REFORM AND INSTITUTIONALIZATION PROCESS IN PUBLIC ORGANIZATIONS: SOCIOLOGICAL ANALYSIS

Öz

The study aims at answering the questions what are the effects of reforms in the

process of institutionalization of public organizations and sociologically examining the

process of institutionalization in public organizations. The study employs descriptive

methodology through providing examples from Turkish public organizations. Results

of the study indicate that reform efforts in Turkish public administration have begun

with the effect of globalization process. Both internal and external factors have been

effective in the process. In addition to globalization, reforms of EU adaptation process,

in particular, which were put into effect after 1990s have had an impact on Turkish

public administration. The effects of the reforms have reverberated through institutionalization

of the public organizations in paralel with the needs of social structure.

It is concluded that public organizations must be understoods as sociological entities.

Anahtar Kelimeler

• Institutionalization,Public organization,Reform

KAMU ÖRGÜTLERİNDE REFORM VE KURUMSALLAŞMA SÜRECİ: SOSYOLOJİK BİR ANALİZ

Öz

Çalışma, kamu örgütlerinin kurumsallaşma sürecinde reformların etkilerinin ne(ler)

olduğu sorusuna cevap aramayı ve kamu kurumlarında kurumsallaşma sürecini sosyolojik

olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Metodoloji olarak Türk kamu örgütlerinden

örnekler verilerek çalışma betimlenmektedir. Çalışmanın sonucu göstermektedir ki,

Türk kamu yönetimindeki reform çabaları, küreselleşme sürecinin etkisiyle başlamıştır.

Bu süreçte hem dış hem de iç faktörlerin etkisi olmuştur. Küreselleşmeye ek olarak

özellikle 1990 sonrasında AB uyum reformları, Türk kamu yönetiminde etkili olmuştur.

Reformların etkileri, kamu örgütlerinin kurumsallaşmasına, toplumsal yapının

ihtiyaçları ölçüsünde yansımıştır. Nihayetinde kamu örgütleri, sosyolojik birer varlık

olarak ele alınması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kurumsallaşma,Kamu örgütü,Reform

Kaynakça

1. Altınok, M. (2011). Türkiye’de Kamu Yönetimi Disiplininin Temelleri Üzerine. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (3), 231-252.
2. Apaydın, F. (2009). Kurumsal Teori ve İşletmelerin Kurumsallaşması. Journal of Academic Studies, 10 (37), 1-22.
3. Avrupa Birliği Bakanlığı, (2013). Türk Yerel Medyası AB Yolunda. Ankara.
4. Başbakanlık DPT (1989). Altıncı Beş Yıllık Kalkınma Planı (1990-1994). Ankara
5. Başbakanlık DPT (1995). Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (1996-2000). Ankara
6. Başbakanlık DPT (2000). Sekizinci Beş Yıllık Kalkınma Planı (2001-2005). Ankara
7. Başbakanlık DPT (2006). Dokuzuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı (2007-2013). Ankara
8. Bell, S. (2002). Institutionalism. 363-380. http://espace.library.uq.edu.au/eserv.php?pid= UQ:9699&dsID=Institutionalism\ (Erişim Tarihi: 14.12.2014).

9. Berger, P. and Luckmann, T. (1991). The Social Construction of Knowledge: A Treatise in The Sociology of Knowledge, Open Road Media: Soho, NY, USA.
10. Bilgiç, V. (2008). Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı. (Der. Balcı, A., Nohutçu, A., Öztürk, N. K. ve Coşkun, B. ). Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar içinde. s. 27-46. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
11. Bozkurt, Ö., Ergun, T., ve Sezen, S. (2008), Kamu Yönetimi Sözlüğü, 2. Baskı, Ankara: TODAİE Yayınları.
12. Çobanoğlu, S. (2016). Avrupa ve Rusya İkileminde Post-Sovyet Ukrayna’da Devlet Geleneğinin Kurumsallaşma Sorunu Üzerine Bir İnceleme, s. 27-56. KAYFOR 13 Bildiri Kitabı, Konya.
13. DiMaggio, P. J., and Powell, W. W. (1983). The İron Cage Revisited: Institutional İsomorphism and Collective Rationality in Organizational Fields, American S o - ciological Review, 147-160.
14. DiMaggio, P. J. & Powell, W. W. (1991). The New İnstitutionalism in Organisational Analysis. The New İnstitutionalism in Organisational Analysis.
15. Dugget, D. (2002). Kamu Yönetimlerinde Değişim: Sonraki Adımlar. (Çev.). A. Akdoğan, O. E. Aslan. Amme İdaresi Dergisi, 35(2), 1-9.
16. Ikerd, T. ve Walker, S. (2010). Making Police Reforms Endure The Keys for Success, Office of Community Oriented Policing Services, U.S. Department of Justice.
17. Göçoğlu, V. (2015). Türkiye’de Cumhuriyetin İlanından Sonra Gerçekleştirilen Çeşitli Kamu Yönetimi Reform Çabalarının Kurumsallaşma Kuramı Bağlamında Değerlendirilmesi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler E-Dergisi, 48, 483-504.
18. Guidebook (2011). Developing Sustainable and Inclusive Urban Infrastructure Services: A Guidebook for Project Implementers and Policy Makers in India. TCG I n - ternational, Ministry of Urban Development Government of India, India.
19. Kalağan, G. (2010). Cumhuriyet Dönemi Türk Kamu Bürokrasisi’nde Yeniden Yapılanma ve Yönetsel Reform Çalışmaları. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 2(1), 65-84.
20. Kalkınma Bakanlığı, (2013). Onuncu Beş Yıllık Kalkınma Planı 2014-2018, Ankara Kamu Düzeni ve Güvenliği Müsteşarlığı Tarihçesi. http://www.kdgm.gov.tr/?ax=kdgm- Hakkimizda. (Erişim Tarihi: 19.11.2017).
21. Kanun Tasarısı (2005). Kalkınma Ajansları Kuruluşu, Koordinasyonu ve Görevleri Hakkında Kanun Tasarısı, TBMM, Ankara.
22. Karaer, T. (1966). Kalkınma Planları ve İdari Reform, Sciences, 4 (2), 43-65.
23. Keskin, N. E. (2006). Türkiye’de Kamu Yönetimi Disiplininin Köken Sorunu, Amme İdaresi Dergisi, 39 (2), 1-28.
24. Leblebici, D. N. (2004). Kamu Yönetimi: Dünyada ve Türkiye’deki Gelişimi. (Ed. M.
25. Kemal Öktem ve U. Ömürgönülşen), Kamu Yönetimi Gelişimi ve Güncel Sorunlariçinde, Ankara: İmaj Yayınevi.
26. March, J. G. and Olsen, J. P. (1984). The New İnstitutionalism: Organizational Factors in Political Life, American Political Science Review, 78 (03), 734-749.
27. Memiş, D. (2006). Yeni Kamu Yönetimi ve Yerel Yönetimler Reformu, Yüksek Lisans Tezi, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
28. Merkezi Hükümet Teşkilatı Araştırma Projesi Yönetim Kurulu Raporu-MEHTAP, (1966). İkinci Basım, Ankara: TODAİE Yayınları.
29. Meyer, J. W. and Rowan, B. (1977), Institutionalized organizations: Formal structure as Myth And Ceremony, American Journal Of Sociology, 340-363.
30. Orhan, O. Z. (1997). Gümrük Birliği Sürecinde Türk otomotiv Sanayi’nin ve Otomotiv Yan Sanayi’nin Rekabet Gücü, İstanbul Ticaret Odası, 54.
31. Övgün, B. (2011). Türk Kamu Yönetiminde Yeni Bir Örgütlenme: Kalkınma Bakanlığı. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 66(3), 263-281.
32. Övgün, B. (2013). Türkiye’de Kamu Yönetiminin Dönüşümü, İstanbul: Nika Yayınevi.
33. Özkara, B, (2000). Kurumsallaşma Teorisinde Örgütsel Değişim Sorunu. Afyon Kocatepe Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 2(1), 1-17.
34. Reçber, K. (2010). Avrupa Birliği Kurumlar Hukuku ve Temel Metinleri. Bursa: Alfa Aktüel Yayınevi.
35. Scott, W. R. (2003). Organizations: Rational, Natural and Open Systems. USA: Prince- Hall International Eds.
36. Scott, W. R. (1987). The Adolescence of Institutional Theory, Administrative Science Quarterly. Vol. 32 (December), 4, 493-511.
37. Selznick, P. (1948). Foundations of the Theory of Organizations, American Sociological Review, 13(1), 25-35.
38. Selznick, P. (1957). Leadership in Administration: A Sociological Interpretation. Harper and Row. Incorporated California Paperback Edition, USA.
39. Selznick, P. (1996). Institutionalism “Old” and “New, Administrative Science Quarterly. 41 (June), 270-277.
40. Şahin, A. (2007). Türk Kamu Yönetiminde Reform Çabaları ve Uluslararası Kurumsal Çevrenin Etkisi. Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 14, 47-76.
41. Şaylan, G. (1973). Üçüncü Beş Yıllık Plan ve İdari Reform. Amme İdaresi Dergisi, 6 (2), s. 16-28.
42. TODAİE Ön Raporu, (1961). İdari Reform ve Reorganizasyon Hakkında Ön rapor, Türkiye’de İdari Reform Çalışmaları. İdarî Reform Serisi: 12.
43. Tortop, N., İsbir, E.G., Aykaç, B., Yayman, H. ve Özer, M.A. (2012). Yönetim Bilimi. Ankara: Nobel Yayınevi.
44. Yalçındağ, S. (1971). Devlet Kesimini Yeniden Düzenleme Çalışmalarının Amacı veStratejisi Üzerine. Amme İdaresi Dergisi, 4(2), 24-31.
45. Yayman, H. (2005). Türkiye’nin İdari Reform Politiği. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
46. Yılmaz, S. (2011). Türkiye’deki İç Güvenlik Yapılanmasında Değişim İhtiyacı ve Güvenlik Yöneticilerinin Değişime Yönelik Tutum ve Davranışları Üzerine Bir Araştırma, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.
47. Zucker, L. G. (1977). The Role of Institutionalization in Cultural Persistence”, American Sociological Review, 42(5), 726-743.
48. 5176 Sayılı Kamu Görevlileri Etik Kurulu Kurulması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun, https://www.basbakanlik.gov.tr/etik/5176sayili.html, (Erişim Tarihi: 15.11.2016).
49. 5952 Sayılı Kamu Düzeni ve Müsteşarlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2010/03/20100304-1.htm, (Erişim Tarihi: 19.11.2017).
50. 6328 Sayılı Kamu Denetçiliği Kanunu, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/ 2012/06/20120629-2.htm, (Erişim Tarihi: 15.11.2016).
51. http://www.milliyet.com.tr/kalkinma-ajanslari-cumhurbaskani-ekonomi-2706948/, (Erişim Tarihi: 03.12.2018).
52. https://www.haberler.com/yeni-khk-ile-bakanliklarin-teskilat-yasalari-11031305-haberi/, (Erişim Tarihi: 03.12.2018).