Evli Çiftlerde Cinsel Doyum ve Affediciliğin Evlilik Uyumu Üzerindeki Yordayıcı Etkisinin İncelenmesi
Öz
Evlilik uyumu, evli çiftlerin yaşamının birçok alanını etkileyen önemli bir olgudur. Bu araştırma kapsamında evlilik uyumunun yordayıcıları olarak, cinsel doyum ve affedicilik belirlenmiştir. Bu araştırmanın amacı evli çiftlerde cinsel doyum ve affediciliğin evlilik uyumuna etkisinin incelenmesidir. Araştırmanın örneklemini en az 1 yıllık evli olan, yaşları 25-65 arasında değişen, 194 kadın, 60 erkek olmak üzere toplamda 254 evli birey oluşturmaktadır. Araştırmaya katılmaya gönüllü olan evli çiftlere sosyodemografik bilgi formu, Affedicilik Ölçeği, Arizona Cinsel Yaşantılar Ölçeği ve Evlilikte Uyum Ölçeği web tabanlı uygulama programı aracılığıyla online olarak uygulanmıştır. Araştırma nicel araştırma yöntemleri ile yürütülmüştür. Normallik testi sonucunda çarpıklık ve basıklık değerlerinin ±2 arasında olduğu belirlenirken, verilerin normal dağılım gösterdiği kabul edilmiştir. Affedicilik, cinsel doyumsuzluk ile evlilik uyumu ilişkisi Pearson Korelasyon analiziyle gerçekleştirilmiştir. Affedicilik ve cinsel doyumsuzluğun, evlilik uyumunu yordayıcı etkisinin incelenmesinde ise çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda cinsel doyumsuzluk ile affedicilik ve evlilik uyumu arasında negatif yönde korelasyon tespit edilmiştir. Affedicilik ile evlilik uyumu arasında ise pozitif yönde korelasyon bulunmuştur. Regresyon analizi sonucunda cinsel doyumsuzluğun, evlilik uyumunu negatif yönde yordadığı belirlenmiştir. Affediciliğin ise evlilik uyumunu pozitif yönde yordadığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akçadağ, P. (2018). Evli bireylerde evlilik uyumu ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Üsküdar Üniversitesi, İstanbul
- Aminjafari, A., Padash, Z., Baghban, I. ve Abedi, M.R. (2012). The study of marital adjustment in employers’ dual career families. Interdisciplinary Journal of Contemporary Research in Business, 12(3), 559 -517.
- Barash, D.P. ve Lipton, J.E. (2002). The myth of monogamy: Fidelity and infidelity in animals and people. New York: Macmillan.
- Berry, J.W. ve Worthington, E.L. (2001). Forgivingness, relationship quality, stresswhile imagining relationship events, and physical and mental health. Journal of Counseling Psychology, 48, 447-455.
- Bridges, S.K., Lease, S.H. ve Ellison, C.R. (2004). Predicting sexual satisfaction ın women: Implications for counselor education and training. Journal of Counseling and Development, 82(2), 158-167.
- Brown, R.P. (2003). Measuring individual differences in the tendency to forgive: construct validity and links with depression. Personality and Social Psychology Bulletin, 29(6), 759-771.
- Burleson, B.R. ve Denton, W.H. (1997). The relationship between communication skill and marital satisfaction: some moderating effects. Journal of Marriage and the Family, 59(4), 884-902.
- Canel, A.N. (2012). Evlilik ve aile hayatı. Ankara: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Aile Eğitim Programı.
- Collins, R. ve Coltrane, S. (1991). Sociology of marriage and the familiy: Gender, love and property. Chicago: Nelson- Hall.
- Çağ, P. ve Yıldırım, İ. (2013). Evlilik doyumunu yordayan ilişkisel ve kişisel değişkenler. Türk Psikolojik Danışma Ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 13-23.
