ÖRGÜTLERDE İNFORMAL İLETİŞİM SÜRECİ: KAVRAMSAL BİR ÇERÇEVE

Öz

İnformal iletişim, örgüt üyelerinin ilişkileri sonucu kendiliğinden oluşan iletişim şeklidir. Formal iletişim, bir örgü-tün iskelet sistemini oluştururken, informal iletişim süreci bir örgütün merkezi sinir sistemini oluşturmaktadır. Çalışanların; informal gruplar oluşturarak bilgi paylaşımında bulunmaları, kurum içi sohbetlere katılmaları, bir yerden bir yere laf taşıyıcılar aracılığıyla dedikodu ve söylenti ağını harekete geçirmeleri, örgütlerdeki kabul edi-lemez davranışların daha kabul edilebilir bir duruma gelmesini sağlamak için şakalar yapmaları, birlikte vakit geçirerek sosyal etkinlikler düzenlemeleri, örgütlerdeki sanal iletişim kanallarını kullanarak informal iletişim kurmaları ve yöneticilerin çalışanlarını informal olarak ziyarete gitmeleri örgütlerdeki informal iletişim kanalları-nın belli başlıları arasında yer alır. Çalışma sonucunda, örgütlerdeki informal iletişim kanallarının örgütler için birçok avantaj ve dezavantajları oldu-ğu ortaya çıkmıştır. Bu nedenle özellikle örgüt yöneticilerinin formal iletişim sürecini destekleyen informal ileti-şim sürecini de göz önünde bulundurarak bu informal iletişim kanallarını hafife almamaları gerekir.

Anahtar Kelimeler

• Organizational communication, formal communication, informal communication, informal communication channels

Kaynakça

1. AHSAN, Kamrul and PANDAY, P. Kumar (2013). “Problems of Coordination in Field Administration in Bangladesh: Does Informal Communication Matter?” International Journal of Public Administration, 36:8, pp. 588-599.
2. AIRAWASHDEH, Eyad T. (2012). “The Impact of Management By Walking Around (MBWA) On Achieving Organizational Excellence Among Employees in Arab Potsh Company”, Journal of Emerging Trends in Economics and Management Sciences, (JETEMS), 3 (5), pp. 523-528.
3. AKKİRMAN, Ali Deniz (2004). Sanal İşyerinde Örgütsel Davranış, İstanbul, Aktüel Yayınları.
4. AYTÜRK, Nihat (2007). Yönetim Sanatı, Etkili Yönetim ve Yöneticilik Becerileri, Geliştirilmiş 5. Baskı, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
5. ATAK, Metin (2005). “Örgütlerde Resmi Olmayan İletişimin Yeri ve Önemi”, Havacılık ve Uzay Teknolojileri Dergisi, Temmuz, Cilt 2, Sayı 2, ss. 59-67.
6. BALTAŞ, Zuhal ve BALTAŞ, Acar (1998). Beden Dili, 19. Basım, İstanbul, Remzi Kitabevi.
7. BARLI, Önder (2008). Davranış Bilimleri ve Örgütlerde Davranış, 3. Baskı, Erzurum, Aktif Yayınevi.
8. BELL, Chip R. (2000). “Managing By Wandering Around”, Association For Quality &Participation, pp. 42-44.

9. BOVÉE, Courtland L. and THILL, John V. (2010). Business Communication Today, Tenth Edition, New Jersey Pearson Education.
10. BÜLBÜL, A. Rıdvan (2001), İletişim ve Etik, Genişletilmiş 2. Baskı, Ankara, Nobel Yayın Dağıtım.
11. CERTO, C. Samuel (1989). Principles of Modern Management, Boston, Third Edition, Allyn and Boston.
12. CERTO, C. Samuel and CERTO, S. Trevis (2006). Modern Management, Pearson Education LTD.
13. CLARK, Dan (2011). “What Managers Can Learn Walking Around”, Credit Union Journal, 25 July.
14. COOLINSON David L. (2002). “Managing Humour”, Journal Of Management Studies, 39:3, pp. 269- 288.
15. COOPER Cecily D. (2005). “Just Joking Around? Employee Humor Expression as an Ingratiatory Behavior”, Academy Of Management Review, Vol. 30, No.4, pp. 765-776.
16. COOPER, Natalie (2007). “How To… Engage in Small Talk, Personnel Today”, 09595848,-Business Source Complete.
17. CRAMPTON, Suzanne, M., HODGE John W. and MISHRA, Jitendra M. (1998). “The Informal Communication Network: Factors Influencing Grapevine Activity”, Public Personnel Management, Winter, ProQuest, Volume 27, No 4, pp. 569:582.
18. DAFT, Richard L. (2010). Understanding the Theory and Design of Organizations, South-Western, Tenth Edition, Cengage Learning EMEA.
19. DAFT, L. Richard, KENDRICK, Martyn and VERSHININA Natalia (2010). Management, South-Western, International Edition.
20. DUNCAN, W. Jack, SMELTZER, Larry R. and LEAP, Terry (1990). “Humor and Work: Applications of Joking Behavior to Management”, Journal of Management, Vol. 16, No. 2, pp. 255-278.
21. EĞİNLİ, Ayşen Temel ve BİTİRİM, Selin (2008). “Kurumsal Başarının Önündeki Engel: Zehirli (Toksik) İletişim”, Selçuk İletişim, 5,3, ss. 124-140.
22. ERGEN, Evangelos (2011). “Turning the Informal Communication Network of an Organization into a Knowledge Tool Through Communities of Practice”, City College, International Faculty of The University of Sheffield, Thessaloniki, Greece, pp. 1-13.
23. EROĞLU, Erhan (2005). “Yöneticilerin Dedikodu ve Söylentiye Yönelik Davranış Biçimlerinin Belirlenmesi (Afor Taşıma Hizmetleri A.Ş’de Bir Uygulama)”, Kırgızistan-Türkiye Manas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 13, Bişkek, ss. 203-218.
24. FARLEY, Sally D., TIMME, Diane R. and HARD, Jason W (2010). “On Coffee Talk and Break-Room Chatter: Perceptions of Women Who Gossip in the Workplace”, The Journal of Social Psychology, 150 (4), pp. 361–368.
25. al Communication of Co-Workers. A Thematic Analysis of Message”, Qualitative Research in Organizations and Management, An International Journal, Vol. 6, No. 3, pp. 212-229.
26. FINEMAN, Stephen, SIMS, David and GABRIEL, Yiannis (2005). Organizing and Organizations, London, Sage Publication Ltd.
27. GOUVEIA, Cm De, VUUREN, Lj Van and CRAFFORD, A. (2005),
28. “Towards a Typology of Gossip in the Workplace”, Journal of Human Resource Management, 3:2, pp. 56-68.
29. GÖNEN, Yelda Ö., ÖZTÜRK, Fisun Ü. ve EFİLTİ Seyran (2008). “Örgütlerde Söylenti ve Dedikodu”, 7. Ulusal Büro Yönetimi ve Sekreterlik Kongresi, 22-24 Ekim, Trabzon. GREENBERG, Gerald and BARON, A. Robert (1997). Behavior in Organizations, New Jersey, Prentice Hall.
30. GÜN, Nur (2013). “Yöneticiyle Sosyal Medyada Arkadaşlık”, Hürriyet IK Eleman, 18 Ağustos Pazar.
31. GÜNEY, Salih vd., (2001). Yönetim ve Organizasyon, Ankara, 1. Basım, Nobel Yayın Dağıtım.
32. GÜRGEN, Haluk (1997). Örgütlerde İletişim Kalitesi, İstanbul, Der Yayınları.
33. HAGAR, Chris (2009). “Information in Isolation, Gossip and Rumour During the UK 2001 Foot and Mouth Crisis-Lessons Learned”, Libri, vol. 59, ISSN 0024-2667, pp. 228–238.
34. HALSEY, Carol (2004). “Control How Others Effect Your Productivity”, PA TIMES Education Supplement, pp. 15-22.
35. HOLMES, Janet and FILLARY, Rose (2000). “Handling Small Talk at Work: Challenges for Workers With Intellectual Disabilities”, International Journal of Disability, Development and Education, Vol. 47, No. 3, pp. 273-291.
36. KAPFERER, Jean Noel (1992). Dünyanın En Eski Medyası, Söylenti & Dedikodu, İletişim Yayınları.
37. KOÇEL, Tamer (2007). İşletme Yöneticiliği, 11. Baskı, İstanbul, Arıkan Yayınları. KURLAND, Nancy B., and PELLED, Lisa Hope (2000). “Passing The Word: Toward a Model of Gossip and Power in the Workplace”, Academy of Management, the Academy of Management Review, April, Vol 25, No:2, pp. 428-438.
38. LORENZ, Michael (1997). “Management By Wandering Around: Reference Rovering and Quality Reference Service”, The Haworth Press, Inc, No. 59, pp. 51-57.
39. LURIA, Gil and MORAG, Ido (2012). “Safety Management By Walking Around (SMBWA): A Safety Intervention Program Based on Both Peer and Manager Participation,” Accident Analysis and Prevention, (45), pp. 248-257.
40. MEMDUHOĞLU, Hasan B., ve SAYLIK, Ahmet (2012). “Okullarda İnformel İlişkiler Ölçeğinin Geliştirilmesi Ve Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”, YYÜ, Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt:IX , Sayı:I, ss. 1-21.
41. MIDDLETON, Russell and MOLAND, John (1959). “Hummor in Negro and White Subcultures: A Study of Jokes Among University Students”, American Sociological Review, Vol. 24, No. 1, Feb., pp. 61-69.
42. MIHÇIOĞLU, Cemal (1996). Sözcüklerin Öyküsü, Ankara, Kültür Bakanlığı Başvuru Kitapları, Kültür Bakanlığı Milli Kütüphane Basımevi.
43. MINTZBERG, Henry, AHLSTRAND. Bruce and LAMPEL, Joseph (2010). Management It’s Not You Think, America, AMACOM Books.
44. MISHRA, Jitendra (1990). “Managing Grapevine”, Public Personel Management, Vol. 19, No:2, Summer.
45. MOIDEENKUTTY, Unnikammu and GHOSH, Somnath (2013). “Mail From the Director”, Journal of the International Academy for Case Studies, Volume 19, Number 1, pp. 85-91.
46. MOUTOUX, David and PORTE, Michael (1979). “Small Talk in Industry”, The Journal of Business Communication, 17:2, pp. 1-11.