Journalism Education in Turkey: The Changes and The Trends

Öz

Journalism education is an area that has been witnessed of various discussions since its beginning in Turkey. In course of time, the discussions were not cleared up, on the contrary new problems arised in the area. In this study, journalism education in Turkey is discussed and described in the communication education. It aims to contribute to the future proposals about how journalism education should be.In this context, firstly, the development of journalism education in Turkey is summarized, then its present situation is described. Additionally, the challenges of the social and the technological changes to the journalism profession are discussed. In this manner, the trends that should be considered in the journalism education are defined

Anahtar Kelimeler

• Communication,Education,Communication Education,Journalism,Journalism Education

Türkiye’de Gazetecilik Eğitimi: Değişimler ve Eğilimler

Öz

Gazetecilik eğitimi, Türkiye’de başlangıcından beri çeşitli tartışmalara sahne olan, zaman içerisinde bu tartışılan sorunların çözümlenmesinden çok yeni sorunların ortaya çıktığı bir alan durumundadır. Bu yazı, Türkiye’deki gazetecilik eğitimini ele almakta ve iletişim eğitimi içindeki durumunun genel bir görüntüsünü çizerek, ortaya çıkan yeni sorun alanları karşısında gazetecilik eğitiminin nasıl ele alınması gerektiği konusunda getirilecek önerilere katkıda bulunmayı amaçlamaktadır. Bu bağlamda, önce Türkiye’deki gazetecilik eğitiminin gelişmesi özetlenmiştir. Ardından gazetecilik eğitiminin günümüzdeki durumu betimlenmiştir. Daha sonra toplumsal ve teknolojik değişikliklerin gazetecilik mesleğine yansımaları ele alınarak, gazetecilik eğitiminde göz önüne alınması gereken eğilimler belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• İletişim, Eğitim, İletişim Eğitimi, Gazetecilik, Gazetecilik Eğitimi

Kaynakça

1. Abadan-Unat, Nermin (1972). Batı Avrupa ve Türkiye’de Basın Yayın Öğretimi. Ankara: Sevinç Matbaası.
2. Alemdar, Korkmaz (1981). “Cumhuriyet Döneminde Gazetecilik Eğitimi Konusunda İlk Girişimler”. İletişim. AİTİA Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu Yayın Organı, 1981.
3. Alemdar, Korkmaz ve Erdoğan, İrfan (1998). “İletişim”. Cumhuriyet Döneminde Türkiye’de Bilim: Sosyal Bilimler II. Ankara: TÜBA:1-10.
4. Altun, Abdülrezzak (1995). Türkiye’de Gazetecilik ve Gazeteciler. Ankara: Çağdaş Gazeteciler Derneği Yayınları.
5. Belsey, Andrew (1998). “Journalism and Ethics: Can They Co-exist?”. Media Ethics. Matthew Kieran (Ed.). London: Routledge:1-14.
6. Callinicos, Alex (2006). Neo-Liberal Bir Dünyada Üniversiteler. Londra: Bookmarks Publications.
7. French, Nora (2006). “Competing Discourses of Journalism Education.” IAMCR Conference, Cairo. July 2006.
8. Iggers, Jeremy (1998). Good NewsBad News: Journalism Ethics and the Public Interest. USA: Westview Press.

9. İnuğur, Nuri (1988). Türk Basınında İz Bırakanlar. İstanbul: Der.
10. İskit, Server. R. (1939). Türkiye’de Matbuat Rejimleri. İstanbul: Matbuat Umum Müdürlüğü.
11. Kaya, Raşit (2009). İktidar Yumağı. Ankara: İmge Kitabevi.
12. Keeble, Richard (2004). Ethics for Journalist. Routledge.
13. Mutlu, Erol (1992). “Kitle İletişim Kuramları ve Türkiye’deki Basın Yayın Eğitimi”. A.Ü. Basın Yayın Yüksek Okulu Yıllık, 1991-1992:.119-142.
14. Raudsepp, Enn (1989). “Reinventing Journalism Education”. Canadian Journal of Communication. Vol. 14, No. 2.
15. Tokgöz, Oya (2003). “Türkiye’de İletişim Eğitimi: Elli Yıllık Bir Geçmişin Değerlendirmesi”. Kültür ve İletişim. 6, Kış(1):.9-32.
16. Tokgöz, Oya (1975). “Türkiye’de Mesleki Eğitim Yapan Okullarda Mesleki Eğitim ve Stajın Önemi.” 2. Türk Basın Kurultayına Sunulacak Tebliğler, Basın Yayın Genel Müdürlüğü. Ankara: Ayyıldız Matbaası:114-124.
17. White, Aidan (1999). “The Information Society.” Media and Democracy, Germany: Council of Europe Publishing:159-173.
18. Yükseköğretim Programları ve Kontenjanları Kılavuzu (2010). Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi.
19. Zelizer, Barbie (2004). Taking Journalism Seriously. USA: Sage.