiye’de var olan yurttaşların hakları ve demokrasiye dair dar bakışın, bu uygulamanın

hem gelişim hem de uygulamasında etkili olduğu sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

E-devlet,etkililik,katılım,Başbakanlık İletişim Merkezi (BİMER),Türkiye ve bilgi edinme hakkı

Kaynakça

Akcagündüz, Emre (2013). “Türkiye’de E-devlet Sistemine Farklı Bir Bakış: e-Devlet ve Tasarruf İlişkisi”. Doğuş Üniversitesi Dergisi. 14(2) : 127-140
Asrak Hasdemir, Tuğba (2011). “Bilgi, Yeni İletişim Teknolojileri ve Türkiye: Bir Olanağın Sınanması Bağlamında Bilgi Edinme Hakkı Uygulamaları ”. Kamu Yönetimi ve Teknoloji. Onur Ender Aslan, Burak Tangör, Nuran Savaşkan Akdoğan, Hande Mimaroğlu Özgen, Asu Altunoğlu (der.) içinde . Ankara: TODAİE.
Asrak Hasdemir, Tuğba (2014). “Türkiye’de Kamusal İletişim ve Bilgi Edinme: 10 Yılın Ardından Panoramik Bir İnceleme”. Amme İdaresi Dergisi. 47 (3): 111-144.
Aygül, Cenk (1998), “Neo Liberalizmin Başarısızlığı ve Yönetişim”. Toplum ve Bilim. 76 (1):231-256.
Bennett, W. Lance- Manheim, Jarol B. (2004). “The Big Spin: Strategic Communication and the Transformation of Pluralistic Democracy”. Mediated Politics. W. Lance Bennett ve Robert M. Entman (der.) içinde . Cambridge: Cambridge University Press.
Bobbio, Norberto (1987). The Future of Democracy: A Defence of The Rules of the Games. Great Britain: University of Minnesota Press.
Çukurçayır, M. Akif ve Çelebi, Esra (2009). “Bilgi Toplumu ve E-Devletleşme Sürecinde Türkiye”. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi. 5 (9): 9-82.
Çulha Zabcı, Filiz (2002). “Dünya Bankası’nın Küresel Pazar İçin Yeni Stratejisi: Yönetişim”. SBF Dergisi. 57 (3): 153-179.

Dalton, Russeel J.- Wattenberg, Martin P. (2000). “Unthinkable Democracy: Political Change in Advanced Industrial Deomcracies”, Parties Without Partisans. Russell J. Dalton, Martin P. Wattenberg (der.) içinde. New York: Oxford University Press.
Dalton, Russell J.. (2011). “Left-Right Orientations, Context and Voting Choices”. Citizens, Context and Choice. Russell J. Dalton ve Christopher J. Anderson (der) içinde. Oxford: Oxford University Press.
Demirci, Kenan (2014). Türkiye’de 2000 Sonrası Genel Seçim Kampanyalarında Demokrasi Söylemi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: AÜ. SBE.
Dubiel, Helmut (1998). Yeni Muhafazakarlık Nedir?. Çev. Erol Özbek. İstanbul: İletişim.
Evans, Donna ve Yen, C. David (2007). “E-Government: Evolving Relationship of citizens and Government, Domestic, and International Development”. Government Information Quarterly. 23 (1): 207-235.
Gupta, M. P. ve Jana, Debonish (2003). “E-Government Evoluation: A Framework and Case Study”. Government Information Quarterly. 20 (1):365-387.
Kalaycıoğlu, Ersin (2007), “Türkiye’de Politik Rejimin Evrimi ve Yasama Sistemi”, Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme . Ersin Kalaycıoğlu ve Ali Yaşar Sarıbay (der.) içinde. İstanbul: Alfa.
Kalfa, Ceren ve Ataay, Faruk (2008). “Yönetişim: Devlet- Toplum İlişkilerinde Yeni Bir Aşama”. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 17 (3): 229-240
Karp, Jeffreyy A.- Banducci, Susan A. (2011). “The Influence of Party and Electoral Systems on Campaign Engagement”. Citizens, Context and Choice. Russell J. Dalton ve Christopher J. Anderson (der.). Oxford: Oxford University Press.
Kittilson, Miki Caul- Anderson, Christopher J. (2011). “Electoral Supply and Voter Turnout”, Citizens, Context and Choice. Russell J. Dalton ve Christopher J. Anderson (der.) içinde. Oxford: Oxford University Press.
Mazzoleni, Gianpietro ve Schulz, Winfried (1999). “Mediatization of Politics: A Challenge For Democracy?”. Political Communication. 16 (3): 247-261.
Mcnair, Brain (2004). An Introduction to Political Communication. London: Routledge.
Moon, M. Jae (2002), “The Evolution of E-Government Among Municipalities: Rhetoric or Reality?”, Public Administration Review. 62 (4): 424-433.
Naralan, Abdullah (2009). “Türkiye’de E Hazırlık ve E-Devletleşme”. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi. 23 (1): 1-17
Norris, Pippa (2001). Digital Divide: Civic Engagement, Information Poverty and the Internet Worldwide. UK: Cambridge University Press.
Öniş, Ziya ve Şenses, Fikret (2009). “Küresel Dinamikler, Ülkeiçi Koalisyonlar ve Reaktif Devlet: Türkiye’nin Savaş Sonrası Kalkınmasında Önemli Politika Dönüşümleri”. Neoliberal Küreselleşme ve Kalkınma Seçme Yazılar. Fikret Şenses (der.) içinde . İstanbul: İletişim.
Punch, Keith (2011). Sosyal Araştırmalara Giriş Nicel ve nitel Yaklaşımlar. Çev. Dursun Bayrak, H. Bader Arslan, Zeynep Akyüz Ankara: Siyasal Kitabevi.
Parla, Taha (1995). Türkiye’nin Siyasal Rejimi 1980-1989. İstabul: İletişim.
Robbins, Mark D., Simonsen, Bill ve Feldman, Barry (2008). “Citizens and Resource Allocation: Impoving Decision Making with Interactive Web-Based Citizen Participation”, Public Administration Review. May/June: 564-575.
Sabuncu, Yavuz ve Şeker, Murat (1996). “Seçimler”. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi Cilt 14. içinde. İstanbul: İletişim.
Sakallıoğlu, Ümit Cizre (1996). “1983-1994: Siyasal Parti Topografyası”. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi, Cilt:15 içinde. İstanbul: İletişim.
Songür, Neşe (2011). “Kamu Yönetiminde Değişim ve Stratejik Planlama”. Türkiye’de Kamu Yönetimi ve Kamu Politikaları. Filiz Kartal (der.) içinde . Ankara: TODAİE.
Şengül, Ramazan (2014), “Avrupa Konseyi Belgelere Erişim Özgürlüğü Sözleşmesi Karşısında Türkiye’de Bilgi Edinme Hakkı” Amme İdaresi Dergisi. 47 (3):91-110.
Talbert, Caroline J.- Karen Massberger (2006). “The Effects of E-Government on Trust and Confidence in Government”. Public Administration Review. May/June: 354-369
Turkun, Ceren (2007), “Devletin Kısayolu”. Yayımlanmamış bildiri. Ankara: XII. Türkiye İnternet Konferansı 8-10 Kasım.
Warkentin, Merrill-Gefen, David- Pavlou, Paul A.- Rose, Gregory M. (2002). “Encouraging Citizen Adoption of E-Government By Building Trust”. Electronic Markets. 12 (3):157-162.
Welch, Eric ve Wong, Wilson (2004). “Does E-Government Promote Accountability? A Comparative Analysis of Website Openness and Government Accountabilitiy”. Governnance: An International Journal of Policy, Administration and Institutions. 17 (2): 275-297.
West, Darrell M. (2004). “E- Government and the Transformation of Service Delivery and citizen Attitudes”. Public Administration Review. 64 (1): 15-27.
Yılmaz, A. (2007), “AB’ye Uyum Sürecinde Türk Kamu Yönetiminin Dönüşümü Üzerine Notlar”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 17 (1): 215-240.
www.bilgitoplumu.gov.tr
www.bimer.gov.tr
www.turkiye.gov.tr

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Kenan Demirci ^*
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Haziran 2015

Gönderilme Tarihi

5 Nisan 2018

Kabul Tarihi

1 Haziran 2015

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2015 Sayı: 23

DOI

https://doi.org/10.31123/akil.436876

IZ

https://izlik.org/JA49WC92RJ

Kaynak Göster

RIS / Bibtex

APA

Demirci, K. (2015). Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 23, 96-113. https://doi.org/10.31123/akil.436876

AMA

1.Demirci K. Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı. Akdeniz İletişim. 2015;(23):96-113. doi:10.31123/akil.436876

Chicago

Demirci, Kenan. 2015. “Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, sy 23: 96-113. https://doi.org/10.31123/akil.436876.

EndNote

Demirci K (01 Haziran 2015) Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi 23 96–113.

IEEE

[1]K. Demirci, “Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı”, Akdeniz İletişim, sy 23, ss. 96–113, Haz. 2015, doi: 10.31123/akil.436876.

ISNAD

Demirci, Kenan. “Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 23 (01 Haziran 2015): 96-113. https://doi.org/10.31123/akil.436876.

JAMA

1.Demirci K. Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı. Akdeniz İletişim. 2015;:96–113.

MLA

Demirci, Kenan. “Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, sy 23, Haziran 2015, ss. 96-113, doi:10.31123/akil.436876.

Vancouver

1.Kenan Demirci. Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı. Akdeniz İletişim. 01 Haziran 2015;(23):96-113. doi:10.31123/akil.436876

Evaluation of E-Petition Portals in the World/Türkiye and CİMER in the Context of Governance Principles and Artificial Intelligence/Big Data Perspective

Yeni Medya Dergisi

https://doi.org/10.55609/yenimedya.1627481

Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı

Türkiye’de Yurttaş- Devlet İletişimi Açısından E-Devlet Uygulamaları BİMER Örnek Olayı

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Türkiye Yayıncılık Tarihinin Farklı Bir Uğrağı: Amatör Radyoculuk

TÜRKİYE’DE KISA DALGA RADYO DİNLEME DENEYİMİ: DX’CİLİK

Neoliberal populism and governmentality in Turkey

Apparatuses of Denunciation, Neoliberal Governmental Rationality, and the Potential for a Fascist Turn

BİR YÖNETİME KATILIM ARACI OLARAK CİMER’İN TOPLUMSAL ANLAMI: AMAÇ, ETKİNLİK, GÜVEN

CIMER in Turkey: A revolutionary platform for political participation or a tool for authoritarianism?

BÜROKRATİK DEVLETTEN HİZMET DEVLETİNE: AK PARTİ DÖNEMİNDE MODERNLEŞME BÜROKRASİ VE SİYASET

Evaluation of E-Petition Portals in the World/Türkiye and CİMER in the Context of Governance Principles and Artificial Intelligence/Big Data Perspective