SİNEKLİ BAKKAL VE ÜÇ İSTANBUL ROMANLARINDA DİN VE İNANÇ KRİZİ
Öz
Sinekli Bakkal ve Üç İstanbul romanlarında vaka zamanı (II. Abdülhamit Dönemi) ve anlatma zamanı (Cumhuriyet Dönemi-1936) örtüşmektedir. Her iki romanda dinsiz, dini eleştiren alafranga tipler ve yobaz, çıkarcı, sahtekâr imamlar bulunmaktadır. Romanlar, yazar-anlatıcıların iç dünyalarında yaşadıkları kaotik ruh halini, inanç bunalımlarını yansıtmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu’nun Batı medeniyeti karşısında yıkılışına tanıklık eden son dönem birçok Türk aydını gibi Halide Edip Adıvar (1882-1964) ve Mithat Cemal Kuntay’ın (1885-1956) da din duygusu sarsılmıştır. Her iki romanın inanç krizi yaşayan tipleri entelektüeldir. Adıvar’ın romanlarında din ve inançla ilgili tartışmalar genelde eski rahip Perengrini ve mutasavvıf Vehbi Dede arasında geçer. Romanda Jön Türk kahramanlarının da dine ve geleneğe karşı tereddütleri vardır. Kuntay’ın romanında dinsizliğiyle tanınan Adnan avukat, inanç bunalımı yaşayan alafranga düşkünü Haldun da doktordur. Sinekli Bakkal ve Üç İstanbul romanlarındaki dinsiz tiplerin ve dinle ilgili olumsuz eleştirilerin arkasında yazarların inanç krizini görmek mümkündür. Türk edebiyatında şair ve yazarlarının tereddütlü imanını, dine karşı eleştirel tutumunu yansıtan çok sayıda anlatı bulunmaktadır. Sinekli Bakkal ve Üç İstanbul romanları bu geniş evren içerisinde birer örneklemdir. Edebi anlatılarda yazar ve şairlerin din duygusunu ortaya çıkaran akademik çalışmalarının sayısı oldukça sınırlıdır. Bu araştırma, din duygusu bağlamında sanat ve sanatçı ilişkisini ortaya çıkaran akademik çalışmalara katkı sunmayı amaçlamaktadır. Nitel araştırma tekniğinin uygulandığı çalışmada konuyla ilgili literatür taraması ve doküman incelemesi yapılmıştır. Kurmacalarda ve reel kaynaklarda elde edilen bilgiler, çalışmanın Bulgular bölümünde değerlendirmiştir. Çalışmanın Sonuç bölümünde din duygusu bağlamında yazar roman ilişkisi açıklanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Acar, H. İbrahim (2002). “Evlenme Engeli Olarak Din Farkı”. Atatürk Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17: 21-46.
- Adıvar, Halide Edip (2009). Sinekli Bakkal. İstanbul: Can.
- Akarsu, Bedia (1998). Dil-Kültür Bağlantısı. İstanbul: İnkılâp.
- Alver, Köksal (2003). “Üç İstanbul Romanı Üzerine Sosyolojik Okuma Denemesi”. İlmî Araştırmalar: Dil, Edebiyat, Tarih İncelemeleri,15: 19,26.
- Artun, Erman (2015). “Türklerde İslâmiyet Öncesi İnanç Sistemleri-Öğretiler- Dinler”http://turkoloji.cu.edu.tr/HALKBİLİM/ermanİnan (Erişim tarihi: 27.08.2018)
- Avcıoğlu, Doğan (1974). Türkiye’nin Düzeni. İstanbul: Cem.
- Ballıkaya, Cihan (2015). “Pozitivizm Tarihsel Süreç İçerisindeki Gelişimi ve Sosyolojik Düşünceye Etkileri”. Selçuk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 33: 87-106.
- Barthold, Vasili Viladimiroviç (1975). Orta Asya Türk Tarihi Hakkında Dersler. Ankara: Kültür Bakanlığı.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
M. Halil Sağlam
*
0000-0001-7557-7021
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
3 Mayıs 2019
Gönderilme Tarihi
22 Şubat 2019
Kabul Tarihi
2 Nisan 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 7 Sayı: 18