Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler

Sayı: 15 1 Haziran 2011
Ruhdan Uzun
PDF İndir
EN TR

Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler

Öz

Gazetecilik eğitimi, Türkiye’de başlangıcından beri çeşitli tartışmalara sahne olan, zaman içerisinde bu tartışılan sorunların çözümlenmesinden çok yeni sorunların ortaya çıktığı bir alan durumundadır. Bu yazı, Türkiye’deki gazetecilik eğitimini ele almakta ve iletişim eğitimi içindeki durumunun genel bir görüntüsünü çizerek, ortaya çıkan yeni sorun alanları karşısında gazetecilik eğitiminin nasıl ele alınması gerektiği konusunda getirilecek önerilere katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, önce Türkiye’deki gazetecilik eğitiminin gelişmesi özetlenmiştir. Ardından gazetecilik eğitiminin günümüzdeki durumu betimlenmiştir. Daha sonra toplumsal ve teknolojik değişikliklerin gazetecilik mesleğine yansımaları ele alınarak, gazetecilik eğitiminde göz önüne alınması gereken eğilimler belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

İletişim, Eğitim, İletişim Eğitimi, Gazetecilik, Gazetecilik Eğitimi

Kaynakça

  1. Abadan-Unat, Nermin (1972). Batı Avrupa ve Türkiye’de Basın Yayın Öğretimi. Ankara: Sevinç Matbaası.
  2. Alemdar, Korkmaz (1981). “Cumhuriyet Döneminde Gazetecilik Eğitimi Konusunda İlk Girişimler”. İletişim. AİTİA Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu Yayın Organı, 1981.
  3. Alemdar, Korkmaz ve Erdoğan, İrfan (1998). “İletişim”. Cumhuriyet Döneminde Türkiye’de Bilim: Sosyal Bilimler II. Ankara: TÜBA:1-10.
  4. Altun, Abdülrezzak (1995). Türkiye’de Gazetecilik ve Gazeteciler. Ankara: Çağdaş Gazeteciler Derneği Yayınları.
  5. Belsey, Andrew (1998). “Journalism and Ethics: Can They Co-exist?”. Media Ethics. Matthew Kieran (Ed.). London: Routledge:1-14.
  6. Callinicos, Alex (2006). Neo-Liberal Bir Dünyada Üniversiteler. Londra: Bookmarks Publications.
  7. French, Nora (2006). “Competing Discourses of Journalism Education.” IAMCR Conference, Cairo. July 2006.
  8. Iggers, Jeremy (1998). Good NewsBad News: Journalism Ethics and the Public Interest. USA: Westview Press.
  9. İnuğur, Nuri (1988). Türk Basınında İz Bırakanlar. İstanbul: Der.
  10. İskit, Server. R. (1939). Türkiye’de Matbuat Rejimleri. İstanbul: Matbuat Umum Müdürlüğü.

Kaynak Göster

APA
Uzun, R. (2011). Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 15, 119-132. https://izlik.org/JA79KE53DF
AMA
1.Uzun R. Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler. Akdeniz İletişim. 2011;(15):119-132. https://izlik.org/JA79KE53DF
Chicago
Uzun, Ruhdan. 2011. “Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, sy 15: 119-32. https://izlik.org/JA79KE53DF.
EndNote
Uzun R (01 Haziran 2011) Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi 15 119–132.
IEEE
[1]R. Uzun, “Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler”, Akdeniz İletişim, sy 15, ss. 119–132, Haz. 2011, [çevrimiçi]. Erişim adresi: https://izlik.org/JA79KE53DF
ISNAD
Uzun, Ruhdan. “Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi. 15 (01 Haziran 2011): 119-132. https://izlik.org/JA79KE53DF.
JAMA
1.Uzun R. Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler. Akdeniz İletişim. 2011;:119–132.
MLA
Uzun, Ruhdan. “Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler”. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, sy 15, Haziran 2011, ss. 119-32, https://izlik.org/JA79KE53DF.
Vancouver
1.Ruhdan Uzun. Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler. Akdeniz İletişim [Internet]. 01 Haziran 2011;(15):119-32. Erişim adresi: https://izlik.org/JA79KE53DF