HASTANELERDE DUYGUSAL ZEKÂ-HASTA MEMNUNİYETİ İLİŞKİSİ: ISPARTA İL MERKEZİ ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışma kapsamında hastane çalışanlarının duygusal zekâ düzeyleri ve yatan hastaların memnuniyet düzeyleri incelenmiş olup; duygusal zekâ ile hasta memnuniyeti arasındaki ilişkinin ölçülmesi hedeflenmiştir. Araştırma Isparta il merkezindeki altı hastanede çalışanları ve bu hastanelerde yatan hastaları kapsamaktadır. Veri toplama işlemi 2 ayrı kitleye, ikişer bölümden ve toplam 27 ve 45 sorudan oluşan 2 anket aracılığıyla gerçekleştirilmiştir. İlk kitleye Wong ve Law Duygusal Zekâ Ölçeği (WLEIS), ikinci kitleye ise memnuniyet ölçeği uygulanmıştır. 279 hastane çalışanı, 425 yatan hasta toplam 704 kişilik katılımla gerçekleştirilen araştırmada sağlık çalışanlarının duygusal zekâ düzeyleri ve yatan hastaların memnuniyet düzeyleri ölçülmüş boyutlararasındaki ilişki araştırılmıştır. Duygusal zekâ ile hasta memnuniyeti arasındaki ilişkiyi ortaya koyabilmek amacıyla araştırma kapsamındaki hastanelerin servisleri temel alınmıştır. Her bir serviste çalışanların duygusal zekâ boyutlarından aldıkları puanlar ile o servislerde yatanların hasta memnuniyet düzeyleri arasında bir ilişki olup olmadığı Spearman Korelasyon Analizi ile incelenmiştir. Analizler sonucunda duygusal zekâ alt boyutları ile hasta memnuniyeti boyutları arasında ilişki olduğu bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Emotional intelligence, patient satisfaction, hospital providers

Kaynakça

1. Azimi S., A.A.A.N. Farid, M.J.K. Fard, N. Khoei (2010) Emotional Intelligence of Dental Students and Patient Satisfaction, European Journal of Dental Education, August, Volume 14, Issue 3, pp. 129–132.
2. Birks, Y.F., I.S. Watt (2007) Emotional Intelligence and Patient-Centred Care, Journal of the Royal Society of Medicine, Volume 100, Issue 8, pp. 368–374. Capra, F. (2009) Batı Düşüncesinde Dönüm Noktası, Çev.Mustafa Armağan, İstanbul: İnsan Yayınları.
3. Cherry, M.A. (2011) Health Care Leadership: Emotional Intelligence Competencies of Hospitalist Leaders, Olivet Nazarene University, Doktora Tezi, Bourbonnais, Illinois/USA.
4. Copperman, K.B. (2010) Emotional Intelligence and The Healthcare Staff, Maximizing Performance and Patient Satisfaction, Srm-Ejournal.Com, February, Volume 8, Issue 1, pp. 5-8.
5. Goleman, D. (2004) Hayati Yalanlar Basit Gerçekler-Kendini Aldatmanın Psikolojisi, Çev. Betül Yanık, 2. Basım, İstanbul: Arion Yayınevi Illich, I. (2011) Sağlığın Gaspı, Çev. Süha Sertabiboğlu, 2. Basım, İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
6. Kayış, A. (2005) “Güvenilirlik Analizi”, içinde Ş. Kalaycı (Ed.), SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
7. Kim, S.H., J.K. Ko, J.H. Park (2011) Effect of Emotional Intelligence on PatientPhysician Interaction Scores of Clinical Performance Examination, Korean Journal of Medical Education, September, c. 23, S. 3, pp. 159-165.
8. Konrad, S. ve C. Hendl (2003) Duygularla Güçlenmek, Çev. Meral Taştan, İstanbul: Hayat Yayıncılık. Louie, A.K., J. Coverdale, L.W. Roberts (2006) Emotional Intelligence and Psychiatric Training, Academic Psychiatry, January-February, Volume 30, Issue 1, pp. 1-3.

9. Murinson, B.B., A.K. Agarwal, J.A. Haythornthwaite (2008) Cognitive Expertise, Emotional Development, and Reflective Capacity: Clinical Skills for Improved Pain Care, The Journal of Pain, November, Volume 9, No.11, pp. 975-983.
10. Rego, A., L. Godinho, A. Mcqueen, M.P. Cunha (2010) Emotional Intelligence and Caring Behaviour in Nursing, The Service Industries Journal, August, Volume 30, No 9, pp. 1419–1437.
11. Sartorius, M. (2008) Kadınlarda Duygusal Zeka – EQ’yu Daha İyi Kullanmanın Yolları, Çev. Şebnem Can Erendor, Redaksiyon: Özgül Eraman, 2. Baskı, İstanbul: Varlık Yayınları.
12. Sönmez, M. (2011) Paran Kadar Sağlık – Türkiye’de Sağlığın Ticarileşmesi, İstanbul: Yordam Kitap.
13. Wagner, P.J., G.C. Moseley, M.M. Grant, J.R. Gore, C.L. Owens (2002) Physicians‟ Emotional Intelligence and Patient Satisfaction, Family Medicine, Volume 34, Issue 10, pp. 750-754.
14. Wong C.S. and Law K.S. (2002) “Development of an emotional intelligence instrument and an investigation of its relationship with leader and follower performance and attitudes,” The Leadership Quarterly, Vol. 13, pp. 1–32.