Örselenen Kimlik İçin Sosyal Medyatik ‘İyileşme/Normalleşme’: Engelli Evlilik Topluluklarında Kimliğin ‘Mürüvvetini’ Görmek

Meltem Güzel; Savaş Keskin

doi:10.31123/akil.618023

EN TR

‘Improving/Normalizing’ the Subordinated Identity Through Social Media: Coming to a Conclusion Successful in Normalizing the Identity in Marriage Groups for the Disabled

Abstract

A Facebook group titled ‘Friendship Companionship Chatting Matrimony and Disabled Love’ was analyzed in this study endeavoring to examine the cultural context of the case in which a group of online disabled individuals transformed the social media to make up for their subordinated identities. In this Facebook group which is composed of members collectively producing activities intended for normalizing/improving the identity of the disabled on the basis of relationships to be established to serve the purpose of marriage and flirting, a heterotrophic cultural experience is also configured. Even though disabled users are self-represented through several online organizations, the selection of marriage communities is associated with the strong link between ‘normalization’ and marriage. Only if the conventional dispraise for being single and the societal pressures are taken into consideration, then the importance of marriage especially to individuals’ achievements of ‘normality’ can be understood. Netnography method which included global analytical perspective was utilized in the study intended for revealing as to how marriage and love relationships acting as the platform forthe self-representation of disabled users via social media were configured in order to repair the subordinated identity. In the study addressing the online disabled group making its presence felt in Facebook by gaining cultural autonomy, attempts were made to create a mapping for digital identities on the basis of individual and collective posts. Findings of the study indicate that disabled users succeeded in normalizing the current state of feelings of subordination and inferiority in social media where they endeavored to achieve normalization. Moreover, the act of using social media as the heterotrophy of ideal identity against being stuck in the limbo and going ultra marginal is an important detail among findings of the study.

Keywords

The Other,The Disabled,Identity,Social Media,The Stigma

Örselenen Kimlik İçin Sosyal Medyatik ‘İyileşme/Normalleşme’: Engelli Evlilik Topluluklarında Kimliğin ‘Mürüvvetini’ Görmek

Öz

Bir grup çevrimiçi engelli bireyin sosyal medyayı örselenen/madun kimlikleri için telafi alanına dönüştürmelerinin kültürel bağlamını araştıran bu çalışmada, Facebook’ta örgütlenen ‘Dostluk Arkadaşlık sohbet İzdivaç evlilik ve engelli aşk’ topluluğu incelenmiştir. Evlilik ve flört temalı ilişkiler ekseninde engelli kimliğini normalleştirme/iyileştirme faaliyetlerini kolektif olarak üreten üyelerden oluşan toplulukta, heterotopik bir kültür deneyimi de kurgulanmaktadır. Engelli kullanıcıların çevrimiçi birçok örgütlenmeyle öz-temsil edilmesine rağmen evlilik topluluklarının seçilmesinin ‘normalleşme’ ile evlilik arasındaki güçlü bağla ilişkisi vardır. Bekâr olmanın geleneksel yollardan ayıplanması ve toplumsal baskılar hesaba katıldığında, evliliğin özellikle engelli bireylerin ‘normallik’ kazanımları için önemi kavranabilir. Engelli kullanıcıların sosyal medyatik öz-temsilinin temasını oluşturan evlilik ve aşk ilişkilerinin örselenen kimliği onarmak için nasıl kurgulandığını açıklamayı amaçlayan çalışmada kültürel analitik perspektifi içeren netnografi yöntemi kullanılmıştır. Facebook’ta kültürel otonomi üreten çevrimiçi engelli grubun varlık gösterisini ele alan çalışmada, bireysel ve kolektif paylaşımlar temel alınarak bir dijital kimlik haritalaması denenmiştir. Çalışma bulguları, engelli kullanıcıların normalleşmeyi denedikleri sosyal medyada, örselenmenin ve madunluğun mevcut durumlarını da normalleştirdiklerini göstermektedir. Ayrıca, Araf’ta olma haline ve ileri marjinalliğe karşı sosyal medyayı ideal kimliğin ‘heterotopyası’ olarak kullanma davranışı da bulgular içerisinde önemli bir ayrıntıdır.

Anahtar Kelimeler

Öteki,Engelli,Kimlik,Sosyal Medya,Damga

Kaynakça

Adal, R. (2004). Aydınlanma Çağında Kamusal Alan ve Heterotopik Mekân İncelemesi: Palais Royal ve Mason Locaları. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
Binark, M. (2014). Yeni Medya Çalışmalarında Araştırma Yöntem ve Teknikleri. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Bourdieu, P. (1985) The Genesis of the Concepts of Habitus and of Field, Sociocriticism. Theories and Perspectives, 2(2): pp. 11-24.
Bouerdieu, P. (1986). Forms of Capital. J. G. Richardson (Eds). The Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education. California: Greenwood Press.
Bouerdieu, P. (2002). Masculine Domination. Palo Alto: Stanford University Press.
Burcu, E. (2017). Türkiye’de Engelli Bireylerin Dezavantajlı Konumlarına Engellilik Sosyolojisinin Eleştirel Tavrıyla Bakmak, Toplum ve Demokrasi, 11(24): s. 107-125.
Castells, M. (2000). The Rise of The Network Society. 2nd Eds. Cambridge: Blackwell Press.
Cirhinlioğlu, Z. (2001). Sağlık Sosyolojisi. Ankara: Nobel Yayınları.
Clement, J. (2019). Most Popular Social Networks Worldwide as of July 2019, Ranked By Number Of Active Users (In Millions). Retrieved from https://www.statista.com/statistics/272014/global-social-networks-ranked-by-number-of-users/ link at 05 September 2019.
Connolly, W., E. (1995). Kimlik ve Farklılık, Siyasetin Açmazlarına Yönelik Çözüm Önerileri. Ferman Lekesizalın (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

Donath, J., S. (1998). Identity and Deception in The Virtual Community. P. Kollock and M. Smith (Eds.). Community in Cyber Spaces. London: Routledge.
Duman, N., A. ve Doğanay, G. (2017). Toplumsal Dışlanma Pratikleri Üzerinden Trabzon’da Engelli Kadınlar. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi, 2 (20): s. 1-48.
Foucault, M. (1972-1977). Power/Knowledge: Selected Interviews and Other Writings. Colin Gordon (Eds.). New York: Pantheon Books.
Foucault, M. (1992). Hapishanenin Doğuşu. Mehmet Ali Kılıçbay (Çev.). Ankara: İmge Yayınevi.
Foucault, M. (1997). The Birth of Biopolitics. Paul Rabinow (Eds.). Michel Foucault, Ethics: Subjectivity and Truth. New York: The New Press, pp. 73-79.
Foucault, M. (2005). Özne ve İktidar. M. Ali Kılıçbay (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Fuchs, C. (2007). Transnational Space and The Network Society. 21st Century Society, 2 (1): pp. 49-78.
Fuchs, C. (2009). A Contribution to the Critique of the Political Economy of Transnational Informational Capitalism. Rethınkıng Marxısm. 21 (3), (JULY): pp. 387-402.
Fuchs, C. (2017). Google Kapitalizmi. Filiz Aydoğan (Ed.). Yeni Medya Kuramları. İstanbul: Der Yayınları. s. 71-83.
Goffman, E. (2014). Damga Örselenmiş Kimliğin İdare Edilişi Üzerine Notlar. Ş. Geniş, L. Ünsaldı, S.N. Ağırnaslı (Çev.), Ankara: Heretik Yayınları.
Göker, G. (2017). Dijital Heterotopyalar: Başka Bir Bağlamda Yeni Medya. Selçuk İletişim Dergisi. 9(4): s. 164-188.
Hancock, P. (2000). The Body, Culture and Society. Buckingham, Philedelphia: Open University Press.
Heidegger, M. (2018). Varlık ve Zaman. Kaan Ökten (Çev.). İstanbul: Alfa Yayınları.
Keskin, S. ve Kaya, U. (2018). Sosyal Ağ Otobanlarının Otostopçuları: Interrail Türkiye Topluluğunda Gezgin Kültürü. M. Gökhan Genel (Ed.). İletişim Çağında Dijital Kültür. Konya: Eğitim Yayınevi. s. 233-257.
Kozinets, R., V. (1998), On Netnography: Initial Reflections on Con-sumer Research Investigations of Cyberculture. Advances in Con-sumer Research, 25: pp. 366-371. Levinas, E. (1998). Humanism of the other. Illionis, USA: University of Illionis Press.
Levinas, E. (2014). Ölüm ve Zaman. Nami Başer (Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
Manovich, L. (2001). The Language of New Media. Cambridge, Massachusets: MIT Press.
Manovich, L. (2006). The Poetics of Augmented Space. Visual Communication, 5 (2): pp. 219-240.
Manovich, L. (2012). How To Follow Software Users. 3 Eylül 2019 tarihinde http://manovich.net/index.php/projects/how-to-follow-software-users adresinden ulaşıldı.
Manovich, L. (2016). Designing and Living Instagram Photography: Themes, Feeds, Sequences, Branding, Faces, Bodies. 3 Eylül 2019 tarihinde http://manovich.net/content/04-projects/097-designing-and-living-instagram-photography/instagram_book_part_4.pdf adresinden ulaşıldı.
McDonald, M. (2006). Empire and Communication: The Media Wars of Marshall McLuhan. Media, Culture and Society. London, Thousand Oaks and New Delhi: SAGE Publications.
Meltzer, A., L. (2010). Body Image and Marital Satisfaction: Evidence for the Mediating Role of Sexual Frequency and Sexual Satisfaction. Journal of Family Psychology 24(2): pp. 156-64
Nazlı, A. (2012). Öteki Beden: Bir Ötekilik Biçimi Olarak Engelli Beden ve Engellilik. Sosyoloji Dergisi, 27: s. 15-32.
Özdemir, M. (2010). Nitel Veri Analizi: Sosyal Bilimlerde Yöntembilim Sorunsalı Üzerine Bir Çalışma. Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11 (1): s. 323-343.
Özmen S. ve Keskin, S. (2018). Sosyal Medyada Öz-Temsil ve Ötekiliğin ‘Öteki Boyutu’: Karikateist Toplumsalı Üzerine İnceleme. IntJCSS. 4 (2): s. 533-558.
Poster, M. (1979). Ciritical Theory of The Family. London: Pluto Press.
Rabinow, P. and Rose, N. (2006). Biopower Today. BioSocieties, 1: pp. 195-217.
Sartre, J. P. (2009). Varlık ve Hiçlik. Türkan Ilgaz ve Gaye Çankaya Eksen (Çev.). İstanbul: İthaki Yayınları.
Tremain, S. (Eds.) (2005). Foucault and The Goverment of Disability. Michigan: University of Michigan Press.
Wacquant, L. (2011) Kent Paryaları, İleri Marjinalliğin Karşılaştırmalı Sosyolojisi. Mehmet Doğan (çev.), İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
Weber, M. (1947). The Theory of Social and Economic Organization. (Trans.) A. M. Henderson and Talcott Parsons. New York: Oxford University Press.
Wellman, B. and Gulia, M. (1999). Net Surfers Don’t Ride Alone: Virtual Communities as Communities. Peter Kollock and Marc Smith (Eds.). Communities as Cyberspace. New York: Routledge. pp. 1-26.
Yanıklar, C. (2014). Sanal Topluluklar ve Geleneksel Topluluklar Arasındaki Farklılıkların Sosyolojik Bir Analizi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi. 17 (1): s. 159-190.
https://www.facebook.com/groups/722273404553620/ adresinden ulaşıldı. (05.09.2019).

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

İletişim ve Medya Çalışmaları

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Meltem Güzel Bu kişi benim
0000-0002-1805-0490
Türkiye

Savaş Keskin Bu kişi benim
0000-0003-0335-9062

Yayımlanma Tarihi

31 Aralık 2019

Gönderilme Tarihi

10 Eylül 2019

Kabul Tarihi

17 Aralık 2019

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2019 Sayı: 32

DOI

https://doi.org/10.31123/akil.618023

IZ

https://izlik.org/JA74SB75DD

APA

Güzel, M., & Keskin, S. (2019). Örselenen Kimlik İçin Sosyal Medyatik ‘İyileşme/Normalleşme’: Engelli Evlilik Topluluklarında Kimliğin ‘Mürüvvetini’ Görmek. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 32, 420-440. https://doi.org/10.31123/akil.618023

Cited By

SİYASİ PARTİLERDE TOPLUMSAL CİNSİYET EŞİTLİĞİ ÇERÇEVESİNDE KADIN TEMSİLİNDE ENGELLER VE FIRSATLAR: TÜRKİYE ÖRNEĞİ

HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi

https://doi.org/10.20304/humanitas.1813792

Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi Creative Commons Atıf-Gayriticari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

‘Improving/Normalizing’ the Subordinated Identity Through Social Media: Coming to a Conclusion Successful in Normalizing the Identity in Marriage Groups for the Disabled

Abstract

Keywords

Örselenen Kimlik İçin Sosyal Medyatik ‘İyileşme/Normalleşme’: Engelli Evlilik Topluluklarında Kimliğin ‘Mürüvvetini’ Görmek

Öz

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

SİYASİ PARTİLERDE TOPLUMSAL CİNSİYET EŞİTLİĞİ ÇERÇEVESİNDE KADIN TEMSİLİNDE ENGELLER VE FIRSATLAR: TÜRKİYE ÖRNEĞİ