İletişim Teknolojilerinin Sinema Alanına Yansıması: Sinemanın Dijitalleşmesinde Sinema Öğrencilerinin Tepki ve Beklentileri
Öz
Kitle iletişim araçlarının teknoloji ile arasındaki doğrudan bağ, internetin gelişmesi ile birlikte kitle iletişiminin her alanında ciddi dönüşümler ortaya çıkarmıştır. Gazetecilik ve radyo alanlarında ortaya çıkan gelişmeler neredeyse yazılı basını ve radyo yayıncılığını sonlandırma noktasına getirmiş ve yerlerini büyük bir hızla internet gazeteciliği ve internet radyoculuğu almıştır. Üstelik bu yeni gelişmeler, okur ve dinleyici kültürünü de değiştirmiş ve kendi okur ve dinleyici kitlesini oluşturmuştur. Çok geçmeden benzeri bir süreç sinemaya da yansımış ve küresel dünyanın teknoloji alanında geldiği noktanın sinemadaki yeni izdüşümü olan dijitial sinema ile birlikte, sinemanın üretim, dağıtım ve gösterim alanlarında ciddi dönüşümler ortaya çıkmış; dolayısıyla sinema izleyicisi de bu dönüşümlerden payına düşeni almıştır.
Sinemanın üretim, dağıtım ve gösterim alanlarında ortaya çıkan dönüşümlere dikkat çeken yeni medya çalışmalarının, alan açısından son derece kıymetli oldukları aşikardır. Bununla birlikte, her türlü teknolojik gelişmenin hedef kitlesi olarak insan unsurunun bu çalışmalarda göz ardı edilmemesi gerektiği düşünülmektedir. Özellikle de sinema sanatının gelecekteki profesyonelleri olma iddiası sebebi ile eğitim alan sinema öğrencilerinin, sinemanın dijitalleşmesi konusundaki düşünceleri, incelenmeye değer bulunmaktadır. Bu nedenle bu çalışmada, sinemanın dijitalleşmesinin, güzel sanatlar fakültesi öğrencileri nezdinde nasıl algılandığı ve onların bu alanda çalışmak üzere sektöre hazır olup olmadıkları konusundaki algıları ortaya çıkarılmaya çalışılmıştır. Batı illerindeki öğrencilerin sektörün merkezinde ya da yakınında olmaları nedeniyle sahip oldukları avantaj göz önüne alındığında, çalışma doğu illerindeki verilerin önemine odaklanmış ve bu bağlamda örneklem olarak Yüzüncü Yıl Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Sinema-Tv öğrencileri seçilmiştir. Çalışmada görüşme tekniği kullanılmış ve elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile analiz edilmiştirAnahtar Kelimeler
Yeni medya,dijitial sinema,sinema-tv öğrencileri,Betimsel Analiz Yöntemi,Yüzüncü Yıl Üniversitesi
Kaynakça
- Akbulut, Hasan (2014): “Sinemaya Gitmek ve Seyir: Bir Sözlü Tarih Çalışması 1”, Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırma Dergisi (EJOIR), 2 ( özel sayı): 73-94. Tuğran, F.E, ve Tuğran, A.H.(2016). “Pelikülden Dijitale: Sinemada Değişimler”, Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 5 (4): 65-73.Erkılıç Hakan(2012), Türkiye’de Sinema Salonlarının Dijital Dönüşümü. The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication-TOJDAC. 2(2):94-99.
- Erkılıç, Hakan ve Toprak, Gül (2012). “Belgesel Sinemanın Alternatif Dağıtım ve Gösterim Olanağı Olarak İnternet”, The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication-TOJDAC, 2(2):10-16. Erus, Zeynep Çetin (2007) “Film Endüstrisi ve Dağıtım:1990 Sonrası Türk Sinemasında Dağıtım Sektörü”, Selçuk İletişim Dergisi, 4(4): 5-16. Geray, Haluk (2002). İletişim ve Teknoloji, Uluslararası Birikim Düzeninde Yeni Medya Politikaları, Ankara: Ütopya.Kaba, Ramazan (2017). “Dijital Kültür Bağlamında Genç Kuşak ve Sinema İlişkisi”, http://www.otekisinema.com/dijital-kultur-genc-kusak-sinema/ (24.05.2018).
- Kara, Selmin (2016). “Dijital Diyarın Canavarları: Dijital Sinemada Gerçeklik ve Kökenlere Dönüş”, Sekans Sinema Kültürü Dergisi, Mart, e1: 109-130.Kırel, Serpil (2010), Kültürel Çalışmalar ve Sinema. İstanbul: Kırmızı Kedi.Kırel, Serpil (2015), “Seyir ve Deneyim Açısından Sinema Salonu Nasıl Bir Yerdir?”, Sinema Neyi Anlatır: Ayşen Oluk Ersümer (der) içinde. İstanbul, Hayalperest Yayınevi.Nişancı, İlkay (2011).“Kurgunun Güncel Sorunsalı: Eisenstein’ın Dikey Kurgusunun Evrimi, İletişim Fakültesi Dergisi, 41: 63-80.Öksüz, Onur (2008), Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne Üyelik Sürecinde Resmi Söylem Karşısında Sivil Toplum Söylemi: 1990 Sonrasına Eleştirel Bir Bakış. Yayınlanmamış doktora tezi. İzmir: E.Ü. SBE. Özarslan, Zeynep (2008). “Yeni Medya Döneminde Sinemanın Geleceği”, http://bianet.org/biamag/sanat/159421-yeni-medya-doneminde-sinemanin-gelecegi (10.06.2018).Özdemir Murat (t.b). “Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma”, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11 (1). 323-343.Parsa, Alev ve Akçora, Elçin (2016). “Dijital Sinemada Yeni Anlatım Formları: Görsel Efektler”, 1st International Visual Arts and Aesthetics Symposium, 25-28 Ağustos 2016, Greece – Chios. ISBN: 978-605-323-846-1: 219-240.
- Sunal, Gözde, “Sanal Gerçeklik ve Dijital Sinemanın Olanakları Üzerine Bir Değerlendirme”, İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF-E Dergi, Cilt: 1, sayı: 2(1), ISSN: 2528-9519: 294-309.Taş, Öz Perihan (2012) , “Pelikülden Dijitale Sinemada Seyir Kültürü ve Seyircinin Değişen Konumu”, The Turkish Online Journal of Design, Art and Communication, TOJDAC, 2(2): 65-73.Tümüklü, Abbas (2000). “Eğitim Bilim Araştırmalarında Etkin Olarak Kullanabilecek Nitel Bir Araştırma Tekniği: Görüşme”, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yöntemi, sayı 24, güz: 543-559.Yıldırım, Ali ve Şimşek, Hasan. (2012). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin.