Araştırma Makalesi

Akademik Örgütlerde İtibar Algısı: Akdeniz Üniversitesi’nin İç ve Dış Paydaşları Üzerine Bir Araştırma

Sayı: 30 28 Aralık 2018
Fatma Yiğit Açıkgöz *, Çiğdem Karakaya
PDF İndir
EN TR

Akademik Örgütlerde İtibar Algısı: Akdeniz Üniversitesi’nin İç ve Dış Paydaşları Üzerine Bir Araştırma

Öz

Öz

Kullanılan teknolojinin, sunulan ürün ve hizmetlerin benzerlik gösterdiği günümüz ortamında örgütler, rekabet avantajı sağlamak adına taklit edilmesi zor soyut varlıklarını arttırmaya yönelirken; bu noktada örgütler için kurumsal itibar taklit edilemez bir unsur olarak ortaya çıkmaktadır. Nitekim kurumsal itibar bir örgütün sahip olduğu en değerli tekil varlık olarak paylaşılan tüm bireysel paydaş izlenimlerinin kolektif sonucudur (Highhouse vd., 2009). Bu kolektif algıyı yaratan paydaş gruplarının kimler olduğu ve örgüt ile kurdukları ilişkiden beklentilerinin ne olduğunu bilmek önem taşımaktadır. Bu araştırmada da akademik bir örgütün iç ve dış paydaşlarının eş zamanlı algılarına bağlı olarak kurumsal itibarını analiz etmek amaçlanmıştır. Kurum itibarı analizi bir alan araştırması olup betimsel türde bir çalışmadır. Uygunluk örneklemi ile 152 idari personel, 114 akademik personel, 400 öğrenci ve 368 dış paydaş araştırmaya dâhil edilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Ingenhoff ve Sommer’ın (2008) kurumsal itibar ölçeği kullanılmış, verilerin analizi SPSS17.0 programı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın sonucunda, tüm paydaşların akademik örgüte ilişkin olumlu bir algıya sahip olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.

Anahtar Kelimeler

kurumsal itibar,Ingenhoff ve Sommer kurumsal itibar ölçeği,halkla ilişkiler

Kaynakça

  1. Baysal Berkup, S. (2015). Fombrun İtibar Katsayısı Ölçeği Çerçevesinde Bir İtibar Vaka Çalışma: Arçelik. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(38), 859-886.
  2. Bennett R. ve Kottasz R. (2000). Practitioner Perceptions of Corporate Reputation: An Emprical Investigation. Corporate Communication: An International Journal, 5(4), 224-235.doi: 10.1108/13563280010357349
  3. Dentchev, A. N. ve Heene A. (2004). Managing the Reputation of Restructuring Corporations: Send the Right Signal to the Right Stakeholder. Journal of Public Affairs. 4(1), 56-70.
  4. Fombrun, C. ve Van Riel, C. (1997). The Reputational Landscape. Corporate Reputation Review, 1(1), 5-13.
  5. Fombrun, C. J. (1998). Indices of Corporate Reputation: An Analysis of Media Rankings and Social Monitors’ Ranking. Corporate Reputation Review, 1(4), 327-340. doi:10.1057/palgrave.crr.1540055
  6. Fombrun, C. J., Gardberg, N. A. ve Sever, J. M. (2000). The Reputation Quotient: A multi stakeholder measure of corporate reputation. Journal of Brand Management, 7(4), 241- 255.
  7. Fortune Magazine (1991). America's Most Admired Corporation’s. Erişim adresi: http://archive.fortune.com/magazines/fortune/fortune_archive/1991/02/11/74657/index.htm?iid=sr-link3
  8. Gibson, D., Gonzales, J. ve Castanon, J. (2006). The Importance of Reputation and The Role of Public Relations. Public Relations Quarterly, 51(3), 15-18.
  9. Hatch, J. M. ve Schultz, M. (1997). Relations Between Organizational Culture, Identity and Image. European Journal Of Marketing, 31(5/6),356-365.
  10. Highhouse, S., Brooks, M.E. ve Gregarus, G. (2009). An Organizational Impression Management Perspective on the Formation of Corporate Reputations. Journal of Management, 35, 1481–1493.

Kaynak Göster

APA
Yiğit Açıkgöz, F., & Karakaya, Ç. (2018). Akademik Örgütlerde İtibar Algısı: Akdeniz Üniversitesi’nin İç ve Dış Paydaşları Üzerine Bir Araştırma. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 30, 191-217. https://doi.org/10.31123/akil.463240